Menu

Stiefmoeder Kim over haar relatie met biologische moeder

stiefmoeder

We zijn nu ongeveer bijna zo’n 3 jaar verder en er is veel gebeurd.

In het begin veel rechtszaken en modder gooien. Ik stond daar gelukkig vooral bij aan de zijlijn en probeerde zo goed als ik kon de rust te bewaren aan ‘onze’ kant.

Positie van stiefmoeder

Ik leerde de positie van ‘stiefmoeder’ kennen door gehaat te worden door mensen die ik nog nooit had gezien, gesproken of ontmoet.

Gehaat door ex-vrouw van mijn vriend, ex-schoonmoeder van mijn vriend en ook nog door de kinderen van mijn vriend. Ze konden heerlijk tegen mij aan schoppen, het liefst zo laag mogelijk op allerlei niet geschikte fora.

Mijn vriendinnen hebben mij geholpen door deze periode heen te komen zonder er zelf aan mee te gaan doen.
Als ik weer eens momenten had dat ik er helemaal doorheen zat, het liefst schreeuwend, bijtend en krabbelend terug wilde reageren dan waren zij er weer die mij moed inspraken om de bagger vooral van 1 kant te laten komen. Meer olie op het vuur door te reageren was niet verstandig en maakte het alleen maar erger.

Paniek

Mijn vriend noemde mij altijd de verstandige, de sterke en de wijze. Soms was ik daar blij mee en voelde ik me er trots op. Maar soms was ik moe, verdrietig, gekwetst en wilde ik onder mijn deken als een klein meisje boos wegkruipen. Op dat soort momenten sloeg dan de paniek bij mijn vriend toe, want als ik er niet was om hem te sturen, hoe moest het dan verder.

Balans

Inmiddels hebben we daar een goede balans samen in gevonden. Soms is hij kinderachtig en behoud ik hem stomme uitspraken te doen of zich ergens tegenaan te bemoeien, en soms ben ik kinderachtig en weet hij mij te behoeden van bemoeienissen, waardoor we nu wel samen om ons stomme gedrag kunnen lachen. En begrijp me niet verkeerd, wat wij soms over ons heen hebben gekregen was echt niet altijd gelijk weg te lachen, maar gelukkig achteraf altijd toch weer de beste keuze gebleken er niet op te reageren.

Ging het daardoor altijd vlekkeloos? Nee hoor, zeker niet! Soms liet de één of de ander zich toch teveel gaan en was er weer een knallende ruzie tussen ex en vriendlief. Maar naarmate de tijd verstrijkt komt dat gelukkig steeds minder voor.

Genegeerd

Maar ondanks dat wij hier zelf een manier van omgaan in hadden gevonden, bleef de situatie bij zijn ex-vrouw toch onveranderd. Een bittere, stugge houding en indien mogelijk werd mijn bestaan zoveel mogelijk genegeerd.
Ik begrijp het, ik heb ‘niets’ met hún kinderen te maken, maar als die kids al ruim 2 jaar in je opvoeding meedraaien heb je daar als vrouw toch wel aardig wat bemoeienissen mee. Het voorlezen, maken van huiswerk, afronden van schoolopdrachten die op tijd ingeleverd moeten worden, ontluizen van haren en noem maar op.

Dingen die papa ook met ze zou kunnen doen, zeker, maar die van mij is daar gewoon niet zo van en om ze dan met lege handen naar school te sturen terwijl ik ze er wel mee kan helpen? Nee, sorry dat gaat me te ver. En dus zorgde ik dat ze weer van onze kant af klaar en voorbereid naar school, of vereniging gingen.

Maar dan ineens lijken we op een kantelpunt te komen…

Ik ben Kim, 33 jaar en heb een relatie met een ontzettend lieve man en vader van 4 kinderen (3 meiden en 1 jongen) waarvan er twee parttime bij ons wonen. Ik schrijf over mijn (soms moeilijke) rol als stiefmoeder.

REAGEER OP DEZE BLOG

Laat ook van je horen!

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *


vijf − = 4

Vlog

Rijd jij ook nog wel eens langs het huis van je ex? Loslaten van je boosheid na je scheiding is een hele kunst, heeft ook Roos zelf eLees verder > loslaten na je scheiding
Hoi, ik ben Annelies Hulsker en ik nodig je uit om lid te worden van onze Community om in contact te komen met andere ervarensdeskundigen.
Hoi, ik ben Elske Damen, wij willen je helpen om de periode tijdens en na je scheiding net wat makkelijker te maken, ik wens je veel plezier op deze site.