Menu

Narcisme in je relatie: herken de 3 fases

36 reacties
Narcisme het masker gaat af

“Toen ik hem leerde kennen, was de relatie fantastisch. Ik heb me nog nooit zo goed gevoeld bij iemand. Hij was echt de man van mijn dromen. Ik weet niet waar het veranderde, maar opeens deed ik niets goed meer. Alles lag aan mij, ook de dingen die hij deed. Soms was hij liefdevol en attent. Hij zorgde er zelfs voor dat ik hulp ging zoeken. Maar ik trok het echt niet meer, ik ben weggegaan. Ik ben kleiner dan klein. En hij gaat maar door. Het lijkt wel of het zelfs erger is geworden.”

Als ik dit hoor, gaan bij mij gelijk de alarmbellen af. Dit is zo typerend voor het verloop van een relatie met een persoon met een narcistische persoonlijkheidsstoornis (hierna: narcist). Het is een spel waar je langzaam in wordt gezogen, en dan leeggezogen.

Hoe gaat een narcist te werk in een relatie?

Fase 1

De narcist start de relatie met een overdaad aan liefde. Iedere twijfel wordt in de kiem gesmoord. Hij of zij speelt zo goed in op je behoefte, dat je denkt de liefde van je leven te hebben gevonden.

De prins op het witte paard

Fase 2

Op een bepaald moment begint het onderuithalen, met
– kritiek, kleineren, denigrerende opmerkingen, beschuldigingen, liegen
– jou overal de schuld van geven. Of de schuldvraag wordt omgedraaid naar jou
– onverklaarbare stemmingswisselingen. Van agressief tot gelijk erna weer vrolijk. Negeren
– jaloezie
– losweken van vrienden, familie

Het masker gaat af

Je doet er alles aan om dit gedrag te voorkomen, maar wat je ook doet, het is nooit genoeg. Dit kost zoveel energie. Je raakt jezelf steeds meer kwijt.

Fase 3

Dan is weer attent, liefdevol gedrag. Net als in het begin

Je denkt dat hij toch wel meevalt. Je hoopt dat het weer wordt zoals het was. Maar al snel begint het onderuithalen weer. Punten 2 en 3 wisselen elkaar af. Je wordt volledig in de war gebracht.

Aantrekken en afstoten

Tot je écht op het punt komt dat je het niet meer aan kunt en vertrekt. Dan escaleert het gedrag pas echt. De scheiding wordt gerekt, afspraken niet nagekomen, alimentatie niet betaald. De narcist blijft aandacht vragen, direct, via je kinderen en/of omstanders. Je wordt bij iedereen zwart gemaakt. Hij is het slachtoffer.

Het hele spel van de narcist is gericht op macht, op controle. Jouw emoties zijn de voedingsbron, welke dan ook. Ondertussen blijf jij leeg achter, vol twijfel, vol wantrouwen.

Je vertrouwt niets en niemand meer

Vaak twijfelen we of de ander wel een narcist is. Een diagnose wordt zelden gesteld. De narcist denkt perfect te zijn, hulp zoeken is niet nodig. Je weet het dus zelden zeker. Het gaat ook niet om de diagnose. Het gaat om de gevolgen van dit gedrag voor jou. Het gaat erom dat je weer herstelt. Dat je weet wat te doen om verdere beschadiging te voorkomen. Dat je herhaling voorkomt. Dat je je leven weer in vrijheid kunt genieten.

Niet alleen onder mannen

Ik schrijf in dit artikel over ‘hij’ en ‘hem’, maar narcistisch gedrag komt zeker ook voor onder vrouwen. Het aantal ligt in verhouding wel lager dan bij mannen. Lees a.u.b. ‘zij’ of ‘haar’ als dat beter van toepassing is.

Leg de focus weer op jezelf

Wil je nog meer weten over omgaan met en herstellen van narcisme?  Klik hier om je in te schrijven voor mijn tips & inspiratiemails.

