Menu

Jaloezie van de biologische moeder, Kim blogt

11 reacties
jaloezie biologische moeder

Vanaf het moment dat stiefdochter bij ons is komen wonen is de, voorheen goede verstandhouding met de ex van mijn partner, volledig omgeslagen.
En is naar mijn, níet professionele of deskundige, mening, oud zeer weer opgerakeld. Alsof de pijn van de scheiding weer bij haar terug is gekomen, komen ook alle discussies van toen weer naar voren.

Discussies die vooral gericht zijn op de scheiding en niet eens op de kinderen. Maar puur op de vergane relatie tussen haar en mijn partner. De relatie die op haar initiatief is beëindigd, een klein jaar voordat ik hem leerde kennen.

Frustraties worden afgereageerd

En helaas niet rechtstreeks. De frustratie wordt afgereageerd op zijn dochter. Waarbij wij elke week blijven aandringen dat, ondanks dat ze vaak tegenzin heeft, zij toch minimaal 1x in de week naar haar moeder gaat, bij voorkeur ook een nachtje slapen.

Maar als ze dat dan weer gedaan heeft, komt ze vaak huilend en met een lichaam vast van de stres terug.
Ze heeft dan geprobeerd over haar studie te vertellen waar ze zo trots op is, of over haar nieuwe vriendje. Maar er wordt weinig tot geen interesse getoond en vooral veel kwaad over haar papa en mij gesproken.

Frustrerend kan ik je vertellen… maar we blijven het positief voor haar draaien. ‘Mama is echt heel trots op jou, ze kan het nu alleen niet goed laten merken’. ‘Praat maar negatief mee over ons, dat is voor jezelf makkelijker, wij kunnen er wel tegen’.

Jaloezie raakt stiefdochter

Maar deze jaloezie gaat ver, helaas, kinderachtig ver. Wanneer haar broertje heeft opgevangen, voor de wissel naar zijn moeder toe, dat ik met puberstiefdochter iets ga ophalen bij een nichtje, krijgt ze die week erna naar haar hoofd waarom ze dat met míj is gaan doen en waarom niet met haar!?
Of als ik haar oppik, waarom haar vader dat niet gewoon doet…

En dan daarnaast nog alles weer opgerakeld vanuit het verleden, wat haar vader allemaal wel niet voor slechte dingen heeft gedaan. Vooral haar heeft aangedaan, maar wat pleit voor een goede reden om hem ook te kwalificeren als slechte vader.

Er voor haar zijn

Na al die jaren leer je gelukkig de kunst van het ‘loslaten’. Maar zeker als je ziet dat het direct puberdochter stres en verdriet bezorgt… Dan zou je soms willen dat je iets kon doen.

Voor nu blijft het bij ‘er voor haar zijn’, positief het nare gedrag ombuigen, en zorgen dat ze haar afspraken bij haar psycholoog blijft nakomen. Al is dat laatste vooralsnog nooit een discussie geweest en wil ze maar wat graag erheen.

Ik ben Kim en heb een relatie met een ontzettend lieve man, die met zijn ex 4 kinderen (3 meiden en 1 jongen) heeft. De oudste woont sinds de (vecht-)scheiding bij haar moeder. De één na oudste stiefdochter woont sinds 2020 permanent bij ons en éen stiefdochter en stiefzoon wonen parttime bij ons. Ik schrijf over mijn (soms moeilijke) rol als stiefmoeder.

Lees ook de andere blogs van Kim.

REACTIES

Las Ketchup - 11 feb 2021

Goede blog. Ik blog ook. Ik ben vader van 2 kinderen van 1 en 5 jaar en ben 'slachtoffer' van ouderverstoting. Er is geen instantie die hier iets mee doet, zelfs niet als het bewezen is. Wat kan ik nog doen? Iemand tips?

    Kim - 17 feb 2021

    Beste Las Ketchup, wat vreselijk dat je ook in deze situatie zit. Er zijn wat aftieve facebook groepen die soms wel goede tips hebben. Maar mijn partner heeft er vanaf het begin voor gekozen niet om zijn kinderen te vechten. Trekken aan kinderen ‘die niet meer willen’ is bijna onmogelijk. Bij ons waren ze wel al ouder natuurlijk. Heel veel sterkte in ieder geval, vreselijk datouders dit hun kinderen aan doen.

Iris - 11 feb 2021

Pijnlijk om te zien bij haar lijkt mij, dat ze gebukt gaat onder ballast waar ze ook voor beschermd kan worden door haar moeder. Dan maakt het eigenlijk niet meer uit of het waar is of niet, dat zij het zo moeilijk vindt zou reden genoeg moeten zijn lijkt mij. Ik vind het zelf erg lastig dat dit kwartje bij sommige ouders niet landt, dat kinderen niet de positie hebben om relationele problemen tussen ouders - of met stiefouders - op te vangen. Dat is toch echt iets van ouders zelf lijkt mij.

