Menu

Narcisme in je relatie: herken de 3 fases

103 reacties
Narcisme het masker gaat af

“Toen ik hem leerde kennen, was de relatie fantastisch. Ik heb me nog nooit zo goed gevoeld bij iemand. Hij was echt de man van mijn dromen. Ik weet niet waar het veranderde, maar opeens deed ik niets meer goed. Alles lag aan mij, ook de dingen die hij deed. Soms was hij liefdevol en attent. Hij zorgde er zelfs voor dat ik hulp ging zoeken. Maar ik trok het echt niet meer, daarom ben ik weggegaan. Ik ben kleiner dan klein. En hij gaat maar door. Het lijkt wel of het zelfs erger is geworden.”

Als ik dit hoor, gaan bij mij gelijk de alarmbellen af. Dit is zo typerend voor het verloop van een relatie met een persoon met een narcistische persoonlijkheidsstoornis (hierna: narcist). Het is een spel waar je langzaam in wordt gezogen, en dan leeggezogen.

Hoe gaat een narcist te werk in een relatie?

Fase 1

De narcist start de relatie met een overdaad aan liefde. Iedere twijfel wordt in de kiem gesmoord. Hij of zij speelt zo goed in op je behoefte, dat je denkt de liefde van je leven te hebben gevonden.

De prins op het witte paard

Fase 2

Op een bepaald moment begint het onderuithalen, met:
– kritiek, kleineren, denigrerende opmerkingen, beschuldigingen, liegen
– jou overal de schuld van geven. Of de schuldvraag wordt omgedraaid naar jou
– onverklaarbare stemmingswisselingen. Van agressief tot gelijk erna weer vrolijk. Negeren
– jaloezie
– losweken van vrienden, familie.

Het masker gaat af

Je doet er alles aan om dit gedrag te voorkomen, maar wat je ook doet, het is nooit genoeg. Dit kost zoveel energie. Je raakt jezelf steeds meer kwijt.

Fase 3

Dan is er weer attent, liefdevol gedrag. Net als in het begin.

Je denkt dat hij toch wel meevalt en je hoopt dat het weer wordt zoals het was. Maar al snel begint het onderuithalen weer. Punten 2 en 3 wisselen elkaar af. Je wordt volledig in de war gebracht.

Aantrekken en afstoten

Tot je écht op het punt komt dat je het niet meer aan kunt en vertrekt. Dan escaleert het gedrag pas echt. De scheiding wordt gerekt, afspraken worden niet nagekomen, alimentatie niet betaald. De narcist blijft aandacht vragen, direct, via je kinderen en/of omstanders. Jij wordt bij iedereen zwart gemaakt. Hij is het slachtoffer.

Het hele spel van de narcist is gericht op macht, op controle. Jouw emoties zijn de voedingsbron, welke dan ook. Ondertussen blijf jij leeg achter, vol twijfel, vol wantrouwen.

Je vertrouwt niets en niemand meer

Vaak twijfelen we of de ander wel een narcist is. Zo’n diagnose wordt zelden gesteld. De narcist denkt perfect te zijn, hulp zoeken is niet nodig. Je weet het dus zelden zeker. Het gaat ook niet om de diagnose. Het gaat om de gevolgen van dit gedrag voor jou. En het gaat erom dat je weer herstelt. Dat je weet wat te doen om verdere beschadiging te voorkomen. En dat je herhaling voorkomt. Zodat je je leven weer in vrijheid kunt genieten.

Niet alleen onder mannen

Ik schrijf in dit artikel over ‘hij’ en ‘hem’, maar narcistisch gedrag komt zeker ook voor onder vrouwen. Het aantal ligt in verhouding wel lager dan bij mannen. Lees dus a.u.b. ‘zij’ of ‘haar’ als dat beter van toepassing is.

Leg de focus weer op jezelf

Wil je nog meer weten over omgaan met en herstellen van narcisme?  Klik hier om je in te schrijven voor mijn tips & inspiratiemails.

Willy Sietsma

REACTIES

Mirjam - 19 jun 2018

Ik schrik gewoon als ik dat stukje lees over scheiding wordt gerekt, alimentatie niet betaald, afspraken niet nakomen.... Precies zo gaat het bij mij ook

    Willy - 20 jun 2018

    Hoi Mirjam, het is niet bedoeld om je te laten schrikken, wel om je bewust te maken. Gedrag als traineren, afspraken niet na te komen etc. valt onder gedrag in het narcisme spectrum. Maar het hoeft niet zo te zijn. Dit soort gedrag wordt ook vertoond bij wrok of uit wraakzuchtigheid. Ik weet niet of je al meer bekend bent met narcisme, maar mocht je er meer over willen lezen, dan raad ik mijn E-book aan. Je kunt het bestellen via deze link: https://willysietsma.nl/narcisme-scheiden/ Heb je andere vragen, dan lees ik het graag. Warme groet, Willy

    Peter - 26 jun 2018

    Ik ben een man en schrik hier ook van . De kids zijn bij mij en hier doet zij wat er geschreven word zo herkenbaar

    Willy - 3 jul 2018

    Dit gedrag komt zeker ook onder vrouwen voor. Ik ben een artikel aan het voorbereiden over het verschil tussen mannelijke en vrouwelijke narcisten. Dat komt niet hier maar op mijn site te staan. Wil je op de hoogte blijven, schrijf je dan vooral in voor mijn tips & inspiratiemail via https://www.e-act.nl/ah/site?a=1123&p=218835

    Janine - 22 mei 2020

    Blij dat ik dit na jaren weer lees. Mijn ex heeft het inderdaad gered om mijn familie van me af te nemen. Mijn oudste zus was altijd al onder de indruk. Zelfs nadat uitkwam dat hij 10 jaar lang stelselmatig vreemd gegaan was. Zelfs dat wist hij om te draaien. Hij was slachtoffer, ik was oorzaak van zijn vreemdgaan. Het was juist voor hem zwaar geweest om met alle leugens te leven. Ben nu 4 jaar bij hem weg, van hem af kom ik nooit ben ik achter. Hij heeft ruim een jaar lang niet betaald voor de kinderen. Dan staat hij tijdens dat jaar groot met een foto in de krant waarin hij aangeeft dat hij mij iedere maand 570,- betaald. Uiteindelijk via een rechtszaak de alimentatie geregeld. Nu ik een andere functie heb en hij dat gehoord heeft, meteen een mail met dreigementen dat het aangepast moet worden. Al zijn vrienden vinden mij een manipulatieve dominante vrouw. Maar het raakt mij niet meer. Sterker nog, het sterkt mij in mijn keuze van destijds om bij hem weg te gaan. Ook heeft hij meerdere keren de kinderen tegen mij op te zetten. Ook dat werkt uiteindelijk in zijn nadeel. Rug recht, hoofd omhoog en blijf bij jezelf. Als je een relatie met een narcist overleeft kun je dat laatste ook, je moet het alleen ervaren. Sterkte iedereen die hiermee te maken heeft.

    Cheryl - 24 feb 2019

    Mijn vriend is onmogelijk. Alles is altijd mijn schuld en zelfs als het buiten koud is krijg ik de schuld. Het doet zo een zeer als je altijd je best doet voor een persoon, maar je alleen negatief gedrag ontvangt. ‘Jij zal ook wel wat hebben gedaan’. Zeggen mensen dan, maar oprecht niet. Het kan gaan om de manier waarop ik kijk, spreek of wat ik doe. Kleine dingen tot aan grote zaken. Alles is verkeerd. Ook is hij erg verbaal agressief. Bedreigingen, fysieke mishandeling. Alles zit erop en eraan. En ik? Ik weet het niet meer. Niemand snapt waarom ik erbij blijf. Ikzelf idem. Alleen weet ik niet hoe weg te komen. Alsof je in een kooi zit die wel openstaat, maar daarbuiten is de wereld nog veel enger. Ook maak ik me zorgen over zijn eventueel volgende slachtoffer. Ik wens dit niemand toe. Echt niemand. Het is een nachtmerrie met zo nu en dan een stompzinnige fata morgana van geluk.

    Michaela lip - 3 apr 2019

    Wat is dit herkenbaar,zit ook in een relatie met een narcist...in het begin leek het allemaal zo geweldig...hij deed leuk tegen mijn family en vrienden. Nu wil hij eigenlijk dat ik met iedereen breek jij hebt daar niks meer tezoeken. Heb nu veel gelezen over een narcist overal zeggen ze niet erop in gaan wat hun zeggen je eigenweg nemen...betrek hem zo weinig mogelijk bij dingen en financieel hou dat gescheiden.... gelukkig heb ik mijn eigen bankrekening nog en zal nooit dat met hem samen doen... Denkend of ik hier nig door wil gaan.....hoeveel ik van hem hou maar denk toch voor mijn eigen best wil mijn eigenweg te vervolgen

    Lindsay - 7 dec 2019

    Hallo, Je eigen weg volgen is de enige optie. Erbij blijven is alleen tijdverspilling want op een dag eindigt het sws want voor altijd samen leven met een narcist is onmogelijk. Begrijp dat je hem graag ziet, ik kan er van meespreken. Ik heb ook een relatie gehad met een narcist en ik bleef alles maar vergeven Gwn omdat ik hem graag zag en ni zonder hem kon. Uiteindelijk werd mijn geld gestolen en werd ik zwart gemaakt bij zijn begeleiding en familie door hem zodat ze contact tussen ons hadden verboden zodat hij het geld niet zou moeten teruggeven.

    Regina - 5 jan 2020

    Ik zit ook met een man ,ziek wordt ik ervan ,steeds ik ik en nog eens ik ,die heeft precies geen gevoelens en alles is precies van hem ,hij wil precies over alles beslissen, is ook heel materialistisch, terwijl de noodzakelijke dingen voor hem bijzaak zijn enz enz ,ik kan er ben bestseller over schrijven

    Aad - 16 mrt 2020

    Regina, Pak je spullen en maak dat je wegkomt,wordt alleen maar erger. Gr Aad

    Moi - 17 dec 2019

    Alles , echt alles voorbereiden en dan zonder aankondiging weggaan. Je spullen langzaam weg halen, woonruimte regelen, inkomsten regelen. Het heeft mij 3 jaar gekost om de stap te zetten, maar voel me zo gelukkig nu. When life puts you in hard situations, don’t say why me but try me! Jij kan dit. Geen emotie meer laten zien aan hem. Denk aan je eigen geluk, dat verdien jij!

    Melissa - 27 jul 2020

    Ik herken mijzelf helemaal hierin. Ook in de overige verhalen. Ik ben nog steeds met hem samen en wil hem het liefst niet kwijt. Dit gedoe speelt nu zo een 1,5 jaar (op 16jaar relatie) Of hij moet hulp zoeken maar dat doet hij niet want "ik mankeer niks" krijg ik telkens te horen. Hij vernederd me kleineert me en gebruikt nu ook fysiek geweld vanacht zelfs nog. Bij hem weg gaan kan ik ook heel moeilijk omdat ik zelf zo stom ben geweest om afhankelijk van hem te zijn. Ik werk in zijn bedrijf tegen 0 salaris. Maar daar ga je niet vanuit als je meer als 16 jaar met elkaar samen bent. Je denkt zo doet hij niet nu probeert hij mij met de vloer gelijk te maken. Niks is van jou alles is van mij krijg ik vaak te horen. Mijn vriendinnen en zelfs zijn vrienden verklaren mij voor gek dat ik nog met hem ben. Alleen ja ik vind het alleen heel erg moeilijk. 0

    Banzaii - 28 jul 2020

    Oh meid, waar je beschrijft is zo herkenbaar. Het is inderdaad een gevangenis zonder muren. Je komt niet weg. Het kost veel moed en een hele hele grote stap in het onbekende om toch van zo iemand weg te gaan.

    Inge - 26 sep 2020

    Hallo, ben benieuwd of je er achter gekomen bent hoe je weg moet komen? Mijn zoon zit op dit moment in zo’n relatie vast. Zijn vrouw heeft ons( ouders , familie en vrienden van hem geïsoleerd. Maar wij willen hem redden . Heb je advies?

    Marleen - 3 mrt 2019

    Boek Het Narcistisch Machtsspel van Joke de Jong geeft duidelijk zicht op en woorden voor wat er gebeurt. Lees het, dat kan je helpen.

    Marleen - 3 mrt 2019

    Lees Het narcistisch machtsspel van Joke de Jong en attendeer je advocaat hierop. Ga ook niet meer in op alles wat met strijd te maken heeft, jou onderuit haalt of pijn doet. Dat is ruis en hun spel, daar gedijt hij bij want jij lijkt daardoor labiel. Ook rechters, advocaten en andere betrokkenen kunnen door jouw emotionele reacties afgeleid raken, en helemaal doordat de nex daar extra de nadruk op zal leggen. Werk daar niet aan mee. Houd je emoties onder controle tot je bij vrienden die te vertrouwen zijn bent of je psycholoog oid. Blijf bij feiten en blijf die herhalen. Suffe, pijnlijke, vervelende, irritante beschuldigingen van zijn kant: bewijs ze maar. Geen bewijs? Ok. Dan klaar. Jij hebt wel eens lelijk gedaan/steek laten vallen, ok, dat gebeurt weleens, dat zal..staan jullie quitte, dat is namelijk inherrent aan het hebben van een relatie. En dan weer terug naar waarvoor jullie daar zitten: in het belang van de kinderen. Jij kan laten zien wat je voor ze doet. Nu hij. En dan hebben we het onderscheid DOEN of je attent en zorgzaam bent en het ook echt zijn. Bijvoorbeeld 'Ik ga met ze naar voetbal' ja... maar willen ze dat? En gaat hij altijd? Wat leveren ze in voor deze voetbal uitjes? Laat een psycholoog eens een gesprek met je kind hebben... wellicht komt daarin wat naar boven. Noteer alles, leg een dossier aan, verzamel feiten, documenteer wat je kind verteld. En vooral Ga geen strijd aan. Kom met je dossier zodra je genoeg geheelt bent, sterker en weerbaarder. Jij hebt de feiten in handen, hij slechts een heleboel illusies, bluf, en 'geschreeuw, manipulatie en afweer mechanismen' om jou onderuit proberen te halen en de illusie van hem naar anderen overeind te houden. Ontkrachten met feiten en niet meer emotioneel reageren en hij graaft zijn eigen graf. Het rookgordijn zal verdwijnen.