Willy Sietsma

REACTIES

Mirjam - 19 jun 2018

Ik schrik gewoon als ik dat stukje lees over scheiding wordt gerekt, alimentatie niet betaald, afspraken niet nakomen.... Precies zo gaat het bij mij ook

    Willy - 20 jun 2018

    Hoi Mirjam, het is niet bedoeld om je te laten schrikken, wel om je bewust te maken. Gedrag als traineren, afspraken niet na te komen etc. valt onder gedrag in het narcisme spectrum. Maar het hoeft niet zo te zijn. Dit soort gedrag wordt ook vertoond bij wrok of uit wraakzuchtigheid. Ik weet niet of je al meer bekend bent met narcisme, maar mocht je er meer over willen lezen, dan raad ik mijn E-book aan. Je kunt het bestellen via deze link: https://willysietsma.nl/narcisme-scheiden/ Heb je andere vragen, dan lees ik het graag. Warme groet, Willy

    Peter - 26 jun 2018

    Ik ben een man en schrik hier ook van . De kids zijn bij mij en hier doet zij wat er geschreven word zo herkenbaar

    Willy - 3 jul 2018

    Dit gedrag komt zeker ook onder vrouwen voor. Ik ben een artikel aan het voorbereiden over het verschil tussen mannelijke en vrouwelijke narcisten. Dat komt niet hier maar op mijn site te staan. Wil je op de hoogte blijven, schrijf je dan vooral in voor mijn tips & inspiratiemail via https://www.e-act.nl/ah/site?a=1123&p=218835

Shihtzu - 19 jun 2018

Snel maken dat je wegkomt. Veranderen doet het nooit ! Sterkte.

    Willy - 20 jun 2018

    Je hebt helemaal gelijk, Shihtzu, het is het beste om alle contact te verbreken. Tenzij je kinderen hebt of op een andere manier verbonden bent, dan moet je wel contact hebben. Dan is het zaak zelf de regie in handen te nemen, de spelregels te bepalen. Dat is niet makkelijk, het kan wel.

    Harriet - 21 jun 2018

    Herkenbaar. Alle contact heb ik verbroken. Jongste gaat inmiddels niet meer naar haar vader. Oudste nog wel. En nu ineens na 4 jaar stopt hij met alimentatie betalen. Ik beraad me nog of ik het ga aanvechten. Terwijl mijn kinderen er recht op hebben. Maar de rust is nu zo fijn. Maar om nu elk dubbeltje om te draaien en nog vaker nee te zeggen tegen mijn kinderen. Nog een nachtje over slapen. Jij misschien advies wat te doen?????

    Willy - 2 jul 2018

    Beste Harriet, ik kan me je vraag voorstellen, dat is niet zo heel makkelijk te beantwoorden. Ik raad altijd aan eerst te denken aan je eigen veiligheid en aan wat jij belangrijk vindt. Wat gebeurt er als je het aan vecht? Hoe zal hij reageren? Denk je alle scenario's in en vraag je af of het het waard is. Wil je de strijd aangaan, dan kun je hier meer lezen over alimentatie opeisen: https://www.lbio.nl/alimentatie/alimentatie-betalen/

    Boogschutter - 5 jul 2018

    Hoi. Wat vervelend. Je hoeft de alimentatie niet zelf te regelen. Kijk maar eens op lbio. Succes

Miek - 21 jun 2018

Helaas herkent jeugdbescherming, zorgverleners, rechters enz narcisme niet en wordt het geschaard onder de noemer vechtscheiding. Voor jezelf kiezen is moeilijk, want je wil voor je kinderen kiezen, maar je moet voor jezelf kiezen alvorens je er voor je kinderen kan zijn. Helaas dat je geen hulp krijgt daarbij en de kinderen al helemaal niet.