MW - 11 feb 2021

Eens het iets van de ouders samen is en toch na het lezen van deze blog bekruipt me het gevoel in hoeverre de vader bereid is (of is geweest) met zijn ex partner en moeder te kijken naar haar pijn. Het projecteren van de pijn komt voort uit onmacht, angst en wellicht ook ‘onrecht’ die is ervaren in de eerdere relatie. Zij kan wel de relatie beëindigd hebben, maar zich daartoe ook genoodzaakt gevoeld hebben. En dan komt er ook rouw over verlies van relatie, toekomstbeeld, het gebroken gezin, een andere vrouw die onderdeel is van het leven van jouw kinderen en waar je misschien nooit om heb gevraagd. Dat een kind hier de dupe van is zou niet moeten, maar is projectie van liefde, afwijzing en pijn die geen uitweg heeft. De oude relatie is niet goed afgesloten en dat blijft dan ‘wrikken’.

    Iris - 11 feb 2021

    Zelf ben ik er wel voor als ouders een poging doen om het contact te verbeteren, al dan niet met behulp van een professionele derde. Wat ik hier zelf alleen wat lastig vind is dat dergelijk gesprekken tussen vader en moeder volgens mij realistische verwachtingen van dergelijke gesprekken vereist die mensen - in mijn eigen ervaring - niet altijd hebben. Wat is het doel in dat geval voor moeder? Waar heeft zij behoefte aan? Is dat wel iets wat vader kan geven? Wil moeder erkenning en excuses? Wil ze fouten herstelt of ongedaan gemaakt zien? Accepteert ze de breuk nog niet op gevoelsniveau en denkt ze eigenlijk nog heel sterk 'ik wil dit niet'? De vraag is ook in hoeverre je je afhankelijk moet maken van het vermogen van de ander om jouw pijn weg te nemen of de blokkade in verwerking weg te nemen. Het zou mooi zijn als moeder iets nodig heeft wat vader ook kan bieden, maar soms liggen hier ook (onbewust) verwachtingen die de ander niet waar kan maken om wat voor reden dan ook. En in dat laatste geval kan het de conflicten juist verergeren omdat onbegrip persisteert in plaats van naar de achtergrond verdwijnt. Het is niet perse aangenaam, maar soms is het beter denk ik als partijen vrede vinden door het individueel te verwerken. Om de reden dat het niet altijd haalbaar is om hierin samen vrede te vinden.

    MW - 12 feb 2021

    Eens Iris en het is zeker de vraag of de vader kan geven wat de moeder nodig heeft. Maar dat niet verkennen is zonde. Want individuele verwerking is lastiger als er een ‘trauma’ is en de moeder het verhaal niet kan maken. En eigenlijk is dat haast onmogelijk. Wellicht kan de vader wel bijdragen aan die verwerking en misschien ook zijn nieuwe partner. En als het naar de voorgrond komt in gesprekken dan is het maar zo; deze omgang lijkt ook voor dochter onhoudbaar. Als de onderliggende pijn niet wordt verwerkt zal dat blijven wrikken, achtergond of voorgrond maakt dan niet meer uit.

    Silvia - 14 feb 2021

    MW Mooi beschreven en herkenbaar: de vorige relatie niet goed afgesloten en dat blijft wringen. En dat wringen blijft maar pijn doen al slijt het steeds meer. Bedankt voor dit inzicht!

    Kim - 17 feb 2021

    Beste MW, ik denk zelf ook dat dat onderliggend is, eerlijk gezegd. Er is door de psycholoog van sd voorgesteld dat beide ouders een sessie meekomen om daar met elkaar het gesprek aan te gaan. Vader heeft toen aangegeven dit te willen, moeder aangegeven daar niet met vader te willen zitten. Ergens houdt het dan ook een keer op. Als het inderdaad onverwerkte emoties zijn, (ook) ten aanzien van de scheiding, dan moet moeder daar ook wel mee aan de slag willen. Als zij dat niet wilt, of niet kan natuurlijk, dan houdt de verantwoordelijkheid voor vader om het op te lossen voor de kinderen ook ergens op denk ik... Voorheen was de onderlinge relatie dus wel prima. Vierden samen zelfs sommige feestdagen en gingen ze samen soms om de tafel om het éen en ander te bespreken, maar altijd uit initiatief van vader. Met alle modder die hij nu weer wekelijks om zijn oren krijgt is de bereidheid tot dat initiatief ook wel een beetje weg.

