Menu

Een stiefmoeder wordt anders bekeken dan een stiefvader, blog van Kim

5 reacties
stiefmoeder

Mijn vorige blog heeft, zoals verwacht, wat reacties losgemaakt, nadat ik er bewust voor had gekozen eens niet de ‘lieve goede vrede’ te bewaren.

Het is mooi om te zien dat velen van jullie zich kunnen inleven in een situatie waarbij de moeder het slachtoffer lijkt te zijn van de situatie en een stiefmoeder daar geen woorden aan vuil mag maken.

Het is juist dít principe dat er vaak voor zorgt dat een vader aan de (eenzame) kant staat.

De zorgtaken zijn toebedeeld aan de ouders. Ben ik het volledig mee eens. Maar daar waar het bijvoorbeeld op ‘regel dingen’ aankomt is het toch vaak de moeder die dit op zich neemt.

Wanneer een moeder haar nieuwe vriend vraagt haar kinderen hun band te plakken, dat nieuwe bed in elkaar te zetten en mee te gaan met de kids naar die voetbalwedstrijd vind iedereen dat alleen maar heel ‘normaal’.
Maar als een vader aan zijn nieuwe vriendin vraagt de administratieve taken op zich te nemen, wat ook wat zorgtaken met zich mee brengt omtrent zijn kinderen, dan vliegt iedereen in de vlekken.
Natuurlijk even wat zwart/wit geschetst, maar wel hoe ik vaak de reacties zie en lees om mij heen en op de blogs.

Een goede tip die ik las over onze situatie is het afbakenen van afspraken over contact. En dat was nou precies waar wij dit keer mee bezig waren. Want inderdaad, bij ons kan je erop wachten dat wanneer het een tijdje goed gaat, er weer een escalatie gaat komen, en hoe gaan wij er nou voor zorgen dat die er niet meer komt?

Het grootste probleem in iedere escalatie is eigenlijk de vorm van contact. Als het contact over en weer een tijdje in goede sferen zit, wordt het contact vanuit ex haar kant steeds verder opgeschroefd. Tot soms wel dagelijkse telefoontjes inclusief alle details uit haar privé leven van soms wel een half uur of langer.

Dat terwijl wanneer er een escalatie is geweest er soms weken radiostilte mogelijk is en het leven van de kids, zonder de dagelijkse telefoontjes, op een vergelijkbare soepele manier verloopt.

En zeg nou zelf, als ze ervoor heeft gekozen te scheiden van mijn vriend omdat ze andere interesses had, wat wil je dan nu nog steeds van hem? Het éne of het andere uiterste dus, dus daar zit het hem in! Dus zijn we nu een vorm aan het bedenken waarin deze contactmomenten worden vastgelegd om geen ruimte van discussie meer te laten.

Het prettigste voor ons (ik schrijf ons, omdat het uiteindelijk over ons gezin gaat, maar daarin moet je natuurlijk bedenken dat ik hier het contact tussen vader en moeder bedoel). Afspraken en wisselingen over de email en de rest via whatsapp.
Zo hoeft mijn vriend niet elke keer op zijn werk gestoord te worden door telefoontjes maar kan hij zelf lezen wat er aan de hand is en besluiten om daar ofwel direct (indien noodzakelijk) ofwel later op te reageren op een manier dat hem zelf het beste uitkomt.

Ik las ook een reactie over jaloezie. Iets wat ook zeker wel eens aan mijn kant speelt. Want wie zit er nou te wachten op een vrouw die jouw vriend dagelijks belt over de privé problemen van zichzelf en daarin ook nog hoopt op steun etc. terwijl het diezelfde vrouw is die hem voor oud vuil heeft achtergelaten met alle problemen van dien.
Waarom mijn vriend dat toelaat? Uit angst om zijn kinderen te verliezen.
Iets wat al voor een deel is gebeurd, alleen maar door het niet tevreden te stellen van zijn ex.

Zo simpel staat de situatie er bij ons vaak voor. Of eigenlijk gewoon zo triest.
Door duidelijke afspraken over het contact te maken en deze ook duidelijk te maken voor de kinderen hopen we dat dit met effect een volgende escalatie gaat voorkomen…

Ik ben Kim, 33 jaar en heb een relatie met een ontzettend lieve man en vader van 4 kinderen (3 meiden en 1 jongen) waarvan er twee parttime bij ons wonen. Ik schrijf over mijn (soms moeilijke) rol als stiefmoeder.