    Willy - 28 jun 2018

    Dat is inderdaad jammer, Miek. Er zou veel meer bekend moeten zijn over de diverse persoonlijkheidsstoornissen bij deze personen. Die zou een hoop leed onder partners en kinderen schelen. Hulp voor de partner en de kinderen is er wel, maar nu nog lastig te vinden. Ik begeleid er onder andere partners in. Of verwijs door naar advocaten en anderen die kennis van zaken hebben.

Hilde - 21 jun 2018

Ongelooflijk hoe herkenbaar, ik had ook de liefste man ter wereld hij was mijn alles. Ik zelfstandige vrouw voel me nu niets meer na 25 jaar 22 jaar huwelijk voel ik me een wrak en alles is nog steeds mijn schuld. Heb hem uiteindelijk de deur uit gekregen want ik moest maar gaan en waar zou ik dan naartoe gaan want ik had niets geen geld geen behoorlijk inkomen. Ik ben dus afhankelijk van hem. De kinderen zijn gelukkig oud genoeg dat we daar geen toestanden over hoeven te krijgen maar wat een drama, een schok, onvoorstelbaar dat die lieve man nu gewoon een draak is. ik niets goeds kan doen. De scheiding is uitgesproken maar meneer wil geen advocaat dus ik moet mijn tijd uitzitten alvorens het ingeschreven kan worden. De wisselende stemmingen zijn onvoorstelbaar, ik loop constant op mijn tenen. Je weet nooit wanneer je iets verkeerd zegt of doet. Het is inderdaad niet gemakkelijk maar ik heb voor mijn gevoel tot op bepaalde hoogte de regie nu zelf in handen. Ons huis, want het is van ons beiden daar woon ik nu in, ik bepaal wanneer hij wel of niet mag komen, nieuw slot op de deur. En dat valt niet mee want hij is niet blij.

    Willy - 28 jun 2018

    Het is nogal wat waar je door heen gaat, Hilde. Vaak neemt narcistisch gedrag alleen maar toe bij een scheiding, en bij jou lijkt dat ook het geval. Ik hoop dat je er voldoende steun en hulp bij hebt om te blijven staan. Wil je meer weten over narcisme en er mee om gaan, kijk dan eens op mijn site www.willysietsma.nl. Sterkte.

Wilma - 21 jun 2018

Als relatietherapeut zie ik allerlei stellen langs komen. In een relatie gaat het altijd om twee mensen. Natuurlijk hebben de hier zogenoemde "narcisten" veel onaangename gedragskenmerken, maar ik vraag me altijd af, wat maakte dat jij, de partner van deze narcist, zo gevoelig was voor zijn eigenschappen. Wat heeft gemaakt dat je 'manipuleerbaar' was. Ik zie het woord narcist steeds meer langs komen, het lijkt wel een epidemie. Het doet me denken aan iets wat een rechter in mijn praktijk ooit zei: 'Bij mensen in scheiding zie ik bijna altijd hetzelfde; Vrouwen zeggen dat hun man Asperger heeft of een autist is en mannen noemen hun vrouw een Borderliner. Als de verhoudingen verharden, hebben we blijkbaar behoefte aan diagnoses. Misschien om onszelf vrij te pleiten? Misschien om het verdriet over het verlies niet te voelen? Mijn insteek is in elk geval om in ieder mens het menselijke te blijven zien. Daar heeft ieder mens, naar mijn idee, recht op.

    Harriet - 21 jun 2018

    Dat zal heus. Maar helaas herkende onze relatie therapeut het niet. En toen hij even door de mand viel...was de ware ik even te zien. En daarna wilde hij niet meer mee.