    Profielfoto van Suzanne

    Suzanne - 10 mei 2020

    Hoi Marleen, Ik ben er nog maar net achter dat ik al 14 jaar met een narcist leef en getrouwd ben, al 10 jaar. We hebben elkaar in het buitenland leren kennen en komen ook beiden uit een ander land. Hij Polen en ik NL. Na 3 jaar kregen we ons eerste kindje en na 1,5 jaar de 2e. Zelfs die periode was nooit zoals in de film. Alsof hij nimmer echt blij met de kinderen was. Ik stond nooit op nummer 1. Maar daar sta je dan niet niet bij stil, je hebt andere dingen die je bezighouden. Daarna hebben we de keuze gemaakt om in Polen te gaan wonen. Hij had er al een huis en ik woonde mega klein in Amsterdam. We zouden het proberen. De taal bleek een hel, ik kreeg geen vriendinnen en ook niemand wilde mij echt tegemoetkomen qua taal. Zelfs zijn vrienden en familie niet. Ik heb een onwijs leuke baan bij Shell en daarnaast lekker druk met de kinderen. Geen tijd voor mezelf, noch vriendinnen, maar daar heb ik nog steeds geen aandacht voor. Hij heeft wel steeds van die stille periodes dat ie mij ontwijkt en buitensluit. Hij ontmoedigt mij naar bedrijfsfeesten te gaan en valt mijn familie af. En in NL mn vriendinnen opzoeken? Waarom zou je, ze.komen toch ook niet naar jou? Herkenbaar? Nu is het genoeg. Dit dorp is al jaren te klein voor mij. Kinderen willen andere dingen, hebben mij minder nodig en dus meer tijd voor mezelf. Zou je zeggen. Neh. De zoveelste silent treatment na de kerst en het is genoeg voor mij. Januari een advocaat gezocht en bij mn man voorgelegd. Mediator? Nope. Scheiding wel, maar ik krijg de.kinderen niet. Veel bangmakerij van zijn kant. Nu dankzij Corona, nog steeds geen papieren bij m bezorgt en wonen we in stilte in 1 huis. Werken van thuis en eten samen in stilte. Hij gooit zn bord in de gootsteen en gaat weer naar de bank, buiten of zijn kamer. Ik kan niet wachten tot het over is. Geen idee of de wet hier aan mijn kant staat. Zal het moeten zien. Hij heeft familie straks in de rechtbank, ik.....niemand. Hij stookt de kinderen tegen mij op, dus die misschien ook nog aan zijn kant. Ik kan niet eens naar NL verhuizen. Geen huis, werk en toestemming waarschijnlijk. Ik ben er dus nog lang niet. Ik put kracht uit mn vriendinnen en familie in NL. En hier, op de site. Ik ben dus niet alleen. Al voelt het soms wel zo. Ik voel me ook soms weer sterk. Helemaal wanneer ik merk dat hij m knijpt. Hij is onmachtig. Manipuleert en liegt. En ook al ziet niemand dat nog, het komt uit. Karma is a bitch! En ik? Ik kom er wel. Ben sterk, heb een plan, en goede wil. Dankbaar voor wat ik al heb. En open tot wat er nog komt. Wens jullie allemaal heel veel kracht toe. Suus

    Sjanine - 12 mei 2020

    Hoi Suus, kies voor jezelf, je gaat er anders kapot aan. Sterkte!

    Willy Sietsma - 15 mei 2020

    Beste Suzanne, het is nogal wat waar je tegen aanloopt en dat ook nog eens in een ander land. Als je meer wilt weten over wat te doen als je nog in de relatie zit met een narcist, dan raad ik je mijn e-book aan. Je kunt het (en andere zaken) aanvragen via deze link: https://willysietsma.nl/e-books-en-meer/. Ik kan je er ook in begeleiden, die informatie vind je ook op mijn site. Heel veel sterkte met alles. Warme groet, Willy

    Loes - 13 jul 2020

    Beste Willy, en ook Suzanne, Ik lees hier over de mannen en vrouwen met narcistisch gedrag. Ook over machtstrijd in de relatie. Het werkt averechts voor een relatie. Angst en het negatieve wordt dan sterker dan de liefde. Dit bij beiden. Ik zit ook in een relatie met veel strijd. En... er valt niets te winnen... op dit moment alleen maar verliezers. Toch is het niet altijd zo. Het perse willen winnen, komt naar boven bij de 'grote angst' om iets te verliezen. Vooral eigenwaarde. Ik heb soms moeite met het wegzetten van de ander als een monster, als een psychopaat. Hij of zij gedraagt zich soms als een monster, dat snap ik. En wanneer er werkelijk geen empathie (meer) is, is dit een gevaarlijke stoornis. Toch is het ergens ook makkelijk om de ander als een monster weg te zetten. Iedereen zoekt toch geluk ? Ook de man of vrouw met narcistische trekjes zoekt geluk. Is er werkelijk geen enkele empathie meer naar elkaar. Was er ooit liefde en waardering naar elkaar ? Ik denk ook dat het narcistisch gedrag voortkomt uit veel pijn. En ja, daar moet hij of zij wel naar durven kijken. Van mannen wordt vaak verwacht dat ze sterk zijn en het is daarom heel moeilijk om aan het kwetsbare , verdrietige toe te geven. Daar doen vrouwen ook aan mee , die verwachten dat hun man altijd sterk is. Soms is er meer aandacht voor wat iemand niet doet, dan wat iemand wel doet. Zeker als de negatieve spiraal is ingezet. Dit gebeurt bij een scheiding, bij de afwijzing. Het is zeker belangrijk om afstand van elkaar te nemen. En naar de lagen eronder te kijken. Vaak is dit angst. Kan daar niet wat vaker aan gewerkt worden ? Om tot een scheiding te komen in vrede en niet in oorlog, of iets er tussenin.

    Petra - 7 mrt 2019

    Miriam, Bij mij net zo. Had nog niet eens bedacht dat dat ook nog onder het narcistische gedrag viel. Schrik er ook van. Nog steeds slachtoffer dus.

    Peter - 15 aug 2020

    Hier net hetzelfde maar door haar,ze heeft4 jaar de kids niet gezien of gehoord en niks betalen alleen maar geld bij vragen nadat ze vertrokken is ,ze moest opgenomen worden ,nu ben ik de slechte ondanks het alleen voor de kids te zorgen, overal mij gaan afbreken achter mijne rug met vrienden en nooit meegaan er naartoe want het waren slechte vrienden zei ze dan ,zot word ik er van maar heel blij dat ze weg is

Shihtzu - 19 jun 2018

Snel maken dat je wegkomt. Veranderen doet het nooit ! Sterkte.

    Willy - 20 jun 2018

    Je hebt helemaal gelijk, Shihtzu, het is het beste om alle contact te verbreken. Tenzij je kinderen hebt of op een andere manier verbonden bent, dan moet je wel contact hebben. Dan is het zaak zelf de regie in handen te nemen, de spelregels te bepalen. Dat is niet makkelijk, het kan wel.

    Harriet - 21 jun 2018

    Herkenbaar. Alle contact heb ik verbroken. Jongste gaat inmiddels niet meer naar haar vader. Oudste nog wel. En nu ineens na 4 jaar stopt hij met alimentatie betalen. Ik beraad me nog of ik het ga aanvechten. Terwijl mijn kinderen er recht op hebben. Maar de rust is nu zo fijn. Maar om nu elk dubbeltje om te draaien en nog vaker nee te zeggen tegen mijn kinderen. Nog een nachtje over slapen. Jij misschien advies wat te doen?????

    Willy - 2 jul 2018

    Beste Harriet, ik kan me je vraag voorstellen, dat is niet zo heel makkelijk te beantwoorden. Ik raad altijd aan eerst te denken aan je eigen veiligheid en aan wat jij belangrijk vindt. Wat gebeurt er als je het aan vecht? Hoe zal hij reageren? Denk je alle scenario's in en vraag je af of het het waard is. Wil je de strijd aangaan, dan kun je hier meer lezen over alimentatie opeisen: https://www.lbio.nl/alimentatie/alimentatie-betalen/

    Boogschutter - 5 jul 2018

    Hoi. Wat vervelend. Je hoeft de alimentatie niet zelf te regelen. Kijk maar eens op lbio. Succes

    thea - 30 okt 2019

    Zo herkenbaar. Alleen hoe kun je je eigen spelregels bepalen? 2 jaar langdurende vechtscheiding, waarbij coouderschap. Toekomstige ex en zijn nieuwe partner brengen kinderen op zijn dagen niet naar school (particuliere school 30 minuten rijden), weigeren gepaste oplossingen voor kinderen en ex wilt alleen zijn oplossing, namelijk de kinderen van school af. Dwingt telefonisch contact af en weigert te reageren op mail ook bij simpele vragen. Hoe krijg je eigen regie?

Miek - 21 jun 2018

Helaas herkent jeugdbescherming, zorgverleners, rechters enz narcisme niet en wordt het geschaard onder de noemer vechtscheiding. Voor jezelf kiezen is moeilijk, want je wil voor je kinderen kiezen, maar je moet voor jezelf kiezen alvorens je er voor je kinderen kan zijn. Helaas dat je geen hulp krijgt daarbij en de kinderen al helemaal niet.

    Willy - 28 jun 2018

    Dat is inderdaad jammer, Miek. Er zou veel meer bekend moeten zijn over de diverse persoonlijkheidsstoornissen bij deze personen. Die zou een hoop leed onder partners en kinderen schelen. Hulp voor de partner en de kinderen is er wel, maar nu nog lastig te vinden. Ik begeleid er onder andere partners in. Of verwijs door naar advocaten en anderen die kennis van zaken hebben.

Hilde - 21 jun 2018

Ongelooflijk hoe herkenbaar, ik had ook de liefste man ter wereld hij was mijn alles. Ik zelfstandige vrouw voel me nu niets meer na 25 jaar 22 jaar huwelijk voel ik me een wrak en alles is nog steeds mijn schuld. Heb hem uiteindelijk de deur uit gekregen want ik moest maar gaan en waar zou ik dan naartoe gaan want ik had niets geen geld geen behoorlijk inkomen. Ik ben dus afhankelijk van hem. De kinderen zijn gelukkig oud genoeg dat we daar geen toestanden over hoeven te krijgen maar wat een drama, een schok, onvoorstelbaar dat die lieve man nu gewoon een draak is. ik niets goeds kan doen. De scheiding is uitgesproken maar meneer wil geen advocaat dus ik moet mijn tijd uitzitten alvorens het ingeschreven kan worden. De wisselende stemmingen zijn onvoorstelbaar, ik loop constant op mijn tenen. Je weet nooit wanneer je iets verkeerd zegt of doet. Het is inderdaad niet gemakkelijk maar ik heb voor mijn gevoel tot op bepaalde hoogte de regie nu zelf in handen. Ons huis, want het is van ons beiden daar woon ik nu in, ik bepaal wanneer hij wel of niet mag komen, nieuw slot op de deur. En dat valt niet mee want hij is niet blij.

    Willy - 28 jun 2018

    Het is nogal wat waar je door heen gaat, Hilde. Vaak neemt narcistisch gedrag alleen maar toe bij een scheiding, en bij jou lijkt dat ook het geval. Ik hoop dat je er voldoende steun en hulp bij hebt om te blijven staan. Wil je meer weten over narcisme en er mee om gaan, kijk dan eens op mijn site www.willysietsma.nl. Sterkte.

Wilma - 21 jun 2018

Als relatietherapeut zie ik allerlei stellen langs komen. In een relatie gaat het altijd om twee mensen. Natuurlijk hebben de hier zogenoemde "narcisten" veel onaangename gedragskenmerken, maar ik vraag me altijd af, wat maakte dat jij, de partner van deze narcist, zo gevoelig was voor zijn eigenschappen. Wat heeft gemaakt dat je 'manipuleerbaar' was. Ik zie het woord narcist steeds meer langs komen, het lijkt wel een epidemie. Het doet me denken aan iets wat een rechter in mijn praktijk ooit zei: 'Bij mensen in scheiding zie ik bijna altijd hetzelfde; Vrouwen zeggen dat hun man Asperger heeft of een autist is en mannen noemen hun vrouw een Borderliner. Als de verhoudingen verharden, hebben we blijkbaar behoefte aan diagnoses. Misschien om onszelf vrij te pleiten? Misschien om het verdriet over het verlies niet te voelen? Mijn insteek is in elk geval om in ieder mens het menselijke te blijven zien. Daar heeft ieder mens, naar mijn idee, recht op.

    Harriet - 21 jun 2018

    Dat zal heus. Maar helaas herkende onze relatie therapeut het niet. En toen hij even door de mand viel...was de ware ik even te zien. En daarna wilde hij niet meer mee.

