Menu

Vrienden na een scheiding, Nico blogt

vrienden na scheiding

Een paar weken geleden bracht ik jongste zoon naar school. Onderweg kwamen we een jongetje tegen dat ik niet kende maar hij zei spontaan tegen jongste zoon: “Hai, zullen we vrienden worden?”

“Is goed”, zei  jongste zoon maar we fietsten door en ik heb het jongetje sindsdien niet meer gezien.

 

Het zette me wel aan het denken. Kinderen zijn daar zo gemakkelijk in. Het is misschien minder diepgaand maar zo vrij en ontspannen. Volwassenen hebben daar veel meer moeite mee.

Vroudin en ik hadden jarenlang een druk sociaal leven. Zeer actief in een vrijwilligersorganisatie, uitgaan, de kroeg in… We kenden honderden mensen maar wisten ook dat je maar met een beperkt aantal echte vriendschappen kon opbouwen.

Op een gegeven moment kregen we behoefte aan meer rust in ons leven. Het aantal contacten nam af, je maakte keuzes maar de vriendschappen werden daardoor ook intensiever en dieper.

Toen we eenmaal kinderen kregen, gingen we ons meer concentreren op ons gezin. De buitenwereld werd kleiner maar ook hier gold dat onze relatie intensiever en dieper werd. Toen bleek dat rugzakzoon toch meer aandacht en energie vergde dan we misschien verwacht hadden, trokken we ons nog verder in onszelf terug. Er haakten ook mensen af, merkten we, maar dat leek nooit zo’n enorm probleem. We hadden elkaar toch… En dat was jaren lang voldoende. Ik met name ben daar heel erg blind op gaan varen. Vroudin kreeg op een gegeven moment meer de behoefte om weer naar buiten te treden wat op zich prima was. Ik zou haar stabiele thuishaven wel zijn… Ik had ook wel mijn eigen contacten maar onderhield deze minder actief.

 

Na de scheiding werd ik me heel erg bewust van het feit dat mijn wereld klein was geworden. Door de burnout was ik die zelfs nog kleiner gaan maken. Ik ben weer gaan investeren in de mensen die ik nog om me heen had. Maar het aantal vrienden waar ik op terug kan vallen is niet enorm groot. Je kunt immers maar een beperkt aantal intensieve vriendschappen onderhouden.

Soms denk ik wel eens dat het aardig zou zijn om weer op een ongedwongen manier nieuwe mensen te leren kennen. Maar we vinden het raar om net als kinderen op het schoolplein op vreemden af te stappen: “Hai, zullen we vrienden worden?”

We hebben blijkbaar afgeleerd dat dit mag maar lopen we daardoor niet veel kansen en leuke mensen mis?

 

Na bijna 20 jaar samen, waarvan 17 jaar huwelijk, en drie kinderen werd ik verrast door de mededeling dat de gevoelens van mijn vrouw voor mij veranderd waren. We zijn als vrienden uit elkaar gegaan, in zeer goede harmonie. Ik noem mijn ex-vrouw mijn ‘vroudin’ maar we doorlopen natuurlijk ook alle stadia van het rouwproces. In mijn blogs schrijf ik daarover.

REAGEER OP DEZE BLOG

Laat ook van je horen!

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *


+ 4 = zeven

Vlog

Rijd jij ook nog wel eens langs het huis van je ex? Loslaten van je boosheid na je scheiding is een hele kunst, heeft ook Roos zelf eLees verder > loslaten na je scheiding
Hoi, ik ben Annelies Hulsker en ik nodig je uit om lid te worden van onze Community om in contact te komen met andere ervarensdeskundigen.
Hoi, ik ben Elske Damen, wij willen je helpen om de periode tijdens en na je scheiding net wat makkelijker te maken, ik wens je veel plezier op deze site.