    Sally - 23 jun 2018

    Ben het helemaal eens met je reactie, Wilma. We zouden eens wat meer genuanceerd naar elkaar moeten kijken. Het doet me ook denken aan hoe mensen in je omgeving reageren op je scheiding. Alsof het altijd aan 1 persoon ligt en er partij gekozen moet worden. Het is zo ontzettend pijnlijk om genegeerd te worden, terwijl niemand weet wat een innerlijke worsteling beiden hebben doorstaan. Een relatie die uit elkaar valt of dooft, is op het einde nooit een voorbeeldige situatie, met positieve en aardige mensen. Maar dat betekent niet dat je daarom autist bent of borderliner of narcist. Ik herken bijvoorbeeld dat ik de laatste maanden van onze 16 jarige relatie erg in mezelf gekeerd was en ik mijn vriend negeerde. Daar heb ik veel spijt van, dat ik zo in gedachten was en me stortte op boeken en de computer. Ik voelde me innerlijk eenzaam maar ik had niet door dat mijn vriend zich daardoor klein en onbelangrijk voelde.. alles ging langs me heen..Maakt me dat een egoist een narcist..het doet me nog meer pijn. De woorden van Wilma zouden meer belicht moeten worden, ook om het schuldgevoel dat vaak later na de scheiding komt, enigszins te verzachten: " Mijn insteek is in elk geval om in ieder mens het menselijke te blijven zien. Daar heeft ieder mens, naar mijn idee, recht op."

    Wilma - 26 jun 2018

    Hoi Sally, Fijn je bericht te lezen en goed om te weten dat er meer mensen, vrouwen, bereid zijn naar hun eigen aandeel te kijken en daarin ook vergevingsgezind naar zichzelf kunnen zijn tegelijkertijd. Want dat heb je inderdaad nodig om verder te kunnen! Good luck, Wilma

    Mieke - 29 jun 2018

    Ben blij dat je mijn relatietherapeut niet was. Iemand die iemand anders doelbewust kapot wil maken verdient het om het menselijke in hem/haar te zien? Hoe zie je dat in vredesnaam voor je?

Nikki - 24 jun 2018

Ik had zo een lief was een vrouw omg echt al wat hier sta kom overeen gelukkig ben ik ervan af jammer voor haar nieuwe partner

    Willy - 2 jul 2018

    Beste Nikki, los zijn van iemand met gedrag dat valt binnen het narcisme spectrum is fijn. Dat geeft je de ruimte om te herstellen en weer jezelf te worden. De invloed is weg. Fijn voor je dat je er los van bent.

Liesje - 24 jun 2018

Bij mij hetzelfde alleen was het al duidelijk na een 1 jaar. Zwanger en het masker viel af. Heb een zware zwangersschapsperiode gehad daardoor. Veel ruzie om wie weet wat! Nu na 4 jaar nog altijd in een vechtscheiding. Krijg nu nog altijd verwijtmails en berichten. Als ik in de winkel ben krijg ik bericht dat ik uit zijn straat moet vertrekken en stoppen met stalken... zo krijg ik er wekelijks. Heb al 4x van gsm nummer veranderd en email en toch krijgthij het klaar om erachterte komen. Voor de buitenwereld is hij het slachtoffer en ik de slechte. Op rechtbank kun je niet duidelijk maken wat voor iemand hij is. Zoontje geeft zelf aan niet graag daar te zijn. Hij heeft al dikke 2j een nieuwe vriendin maar met hetzelfde karakter blijkbaar want Ze doet mee met zijn spelletjes. Negeren is het beste!

    Sandra - 25 jun 2018

    Zo herkenbaar!!! Vanaf ik zwanger was viel ook zijn masker af. Hij maakte steeds ruzie voor futiliteiten. Toen ik hem vroeg rekening te houden met de situatie (empathie) zei hij abrupt :"moet ik mij dan laten doen of wat?". Nog geen 1,5 jaar na de bevalling heeft hij ons kind 2x op nog geen 2 weken tijd in gevaar gebracht. Daar heb ik de knoop doorgehakt en beslist hem de bons te geven (na iets meer dan 2 jaar erover piekeren/ofwegen). 3 jaar heeft hij mij een vechtscheiding aangedaan met leugens/verzinsels en verdraaiingen. Rechtbank houdt geen rekening met zijn mentale toestand. Maatschappelijk assistente hebben hij en zijn ouders zelfs weten manipuleren. Hij is slachtoffer en ik de bitch. Naar het welzijn van ons kind heeft hij nooit gekeken. Het was hebben om te hebben! 😔