    Peter - 15 aug 2020

    Net hetzelfde hier

    Sally - 23 jun 2018

    Ben het helemaal eens met je reactie, Wilma. We zouden eens wat meer genuanceerd naar elkaar moeten kijken. Het doet me ook denken aan hoe mensen in je omgeving reageren op je scheiding. Alsof het altijd aan 1 persoon ligt en er partij gekozen moet worden. Het is zo ontzettend pijnlijk om genegeerd te worden, terwijl niemand weet wat een innerlijke worsteling beiden hebben doorstaan. Een relatie die uit elkaar valt of dooft, is op het einde nooit een voorbeeldige situatie, met positieve en aardige mensen. Maar dat betekent niet dat je daarom autist bent of borderliner of narcist. Ik herken bijvoorbeeld dat ik de laatste maanden van onze 16 jarige relatie erg in mezelf gekeerd was en ik mijn vriend negeerde. Daar heb ik veel spijt van, dat ik zo in gedachten was en me stortte op boeken en de computer. Ik voelde me innerlijk eenzaam maar ik had niet door dat mijn vriend zich daardoor klein en onbelangrijk voelde.. alles ging langs me heen..Maakt me dat een egoist een narcist..het doet me nog meer pijn. De woorden van Wilma zouden meer belicht moeten worden, ook om het schuldgevoel dat vaak later na de scheiding komt, enigszins te verzachten: " Mijn insteek is in elk geval om in ieder mens het menselijke te blijven zien. Daar heeft ieder mens, naar mijn idee, recht op."

    Wilma - 26 jun 2018

    Hoi Sally, Fijn je bericht te lezen en goed om te weten dat er meer mensen, vrouwen, bereid zijn naar hun eigen aandeel te kijken en daarin ook vergevingsgezind naar zichzelf kunnen zijn tegelijkertijd. Want dat heb je inderdaad nodig om verder te kunnen! Good luck, Wilma

    Peggy Ribbens - 15 nov 2019

    Wat een waardeloze therapeut ben jij dan!!! De sterkste slimste stabiele vrouwen trappen in de valkuil van de narcist!! Hot item nu idd “het lijkt wel een hype”!! Het is geen hype maar het komt steeds meer naar buiten!!! Lezen en bijleren zou ik zeggen en naar je eigen aandeel kijken??? Dat doen de slachtoffers continu! Een narcist is gerafineerd en erger dan je denkt!!!

    Mieke - 29 jun 2018

    Ben blij dat je mijn relatietherapeut niet was. Iemand die iemand anders doelbewust kapot wil maken verdient het om het menselijke in hem/haar te zien? Hoe zie je dat in vredesnaam voor je?

    Petra - 7 mrt 2019

    Wellicht een idee om zelf een narcist te trouwen om te ervaren?! Als slachtoffer mag ik amper nog het woord narcisme nog gebruiken. Maar geloof me, ik ken een echte. Ik had pas na de scheiding gehoord over narcisme via een coach. En toen viel alles op z'n plaats en daarnaast de tranen met tuiten. En jawel het ettert nu nog door. In deze mensen hoef je niets menelijks en goeds meer te willen zien! Dat zit er echt niet in. Maar ze spelen bij jou als therapeut ook hun spel en jawel, je tuint erin. En dat is te begrijpen. Ik heb het hier meerdere maatschappelijk werksters (vooral vrouwen) ook zien doen. De charme van de narcist en zijn expertise om iedereen te gebruiken en bespelen.

    Adrie - 3 apr 2020

    Ik ben het helemaal met je eens Petra, veel therapeuten herkennen het niet. Het is echt vreselijk om in een relatie met een narcist te zitten. En ook intelligente mannen/ vrouwen trappen in de charmes van een narcist. Lovebombing. Na een tijdje laat hij zn ware aard zien en denk je dat je zelf gek bent. Veelal zijn de slachtoffers van narcisme zeer empathisch. Maar voor een ieder die in zo'n relatie zit zou ik willen zeggen, stap eruit. Vind de kracht om de relatie te verbreken en zoek een goede therapeut om je leven weer op de rit te krijgen. Ik zit er zelf nog middenin. Eerst een 24 jarige relatie gehad met een narcist, nu 8 jaar. Ja, ben er voor de 2e x " ingetrapt". Vandaar dat ik ook zeg: zoek een goede therapeut zodat je kan helen. Het is hard werken, maar zo de moeite waard! Kijk vooruit en verbreek alle contact met de narcist indien mogelijk.

    Loes - 13 jul 2020

    beste Wilma, Ik kan mij vinden in jouw analyse van deze berichten. Ik lees... dat de relatie in een heel negatieve spiraal zit en het negatieve wordt sterker en sterker, waarschijnlijk uit een soort verdedigingsmechanisme, van beiden en niet van één persoon. Een diagnose over de ander vellen, "jij bent een narcist!, een autist ! een Egoist ! ", is ook weer heel negatief. En natuurlijk leidt dat tot een vechtscheiding. Is er ook aandacht om de negatieve spiraal proberen te doorbreken ?

    nikkie - 13 jul 2020

    Loes hebt je duidelijk een vooringenomen mening over het ontstaan van vechtscheidingen. Wat nou als jouw als iemand werkelijk te maken heeft met een narcist? Hoe pik je deze slachtoffers van narcisme er dan uit? Want deze slachtoffers worden dieper de put ingeduwd met een systeem wat als basis heeft om de negatieve spiraal te doorbreken.

Nikki - 24 jun 2018

Ik had zo een lief was een vrouw omg echt al wat hier sta kom overeen gelukkig ben ik ervan af jammer voor haar nieuwe partner

    Willy - 2 jul 2018

    Beste Nikki, los zijn van iemand met gedrag dat valt binnen het narcisme spectrum is fijn. Dat geeft je de ruimte om te herstellen en weer jezelf te worden. De invloed is weg. Fijn voor je dat je er los van bent.

Liesje - 24 jun 2018

Bij mij hetzelfde alleen was het al duidelijk na een 1 jaar. Zwanger en het masker viel af. Heb een zware zwangersschapsperiode gehad daardoor. Veel ruzie om wie weet wat! Nu na 4 jaar nog altijd in een vechtscheiding. Krijg nu nog altijd verwijtmails en berichten. Als ik in de winkel ben krijg ik bericht dat ik uit zijn straat moet vertrekken en stoppen met stalken... zo krijg ik er wekelijks. Heb al 4x van gsm nummer veranderd en email en toch krijgthij het klaar om erachterte komen. Voor de buitenwereld is hij het slachtoffer en ik de slechte. Op rechtbank kun je niet duidelijk maken wat voor iemand hij is. Zoontje geeft zelf aan niet graag daar te zijn. Hij heeft al dikke 2j een nieuwe vriendin maar met hetzelfde karakter blijkbaar want Ze doet mee met zijn spelletjes. Negeren is het beste!

    Sandra - 25 jun 2018

    Zo herkenbaar!!! Vanaf ik zwanger was viel ook zijn masker af. Hij maakte steeds ruzie voor futiliteiten. Toen ik hem vroeg rekening te houden met de situatie (empathie) zei hij abrupt :"moet ik mij dan laten doen of wat?". Nog geen 1,5 jaar na de bevalling heeft hij ons kind 2x op nog geen 2 weken tijd in gevaar gebracht. Daar heb ik de knoop doorgehakt en beslist hem de bons te geven (na iets meer dan 2 jaar erover piekeren/ofwegen). 3 jaar heeft hij mij een vechtscheiding aangedaan met leugens/verzinsels en verdraaiingen. Rechtbank houdt geen rekening met zijn mentale toestand. Maatschappelijk assistente hebben hij en zijn ouders zelfs weten manipuleren. Hij is slachtoffer en ik de bitch. Naar het welzijn van ons kind heeft hij nooit gekeken. Het was hebben om te hebben! ?

    Willy - 2 jul 2018

    Wat vervelend wat je meemaakt, Liesje. Het gedrag dat je beschrijft, of het narcistisch is of niet, het is onderuithalend, kapot makend. Het vervelende is dat je het gedrag niet kan veranderen, dat het soms echt niet stopt. En dat voelt heel onmachtig. Het is belangrijk de focus op jezelf te richten, op herstellen, op rouwen en sterker worden. Op leren omgaan met het gedrag. Dan verandert niet zijn gedrag, maar wel de impact er van op jou en op jouw leven. Op deze pagina van mijn site vind je meer informatie over wat je kunt doen: https://willysietsma.nl/diensten-scheiding/

Cindy - 25 jun 2018

Zoooo herkenbaar allemaal. Ik heb 2,5 jaar in zo'n relatie gezeten. Zelfs mijn kinderen (die niet van hem waren) "gebruikte" hij tegen mij. Ik heb ook een burn-out gehad door deze relatie. Toen ik iets of wat uit die burn-out was heb ik de moed gevonden om een punt te zetten achter die relatie. Ik heb wel 1 groot geluk gehad dat hij na 1,5 week al een andere relatie gestart was. Wat niet weg nam dat hij niet nog steeds contact met mijn kinderen zocht. Nu zijn we 1,5 jaar verder en heb ik het nog steeds moeilijk om iemand echt héél dicht te laten...wat als? En als ik hem per ongeluk tegen kom heb ik nog altijd als eerste een schrik-reactie.

    Willy - 2 jul 2018

    Hallo Cindy, wat jij omschrijft, is een van de gevolgen van narcistisch misbruik: wantrouwen. In mannen, in relaties en in jezelf. Het heeft tijd nodig om weer te kunnen vertrouwen. Dit begint met het vertrouwen in jezelf herstellen, van daaruit kun je ook anderen weer vertrouwen. En dat je schrikt, is ook logisch. Je hersenen registreren hem, en geven van daaruit het signaal gevaar. Wat gaat hij doen? Je hersenen, je hoofd, ze maken zich klaar om te vechten of te vluchten. Ook hier is het belangrijk het vertrouwen in jezelf te herstellen. De veiligheid in jezelf te vinden.

Jacqueline - 26 jun 2018

Ook ik snap Wilma haar redenering. Ik heb mijn ex graag gezien om vele redenen...waar was ik zo gevoelig voor...makkelijk??? Te naïef??? Uiteindelijk de knoop doorgehakt...hij bleef komen voor mijn dochter die hij mee opvoedde vanaf haar 6e....11 jr lang. Ik ben niet iemand om dat contact te verbieden maar heb t aangemoedigd zelfs. Ik had op 1 of andere manier ook nog medelijden met hem. Maar eenmaal weer binnen kwamen na 5 min vriendelijkheid weer de verwijten...ruzie...schuld etc en maakte hij ruzie in mijn huis. Als ik er niet op reageerde haalde hij er de kinderen bij. Hij weet hoe hij mij kan raken. Ik weer overstuur en klus geklaard...hij weer vrolijk nr huis. Hij deed t wel niet in bijzijn v iemand. Weer liegen over geld...loze beloftes...mij zwartmaken...ik hoop maar 1 ding: dat hij alke beloftes en mooie verhalen waarmaakt jegens mijn dochter. Aan de ene kant is dat een eye opener vr haar want ze gelooft hem soms boven mij ad andere kant hoop ik dat t haar bespaart blijft. "Hij liegt heus niet tegen mij hoor"...nee en ik wel zeker denk ik dan Ik laat t haar zelf ondervinden mocht t mis gaan wat ik niet hoop. Ik probeer hem te helpen waar ik kan en zolang hij rustig blijft doe ik dat met plezier. Het manipuleren en liegen moet gewoon stoppen. Hij leefde op een gegeven moment in zijn eigen fantasiewereld waar hij t ook echt beleefde. Maar ik ken hem inmiddels....ben nog steeds gemachtigd op zijn rekening dus weet ook vh gelieg....beloftes. Maar op een rare manier zie ik m nog graag en wil ik hem beschermen... onnozel mss ??

Willy - 28 jun 2018

Beste Wilma, Sally en Jacqueline, dank voor jullie reacties. Ik begrijp ze helemaal. Mijn artikel is geenszins bedoeld om een diagnose te stellen, een etiket te plakken of een stok te hebben om mee te slaan. Ik ken de opmerkingen van advocaten en rechters ook. Wanneer iemand te maken heeft met een persoon met een narcistische persoonlijkheidsstoornis dan ligt binnen de relatie de verantwoordelijkheid voor het verloop bij de narcist. Dat wil niet zeggen dat de ander onbewust (vanuit manipulatie) en bewust (vanuit zelfbescherming) dingen doet die het gedrag in stand houden. Vaak wordt dat ook veroorzaakt uit het niet weten waar je mee te maken hebt. Het is goed je bewust te worden wat dat is en dat gedrag aan te passen. De reden dat je een narcist aantrekt, ligt ook bij de persoon zelf. Dat heeft te maken met een wond of onzekerheid uit het verleden waarop de narcist aan haakt. Ook daar mag je mee aan de slag. Hiermee verdwijnt de aantrekkingskracht. Het gevoel hebben dat iemand een narcist is, betekent niet dat je diegene niet met respect behandeld. Die is een persoon met eigen onzekerheden, met wonden. En juist om die niet te hoeven voelen, wordt er een ideaalbeeld gecreëerd. Dat moet worden bevestigd door omstanders. Hij of zij vraagt dat echter op een heel vervelende manier. Of er nu een diagnose is of niet: het gaat om het gedrag en het is goed daar tegen in geweer te komen, want dat werkt destructief. Op een juiste manier, met respect, want ja, ook de narcist is een mens. Warme groet, Willy

Kavka - 28 jun 2018

Ik heb erg veel gehad aan de borderline gids. Mijn ex heft het, en ik en de kinderen hebben er al jaren last van. Junkies van aandacht en erkenning. Als iets niet lukt hebben anderen het gedaan . Als je het niet met hem eens bent is een gelijkwaardig gesprek , onderhandelen en elke argumentatie zinloos. Als je hun zelfbeeld dreigt aan te tasten zijn ze grenzeloos in hun conflictgedrag en worden ze levensgevaarlijk. In een organisatie zijn het net meeuwen. Ze krijsen steeds over anderen, schijten alles onder en je hebt er niets aan.

    Willy - 3 jul 2018

    Doordat je het gedrag herkent, Kavka, kun je er op de juiste wijze op reageren. Er voor zorgen dat het je niet (verder) beschadigt. Jou en je kinderen.