nikkie - 11 feb 2021

Wat naar voor deze dochter dat zij hierin zo knel komt te zitten door moeder. Ik vraag me alleen 1 ding af en dat is waarom jullie het negatieve gedrag van moeder tegenover dochter positief draaien? En waarom op deze manier dochter wel blijven pushen om te gaan? Ik heb al 12 jaar te maken met een jaloerse ex die de kinderen hierin betrekt en ik heb de kinderen altijd geleerd dat hij hun vader is en blijft maar dat ze ook tegenover hem duidelijk hun eigen grenzen mogen aangeven. Mijn kinderen ( nu 22 en 15) zouden jullie "aanpak" van positief draaien niet accepteren. Ze hebben beiden contact met vader ( geen omgangsregeling meer) maar wel met begrenzing door de kinderen en dat loopt ook niet altijd even makkelijk maar ze hebben contact. We hebben hier allen met de jaloezie van vader moeten zien te dealen zonder er zelf aan onderdoor te gaan. Hier praten de kinderen al zelden bij vader over hun belevenissen want vader toont toch geen echte interesse. Ik vind het persoonlijk zo triest voor dochter in jullie geval dat zij wel moet gaan maar dan zo hopeloos terug komt......zou het voor haar misschien een idee zijn dat zij tegen moeder zou kunnen gaan zeggen dat zij wel wil komen maar geen gezeik wil aanhoren over papa en geen gedoe wil.......zou het haar misschien wat meer kracht gaan geven dat zij die grenzen aangeeft en met een hopelijk wat beter gevoel terug kan keren naar jullie? Het geeft dochter weer wat macht terug over haar eigen situatie. Enfijn lang verhaal.....maar het raakt me wel omdat ik hier ook al zolang inzit met mijn kinderen en ik hoop dat ik mijn kinderen genoeg tools heb meegegeven om met hun vader te kunnen dealen zonder contact op een kwaaie manier te verbreken en zonder en zelf als kind aan onderdoor te gaan.

    Kim - 17 feb 2021

    Hi Nikki, Dank je voor je mooie reactie en delen van je ervaringen. De reden dat wij het gedrag van moeder positief draaien is gebaseerd op de achterliggende reden waarvan wij denken dat zij zo doet. Zoals MW hierboven schreef. Wij denken niet dat moeder geen interesse heeft in haar dochter maar dat zij door haar eigen ‘pijn’ haar dochter niet goed ziet. Daarnaast leert haar psycholoog haar grenzen te stellen zoals jij schrijft. Zo heeft ze al 1x in een uiterste kunnen zeggen dat zij die negativiteit niet wil horen. Maar dat is een proces waar wij niet tussen willen zitten. In alle jaren dat vader zijn twee oudste kinderen niet heeft kunnen zien, praatte moeder tegen alles en iedereen negatief over hem in het bijzijn van de kinderen. Daarna vroeg ze aan hen of ze naar hun vader wilde, waarop ze ‘nee’ zeiden. Daarmee schermt ze tot vandaag altijd, dat zij de kinderen altijd ‘gepushd’ heeft naar hun vader te gaan. Wij doen het dus juist andersom en ze gaat er ook nooit met tegenzin en op eigen initiatief heen. En sommige weken gaat het gelukkig ook soms goed. Jij schrijft dat jouw kinderen zelf de grenzen hebben gesteld, mijn stiefdochter is daar naar op weg, maar tegelijkertijd is dat ook een loodzware route. Uiteindelijk moet zij zelf aan leren geven waar haar grenzen zijn.

Maris19 - 11 feb 2021

Vreselijk, ouders die hun kind allemaal negatiefs influisteren over de andere ouder. Waar belast je je kind allemaal mee! Hoe moeilijk ook, hoe verbittert ook, ik vind dat je je kind hier buiten moet houden. Hier zitten we ook in zo'n lastige situatie en ik als vriendin van papa, probeer me zo min mogelijk mee te bemoeien, maar het vreet wel aan je

REAGEER OP DEZE BLOG

Laat ook van je horen!

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *


× 3 = twaalf




Veel gelezen blogs

Scheiden en nu? Je scheiding aanvragen, hoe doe je dat? Alles wat je wilt weten over alimentatie na je scheiding Partneralimentatie gaat van twaalf naar vijf jaar Alles over partneralimentatie Alles over kinderalimentatie Kinderalimentatie en de nieuwe partner; hier moet je op letten! Alimentatie berekenen 13 tips voor gescheiden ouders 5 super tips voor het opstellen van het ouderschapsplan Co ouderschap, wat houdt dat precies in? Rechten van vader bij de omgangsregeling Toestemmingsformulier om te reizen met kind na scheiding Echtscheiding en hechting bij baby’s en peuters Verwerking van je scheiding Zo heb ik de eenzaamheid na de scheiding overwonnen Wat is een vechtscheiding nou eigenlijk? Wanneer mag ik weer moeder zijn? Frances blogt over ouderverstoting Narcisme in je relatie: herken de 3 fases Gaslighting en narcisme. Hoe ga je daar het beste mee om? Wat doet een mediator nou eigenlijk? Rechten van het kind (12-18 jaar) bij de scheiding Wat is narcisme?

Vlog

Kinderen verdienen ouders die onvoorwaardelijk geven. Renata beschrijft in deze vlog gedeeltelijk hoe ouderverstoting kan ontstaan. Liefde tussen twee volwassenen moet in evenwicht zijn. Dit evenwicht wordt door een scheiding verstoord. Liefde tussen ouders en kind is niet in evenwicht. Ouders geven meer en dat hoort bij de rolverdeling tussen ouders en kind. Het is Lees verder > hoe kan ouderverstoting ontstaan
Hoi, ik ben Annelies Hulsker en ik nodig je uit om lid te worden van onze Community om in contact te komen met andere ervarensdeskundigen.
Hoi, ik ben Elske Damen, wij willen je helpen om de periode tijdens en na je scheiding net wat makkelijker te maken, ik wens je veel plezier op deze site.