Menu

De grootste uitdaging van stiefmoeder Kim

1 reactie
uitdaging van stiefmoeder

Het zitten aan de zijlijn en toekijken.

Dat is denk ik wel een van de meeste moeilijke  uitdagingen in mijn leven als stiefmoeder.
Je ziet van alles, je hoort van alles en er gebeurt ook van alles, maar het beste is om je mond te houden en niets te doen.
Iets wat ik niet gewend was en in mijn werk juist niet moet doen, maar in mijn gezin is dat op dit moment het beste voor iedereen.
We hebben de oudste twee kinderen van mijn vriend al weer bijna een jaar niet in huis gehad en het lijkt er niet op dat dat op korte termijn gaat veranderen.
Ze zijn boos, op hem, op mij maar eigenlijk vooral om de scheiding. Maar hun moeder heeft ze nodig, althans zo voelen zij dat, dus de boosheid wordt alleen geuit tegen hen die er tegen lijken te kunnen, wij dus.

Er gaat van alles door me heen, je ziet kinderen die hun vader missen en nodig hebben. Af en toe krijg  je ook de signalen mee.
Zo vertelde de jongste dat ze de oudste had horen huilen en roepen dat ze haar vader mistte.
Logisch, die grote kinderen hebben hun vader ook gewoon nodig, maar ja de drempel wordt alleen maar hoger.
Je natuurlijke instinct wil het oplossen, of misschien wel het instinct van een vrouw, of in ieder geval van mij als vrouw.
Je wil ze zelf bellen, je wilt familie inzetten, je wilt je vriend sturen. Maar bij elke afweging van een oplossing zit een risico dat het alleen maar erger zal worden.
Ik belde na weken van wikken en wegen zelfs eens naar een hulplijn in onze regio met lood in mijn schoenen. Maar het kon anoniem en ook alleen voor advies.
Ik kreeg te horen dat het nog erg druk was, “of ze me later terug konden bellen?”….. juist, laat maar.

Je wil zo graag die kinderen helpen, maar het kan niet. De situatie is afhankelijk van een gevoel, een gevoel dat vooral bij de moeder van de kinderen nog niet goed zit.
Boosheid, frustratie en wellicht ook een lichte jaloezie? Ondanks dat zij zelf de scheiding heeft gewild en doorgezet, misschien toch niet verwacht dat dit dan de gevolgen waren?
Hoe dan ook, ik kan niets anders dan afwachten, toekijken hoe de kindjes beschadigd raken in een vechtscheiding en vervreemding van hun vader.
Met een vleugje hoop voor de toekomst dat tijd alle wonden heelt… schrijf ik het maar van mij af en hoop dat snel die dag komt dat het anders kan, anders gaat.

Ik ben Kim, 33 jaar en heb een relatie met een ontzettend lieve man en vader van 4 kinderen (3 meiden en 1 jongen) waarvan er twee parttime bij ons wonen. Ik schrijf over mijn (soms moeilijke) rol als stiefmoeder.

REACTIES

Sonja - 18 dec 2017

Hoe herkenbaar...Hier ook een stiefmoeder in (bijna) dezelfde situatie. Drie lieve stiefkinderen in dit geval, die kapot worden gemaakt door een moeder die zelf wilde scheiden maar de gevolgen niet had overzien/verwacht. Hoe ga je ermee om als kinderen zo'n verdriet hebben? Soms wil ik ingrijpen, maar wat je zegt: niets doen, niets zeggen is beter. Jezelf objectief opstellen. Gelukkig zien we ze alle drie nog elke week en vinden ze het leuk om naar papa te gaan. Sterkte met jouw verhaal. Hopelijk gaat het snel beter, en anders zit er niets anders op dan geduld te hebben, helaas.

REAGEER OP DEZE BLOG

Laat ook van je horen!

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *


+ 8 = twaalf

Vlog

Wat komt er bij jou op als je denkt aan de zomervakantie? Waar denk je aan als je denkt aan de zomervakantie? Zon, ontspanning en gezellig met je kinderen? Je kinderen lang niet zien? Als je gescheiden bent en je kinderen gaan 3 weken op vakantie zijn met de andere ouder kun je ze heel Lees verder > gescheiden ouders
Hoi, ik ben Annelies Hulsker en ik nodig je uit om lid te worden van onze Community om in contact te komen met andere ervarensdeskundigen.
Hoi, ik ben Elske Damen, wij willen je helpen om de periode tijdens en na je scheiding net wat makkelijker te maken, ik wens je veel plezier op deze site.

Download de Gratis Checklist Scheiden en maak je scheiding overzichtelijk