Wilma - 1 jul 2018

Wat een heftigheid roept dit allemaal op. Bedankt voor je toelichting, Willy. Het moeilijke van het geven van diagnoses is dat je ziet dat veel mensen het gewoon gebruiken als een andere manier van schelden. De boosheid wordt versterkt, zoals ik lees bij Mieke. Natuurlijk heeft de ander je pijn gedaan! Maar die pijn voel je pas als je stopt met boos zijn, vechten, diagnosticeren, omdat je daarmee alles buiten jezelf houdt. Ik snap Willy's missie, maar ik verweer me tegen de diagnoses. Ik ben het eens met de opmerking, breng de focus weer naar jezelf. Als je boos blijft wijzen naar de ander, verlies je jezelf uit het oog en vergiftig je jezelf met je eigen boosheid. Jij hebt jouw aandacht nodig! Ga doen wat goed voor je is, grenzen aangeven, jezelf helen, het gewonde kind in je aandacht geven. Ik heb er net een blog over geschreven, die zal hopelijk binnenkort geplaatst worden.

    Willy - 3 jul 2018

    Ik begrijp je, Wilma, dank je wel. Ik kan me vinden in je gedachtetrant, maar heb daar wel een aanvulling op: herstellen van een destructieve relatie - al of niet met een diagnose - is heftig. Het rouwproces is nog rauwer dan bij een (echt)scheiding. Er is je jarenlang verteld dat je dom bent, gek bent, overal schuld aan hebt. Alles maar dan ook alles ligt aan jou. Er is continu met je hoofd gespeeld. Al je grenzen zijn met voeten getreden, plat gewalst. Je bent door jarenlange manipulaties en emotionele chantage ver van jezelf gebracht en nog maar een schim van wie je was. Klein gemaakt. Leeg getankt. Sommige mensen weten niet eens hun favoriete kleur of eten meer. Hobby's? Geen idee meer. Of ze zijn niets meer waard omdat ze continu onderuit zijn gehaald. Of gekaapt door de ander. Etc etc. Het gaat niet alleen om het gedrag rond de scheiding, de verharding die dan ontstaat, maar het speelt ook al in de jaren ervoor. Het escaleert vaak wel rond de scheiding. Als het tegen zit, krijg je ook omstanders, je kinderen etc tegen je die meegaan in het spel en/of ook zijn gemanipuleerd. Daar wordt door de (ex) partner op ingezet. Mensen raken emotioneel, financieel, en sociaal geïsoleerd. Daar komt nog eens bij dat je heel veel hebt geïnvesteerd in een relatie die eigenlijk niet bestond. Reken maar dat je er dan niet voor open staat om te horen dat je naar je eigen aandeel moet kijken. Sterker nog, deze opmerking versterkt het gevoel dat het dus toch allemaal aan jou ligt, dat alles jouw schuld is. Het brengt je nog dieper in het zwarte gat. Het klopt wel dat je op een gegeven moment naar jezelf mag (moet) kijken, maar dat komt pas later in het herstel. Om te herstellen zul je eerst moeten herkennen wat je is overkomen. Vandaar mijn artikelen. Die zijn niet om een diagnose te stellen - dat staat er ook in - maar om te herkennen met welk gedrag je te maken hebt (gehad), gedrag dat binnen het narcisme-spedtrum valt. Bewustwording. Herkennen wat je overkomen is. Niet om een stok te hebben om te slaan of om achter te verschuilen - natuurlijk gebeurt dit ook - maar om te kunnen bouwen aan jezelf. Dat is waar ik in begeleid. Herkennen van wat je overkomen is, geeft erkenning en ruimte om te kunnen herstellen, rouwen, jezelf weer op te bouwen, je kindwonden te genezen. Dit helpt je het vertrouwen in jezelf te herstellen, in anderen, in de andere sekse, in relaties. Eenmaal in deze fase aangekomen, kun je kijken wat je in de relatie (on)bewust in stand hebt gehouden en daar mee aan de slag gaan. Waarom je dit soort mensen aantrekt en dat genezen. Dan heb je een voldoende basis - en weer durf - om grenzen te stellen. Om je te beschermen in je na-huwelijk zodat het manipuleren stopt/vermindert én om herhaling te voorkomen. De focus op jezelf, doen wat goed voor je is, in de juiste volgorde.

Sharon - 11 jul 2018

Ik blijf steeds terugkomen op: wanneer is het allemaal een keer genoeg? Ik heb 10 jaar een relatie gehad met iemand met overduidelijke narcistische trekken (kleineren, liegen, boosheid, stilzwijgen, geen leervermogen, geen empathie, verstoord controle gedrag en vinden dat ik en de kinderen zijn bezit zijn en zichzelf altijd boven alles en iedereen stellen). We zijn inmiddels 5 jaar uit elkaar. Het eerste jaar dacht ik dat ik gek werd van boosheid en frustratie. Daarna ben ik keihard met mezelf aan de slag gegaan. Ik heb er drie jaar over gedaan om bij hem weg te komen, want toen ik weg wilde waren de kinderen 1,5 en 3 jaar oud en ik vond niet dat ik het recht had om ze weg te halen bij hun vader. Hij was toen geen fijne vader en in die drie jaar heb ik hem gedwongen aan zichzelf te werken. Tot hij NLP ging doen en zijn tactieken ging verfijnen. Toen moest ik weg. We hebben co ouderschap en 50-50 verdeling. Zijn visie: co ouderschap = 50-50 verdeling en ik hoef de moeder niet of nauwelijks te informeren. Hij doet ze op ponyles zonder mijn toestemming. Stuurt ze volgende week op ponykamp, zonder mij te informeren en dus ook zonder toestemming. Hij neemt ze mee naar het buitenland en informeert mij half. Onduidelijke vertrekdatum en terugkomstdatum en een half adres. En met de mededeling: "als je wilt weten waar we precies verblijven, dan stuur je me een bericht en dan zullen we deze wanneer we kunnen beantwoorden." (hij gaat soort van op de bonnevooi, maar ook dat zou zomaar anders kunnen, want dan wil hij me niet laten weten wat hij precies gaat doen en met wie. Informatie die hij me geeft is vaak ook nog onjuist). De lijst is enorm en waar ik steeds op uitkom is: Ik kan aan mezelf werken tot ik een ons weeg, hij zal altijd zijn wie hij is en hij wordt alleen maar erger. Ik kan honderd keer iets aan hem vragen (in het weinige contact wat ik al zoek), maar hij zal altijd weigeren te antwoorden. Ik zal altijd normaal tegen hem doen, omwille van de kinderen en hij zal altijd over mijn grenzen gaan. Hoe sterk ik ook in mijn schoenen sta gevoelsmatig. Ik heb inmiddels een liefdevolle relatie en het gaat oprecht goed met me, maar hij zal me altijd blijven raken om de kinderen. Hij speelt die kaart al jaren uit. Wanneer is het een keer genoeg? En is het wel zo verstandig om kinderen in deze schijnwerkelijkheid op te laten groeien? Wat voor tools krijg ik, om hem een keer te stoppen? Want overal waar ik informatie zoek is dit het verhaal: werk aan jezelf. Denk aan de kinderen. Wacht maar tot ze 18 zijn. Als de ouder fysiek mishandelt, dan mag je de kinderen weghalen. Sterker nog, dan moet je. Als de ouder manipuleert, dan moeten we ineens heel voorzichtig zijn. En werken aan onszelf. Wanneer wordt de verantwoordelijkheid bij die ander gelegd? Waar ligt de grens voor mij als moeder (of voor anderen als vader) wat ik toe mag laten voor het welzijn van mijn kinderen? Is het echt zo, dat ik zijn toneelstukje mee moet spelen, want anders...? Zo blijf ik toch eeuwig in zijn grip? Het contact is al minimaal. Ik doe zoveel mogelijk schriftelijk. Ik laat me niet uit de tent lokken. Maar ieder jaar worden de kinderen groter en de beslissingen ook. Zoals middelbare schoolkeuze, etc. Vertel me, hoe moet ik hier steeds mee omgaan? En waarom lijkt het alsof die verantwoordelijkheid uitsluitend op mijn schouders ligt? Dank alvast voor het lezen en reageren.

    Willy - 24 jul 2018

    Beste Sharon, wat je vertelt over het gedrag van je ex-partner naar je kinderen klinkt mij als ouderverstoting in de oren: bewust de kinderen opzetten tegen de andere partner. Daar zijn veel technieken, die kun je herkennen als je ze weet. Een van de technieken is tijd van de andere ouder 'afpakken'. Hierdoor heb jij die dagen geen invloed en hij wel. Helaas ligt de moeilijkste taak bij ouderverstoting ook bij de gezonde ouder. Jij zult je kinderen op een bepaalde manier moeten opvangen, moeten handelen. Kijk eens op deze website: http://herkenouderverstoting.nl/wat-is-ouderverstoting/ Ook is het volgende boek een aanrader: https://www.bol.com/nl/p/co-parenting-with-a-toxic-ex/9200000028154576/?suggestionType=searchhistory. Aan jezelf werken is voor mij rouwen, je zelfbeeld opbouwen, je wonden helen. Hiermee zorg je ervoor dat de impact van zijn gedrag minder groot op je wordt. Ook ga je je er beter door voelen, dat werkt door naar je kinderen. Sterkte, Willy

Judith - 14 aug 2018

Allemaal heel herkenbaar. Net de relatie verbroken met mijn narcistische ex. Ik probeerde zoveel mogelijk mijzelf te blijven in de relatie en dat kon hij niet op prijs stellen. Ik deed alles fout en hij had gelijk, mijn vrienden en familie waren losers, slecht etc volgens hem. En dan kwam er weer een moment waarop die een geweldig en liefdevolle man was dacht ik. Hij heeft geprobeerd mij van familie en vrienden, collega's te isoleren. Ik was goed zolang ik hem financieel ondersteunde, toen ik dat stopte, merkte ik dat ik hem niet meer interesseerde. Alles voor eigengewin voor hem. De druppel was onbeschermd vreemdgaan, maar voor mij een geluk bij een ongeluk, een manier om de knoop door te hakken en te stoppen met hem. Hij bleef na de breuk continu contact mij mij opzoeken, zoals hij dat altijd deed, en wilde me niet met rust laten, met hulp van zijn maatschappelijk werker kan hij gelukkig niet meer contact opnemen met mij en heb ik rust! Als ik nu alles lees over een relatie met een narcist, dan zie ik in dat ik mijn kop in het zand heb gestoken af en toe.. liefde maakt blind. Maar ik ben blij dat ik van hem af ben!!

Kim - 27 aug 2018

Ik zit in een hele lastige situatie. Ik denk dat ik een relatie heb met een narcist. Ik wil van hem weg maar wij hebben een huis samen en een baby van 3 maand. Hij durft mij geregeld slaan wat gisteren ook terug gebeurd. Ik ben vertrokken. Toen haalde hij al het geld van de gemeenschappelijke rekening. Ik heb hem meteen opgebeld maar dit gaf geen doorslag. Ik ben dan naar het app van zijn moeder gereden en daar kreeg ik een razende zus voor mij. Ik ben degene die zot is, ik moet hulp zoeken en best bij een psychiater. Toen ik zei vertelde hij jullie dat hij me slaat riep hij je bent zot. Ik wilde klacht neerleggen bij de politie maarja die doen toch niks. En toen kreeg ik een smsje van hem waar instond dat ik mezelf sla en dringend hulp moet zoeken. Ik ben ten einde raad. Op een eind zou je zot worden want wat verteld hij niet allemaal rond. Volgens hem moet niemand van mij weten. Ik ben in ruzie gekomen met mijn vader en broer en dit door hem. Ik vrees dat het niet makkelijk zal worden om ervan weg te gaan. Hij en zen familie zijn niet bang om schriftvervalsing e.d. Te doen. Heeft hij bewezen in het vechten met zijn andere ex voor hun 2 kinderen. Ik hou me sterk voor mijn zoontje

    Marleen - 3 mrt 2019

    Kim, GA! GA! Ga alsjebliefd. Juist nu je kindje nog zo klein is geeft dat ook wettelijk voordelen. Neem een hulpverlener in vertrouwen, maak een plan (wanneer, wat je meeneemt, waarheen en en dat je daar veilig bent met je kind) verzamel alvast feiten/leg een dossier aan (* in agenda voor als hij... doet, - voor als hij... doet enz) GA! Als je het niet doet voor jezelf, dan tenminste voor je kind. Die heeft jou ook nodig. Later zul je zien dat Jij dat ook waard bent. Bescherm jezelf en je kind.

    Erykha - 3 okt 2019

    Hey Kim, hoe gaat het nu met jou?

Profielfoto van Jan Willem

Jan Willem (gastheer) - 28 aug 2018

Hoi Kim, Wat een heftig verhaal zeg! Ik hoor nu natuurlijk maar 1 kant, maar als ik jou was zou ik hier wel werk van gaan maken. Desnoods via de politie of andere hulpverlenings instanties maar dit is echt niet goed voor jou en je baby. Dat de familie van je partner zo raar doet wil niet zeggen dat jij maar alles moet accepteren. Misschien is een blijf van mijn lijf huis een optie? Het feit dat hij jou slaat moet je echt niet accepteren hoor! Heel veel sterkte!

Patrica - 22 dec 2018

Ook ik heb te maken met een narcist. Nu heb ik hem uit mijn huis gezet. Agressief gedrag, maar ik bezorg hem hoofdpijn, geen hem geen rust. Alles gedaan voor hem. Niets gedaan wat hij niet leuk zou vinden. En toen ik hen betrapte op datingsites ( met een oude foto, goed afgetraind) was het een grap. Dat was zijn antwoord. Ik tilde er te zwaar aan, ik ben gek; kreeg zelfs de stempel borderliner van hem.Een vrouw zwaar het tegenovergestelde. Ik ben netjes, verzorgd, houd van stabiliteit en geniet van het leven. Heb een goede baan. Hij ook, maar blowt iedere dag. Dacht eerst dat het daar aan lag. Maar nu is het over, negeer ik hem, zeker nadat hij me achter had gelaten met een half afgemaakt huis voor de kerst. Nu kreeg ik nog geld, hij belde (?want ik ben geblokt, ik hem niet) en ik moest luisteren. Ik kom nu langs. Gezegd dat ik weg moest, en boos hing hij op...., met een gesprek kom je er niet tussen. Hij ratelt maar door. Mij inziens; luisteren is communiceren. Heel vervelend. Eerst was ik wanhopig, ging aan mezelf twijfelen. En nu doe ik dat niet meer, en raakt hij helemaal van het pad. Hij is blij met de rust die hij nu heeft. 30 jaar en bij moeders wonen.en ik heb geen communicatie met hem gehad en heeft hij eindelijk goed kunnen slapen en zijn hoofd leeg.; aldus de narcist. Waarom doe je dan zo boos tegen mij, als ik zeg we contacten later ik ben boodschappen aan het doen. Boos want ik luister niet, neem hem niet serieus..., ik wil heus wel Luisteren, maar moet zelf ook mijn mening kunnen uiten.