    Willy - 2 jul 2018

    Wat vervelend wat je meemaakt, Liesje. Het gedrag dat je beschrijft, of het narcistisch is of niet, het is onderuithalend, kapot makend. Het vervelende is dat je het gedrag niet kan veranderen, dat het soms echt niet stopt. En dat voelt heel onmachtig. Het is belangrijk de focus op jezelf te richten, op herstellen, op rouwen en sterker worden. Op leren omgaan met het gedrag. Dan verandert niet zijn gedrag, maar wel de impact er van op jou en op jouw leven. Op deze pagina van mijn site vind je meer informatie over wat je kunt doen: https://willysietsma.nl/diensten-scheiding/

Cindy - 25 jun 2018

Zoooo herkenbaar allemaal. Ik heb 2,5 jaar in zo'n relatie gezeten. Zelfs mijn kinderen (die niet van hem waren) "gebruikte" hij tegen mij. Ik heb ook een burn-out gehad door deze relatie. Toen ik iets of wat uit die burn-out was heb ik de moed gevonden om een punt te zetten achter die relatie. Ik heb wel 1 groot geluk gehad dat hij na 1,5 week al een andere relatie gestart was. Wat niet weg nam dat hij niet nog steeds contact met mijn kinderen zocht. Nu zijn we 1,5 jaar verder en heb ik het nog steeds moeilijk om iemand echt héél dicht te laten...wat als? En als ik hem per ongeluk tegen kom heb ik nog altijd als eerste een schrik-reactie.

    Willy - 2 jul 2018

    Hallo Cindy, wat jij omschrijft, is een van de gevolgen van narcistisch misbruik: wantrouwen. In mannen, in relaties en in jezelf. Het heeft tijd nodig om weer te kunnen vertrouwen. Dit begint met het vertrouwen in jezelf herstellen, van daaruit kun je ook anderen weer vertrouwen. En dat je schrikt, is ook logisch. Je hersenen registreren hem, en geven van daaruit het signaal gevaar. Wat gaat hij doen? Je hersenen, je hoofd, ze maken zich klaar om te vechten of te vluchten. Ook hier is het belangrijk het vertrouwen in jezelf te herstellen. De veiligheid in jezelf te vinden.

Jacqueline - 26 jun 2018

Ook ik snap Wilma haar redenering. Ik heb mijn ex graag gezien om vele redenen...waar was ik zo gevoelig voor...makkelijk??? Te naïef??? Uiteindelijk de knoop doorgehakt...hij bleef komen voor mijn dochter die hij mee opvoedde vanaf haar 6e....11 jr lang. Ik ben niet iemand om dat contact te verbieden maar heb t aangemoedigd zelfs. Ik had op 1 of andere manier ook nog medelijden met hem. Maar eenmaal weer binnen kwamen na 5 min vriendelijkheid weer de verwijten...ruzie...schuld etc en maakte hij ruzie in mijn huis. Als ik er niet op reageerde haalde hij er de kinderen bij. Hij weet hoe hij mij kan raken. Ik weer overstuur en klus geklaard...hij weer vrolijk nr huis. Hij deed t wel niet in bijzijn v iemand. Weer liegen over geld...loze beloftes...mij zwartmaken...ik hoop maar 1 ding: dat hij alke beloftes en mooie verhalen waarmaakt jegens mijn dochter. Aan de ene kant is dat een eye opener vr haar want ze gelooft hem soms boven mij ad andere kant hoop ik dat t haar bespaart blijft. "Hij liegt heus niet tegen mij hoor"...nee en ik wel zeker denk ik dan Ik laat t haar zelf ondervinden mocht t mis gaan wat ik niet hoop. Ik probeer hem te helpen waar ik kan en zolang hij rustig blijft doe ik dat met plezier. Het manipuleren en liegen moet gewoon stoppen. Hij leefde op een gegeven moment in zijn eigen fantasiewereld waar hij t ook echt beleefde. Maar ik ken hem inmiddels....ben nog steeds gemachtigd op zijn rekening dus weet ook vh gelieg....beloftes. Maar op een rare manier zie ik m nog graag en wil ik hem beschermen... onnozel mss 😐😐

