Menu

Olivia blogt: 2015 wordt het jaar dat ik ga scheiden.

2 reacties
Camdiluv via Flickr

Camdiluv via FlickrHet is gelukt. De feestdagen zijn achter de rug, oud en nieuw zonder kleerscheuren overleefd en het nieuwe jaar zonder al te veel plichtplegingen gestart. Ik heb de champagne natuurlijk wel laten knallen, want dit moet míjn jaar worden. Het jaar waarin ik na ruim vier jaar officieel eindelijk van X zal scheiden. Een formaliteit met een zwart randje, want het is en blijft bizar dat ons lange huwelijk op zo’n belachelijke manier moet eindigen. Voor de rechtbank, ontdaan van iedere emotie. Als een zakelijk geschil. Alsof we niet jarenlang geliefden zijn geweest, maar zakenpartners met een financieel conflict.

Ik moet toegeven dat de emotie bij mij inmiddels ook ver te zoeken is. Onderkoeld is een treffende omschrijving. Nog wel. Ik vermoed als de tijd daar is ik er wel weer van ontdaan zal zijn. Ik hou mezelf maar voor dat het dan de laatste keer is. Voor nu is het prettig dat hij amper aanwezig is in mijn leven. Zelfs de fase van nietszeggende ‘plichtplegingen’ hebben we achter ons gelaten. Waar we in november nog ‘gefeliciteerd met.. uitwisselde via de app bij de verjaardag van onze middelste, bleef het ijzig stil in december toen de jongste jarig was. Kerstkaarten worden er ook niet meer verstuurd, en ook een ‘gelukkig nieuwjaar’ blijft van beide kanten achterwege. Mooi. Want het slaat natuurlijk nergens op om te doen ‘wat hoort’ terwijl je elkaar nooit ziet of spreekt.

De verhalen van de kinderen grijpen me ook steeds minder aan. Niet omdat het me niks meer kan schelen maar omdat ik meer dan ooit besef dat ik X niet kan veranderen. Ik kan geen vader en moeder tegelijk zijn. Hij is verantwoordelijk voor zijn gedragingen, uitspraken en acties, niet ik. Het enige wat ik kan doen is hen een warm, gezellig en liefdevol thuis bieden, waar ruimte is voor een luisterend oor en begrip. De wetenschap dat ze zich bij mij veilig en geliefd voelen, houd me staande.

Doel voor het nieuwe jaar is om me samen met de kinderen nog meer te richten op mijn eigen leven en geluk. Dat niet meer door de acties van X te laten verstoren of beïnvloeden. En aangezien me dit al een poosje prima afgaat heb ik alle vertrouwen in het nieuwe jaar. Wat er ook uitkomt bij de rechtbank, ik kan het aan. Ik ben klaar met mijn verleden, er ligt een mooie, nieuwe toekomst in het verschiet en ik heb het voornemen om daar ten volle van te gaan genieten.

Olivia blogt over haar leven tijdens haar echtscheiding. Ze is 45 jaar, heeft 3 puberkinderen en is ruim 3 jaar geleden in een scheiding beland waar ze nog steeds mee worstelt.

REACTIES

Karijn - 7 jan 2015

Olivia, je verhaal raakt me. Om allerlei redenen sta ik op een zelfde soort punt. Alles is ontdaan van emotie, de laatste zakelijke dingen worden zakelijk en "onderkoeld" geregeld. Ook geen niet-gemeende beleefdheden meer... raar en eigenlijk heel verdrietig, maar nu wel de enige weg. En inderdaad je ex veranderen kan niet, ik de mijne ook niet. Er zijn voor de kinderen en jezelf is het belangrijkste. Dat laatste niet vergeten. De toekomst ligt voor je, de jouwe en de mijne. Dus ik wens ons, en anderen met ons een prachtig zonnig 2015.

Glenda - 7 jan 2015

Beste Olivia, Goed om te horen. Tijdens mijn laatste gesprek had ik altijd gedacht dat ik zou huilen om het gemis maar ik huilde niet meer om hem maar uit opluchting. Het is eindelijk achter de rug. De gesprekken en de verkoop van het huis hebben helaas toch veel impact op me gehad. Na de verkoop van het huis stortte ik in. Iedereen is verantwoordelijk voor zijn eigen daden en handen boven hoofden houden doe ik ook niet meer. Fijn gevoel toch? Geloof me je zult vast nog even ontdaan zijn maar het zal korter en minder hevig zijn. Op je nieuwe begin voor jou en je kindjes. Gelukkig nieuwjaar!! Groetjes, Glenda

REAGEER OP DEZE BLOG

Laat ook van je horen!

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *


6 × drie =

Vlog

Ieder jaar krijgen zeventigduizend kinderen in Nederland te horen dat hun ouders uit elkaar gaan. Van het aantal samenwonenden eindigt één op de twee relaties in een scheiding. Van alle huwelijken strandt één op de drie.

echtscheiding en kinderen
Hoi, ik ben Annelies Hulsker en ik nodig je uit om lid te worden van onze Community om in contact te komen met andere ervarensdeskundigen.
Hoi, ik ben Elske Damen, wij willen je helpen om de periode tijdens en na je scheiding net wat makkelijker te maken, ik wens je veel plezier op deze site.