    Zoe - 26 dec 2018

    Ben jij toevallig met mijn vriend? Precies hetzelfde zelfs het blowen. Op vreemdgaan heb ik hem niet kunnen betrappen. Maar de rest oh zo vermoeiend en inderdaad niet je eigen mening kunnen hebben. En hij is ook de 22e voor kerst weg gegaan zit nu bij zijn moeder. Ik woon helaas bij hem met zijn kind. Ik wacht af hoe nu verder ivm het huis.

Zoe - 26 dec 2018

Zit nu in zo een relatie wij hebben ook een kind van 1 jaar. Alles wat ik doe of zeg is fout. Hij heeft mij tot 3x toe iets aangedaan terwijl ik ons kind in mijn armen had. Zelfs dat is mijn fout. Nu met de kerst is hij weg gegaan naar zijn ouders en heeft gezegd dat hij niet meer wilt. Ik hoor opgelucht te zijn maar wat heb ik mezelf verloren in deze relatie en hou ik zo ontzettend veel van hem. Ik snap niet dat ik hem terug wil. Ik hoop dat het met de tijd minder word.

Miryam - 21 jul 2019

Zo herkenbaar. Mijn man kleineert mij en zegt dat ik niks kan en een ander moment vind hij dat ik meer zelfvertrouwen moet krijgen. Ik krijg overal de schuld van. Hij heeft altijd gelijk, wil zich bewijzen. Als ik bijvoorbeeld een goed product heb gekozen gaat hij op zoek naar nog beter volgens hem en zegt dan dat ik het zoals hem moet aanpakken. Ik begrijp niets van die man. Dan weer lief dan opeens een kwaaie enge man. Ik heb hem zovaak met klem gezegd dat hij nu zijn spullen moet pakken en weg moet gaan maar dat doet hij niet. Hij kan niet zonder mij. Ik betaal alle rekeningen. Hij alleen zijn eigen schulden. Ik heb hem helemaal door en ik sta sterk in mijn schoenen en dat kan hij niet hebben waardoor hij mij nog meer wil raken door mij te kleineren. Dit lukte niet, tot gisteren bij het plaatsen van een vaatwasser in de keuken. Hij kon niet zonder mijn hulp vergat veel kleine belangrijke aanwijzingen die ik wel zie en hem erop aanspreek waar hij natuurlijk niet blij mee was. Met veel ruzie hem geholpen tot hij mij schreeuwend vertelde dat ik niks kan nooit niet en het zal ook niets worden met mij. En toen brak er iets in mij. ik voel mij nu heel klein ben erg verdrietig en boos. Ik help hem met alles ik kan ook heel goed zonder zijn hulp. Ik doe zelf alles hier. We hebben 1 kind en dat maakt het moeilijk om bij hem weg te gaan. Maar ik ben het al zolang zat ik doe mijn eigen ding en oe alsof hij gewoon bij mij in woont verder heb ik er niets meer mee. Maar een narcist is hij wel. Hij noemt zijn ouders narcisten en wil niets meer van ze weten maar hij is er zelf een.

    Adrie - 3 apr 2020

    Ga zo snel mogelijk weg bij hem. Je hebt nog een heel leven voor je. Hij maakt je anders helemaal kapot en er blijft niets meer van je over. Doe het nu, nu je kindje nog klein is. Het word alleen maar moeilijker als je langer wacht en je kindje groter word. Vlucht weg uit deze verstikkende relatie!

Angela 1965 - 6 aug 2019

Hallo allemaal, Ik ga inderdaad ondertussen zelfs twijfelen of ik niet opnieuw slachtoffer ben van narcisme. Ik leerde M kennen wat later bleek iemand te zijn van langer geleden maar daar was waar de relaties begon. Hij was best onzeker en weinig ervaring in de liefde. Op zich nog van allergrootste belang maar goed. Het ging echt super. Maar na een aantal maanden is het tot 2x aan toe gekomen dat hij, het was nogal een doemdenker. Omdat hij zijn eigen gedachten geloofde dat ik het toch wel zou uitmaken dat bij zelf alvast maar was vertrokken, terwijl er geen enkele aanleiding toe was. Hij had moeite met het uiten van gevoelens en communiceren over serieuze dingen heel lastig. Eigenlijk niet dus. Ik hield van hem en mijn hart brak dat ik dit ervaarde als dat hij zichzelf afwees terwijl hij hartstikke leuk en lief was. De tijd erna veranderde het helaas niet en dat is toch lastig als je zelf al 53 en je partner 56 jaar dat dat dan niet gaat werken als hij niet eend ga praten. Ik had ook problemen hiermee want van een gelijkwaardige relatie was steeds minder sprake. Dat is uiteindelijk geëscaleerd in een heftige ruzie en heb hem mijn huis uit gemept kan ik wel zeggen. Niet omdat ik van hem af wilde maar als signaal dat het zo niet langer kon. Het was onmogelijk om nog met hem te praten over het oplossen van de problemen. Hij zei dat hij eigenlijk nooit zich bewust geweest was wie hij was en kan zijn gevoelens ook niet benoemen. Ik heb me ook ontzettend vaak veel zorgen over hem gemaakt ook al was hij degene die de relatie verbrak.sinds die tijd is het tussen ons heel verwarrend. En het ene moment is het goed en om wat ik soms niet eens weet wat, blokkeert hij me op Whatsapp en regeert op geen enkel bericht. Hij is ook regelmatig onderhuids vijandig maar zegt niet openlijk wat hij bedoelt. Dat gebeurt ook heel vaak.denkt dat subtiele hints wel begrepen worden? Steeds blijkt dat niet zo te zijn. Alle mogelijke problemen waar ik over wil spreken omdat ik het toch allemaal maar eens vind en ook dat hij nog steeds niet met me mee wilt naar de huisarts wat me wel gaat opbreken. Schijnbaar kan hij naar de rest van zijn omgeving wel een normale indruk wekken van zichzelf terwijl dat dus bij mij niet is.dat gaat al vanaf de jaarwisseling zo. Ook deels door mij omdat ik niet kan begrijpen dat wanneer je op zo'n late leeftijd en zo graag een relatie wilt maar niet doe wat er voor nodig is. En weet dat je zelf de boel verkloot hebt, je vijandig doet naar je ex die niet snapt waarom dit zo haaks staat op de realiteit niet een hele andere houding ga nemen en je verantwoordelijkheid er voor neemt. Niet zegt wat je wilt en wat je denkt, maar dat eigenlijk laat bepalen door een familielid die een moederrol heeft gespeeld in het gezin nog steeds een gezagspositie schijnbaar heeft waar jij je aan onderwerpt en daarvoor je grote liefde de laan uit stuurt. Want Echt lieve mensen, dit is toch bizar als een volwassen man van nu 57 volgzaam doet wat door deze zus wordt opgedragen. Ik weet soms alleen niet meer of hij zich daar achter verschuilt en als depressieve man door het leven gaat of dat hij niet durft open en eerlijk te zeggen wat hij vind tegen mij of eigenlijk tegen wie dan ook. Hij heeft periodes mij te negeren, ontlopen, devalueren bij anderen, alsof het allemaal aan mij lag maar eigenlijk ook zegt dat hij ziet dat hij de relatie verkloot heeft maar vervolgens geen enkele stap zet om daar iets aan te doen. Zegt wel dat het hem spijt maar daar moet ik bijna om zeuren waardoor hij zich alweer irriteert. Ik heb al langere tijd vermoedens van een psychisch probleem maar dat wordt uiteraard ontkend. Nou misschien lijkt het een verwarrend verhaal maar zo verwarrend is het dus ook steeds meer voor mij. Wie is nu gek? Hij of ik? Angela

    William - 7 aug 2019

    Angela, ik denk niet dat dit gedrag onder Narcisme valt (er wordt door vrouwen in het algemeen nogal snel gegrepen naar de diagnose van Narcisme bij de partner wanneer de relatie niet werkt). Wat ik wel uit jouw verhaal afleid, is dat jullie een relatie hebben dat nooit echt goed kan komen.

Profielfoto van Eline Stap

Eline Stap - 7 aug 2019

Eens met William, dit zijn inderdaad geen tekenen van narcisme. Ik denk wel dat het een en ander schort aan communicatie. En ik denk dat jij je herkent in een helper, waardoor je snel in een relatie verzeild raakt waarin jij het gevoel hebt de ander te moeten ondersteunen. Je wil hem graag erbovenop helpen, hij leunt daarbij op jou. Dan is er al geen sprake van gelijkwaardigheid. Herken je je hierin?

m.rijkaard - 17 aug 2019

Best eng dit te lezen.... maar mijn vrouw, 2 druppels water als hoe je het beschrijft. De narcist start de relatie met een overdaad aan liefde. Iedere twijfel wordt in de kiem gesmoord. Hij of zij speelt zo goed in op je behoefte, dat je denkt de liefde van je leven te hebben gevonden... Zoooo helemaal waar. Wat je ook vraagt om te helpen, nee hoeft niet, kon niets verkeerds doen. – kritiek, kleineren, denigrerende opmerkingen, beschuldigingen, mij overal de schuld van geven, de schuldvraag wordt omgedraaid naar jou daar is ze ook erg goed in, jaloezie. Je doet er alles aan om dit gedrag te voorkomen, maar wat je ook doet, het is nooit genoeg. Dit kost zoveel energie. Je raakt jezelf steeds meer kwijt. Dat klopt helemaal, ik ben al jaren mezelf niet meer. Nu door goeie vrienden ben ik mezelf weer aan het terug vinden. De narcist blijft aandacht vragen, ja door mij zwart te maken en zij is het slachtoffer. Het hele spel van de narcist is gericht op macht, op controle. Jouw emoties zijn de voedingsbron, welke dan ook. Ondertussen blijf jij leeg achter, vol twijfel, vol wantrouwen. Je vertrouwt niets en niemand meer. Dat is zo zoo waar... man hoe kan ik zo stom geweest zijn. De narcist denkt perfect te zijn, hulp zoeken is niet nodig. Je weet het dus zelden zeker. Dat klopt, ze vind zichzelf al jaren op een voetstuk staan.. helpt ja en alleman maar dr eigen vent kan stikken. Zij is echt de "boss" en ik meer een "leader" verhaal. Zij draagt op, ik vraag. Ik zeg wij hebben het gedaan, zij zegt ik heb het gedaan... zo iets. Mijn ogen gaan steeds meer open... dank je wel.

Anoniem - 26 aug 2019

Afgelopen zaterdag viel het doek. Er is zoveel om te vertellen... Het begin was geweldig, ongekend en het kon niet beter. Ik was op dat moment een beetje kwetsbaar. Hij deed alles wat mijn vorige vriend niet deed. Hij was volwassen, attent, lief, zorgzaam, aandacht en heel veel liefde en mooie beloftes. Ik ben ongeveer 4 jaar in de ban geweest van deze relatie. Het begon toen wij allebei in een relatie zaten waar het niet meer lekker liep. Hij zei tegen mij dat ik de relatie moest stoppen en dat deed ik ook want dat was ik van plan. Hij had net een huis gekocht en zou dat ook doen maar eerst nog wachten ivm allerlei vage redenen. Immers ik moest me geen zorgen maken want ze hadden niets meer. Dit heeft ongeveer 2 jaar geduurd voordat hij echt wegging van zijn ex. En hoe stom het ook klinkt en naïef van mij je wordt er zo in meegesleurd. Voor je het weer zit je vast en ik was zo verliefd op de liefde die hij me gaf. Hij had alleen maar aandacht voor mij dat ik ook geloofde dat er echt niets meer was tussen hun. Net voordat hij het uitmaakte met haar 2 jaar later ging ik op vakantie met een vriendin. Ik zei dat ik er klaar mee was en dat ik me open ging stellen voor andere en een leuk iemand had ontmoet. De volgende dag had hij het dus uit gemaakt met mijn ex. Toen ik terug kwam wilde ik niet met hem verder maar hij bleef me contacteren en zwaar overtuigen dat ik er niet meer omheen kon en maar weer toegaf. Toen ik weer toe had gegeven was hij een paar maanden nadat hij mij de wereld had beloven plotseling veranderd. Ik kreeg geen aandacht en een soort stiltebehandeling. Ik voelde me heel ellendig verslaafd aan zijn aandacht vroeg ik waarom hij zo deed. Hij verdraaide het naar mij zodat ik de schuld bij mij ging zoeken. Deze ellende heeft ongeveer 1 jaar en een paar maanden geduurd. Tot afgelopen zaterdag een andere vrouw mij had gebeld en beweerde ook een relatie met hem te hebben. Zij had sinds ongeveer een half jaartje iets met hem. Zij heeft zijn telefoon afgepakt en heel veel nare dingen zijn naar boven gekomen. Hij liegt en bedriegt alles bij elkaar. Hij was jaloers aangelegd en controleren. Verschrikkelijk en achteraf zo stom dat het zo lang heeft kunnen duren. Het is echt een wolf in schaapskleren. Niemand verwachtte het zo keurig doet hij zich voor. Bij mij gingen vaak de alarmbellen af die ik zelf dom genoeg heb genegeerd en ook weggezet door zijn mooie praatjes. Ik ben heel blij dat ik van hem af ben. Het kan alleen maar beter worden. Mijn enige zorg is dat ik bang ben dat ik niet zo makkelijk een man meer ga vertrouwen. Ik wil het ook niet verpesten bij juist iemand die wel goed is.

