Ik hoor het bijna wekelijks in mijn praktijk.
‘We zijn al een tijd gescheiden. Ik dacht dat er daarna rust zou komen.’
Veel ouders verwachten en hopen dat de storm gaat liggen zodra de beslissing is genomen en de scheiding letterlijk is afgerond.
De relatie is voorbij. De afspraken zijn gemaakt. Het leven gaat door.
Toch?
Helaas werkt dit vaak niet zo.
In het begin raakt het de partner relatie.
Daarna het toekomstbeeld dat je samen had.
En vervolgens iets wat dieper ligt: je gevoel van veiligheid, je zelfbeeld, je ouderschap.
Wat het ingewikkeld maakt, is dat deze lagen niet keurig na elkaar komen.
Ze overlappen, versterken elkaar en komen soms onverwacht terug.
Ik wil dat je weet dat het geen teken is dat je het verkeerd doet.
Het zegt dat je midden in een proces zit.
De impact van een scheiding werkt als een olievlek
Een scheiding is geen punt in de tijd. Een stip op je tijdlijn.
Het is een beweging die zich uitbreidt.
Je denkt dat je iets verwerkt hebt en ineens is het er weer.
Door een appje. Een overdracht. Een verjaardag. Soms zelfs een blik.
Een opmerking van jullie kind. Een foto die je ergens tegen komt.
Dat is geen terugval.
Dat is hoe verwerking werkt.
Waarom het ouderschap het extra ingewikkeld maakt
Als ouder kun je niet even pauze nemen.
Je moet door, ook als je hoofd vol zit en je lijf moe is.
Je wilt het goed doen voor je kind. En juist dat verlangen maakt het zwaar.
Veel ouders dragen meer en langer in hun eentje dan nodig is:
- Zorgen die eigenlijk gedeeld zouden mogen worden
- verantwoordelijkheid die te groot voelt
- emoties die nergens heen kunnen
En ondertussen vraag je je ook nog af:
‘Ben ik hier mijn kind mee aan het belasten?’
Die vraag alleen al zegt iets over je betrokkenheid.
En misschien zegt het ook wat over je onderbuikgevoel. Voel je dat het ergens toch wel schuurt.
Rust ontstaat niet doordat je alles oplost
Een misverstand dat ik vaak tegenkom, is dat rust pas mag ontstaan als:
- het contact met de andere ouder goed loopt
- er geen conflict meer is
- iedereen het eens is
Maar dat is niet realistisch.
Rust ontstaat niet doordat de situatie verandert, maar doordat jij leert steviger te staan in wat er is. Door te begrijpen wat er geraakt wordt. Door te voelen wat van jou is en wat niet. Door grenzen te leren stellen zonder jezelf te verliezen.
Waarom begeleiding juist hier helpend kan zijn
Begeleiding bij scheiding is er niet alleen voor crisismomenten. Het is er juist voor de fase waarin je merkt: ‘dit kost me meer dan ik dacht.’ Of; ‘Dit moet toch anders kunnen?’
Ik ben er niet om je te vertellen wat je moet doen, maar ik zal naast je staan terwijl ik je help je weg te vinden. Ik vertel je niet welke kant je op moet, ik geef je opties.
Zodat tijdelijke spanning zich niet vastzet.
Zodat je niet alles alleen blijft dragen.
Zodat je kind niet meer hoeft te voelen dan nodig is.
Dit gaat over mij
Als je dit leest en denkt: dit gaat over mij, dan is dat geen toeval.
Je hoeft dit niet perfect te doen.
Je hoeft het ook niet alleen te doen.
Een scheiding vraagt tijd, aandacht en soms ondersteuning.
En vaak is dat genoeg om de eerste rust weer te voelen.
Ank Reijnen
REAGEER OP DEZE BLOG