Willy - 28 jun 2018

Beste Wilma, Sally en Jacqueline, dank voor jullie reacties. Ik begrijp ze helemaal. Mijn artikel is geenszins bedoeld om een diagnose te stellen, een etiket te plakken of een stok te hebben om mee te slaan. Ik ken de opmerkingen van advocaten en rechters ook. Wanneer iemand te maken heeft met een persoon met een narcistische persoonlijkheidsstoornis dan ligt binnen de relatie de verantwoordelijkheid voor het verloop bij de narcist. Dat wil niet zeggen dat de ander onbewust (vanuit manipulatie) en bewust (vanuit zelfbescherming) dingen doet die het gedrag in stand houden. Vaak wordt dat ook veroorzaakt uit het niet weten waar je mee te maken hebt. Het is goed je bewust te worden wat dat is en dat gedrag aan te passen. De reden dat je een narcist aantrekt, ligt ook bij de persoon zelf. Dat heeft te maken met een wond of onzekerheid uit het verleden waarop de narcist aan haakt. Ook daar mag je mee aan de slag. Hiermee verdwijnt de aantrekkingskracht. Het gevoel hebben dat iemand een narcist is, betekent niet dat je diegene niet met respect behandeld. Die is een persoon met eigen onzekerheden, met wonden. En juist om die niet te hoeven voelen, wordt er een ideaalbeeld gecreëerd. Dat moet worden bevestigd door omstanders. Hij of zij vraagt dat echter op een heel vervelende manier. Of er nu een diagnose is of niet: het gaat om het gedrag en het is goed daar tegen in geweer te komen, want dat werkt destructief. Op een juiste manier, met respect, want ja, ook de narcist is een mens. Warme groet, Willy

Kavka - 28 jun 2018

Ik heb erg veel gehad aan de borderline gids. Mijn ex heft het, en ik en de kinderen hebben er al jaren last van. Junkies van aandacht en erkenning. Als iets niet lukt hebben anderen het gedaan . Als je het niet met hem eens bent is een gelijkwaardig gesprek , onderhandelen en elke argumentatie zinloos. Als je hun zelfbeeld dreigt aan te tasten zijn ze grenzeloos in hun conflictgedrag en worden ze levensgevaarlijk. In een organisatie zijn het net meeuwen. Ze krijsen steeds over anderen, schijten alles onder en je hebt er niets aan.

    Willy - 3 jul 2018

    Doordat je het gedrag herkent, Kavka, kun je er op de juiste wijze op reageren. Er voor zorgen dat het je niet (verder) beschadigt. Jou en je kinderen.

Wilma - 1 jul 2018

Wat een heftigheid roept dit allemaal op. Bedankt voor je toelichting, Willy. Het moeilijke van het geven van diagnoses is dat je ziet dat veel mensen het gewoon gebruiken als een andere manier van schelden. De boosheid wordt versterkt, zoals ik lees bij Mieke. Natuurlijk heeft de ander je pijn gedaan! Maar die pijn voel je pas als je stopt met boos zijn, vechten, diagnosticeren, omdat je daarmee alles buiten jezelf houdt. Ik snap Willy's missie, maar ik verweer me tegen de diagnoses. Ik ben het eens met de opmerking, breng de focus weer naar jezelf. Als je boos blijft wijzen naar de ander, verlies je jezelf uit het oog en vergiftig je jezelf met je eigen boosheid. Jij hebt jouw aandacht nodig! Ga doen wat goed voor je is, grenzen aangeven, jezelf helen, het gewonde kind in je aandacht geven. Ik heb er net een blog over geschreven, die zal hopelijk binnenkort geplaatst worden.