K - 23 okt 2019

Wauw... ik dacht dat ik steeds fout zat...alles maar ook alles is herkenbaar... zelfs toen ik 2x een zware operatie had gehad werd ik geslagen en gestompt in mijn operatiewonden omdat ik de vloer en badkamer niet goed had schoongemaakt ( kon me niet eens zelf aankleden dus laat staan huishouden) nog erger is dat mijn partner chirurg is... Slaan, spugen, keel dichtknijpen zeggen hoe waardeloos ik ben en hoe walgelijk vet ik ben (ik weeg 57 kilo bij 1,68) Ook het oroberen te praten met iemand werkt niet. Want ik zal ook wel iets gedaan hebben... vanaf het moment dat een van ons thuis komt wordt er gezegd hoe waardeloos ik ben. Laatst stuurde hij een berichtje dat de badkamer niet goed gepoetst was, hij wist niet dat ik thuis was en ik zag hem de haren uit mijn borstel halen, en in het doucheputje proppen en een foto maken als bewijs dat ik slecht ben in het huishouden. Ik dacht eerst echt dat ik gek werd want ik dacht steeds, ik heb dat toch gepoetst maar nu weet ik hoe het zit. Door alle chantage ook door bv mijn ouders iets aan te doen durf ik ook niet weg re gaan. Ik ben wel op zelfverdediging gegaan voor als hij weer geweldadig wordt... Er komt een dag dat ik het toepas en heel snel mijn spullen moet pakken en weg moet...

    Profielfoto van Nieuwe Stap

    Nieuwe Stap - 23 okt 2019

    Beste K, Misschien is het een idee om eens contact op te nemen met Willy Sietsma, de schrijfster van deze blog. Ik weet zeker dat zij je kan helpen!

    Willy Sietsma - 31 okt 2019

    Beste K, door alles wat je schrijft - wat vreselijk hoe hij doet - lees ik je groeiende bewustzijn. Dat je het gedrag herkent als narcistisch en dat je het steeds meer gaat erkennen. Dat is de eerste stap naar je herstel. Door je groeiende bewustzijn ga je op een dag die keuze maken. Ik raad je aan je voor die tijd al aan de slag te gaan met jezelf versterken, weer jezelf worden, zodat je de stap vanuit je kracht kunt zetten. En dat je in je kracht staat voor wat er vanaf dat moment gaat gebeuren. Zoek hier vooral professionele hulp bij. Je bent van harte welkom om hierover met mij te sparren, als je dat wilt. Je kunt dat doen door een focussessie bij me in te plannen. Neem je tijd, kies voor wat goed voelt. (klik op de link voor de focussessie: https://willysietsma.nl/focussessie-aanvragen-2/

Bibietje - 26 nov 2019

Leven met een narcist is niet mogelijk,ik heb na6jaar relatie afgebroken,ben gewoon gevlucht,ging dood in die relatie,en nu na 5maand voel ik nog invloed van narcist,onverwachts ben ik verliefd geworden en is mijn beschermd muur neergevallen doordat ik mijn hart openstelde voor de nieuwe liefde,nu voel ik alle opgekropte emoties vrijkomen en besef ik dat de narcist nog invloed heeft en deze relatie zal proberen te doen mislukken,maar mijn liefde voor mijn nieuwe vriend voel ik zo goed en puur aan dat ik blijf vechten op een nieuw gelukkig leven en dat doel ga ik bereiken,dankzij mijn liefste nieuwe liefde

K - 7 jan 2020

Ik heb zelf ook een relatie met een partner die narcistisch is. Mijn grootste doodzonde volgens haar is dat ik heb geregeld dat we gezamelijk gezag hebben over ons kind... Ze heeft nu niet meer alle touwtjes in handen en dat paniekt haar, maar welke ouder wilt nou geen gezag? Het zou toch gevierd moeten worden zoiets? Nee het wordt me niet gegund. Ik kan weer een hele waslijst naar haar opnoemen dat aantoont dat ik om haar, ons kind en ons huishouden geef, en voor ze zorg en van ze houd maar ze luistert er nooit naar. Twee minuten voor ik naar mijn werk ga kan zij nog gauw de gebeten hond spelen door te beschuldigen wat er niet is gebeurd. Als ik aangeef dat het simpelweg niet heeft plaatsgevonden zegt ze alleen maar dat ik niet wil accepteren wat ik heb gedaan... luistert totaal niet naar me dus. Zij is slachtoffer en mag dus vanalles zeggen, en oneindig veel verandering in mijn wezen eisen, en ik mag niks zeggen en eisen want ik ben de dader, ik behandel haar als slaaf/schoonmaakter/dief... Ze heeft inzicht in mijn rekening maar ik mag haar loonstrookje niet eens inzien om door te geven aan de belasting. Ik moet haar voeten masseren terwijl zij filmpjes kijkt op haar telefoon. Ik mag never nooit meer een computerspelletje mag doen als hobby, eigenlijk omdat ze weet dat ik daar nog energie van krijg. Heb ik dus al voor haar opgegeven maar nu is mijn mobiele telefoon het volgende wat in de verbanning gaat ben ik bang. Eens per maand mijn vrienden zien gaat met hele grote moeite, met schuldgevoel en áls het mag maar een paar uurtjes en word ik doodgezwegen bij thuiskomst 'omdat ik voor mijn vrienden kies en niet voor haar'. 100% is nog steeds niet genoeg voor haar en steeds weer dreigt ze met onze zoon weg te gaan. Vanochtend een voice berichtje van haar ontvangen waar ons vierjarige zoontje haar papegaait, mij beschuldigt van wat ik niet heb gedaan. Ze gebruikt hem nu tegen mij. Als ik haar erop wijs dat ze hem tegen me gebruikt reageert ze "omdat jij dat eerder ook deed", wat complete waanzin is. Ik weet dondersgoed dat kinderen van hun beide ouders houden en dat dat niet ingewikkeld moet worden gemaakt. Zij start daar mee maar draait dat om. Ze zegt steeds vaker "ik ga bij je weg, en als je -mijn- zoon wil zien mag je langskomen." Ja ho eens, ik ga niet naar het museum om de liefde van mijn leven te bekijken! Hij is ook mijn zoon. Dit gaat helaas een vechtscheiding worden maar om mezelf te beschermen heb ik bewijs verzameld. Niemand zou me geloven als ik zeg dat ze dreigde zelfmoord te plegen en onze zoon daarin mee te nemen, maar ik heb het op film. Niemand zou me geloven als ik zeg dat ze onze zoon tegen me opzet met voice messages, maar ze heeft het zelf gestuurd. Ik heb een dossier. Voor een instantie, maar ook voor mezelf om me eraan te herinneren dat ik niet slecht ben. Ik heb genoeg opgenomen (waarvoor ze me dus beschuldigt "ik ben geen dief!") Ze weet er van en ik moest een keer alles van mijn telefoon verwijderen... gelukkig ben ik haar voor geweest en staat het backup. Ik blijf dit volhouden voor mijn lieve zoon, om de enige ouder voor hem te zijn waar stabiliteit en regelmaat constant is, en als mijn partner vertrekt weet ik waar mijn dossier is. Ik ben door het oog van de naald gekropen qua gezag, en bewijsverzameling, en hopelijk binnenkort ook qua regeling wanneer ik mijn zoontje kan zien. Ik moest echt even mijn hart luchten.

    Willy Sietsma - 15 mei 2020

    Beste K, Goed dat je je uit, van je afschrijft en ziet dat je met narcistisch gedrag te maken hebt. Dat is stap één. Het is heel belangrijk dat je nu weet wat te doen, en daar hoort inderdaad bewijslast aanmaken bij. In mijn E-book over nog in een relatie zijn met een narcist vind je er nog meer. Je kunt het (en andere zaken) aanvragen via deze link: https://willysietsma.nl/e-books-en-meer/. Ik kan je ook begeleiden in wat te doen, in sterker staan tegenover het gedrag. Die informatie vind je ook op mijn site. Wil je me daarover spreken, dan nodig ik je van harte uit een focussessie met me in te plannen (https://willysietsma.nl/focussessie-aanvragen-2/) Heel veel sterkte met alles. Warme groet, Willy

Willem - 1 feb 2020

Typische reactie van n therapeut. Hetzelfde soort werkt in tbs klinieken etc. Denken dat pedofielen en lustmoordenaars te genezen zijn en laten ze de vrije loop na wat mooie woorden. Het menselijke zien in dat soort monsters en narcisten erlangs? Totale waanzin.

Chantal - 13 mei 2020

Ik ben er pas achter gekomen dat mijn vriend een narsict is. Afgelopen zondag heeft hij lopen dreigen na een ruzie dat hij alles van mij af gaat pakken. Wij hebben een kind van 14 maanden oud. Ik werk niet en me dochter is mijn alles. Ik ben echt bang voor hem voor wat hij in staat is te doen. Ik weet niet waar ik heen moet voor hulp.

    Willy Sietsma - 15 mei 2020

    Beste Chantal, Goed dat je je uit. En dat je het narcisme ontdekt hebt. Dat is stap één. Het is heel belangrijk dat je nu weet wat te doen. Als eerste raad ik je aan - als dat kan - mijn E-book aan te vragen over nog in een relatie te zijn met een narcist. Je kunt het (en andere zaken) aanvragen via deze link: https://willysietsma.nl/e-books-en-meer/ Ik kan je ook begeleiden in wat te doen, in sterker staan tegenover het gedrag. Die informatie vind je ook op mijn site. Wil je me daarover spreken, dan nodig ik je van harte uit een focussessie met me in te plannen https://willysietsma.nl/focussessie-aanvragen-2/ Heel veel sterkte met alles. Warme groet, Willy

patrick - 3 jun 2020

ik zit momenteel in een diepre depressie die veroorzaakt is door een zwaar ongeval en door haar. Ik heb twee pubers die van haar zijn en die ik geadopteerd heb en op mijn naam staan. Zij beslist over alles en ik mag niets zeggen want dan is ze kwaad en dreigt ze met een scheiding. Alles is mijn fout en zij heeft nooit iets gedaan. de oudste wordt 18 jaar en er zit totaal niets in. Xbox lui zijn vraag je iets doet hij het gewoon niet. Vier weken liep het goed en nu terug weer zoals ervoor. ik kan niets goed doen want als ik iets zeg tegen de oudste zit er het er tegen. het enige dat zij doet is mij onder druk zetten dat ik toegeef en haar goesting geef. maar door de psycholoog heb ik geleerd dat niet meer te doen maar dan is het kot te klein. wat moet ik hiermee verder ????

    Willy Sietsma - 4 jun 2020

    Beste Patrick, dank je wel voor je reactie. Goed dat je je uit en ook goed dat je hulp hier voor jezelf in gezocht hebt. Een narcist reageert richt zich vaak niet alleen op jou, maar ook op de kinderen en zo ook naar jou. Waarbij er sprake kan zijn van narcistisch gedrag dat kan leiden tot ouderverstoting. Onder invloed van de narcist laat je kind ander gedrag zien dat je gewend bent. Het is niet zichzelf maar een spreekbuis van de narcist. Voor jou én voor je kind lijkt het of het het zelf doet. Dat maakt het extra moeilijk. Ik begeleid o.a. in hoe je je kind opvangt in dit gedrag en hoe je het sterker maakt tegenover het gedrag. Via deze link kun je er meer over lezen. Heb je behoefte om samen met mij te kijken wat voor jou de beste weg is, dan nodig ik je van harte uit voor een focussessie. Je kunt hem aanvragen via deze link. Ik wens je alle sterkte toe. Warme groet, Willy

R. - 7 jun 2020

Hoi, Ik heb 2.5 jaar een relatie gehad met een getrouwde vrouw. Het was mijn keuze en ik ben verliefd geworden en van haar gaan houden. We hebben veel problemen gekend. Ik was al gescheiden met twee kids. Ik heb alles voor haar over gehad. Op een dag zei ze dat ik hulp moest gaan zoeken en ik ben naar een psycholoog gegaan. Ik kon volgens haar niet omgaan met hoe ik en mijn ex met elkaar omgingen. Ik heb twee meiden en ik doe alles voor hun. Mijn meiden staan op 1 ten alle tijde. Als ik vertelde over de sessies en we praatten erover luisterde ze goed. Ik was in deze periode ook bezig met een goede co ouderschap te regelen. Ik vertelde haar over de sessies bijbedoelingen mediator en vaak kreeg ik te horen wat voor een verschrikkelijke vrouw mijn ex was en dat ik niet haar haar pijpen moest dansen.dit heeft ze meerdere keren gezegd. Ook heeft ze vaak gezegd dat ik een vergissing, eikel, lul en ik weet niet wat nog meer. Ik slikte alles weg, wilde niet mee gaan in deze negatieve dingen die ze zei over mijn ex Daniel over mij. Ondertussen dat ik zij vrolijk verder ging, zat ik thuis op de bank na te denken en dacht dat het aan mij lag. Ik doe alles verkeerd. Ik kreeg een laag zelfbeeld maar als we dan weer bij elkaar waren was de aantrekkingskracht enorm en vergat ik alles en ik was weer verliefd. We bleven afspreken, gingen samen weg, deden leuke dingen. Ik ging meer en meer van haar houden. Vergat alles wat er gebeurd was. Begin dit jaar was mijn co ouderschap geregeld en getekend. Zionisme weg gegaan bij haar man( voor mij zegt ze) de toekomst ging er beter uitzien. Samen met haar en mijn kids zie/zag ik de toekomst. Over wat precies ik allemaal afgesproken had in het co ouderplan heb ik niet alles verteld. Dit was voor mij een een grote belemmering omdat ze zo vaak zo negatief was hierover. Maar het knaagde aan me. Ik heb haar een brief geschreven en alles uit gelegd. Ze schrok en zei dat ik een ander persoon ben dan waar ze verliefd op is geworden. Ze wilde niets meer met me te maken hebben. Blokkeerde me overal op. Totaal geen contact meer. Ik ben mezelf kwijt. Ik kan het niet bevatten dat iemand waar ik oprecht zo gelukkig mee was( ondanks dat ze getrouwd was) mij zo liet zitten. Ik heb alles voor haar over gehad echt alles. En nu zitten we beide alleen. Ik helemaal aan de grond en zijn niets verkeerd gedaan, want het lag allemaal aan mij. Je hebt het zelf veroorzaakt, zei ze nog. Ik snap het niet, ondanks alles mis ik haar enorm in alles. Ze was mijn maatje en ik hou nog steeds van haar. Ik luister nu podcasts over narcisme en als ik zo luister dan krijg ik het gevoel dat ze dit is en dat maakt me boos. Ook ben ik erachter gekomen dat ze al op datingsites zit en doorgaat met haar leven. Hoe kan ze me dit nu aan doen. Ik voel me ge-en misbruikt in alles en ik heb een slecht zelfbeeld van mezelf. Ik overweeg om weer naar de psycholoog te gaan om hier over te praten en om weer de oude ‘ ik’ te worden. Ik wilde dit nu gewoon even kwijt omdat ik er veel last van heb en dat ik dit niet kan bevatten. Ik kom er wel weer bovenop maar ik denk dat zij nog vaak hieraan terug denkt. Bedankt voor het lezen en mocht je willen reageren dan mag dit uiteraard:)

