Tip aan alle buren: Altijd Navragen Nooit Aannemen

2 reacties
gescheiden

Van ANNA, voor alle buren van het land,

Als ik op vrijdagmiddag uit mijn auto stap op de parkeerplaats voor ons huis komt net een buur van een paar huizen verder aan wandelen met de hond. We groeten elkaar en maken een praatje. Ik zeg iets over het ruim twee meter hoge onkruid op het veldje voor onze huizen dat de hele zomer niet gemaaid wordt door de gemeente. Besparingsmaatregelen, of in belang van de bijen en de bloemetjes.

Ik zeg iets in de trant van: “Het staat weer lekker hoog he, buur.. zal het nog gemaaid worden deze zomer? Het haagje rondom de parkeerplaatsen is niet meer te zien tussen die twee meter hoge graspluimen.” (ik overdrijf niet, echt niet, en ik vind het ook helemaal niet erg want voor de krekels is het een paradijs en ik heb er vorig jaar, stiekem toen het donker was, gewoon 10 zakjes klaprozen in gestrooid om de boel een beetje op te fleuren).

“Tja”, zegt de buur, je kunt het stuk gemeentegrond voor jouw huis natuurlijk ook zelf bijhouden. Dat doen wij namelijk ook. (ik vind het bewonderingswaardig dat ze dit in hun vrije tijd doen, ik vermoed dat ze met pensioen zijn) Ik wil ons niet op de borst kloppen hoor…. Maar anders is het natuurlijk inderdaad geen gezicht”

Mijn blik dwaalt van het openbare twee meter hoge oerwoud naar ons postzegeltje vol zwart ijzer (vier oma fietsen en scooter van dochterlief) dat ons voortuintje voorstelt. Waarin ik al drie weken niet aan een beetje wieden en maaien ben toegekomen. De buur volgt mijn blik en knikt vergenoegd en zeer lang, alsof hij hier een heel goed punt heeft.

Ik mompel beduusd dat ik van het weekend hopelijk wat tijd kan vinden om ons voortuintje wat op te lappen. En dat het me vaak lang niet meevalt, zo in mijn eentje die combi van drie opgroeiende pubers, een fulltime draaiende onderneming, twee honden, twee konijnen en drie kippen. (Pfff.. waarom leg ik dit eigenlijk allemaal uit?)

“Tja”, zeg de buur weer, “dat is jouw eigen keuze he!” En om erachteraan te zeggen: “En er staat trouwens ook nog een stapel tegels tegen je schutting bij de poort achter, zo slordig voor de buurt… ga je daar nog wat mee doen of breng je dat een keertje weg?”

Ik val even stil. (……………..?)

Want wat nou eigen keuze? Zo zou ik de hele situatie zelf niet direct willen noemen. Ik heb bij tijd en wijle nog zat verdriet van alle gebakken peren waarmee je kunt blijft zitten na een scheiding. Maar misschien moet je wel eerst zelf gescheiden zijn om dat te kunnen begrijpen, zou kunnen.

Bij elke alleenstaande ouder die nauwelijks ergens anders aan toe komt dan zorgen dat alle ballen in de lucht blijven zit er altijd een verdrietig verhaal achter de scheiding. Een verhaal dat je niet even zomaar aan de neus van je buur wil hangen.

Ik had nog tegen de buur willen zeggen dat ik al in mijn uppie worstelend best wat begrip en hulp zou kunnen gebruiken. Maar de buur wandelt alweer goedgemutst verder.

Dus dan maar bij deze:

Aan alle buren van het land, zodat we er misschien met zn allen iets gezelligers van kunnen maken:

Ik zou jullie willen vragen om niet te snel te oordelen en gewoon dat beetje inlevingsvermogen te tonen dat net het verschil kan maken voor de ander!

 

(een beetje als klaprozen zaaien in de gemeentegrond)

Liefs ANNA (Altijd Navragen, Nooit Aannemen)

REACTIES

Eline - 8 jun 2017

A to the men.

Jolanda - 11 jun 2017

Helemaal eens Anna. Het is makkelijk oordelen over iemand of een situatie die je niet kent. Als elk mens zich dat zou realiseren en er veelvuldig naar zou handelen, zou dat een groot en positief verschil maken. Bedankt voor het beeld van de klaprozen. ;-)

REAGEER OP DEZE BLOG

Laat ook van je horen!

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *


− vijf = 4

Vlog

Geslaagd en gescheiden ouders? Een mooie vlog voor de ouders van kinderen die eindexamen gedaan hebben. Ouders: denk eraan dat dit voor je kind een onvergetelijke dag en ervaring moet worden. Maak er een feestje van! Klik op onderstaande link voor de vlog: Geslaagd en gescheiden ouders?  

geslaagd en gescheiden ouders