    Willy - 3 jul 2018

    Ik begrijp je, Wilma, dank je wel. Ik kan me vinden in je gedachtetrant, maar heb daar wel een aanvulling op: herstellen van een destructieve relatie - al of niet met een diagnose - is heftig. Het rouwproces is nog rauwer dan bij een (echt)scheiding. Er is je jarenlang verteld dat je dom bent, gek bent, overal schuld aan hebt. Alles maar dan ook alles ligt aan jou. Er is continu met je hoofd gespeeld. Al je grenzen zijn met voeten getreden, plat gewalst. Je bent door jarenlange manipulaties en emotionele chantage ver van jezelf gebracht en nog maar een schim van wie je was. Klein gemaakt. Leeg getankt. Sommige mensen weten niet eens hun favoriete kleur of eten meer. Hobby's? Geen idee meer. Of ze zijn niets meer waard omdat ze continu onderuit zijn gehaald. Of gekaapt door de ander. Etc etc. Het gaat niet alleen om het gedrag rond de scheiding, de verharding die dan ontstaat, maar het speelt ook al in de jaren ervoor. Het escaleert vaak wel rond de scheiding. Als het tegen zit, krijg je ook omstanders, je kinderen etc tegen je die meegaan in het spel en/of ook zijn gemanipuleerd. Daar wordt door de (ex) partner op ingezet. Mensen raken emotioneel, financieel, en sociaal geïsoleerd. Daar komt nog eens bij dat je heel veel hebt geïnvesteerd in een relatie die eigenlijk niet bestond. Reken maar dat je er dan niet voor open staat om te horen dat je naar je eigen aandeel moet kijken. Sterker nog, deze opmerking versterkt het gevoel dat het dus toch allemaal aan jou ligt, dat alles jouw schuld is. Het brengt je nog dieper in het zwarte gat. Het klopt wel dat je op een gegeven moment naar jezelf mag (moet) kijken, maar dat komt pas later in het herstel. Om te herstellen zul je eerst moeten herkennen wat je is overkomen. Vandaar mijn artikelen. Die zijn niet om een diagnose te stellen - dat staat er ook in - maar om te herkennen met welk gedrag je te maken hebt (gehad), gedrag dat binnen het narcisme-spedtrum valt. Bewustwording. Herkennen wat je overkomen is. Niet om een stok te hebben om te slaan of om achter te verschuilen - natuurlijk gebeurt dit ook - maar om te kunnen bouwen aan jezelf. Dat is waar ik in begeleid. Herkennen van wat je overkomen is, geeft erkenning en ruimte om te kunnen herstellen, rouwen, jezelf weer op te bouwen, je kindwonden te genezen. Dit helpt je het vertrouwen in jezelf te herstellen, in anderen, in de andere sekse, in relaties. Eenmaal in deze fase aangekomen, kun je kijken wat je in de relatie (on)bewust in stand hebt gehouden en daar mee aan de slag gaan. Waarom je dit soort mensen aantrekt en dat genezen. Dan heb je een voldoende basis - en weer durf - om grenzen te stellen. Om je te beschermen in je na-huwelijk zodat het manipuleren stopt/vermindert én om herhaling te voorkomen. De focus op jezelf, doen wat goed voor je is, in de juiste volgorde.