REACTIES

nikkie - 26 mrt 2019

Het is maar net hoe je naar de situatie wilt kijken Kim. Laat ik beginnen om een misverstand de wereld uit te helpen. Dat de moeder hier bijval krijgt komt niet omdat zij als slachtoffer gezien word maar heel simpel om het feit dat ZIJ de titel moeder draagt en ook zij zal waarschijnlijk fouten maken maar respect voor haar als moeder is ten alle tijden op zijn plaats. Jij bekijkt de hele situatie nog steeds na al die jaren in termen als slachtoffer vs dader, dat is dus niet de insteek van de reacties hier. Vader staat in jou geval helemaal niet aan de kant want moeder wil juist dat hij als vader en zij als moeder zorgtaken op zich nemen. Het is vader die deze zorgtaken doorschuift naar jou en jij vind dat prima maar wat bij de moeder niet goed valt. Je vergelijking met banden plakken en bed in elkaar zetten gaat mank. Inschrijven school bv kun je daar niet mee vergelijken. Als je op die manier naar zorgtaken kijkt blijft het oorlog. De vergelijking banden plakken ( door stiefvader) en luizen kammen ( door stiefmoeder) past dan beter en daar hoeft geen escalatie over te ontstaan als het maar duidelijk is. Jij laat je wel voor het karretje spannen door jouw vriend op deze manier want jij probeert wel je best te doen maar krijgt alleen gedoe over je heen. Vader toont echt geen ruggegraat wb zorgtaken en ook die telefoontjes had hij makkelijk anders kunnen aanpakken door een grens te trekken dat ze met prive zaken niet meer bij hem moet komen. Waarom gooi jij zelf het roer niet om? Wat heb je te verliezen als jij tegen je vriend zegt: Ik ga er niet meer tussen zitten, jij neemt deze zorgtaken voor jouw eigen rekening, ik ga mezelf beschermen tegen al dat gedoe rond de zorgtaken die ik op me genomen heb. Zo zal er ook ander positief contact tussen vader en kinderen kunnen ontstaan en zal het vanuit moeder vandaan het niet zo snel meer escaleren. Laat vader een verdeling maken met moeder over de zorgtaken, ( dan niet muggenziften met "ja maar zij (moeder) doet dit of dat") zorg dat daar geen misverstanden meer over zijn. Terug naar de basis dus die 2. Of het een ideale situatie word is misschien teveel gevraagd voor nu maar wat rust in de tent is al een hele stap voorwaarts denk ik zo. De communicatie stap die nu genomen gaat worden is al een goede eerste stap als er zoveel ruis is ontstaan. Stop met denken in termen als slachtoffer en dader. Het verleden doet er niet meer toe, zet een streep daaronder met de gedachte als ex hem niet aan de kant had gezet hadden jij en je vriend nooit samen geweest toch? Het is maar net hoe je er tegen aan wilt kijken. Ik hoop dat jij/jullie dit ooit als een nieuwe weg kunt gaan zien waarin verandering wel mogelijk is en je bereid bent positieve stappen te nemen zonder wrok of boosheid. Wat ook voor vader geld natuurlijk.

Lk - 26 mrt 2019

Bravo, Nikkie. Precies wat ik ook dacht. Als je als ouder geen tijd hebt voor je zorgtaken, schuif ze dan in ieder geval niet door naar je nieuwe partner. De kinderen hebben een vader en een moeder. Jij moet als nieuwe partner van je vriend die rol niet willen spelen. Dat geldt in mijn ogen ook voor stiefvaders.

    HPA - 29 mrt 2019

    LK. Ik kan bijna niet geloven wat je schrijft. Hoeveel vaders worden in Nederland jaarlijks aan de kant gezet door hun kinderen? Ze zijn dan misschien een beetje beïnvloed door de moeder. Mijn dochter ziet de nieuwe vriend van moeder volledig als haar nieuwe vader. Ik ben niets meer in haar ogen. Ik ben geschokt door wat ik lees van jou. Minimaal 10.000 ouders overkomt dit jaarlijks.

Annelies - 27 mrt 2019

Het is wel herkenbaar voor veel situaties. Mannen durven het gedrag van ex niet te begrenzen uit angst voor verlies van de kids. Helaas zijn er ouders die deze macht misbruiken en is het een reële angst. Ook de dynamiek van zelf uit een relatie stappen maar ondertussen moeite met de consequenties hebben is herkenbaar en ook wel onbegrijpelijk. Gras bij de buren bleek toch groener? Een escalatie geeft voorlopig rust. Maar eigenlijk bizar. Aantrekken en afstoten geeft te denken.... Laat je vriend zich vooral richten op zichzelf sterker maken. Verantwoordelijkheid te nemen en grenzen aan te geven. Probeer zelf op afstand te gaan staan. Hoe lastig ook. Maar jij gaat aan deze dynamiek niets veranderen. En je hoopt dat de kids ooit gaan nadenken hoe het werkelijk zit. Vroeg of laat komt deze er. Dit hele proces is het rotte van scheiden. En dan denken mensen dat scheiden een periode is. Nee er komen elke x momenten waarop je geconfronteerd wordt met de gevolgen. Je hele leven lang. En als jij een stiefvader was geweest is dat nog steeds hetzelfde. Wat praktische dingen als huishoudelijke klusjes pak je van beide kanten op. Maar de opvoeding es blijft op het terrein van de biologische ouder. Succes!

Papa - 27 mrt 2019

Annelies, deze ene zin van jou beschrijft precies mijn huidige situatie ( en wellicht bij vele andere mannen ) : Mannen durven het gedrag van ex niet te begrenzen uit angst voor verlies van de kids. Dat is helaas ook bij mij het geval en overheerst helaas mijn hele leven ...angst om mijn kinderen nog meer kwijt te raken dan ik ze al ben ;(

REAGEER OP DEZE BLOG

Laat ook van je horen!

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *


een + 3 =

Vlog

Rijd jij ook nog wel eens langs het huis van je ex? Loslaten van je boosheid na je scheiding is een hele kunst, heeft ook Roos zelf eLees verder > loslaten na je scheiding
Hoi, ik ben Annelies Hulsker en ik nodig je uit om lid te worden van onze Community om in contact te komen met andere ervarensdeskundigen.
Hoi, ik ben Elske Damen, wij willen je helpen om de periode tijdens en na je scheiding net wat makkelijker te maken, ik wens je veel plezier op deze site.