Menu

Eline stelt het belang van haar kind voorop…

2 reacties
belang kind

Met Jens heb ik een goed gesprek, voor ik mijn verhuisplannen ga realiseren. Hij gaat nu zijn examenjaar in, en halverwege dat jaar zou ik gaan verhuizen. Voor hem betekent het terugverhuizen naar Erik, want mijn nieuwe huis staat op een half uur treinen. Woningen in deze woonplaats zijn te duur.  ‘Wat vind je ervan?’ vraag ik hem.

‘Ik zal Doddie heel erg missen,’ zegt hij. ‘Maar een paar maanden later ben ik toch het huis uit, want dan ga ik studeren’. Hij denkt even na. ‘Weet je mam, je moet je door mij niet tegen laten houden. Zoek een huis waar JIJ je goed in voelt, ik red me wel’.

Wat een volwassen antwoord van mijn kind.  ‘Ik zorg sowieso voor een huis met voldoende kamers, met ook ruimte voor jou,’ verzeker ik hem. ‘Je bent en blijft van harte welkom’.

Samen met zus en zwager speur ik funda af. Er is veel aanbod in mijn prijsklasse, en ons blik valt op een prachtige woning, waar ik letterlijk niets aan hoef te doen. We gaan samen kijken en als we weer buiten staan, zijn we alle drie enthousiast. Er wordt gerekend en gedacht, en de conclusie is dat het kan! Ik maak een afspraak voor een tweede bezichtiging, met mijn aankoopmakelaar erbij. Nu maar duimen dat het gaat lukken…

Het is vakantie, en Jens is voor twee weken naar Erik vertrokken. Als hij op een zondag weer terug wordt gebracht, blijft hij langer dan normaal beneden hangen. Er zit hem iets dwars. Als ik ernaar vraag, komt het hoge woord eruit.

‘Ik zie er als een berg tegenop, om terug bij papa te gaan wonen’. Jens vertelt dat de spanning tussen Erik en Frank geregeld oploopt. ‘Frank voert helemaal niks uit in huis, en papa kan daar heel slecht tegen. En dan krijg ik ook wel eens de volle laag, terwijl ik wel elke dag aanbied om iets in het huis te doen. En papa kan niet koken’. Ik schiet in de lach om die laatste opmerking. Het is hartstikke waar, Eriks repertoire beperkt zich tot Hollandse pot en een enkele keer macaroni.

‘Jens, we verzinnen wel een oplossing. Je kunt bijvoorbeeld om de week bij mij komen. Het is een half uur met de trein, dat is te doen. En je kunt papa aanbieden dat jij af en toe kookt’. De jongens hebben de laatste maanden geregeld in de keuken gestaan, en kunnen best wat behoorlijks in elkaar draaien. Jens kijkt gelijk al een stuk opgeluchter. ‘Dat zou heel fijn zijn, mam!’ Ik geef hem een high five. ‘We komen er wel uit’, beloof ik hem.

De dagen erna blijft het rondmalen in mijn hoofd. Ik zie het kind al elke week zijn hele hebben en houwen heen en weer sjouwen in de trein, terwijl hij examens moet voorbereiden. Verre van ideaal. En om de week in een huis bivakkeren waar hij zich niet prettig voelt. Jens is iemand die anderen het graag naar de zin maakt, en dus gaat hij heel regelmatig naar zijn vader toe. Omdat hij het sneu vindt dat het tussen Erik en Bob al niet zo botert, en met Frank net zo min.

Ik neem een besluit en schrijf een mail aan mijn zus en zwager om de nieuwe situatie uit te leggen. Ik blijf hier nog wonen totdat Jens klaar is met school. Een stabiele omgeving, waar hij zich goed voelt. Dan kan hij van daaruit zijn weg vervolgen, en ik ook.

Heel even sta ik mezelf toe om Erik in stilte te verwensen dat er alweer een kind de dupe wordt van zijn onvermogen tot ouderschap. Ik onderdruk de neiging om wat kapot te gooien, maar ga in plaats daarvan een flink eind wandelen met Doddie.  Het helpt iets.

Eline is in 2014 na een relatie van 25 jaar gescheiden. Ze heeft een eigen bedrijfje als tekstschrijver en redacteur. De twee jongste kinderen, Jens (17) en Bob (16), wonen na de scheiding bij haar. De oudste, Frank, (19) woont bij Erik, haar ex. Geen contact met vader geeft haar zoon Bob nu rust. Hoe ingewikkeld is dat? 

REACTIES

Carla - 7 apr 2017

Eline, jouw verhalen zijn voor mij zo herkenbaar. Ik zit in grote lijnen in een vergelijkbare situatie als jij. Jouw kinderen mogen blij zijn met jou als hun moeder!

Amsterdam - Brabant - 7 apr 2017

Mooi verhaal. Veel onderdrukte emoties. Vooral de laatste zin blijft hangen bij me : HET HELPT IETS. Vooral dat woordje IETS , het zegt alles.....

REAGEER OP DEZE BLOG

Laat ook van je horen!

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *


2 + = acht




Veel gelezen blogs

Scheiden en nu? Je scheiding aanvragen, hoe doe je dat? Alles wat je wilt weten over alimentatie na je scheiding Partneralimentatie gaat van twaalf naar vijf jaar Alles over partneralimentatie Alles over kinderalimentatie Kinderalimentatie en de nieuwe partner; hier moet je op letten! Alimentatie berekenen 13 tips voor gescheiden ouders 5 super tips voor het opstellen van het ouderschapsplan Co ouderschap, wat houdt dat precies in? Rechten van vader bij de omgangsregeling Toestemmingsformulier om te reizen met kind na scheiding Echtscheiding en hechting bij baby’s en peuters Verwerking van je scheiding Zo heb ik de eenzaamheid na de scheiding overwonnen Wat is een vechtscheiding nou eigenlijk? Wanneer mag ik weer moeder zijn? Frances blogt over ouderverstoting Narcisme in je relatie: herken de 3 fases Gaslighting en narcisme. Hoe ga je daar het beste mee om? Wat doet een mediator nou eigenlijk? Rechten van het kind (12-18 jaar) bij de scheiding

Vlog

Roos is een aantal jaar geleden gescheiden. Ze heeft na de scheiding lang in de overlevingsstand gezeten maar ze is nu zo ver dat ze weer echt kan genieten. Wil jij dat ook? Kijk haar vlog en laat je door Roos inspireren om stappen te zetten.   Wil je meer vlogs zien van Roos?   Lees verder > overlevingsstand
Hoi, ik ben Annelies Hulsker en ik nodig je uit om lid te worden van onze Community om in contact te komen met andere ervarensdeskundigen.
Hoi, ik ben Elske Damen, wij willen je helpen om de periode tijdens en na je scheiding net wat makkelijker te maken, ik wens je veel plezier op deze site.