Willy Sietsma - 9 jun 2020

Beste R, dank je wel voor je reactie op dit blog, je openheid. Je verhaal delen is een onderdeel van je herstel. Goed dat je narcisme hebt ontdekt en herkent dat ze daar gedrag van vertoont. Dit helpt je om sterk te staan tegenover het gedrag. Je boosheid, het slechte zelfbeeld, zijn kenmerkend voor slachtoffers van narcisme. Mooi te lezen welke stappen je wilt zetten, dat betekent dat je geen slachtoffer bent. Zorg dat je een psycholoog zoekt die bekend is met narcisme, anders kom je mogelijk van de regen in de dop. Als je wilt, kunnen we ook samen kijken wat ik voor je kan betekenen. Wat je nodig hebt. Ik werk daarvoor met focussessies. Via deze link kun je hem aanvragen. Sterkte, warme groet, Willy Sietsma

Maaike - 16 jun 2020

Ik kwam bij toeval bij dit artikel....zag iets voorbijkomen over narcist en dat wekte mijn interesse. Sinds vandaag is het mijn ex-partner en dat hij een narcist is daar heeft mijn zus mij een tijdje gelden op gewezen. Ik las toen wat een narcist is en ik zag zoveel overeenkomsten. En nu ik het artikel hierboven lees....dat was 100% mijn relatie, gewoon eng. Vandaag heb ik de knoop doorgehakt en een einde gemaakt aan de relatie. Ik wil nooit meer iets met hem te maken hebben, helaas hebben we nog samen een huis wat afgewikkeld moet worden. Ik bleef hangen in de relatie om de leuke en liefdevolle momenten en om de kinderen (2 van hem en 2 van mij). We hadden samen gelukkig geen kinderen, maar die van hem zal ik ontzettend missen. Helaas zijn de kinderen te vaak getuige geweest van woede uitbarstingen, korte lontje en agressief gedrag en het was altijd de schuld van een ander. Het bracht zo’n verschrikkelijke spanning, dat mijn kinderen al met buikpijn naar huis kwamen. Ik ben in 2,5 jaar mijzelf totaal kwijt geraakt. Hij heeft mij geestelijk zo mishandeld en later een keer lichamelijk. En dan de vraag bij mij neerleggen “Sorry, maar waarom maak jij mij zo kwaad?”. Hij zit in therapie (1x in de 2 weken) maar ik weet niet of hij ooit veranderd. Ik heb zoveel geprobeerd, hem zoveel kansen gegeven maar als hij zelf niet ziet dat hij een heel groot probleem heeft, dan is het trekken aan een dood paard. Daar ben ik nu wel achter. Sinds 2 weken heb ik een eigen nieuwe plek, het ging weer iets beter met mij en gister wist hij mij toch weer te raken en te intimideren. Dat was voor mij de druppel. Hij gaat voorgoed uit mijn leven. Nu klink ik heel sterk maar ik zit te wachten op het moment dat ik weer instort. 😔

Lieke - 18 jun 2020

Ik heb 18 jaar een relatie gehad met een narcist. Ik was me daar 17,5 jaar niet van bewust maar ik kon zijn gedrag niet duiden. Hij wist alles beter, deed alles beter, kon alles beter, was de slimste, de beste, de liefste en de mooiste. Alles wat er verkeerd ging in relatie, lag aan mij. Ik had problemen die ik op moest lossen, moest naar een psycholoog omdat er veel woede in me zat, zei hij. Maar hij was niet empathisch, leek mij niet op te merken, kon niet met emoties omgaan, negeerde me, stootte me af en trok me weer aan en zweeg me dood. Ik heb een aantal keren onze relatie verbroken maar hij kwam altijd terug met mooie praatjes en spijtbetuigingen. En ik, ik......trapte er weer in. Twee jaar geleden zijn we getrouwd. Ik dacht echt dat er iets veranderd was maar nu zegt hij dat hij met mij getrouwd is uit dankbaarheid. Dankbaarheid omdat ik hem niet in de steek heb gelaten toen hij ziek was. Ik heb besloten om te stoppen maar dat valt niet mee. Ik ben in een rouwproces beland en realiseer me dat ik verslaafd ben geraakt aan een narcist. Het zal een zware tijd worden maar ik heb al zoveel overleefd dat dit ook wel gaat lukken.

Dineke - 22 jun 2020

8 jaar een relatie gehad met, naar alle waarschijnlijkheid een narcist. Alles was altijd mijn schuld, ik moet aan mezelf werken. Ik moet veranderen, bij elk ruzietje riep hij dat er niks veranderde en dat hij al jaren moeite doet. Ik ben geen drol waard, een heks op de bank, een varken op de bank, etc. hij weet alles beter, iedereen is minder dan hem. Ik heb het contact verbroken met een deel van mijn familie die inzag dat hij een narcist was maar ik mij liet manipuleren. Al mijn vrienden kraakte hij stuk voor stuk af. Hij accepteert geen hulp met de verbouwing van het huis en woon al 4 jaar in ellende. Ik onderhoud hem nu al ruim een jaar. Hij heeft 0 euro en ik heb al zijn rekeningen betaald, het huis, boodschappen etc etc. En nu had ik hem betrapt in de keuken met een ander. Hij beweerd dat het een knuffel was maar hij heeft wel gevoelens. Hij doet niks met de gevoelens blabla en is bij zijn ouders ingetrokken waar zij ook tijdelijk woont. Maar dat is niet de reden dat hij het uitgemaakt heeft hoor zegt hij, nee dat ligt aan mij. Ik verander niet. Ik geloofde hem zo erg dat ik 2 zelfhulpboeken heb besteld vorige week... Precies een week daarna hoor ik van mijn dochter dat zij bij hem in bed sliep, in het bed naast het bed waar mijn dochter sliep. Dat ze dat niet mocht zeggen van papa want anders mocht ze hem nooit meer zien. Ik ben woest, gebroken. We hadden nog zoveel toekomst plannen en ik was gewend aan het feit dat hij mij als minder zag. Ik slikte alles tot op heden. Maar nu mijn dochter er onder lijdt kan ik dit niet meer goed praten. Hij mag altijd langskomen voor haar maar daar gaat ze niet heen voorlopig. Zeer ongezonde situatie. Ze moet eerst nog verwerken dat papa en mama uit elkaar zijn en niet al gelijk papa met een andere vrouw in bed zien liggen! Walgelijk.

anoniem... - 7 jul 2020

Hier het zelfde. Ik ben al jaren samen met mijn vriend. (7 jaar) Sinds kort, begint het narcistische achterlijke gedrag te komen. In de loop der jaren ging het al kut. Hij vond dat alles mijn schuld is. Ik ben fout alles is mijn schuld. Maar nu sinds een half jaar, tolt hij mijn hoofd. Dan zegt hij iets, en verdraait hij het verhaal in zijn voordeel. Dus hij verdraait mijn woorden, en beweert hij iets gezegd te hebben wat niet zo is. Ik ben bijna in staan alles op te nemen wat hij en ik bespreken, zodat ik bewijs heb van wat ik gezegd heb. We hebben samen 3 kids. Dus uit elkaar gaan is geen makkelijke stap..

T - 3 aug 2020

7 jaar samen, een kind en de 2e op komst.. toen heb ik pas de stap gezet. Nog wist ik niet hoe hij toen daadwerkelijk in elkaar stak. Hierop werd ik door een vriendin en collega gewezen, toen veel gaan lezen en toen snapte ik hoe hij al die tijd te werk is gegaan. De scheiding is achter de rug. Mijn ex kan ineens praten en doet zich nu voorbeeldig voor, wanneer valt zijn masker af denk ik dan? Ik ben bang dat ik faal als ouder. Ik wil er alles aan doen om ze niet te laten worden als hem, maja hoe? Ik hoop dat ik ze het juiste mee geef en kan leren wat goed en fout is en door ze vooral veel liefde te geven en met ze te communiceren! Hoe hebben jullie het eigenlijk ervaren toen je een nieuwe relatie kreeg (reactie ex). Ik ben namelijk wel bang voor wat er komen gaat als hij bijvoorbeeld hoort dat ik een nieuwe relatie heb.

Dennis - 7 sep 2020

Hallo mensen, Ik heet natuurlijk niet echt Dennis, maar ja, stel je voor ik ben zo gedetailleerd dat iemand herkent wie ik ben, dan kan mijn echte naam er maar beter niet naast staan. Ik lig in het bed van mijn vriendin. Zij is al op. Ik heb weer slecht geslapen. Door de ruzies van gisteren ('s middags, maar ik heb er nu nóg last van). Ruim 8,5 jaar relatie. En ja, ook bij mij begon het mooi. Eindelijk iemand die het allemaal begreep. Geen drama om niks. Lekker latten. Wat werkt het toch goed om na een paar dagen samen weer je eigen weg te gaan. Deel je alleen de mooie momenten. En dat is ook jaren zo geweest. Veel overlappingen in smaak. Samen een gepassioneerde schijthekel aan de jankkinderen van de buren. Dezelfde politieke voorkeuren en afkeren. En daarbij seksuele vrijheid. Het ontbrak en ontbreekt haar aan niks. Toch schijnt dat niet genoeg te zijn. Ik lever steeds meer in. Stoppen met roken voor haar, sta ik nog steeds achter. Ook al was ze zelf voor ik haar kende een veel zwaardere roker. Ik sjouw me een ongeluk met alle spullen. Vaak levert het een brul op als ik de boodschappen weer een decimeter verderop had moeten zetten. Ik moet het ook allemaal onthouden. Het is te veel om elke onnozele scheet te onthouden. Bovendien weet ik zeker dat ze ook dingen verandert. Maar toch ga ik weer aan mezelf twijfelen. Heb ik echt zo slecht geluisterd? Ze luistert de halve tijd niet naar mij. Alleen word ik niet boos als ik mezelf voor de derde keer herhaal. En vervolgens lult ze zich er weer uit. Ik ben verbaal niet tegen haar opgewassen. Ik kom niet meer uit mijn woorden en panikeer als het weer richting brullen gaat. Mijn grens wordt daar ook steeds lager in. Een kleine stemverheffing voelt tegenwoordig al als brullen. Dat besef ik best. Als ik iets vertel komt het regelmatig voor dat ze door me heen begint te praten. Ik bewaar mijn geduld, luister, reageer, en probeer mijn verhaal weer op te pakken. Maar het herhaalt zich twee drie keer. Altijd twijfel ik weer. Heeft ze het zelf niet door? Of geniet ze ervan om het mij moeilijk te maken? Als klap op de vuurpijl krijg ik het verwijt dat ik door haar heen praat. Ze raakt me al vijf jaar niet meer aan. Dan heb ik het niet alleen over seks. Een knuffel gebeurt ook nooit. Tongzoenen nee hoor. Een gewoon kusje voor het slapen of als ik naar huis ga kan nog net, maar het initiatief ligt bij mij. Vaak nog een hoop geklaag. Het licht verblindt haar (een telefoonscherm op 20% bij haar vandaan gericht). Ik probeer alleen te voorkomen dat ik met mijn neus haar oog uitsteek. Zelf heeft het me zeker 5 fikse ruzies gekost om nu eindelijk niet meer met 4 bouwlampen in mijn gezicht gewekt te worden. Het kusje zelf, voelt voor mij als een schampschot. Natuurlijk, als je begint met wat spelletjes in de slaapkamer en haar plezier met anderen gunt, dan moet je daar niet van terugkomen. Dat was de afspraak en op zich vind ik het nog steeds 'maar seks.' Toen het bij mij wat langer duurde, maakte ik mij ook niet direct zorgen. Dit is een spelletje. Kan ik wel tegen hoor. Het werd lastiger toen het maanden werden. Jeetje, ze gaat echt voor een jaar? Maar goed, dat laatste beetje kan ik ook nog wel uitzitten. Maar ook daarna gebeurde er niks. Misschien heeft ze het zelf moeilijk? Ze laat zelden andere emoties zien dan boosheid. Ik verweet mezelf dat ik daar niet aan gedacht had. Het gesprek aangaan was lastig. Ik krijg het altijd terug in mijn gezicht voor er goed en wel een gesprek is. Na een hele gezellige dag met haar vrienden, waarna ze in de auto weer na twee minuten met z'n tweeën van dichtbij in mijn oor zat te schreeuwen brak ik. Ik ben iemand die dichtklapt in die situaties. Maar ik zat gewoon heel mannelijk te janken. Toen moest ze er wel iets mee natuurlijk. De nodige verwijten verder kreeg ik te horen dat ik haar te weinig aanraakte. Het ging altijd om haar en dat was ook prima. Ik vond het leuk om haar te verwennen. In een wereld waar je zo vaak hoort waar mannen hun vriendin slaan zal ik extreem goed voor haar zijn. Maar goed, ik moest meer initiatief tonen, aldus de control freak. Hoewel onterecht heb ik beloofd mijn best te zullen doen. De weken/maanden erna heb ik de nodige pogingen gedaan. Handen te warm, handen te koud, je stinkt uit je bek, je leunt op mijn deken. Mijn gevoel voor timing en affectie schijnt niet oké te zijn. Ik probeer het inmiddels niet meer. De afwijzingen doen te veel pijn. Ik kan nog drie dagen doorgaan met grote en kleine voorbeelden, maar die leesmorivatie wil ik jullie niet ontnemen. Ja, ik maak fouten. Echter heb ik het liever gezellig samen. Ik maak geen punt van alles wat me stoort. En waar het te ver gaat ben ik zelf altijd degene die met een rotgevoel eindigt, net als elk wissewasje waar zij wel over begint. Ik ben afgedwaald, nog even terug over dat ik al 5 jaar niet aangeraakt word. Op zich al heel moeilijk. Zoals ik al aangaf was mijn tweede periode daarin dat ik dacht dat ze met zichzelf in de knoop zat. Maar toen praten en daarnaar handelen niet hielp, was mijn conclusie dat ze veranderd was. Hoe moeilijk ook, ze had geen behoefte meer aan seks. Maar ik hou van haar, dus ik zal het moeten accepteren. Afgelopen maand waren we op vakantie. Met ups en downs. Opeens duwde ze me een appje onder de neus. Het was X die voorstelde naar de camping te komen voor seks. Gelukkig weigerde zij, omdat dat voor mij ongemakkelijk zou zijn. Ik moest bijna letterlijk kotsen. Vroeger wist ik wanneer er iets te gebeuren stond en wenste ik haar zelfs plezier. Al jaren niks meer over gehoord, wat mijn beeld bevestigde dat ze echt niks meer van seks moest weten. Nu voel ik me dom. Is dit gewoon vijf jaar doorgegaan? En ja dat mocht, maar op deze manier voelt dat als vreemdgaan. Dan verwijt ik mezelf weer dat dat zo voelt, want ik kan daar natuurlijk niet opeens van terugkomen. Ik mis het zelf ontzettend om aangeraakt te worden. Om echt het gevoel te krijgen dat ze mij graag ziet. Ik besloot vrij snel om er die week niks mee te doen. Dat zou een zwaar ellendige laatste vakantieweek opleveren, als die al afgemaakt werd. In het ergste geval reed ze misschien zelfs met de camper weg op een moment dat mijn sleutels en telefoon erin liggen en sta ik daar. Ik maak het vast erger dan het is, maar zo werkt het op mijn vertrouwen. Nu zin we een week verder. Door de week was ik thuis. Van het weekend waren we weer samen. Weer een paar keer ruzie gehad. Verder redden we ons met Netflix. Ze heeft me er bijna uitgezet, omdat ik haar hielp met iets verplaatsen. Ik probeerde te communiceren om het goed te doen. Dat was verkeerd, ik moest gewoon luisteren. Maar toch help ik haar steeds. Ze zei letterlijk dat ze geen behoefte had aan communiceren, want luisteren gaar sneller. Ik durf al helemaal niet te beginnen over wat er verder knaagt. Dan gaat het woord slachtofferrol weer vallen, kan ik mijn zinnen niet afmaken en wordt er geschreeuwd. Ik twijfel of ze narcistisch is. Ze heeft het leven veel beter voor elkaar dan ik. Haar baan, haar vrienden. Bovendien gedraagt ze zich wél wenselijk tegenover anderen. Het kán dus wel. Is het dan wel een stoornis? Dit is natuurlijk alleen mijn kant. Mensen denken soms dat ik autistisch ben. Hoewel uit onderzoek bleek van niet, zullen ze vast wel 'iets' abnormaals waargenomen hebben. Het kan dus goed wel degelijk bij mij liggen. Maar ik zie het zelf niet. Feit is dat ik heel veel onnodige buikpijn en hoofdpijn ervaar, me ongewenst voel, maar enorm opzie tegen er een punt achter zetten. Je vindt niet gauw opnieuw iemand waar je qua interesses zo mee matcht. En alleen zijn in een stad waar ik verder niet echt goeie vrienden heb klinkt ook niet heel aantrekkelijk. Voor nu ga ik het hierbij laten, want ik word te emotioneel. Laat ik koffie gaan zetten en met frisse moed te volgende ruzie aangaan, al weet ik nog niet wat dit keer de aanleiding zal zijn. Bedankt voor het luisteren

    Willy Sietsma - 8 sep 2020

    Dank je wel voor je openheid, Dennis. Moedig van je om dit te delen. Wat je schrijft, is heel herkenbaar. Er klinkt veel gedrag in door dat past bij narcisme. Om goed voor je zelf te kunnen kiezen, is het belangrijk om in je kracht te staan. Te weten wie je bent, wat je wilt en niet wilt. En te weten hoe je omgaat met narcistisch gedrag zodat je er niet verder door beschadigd wordt. Zowel in de relatie, als op het moment dat je besluit weg te gaan en overgaat tot de scheidingsmelding. Hierdoor kan het gedrag namelijk enorm escaleren. Daarom is het ook heel belangrijk je goed voor te bereiden op de stap. Wat kan ze allemaal doen en hoe ga je daar mee om? En hoe geef je je leven weer vorm? Ik heb daarover een e-book geschreven dat je daarbij helpt. Wellicht wil je het lezen. Let er wel op dat je vriendin het niet onder ogen krijgt of ziet dat je hier mee bezig bent. Heel veel sterkte met alles. Warme groet, Willy (link naar e-book: https://willysietsma.nl/e-books-en-meer/)

Nikkie - 7 sep 2020

Hoi dennis, dit klinkt niet als een gelijkwaardige relatie en je doet jezelf echt enorm te kort als je in deze relatie blijft zitten. Je bent meer waard dan dit. Laat je angst voor het onbekende als je deze relatie beeindigd niet overheersen. Je verdient echt meer dan dit.

Dennis - 7 sep 2020

Dank je voor je lieve reactie Nikkie, Mja, mijn hoofd is het met je eens. Mijn hart voelt zich dan een verrader. Vanmiddag was ze weer uren aardig. Geen bijzonder lieve woorden, maar ook geen ruzie. Dan voel ik me meteen beter. Ik ben wat dat betreft net een goudvis. Alleen het laatste telt. Tot ik een afdekbadmuts niet zag. Ik ben degene die bedenkt om de rest van het stokbrood even af te dekken. En ja, dat plastic ding hing best in het zicht. Misschien was het wel terecht, maar ik krijg nog liever een schip dan dat geschreeuw. En vervolgens is het weer alsof er niks aan de hand is. Zucht, even 6 dagen opladen.

    nikkie - 7 sep 2020

    Het is al een hele stap Dennis dat je het hier opschrijft, je bent je wel degelijk bewust dat er iets niet klopt in jullie relatie. Pas wanneer de maat voor jou vol is zul je afstand gaan nemen van haar. Niemand verdient geschreeuw, het is vernederend, kleinerend en ik hoop dat jij je zelfvertrouwen weer terug vind om de streep onder deze relatie te gaan zetten.

Dennis - 8 sep 2020

Ik durf het niet. Dan kan ik niet meer terug. En behalve haar zou ik een heel sociaal leven weggooien. Ik wil niet van haar af, ik wil dat ze me beter behandelt. Tsja, ik moet het hier wel opschrijven. Als ik die paar vrienden die nog over zijn hiermee lastigval, worden ze me vast ook snel beu. Dat risico loop ik liever niet. Weet je dat ik soms de gedachte krijg dat ik ook maar eens vreemd moet gaan? Het is maar een gedachte. Ik heb dat nog nooit gedaan of overwogen. En als ik het al zou willen, ach ik ontmoet toch nauwelijks nieuwe mensen. Het is meer dat ik mezelf verbaas dat ik erover denk. Alhoewel, denken gaat sowieso niet meer zo soepel.

Willy Sietsma - 8 sep 2020

Ik kan me je gedachten helemaal voorstellen, Dennis. Geen sociaal leven meer, de angst voor wat ze gaat doen. De keus wel of niet te gaan is helemaal aan jou. Stel je voor wat er gebeurd als je blijft? En als je gaat? Hoe sta je er dan over 5 jaar voor? Even hierboven heb ik je getipt op mijn e-book, over wat te doen als je nog een relatie hebt met een narcist. Dit helpt je meer duidelijkheid te krijgen voor jezelf. En bewust te kiezen. Heb je daar nog meer hulp bij nodig - wat overigens helemaal niet raar is. Van narcistisch misbruik raak je jezelf flink kwijt en raak je flink in de war - dan kun je altijd bij me terecht. Nogmaals sterkte met alles, en met kiezen. Warme groet, Willy

Dennis - 16 sep 2020

Allereerst excuses dat ik 'n week radiostilte heb gehouden. Het is een combinatie van bijkomen van vorige week, een beetje vluchten in legale genotmiddelen, nog wat verplichtingen en de laatste twee dagen ben ik weet bij haar. Het is nou niet dat de warmte en liefde er vanaf straalt, maar het gebrul is deze twee dagen vrijwel uitgebleven. Misschien kan het toch? Of misschien is het meer wishfull thinking. Ergens voelt ook dit kut. Als het namelijk áltijd hetzelfde was, was het makkelijker weglopen. Maar ze is dus absoluut geen slecht mens. Je moest 'r eens bezig zien met dieren of op 'r werk met mensen met een rugzakje. Echt top. Dan ben ik best trots op haar. Dan vraag ik me af: is ze dat ook wel eens op mij? Of doet ze alsof. Enkele maanden terug haal ik dan eindelijk een diploma na vele tegenvallers. Krijg ik een super lief best duur cadeau. Op dat gebied laat ze het dan wel weer zien. Ik wil niet ondankbaar zijn; ben er oprecht heel blij mee. Maar het voelt ook een beetje voor de bühne. Vervolgens verwijt ik mezelf die gedachte weer. Ik ben een beetje huiverig om je boek te lezen. Dat is niet uit gierigheid. Ik ben bang dat het me bevestigt is mijn denkbeelden, misschien onterecht, omdat ik zoek? Alsof je googlet op lichamelijke klachten en vervolgens denkt dat je ernstig ziek bent. Ik besef dat ik klink als een onzeker puber. Ik ben geen puber. Het zelfvertrouwen heeft al zo vaak een knauw gehad; je ziet vast het verschil niet meer. Dank jullie wel, Dennis

nikkie - 16 sep 2020

Voor jou Dennis, minder denken, meer voelen, met muziek: Michael Bolton- when I'm back on my feet again. https://www.youtube.com/watch?v=JpvQjbW-vL4 Within Temptation- Stand my ground https://www.youtube.com/watch?v=4PIPfmHOJhg Katy Perry- Wide awake https://www.youtube.com/watch?v=gFvIByghip0 Kelly Clarkson-Stronger https://www.youtube.com/watch?v=Xn676-fLq7I

Dennis - 22 sep 2020

Dank je wel Nikkie. Zonder muziek is er geen leven. Deze heb ik nu opstaan: Riverside - Vale of Years https://youtu.be/001IMO53JwY

    Nikkie - 22 sep 2020

    👍🏻

    Dennis - 22 sep 2020

    Kan ik ergens met jou in contact komen? Nee, ik ga geen versierpoging wagen. 't is gewoon fijn om met iemand te kunnen praten. Er zijn weer rare dingen gebeurd vanmiddag. Maar wel alléén als ik jou daar niet mee tot last ben 🙂 B.v.d.

REAGEER OP DEZE BLOG

Laat ook van je horen!

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *


× zeven = 42




Veel gelezen blogs

Scheiden en nu? Je scheiding aanvragen, hoe doe je dat? Alles wat je wilt weten over alimentatie na je scheiding Partneralimentatie gaat van twaalf naar vijf jaar Alles over partneralimentatie Alles over kinderalimentatie Kinderalimentatie en de nieuwe partner; hier moet je op letten! Alimentatie berekenen 13 tips voor gescheiden ouders 5 super tips voor het opstellen van het ouderschapsplan Co ouderschap, wat houdt dat precies in? Rechten van vader bij de omgangsregeling Toestemmingsformulier om te reizen met kind na scheiding Echtscheiding en hechting bij baby’s en peuters Verwerking van je scheiding Zo heb ik de eenzaamheid na de scheiding overwonnen Wat is een vechtscheiding nou eigenlijk? Wanneer mag ik weer moeder zijn? Frances blogt over ouderverstoting Narcisme in je relatie: herken de 3 fases Gaslighting en narcisme. Hoe ga je daar het beste mee om? Wat doet een mediator nou eigenlijk? Rechten van het kind (12-18 jaar) bij de scheiding

Vlog

Roos is een aantal jaar geleden gescheiden. Ze heeft na de scheiding lang in de overlevingsstand gezeten maar ze is nu zo ver dat ze weer echt kan genieten. Wil jij dat ook? Kijk haar vlog en laat je door Roos inspireren om stappen te zetten.   Wil je meer vlogs zien van Roos?   Lees verder > overlevingsstand
Hoi, ik ben Annelies Hulsker en ik nodig je uit om lid te worden van onze Community om in contact te komen met andere ervarensdeskundigen.
Hoi, ik ben Elske Damen, wij willen je helpen om de periode tijdens en na je scheiding net wat makkelijker te maken, ik wens je veel plezier op deze site.