Sharon - 11 jul 2018

Ik blijf steeds terugkomen op: wanneer is het allemaal een keer genoeg? Ik heb 10 jaar een relatie gehad met iemand met overduidelijke narcistische trekken (kleineren, liegen, boosheid, stilzwijgen, geen leervermogen, geen empathie, verstoord controle gedrag en vinden dat ik en de kinderen zijn bezit zijn en zichzelf altijd boven alles en iedereen stellen). We zijn inmiddels 5 jaar uit elkaar. Het eerste jaar dacht ik dat ik gek werd van boosheid en frustratie. Daarna ben ik keihard met mezelf aan de slag gegaan. Ik heb er drie jaar over gedaan om bij hem weg te komen, want toen ik weg wilde waren de kinderen 1,5 en 3 jaar oud en ik vond niet dat ik het recht had om ze weg te halen bij hun vader. Hij was toen geen fijne vader en in die drie jaar heb ik hem gedwongen aan zichzelf te werken. Tot hij NLP ging doen en zijn tactieken ging verfijnen. Toen moest ik weg. We hebben co ouderschap en 50-50 verdeling. Zijn visie: co ouderschap = 50-50 verdeling en ik hoef de moeder niet of nauwelijks te informeren. Hij doet ze op ponyles zonder mijn toestemming. Stuurt ze volgende week op ponykamp, zonder mij te informeren en dus ook zonder toestemming. Hij neemt ze mee naar het buitenland en informeert mij half. Onduidelijke vertrekdatum en terugkomstdatum en een half adres. En met de mededeling: "als je wilt weten waar we precies verblijven, dan stuur je me een bericht en dan zullen we deze wanneer we kunnen beantwoorden." (hij gaat soort van op de bonnevooi, maar ook dat zou zomaar anders kunnen, want dan wil hij me niet laten weten wat hij precies gaat doen en met wie. Informatie die hij me geeft is vaak ook nog onjuist). De lijst is enorm en waar ik steeds op uitkom is: Ik kan aan mezelf werken tot ik een ons weeg, hij zal altijd zijn wie hij is en hij wordt alleen maar erger. Ik kan honderd keer iets aan hem vragen (in het weinige contact wat ik al zoek), maar hij zal altijd weigeren te antwoorden. Ik zal altijd normaal tegen hem doen, omwille van de kinderen en hij zal altijd over mijn grenzen gaan. Hoe sterk ik ook in mijn schoenen sta gevoelsmatig. Ik heb inmiddels een liefdevolle relatie en het gaat oprecht goed met me, maar hij zal me altijd blijven raken om de kinderen. Hij speelt die kaart al jaren uit. Wanneer is het een keer genoeg? En is het wel zo verstandig om kinderen in deze schijnwerkelijkheid op te laten groeien? Wat voor tools krijg ik, om hem een keer te stoppen? Want overal waar ik informatie zoek is dit het verhaal: werk aan jezelf. Denk aan de kinderen. Wacht maar tot ze 18 zijn. Als de ouder fysiek mishandelt, dan mag je de kinderen weghalen. Sterker nog, dan moet je. Als de ouder manipuleert, dan moeten we ineens heel voorzichtig zijn. En werken aan onszelf. Wanneer wordt de verantwoordelijkheid bij die ander gelegd? Waar ligt de grens voor mij als moeder (of voor anderen als vader) wat ik toe mag laten voor het welzijn van mijn kinderen? Is het echt zo, dat ik zijn toneelstukje mee moet spelen, want anders...? Zo blijf ik toch eeuwig in zijn grip? Het contact is al minimaal. Ik doe zoveel mogelijk schriftelijk. Ik laat me niet uit de tent lokken. Maar ieder jaar worden de kinderen groter en de beslissingen ook. Zoals middelbare schoolkeuze, etc. Vertel me, hoe moet ik hier steeds mee omgaan? En waarom lijkt het alsof die verantwoordelijkheid uitsluitend op mijn schouders ligt? Dank alvast voor het lezen en reageren.

    Willy - 24 jul 2018

    Beste Sharon, wat je vertelt over het gedrag van je ex-partner naar je kinderen klinkt mij als ouderverstoting in de oren: bewust de kinderen opzetten tegen de andere partner. Daar zijn veel technieken, die kun je herkennen als je ze weet. Een van de technieken is tijd van de andere ouder 'afpakken'. Hierdoor heb jij die dagen geen invloed en hij wel. Helaas ligt de moeilijkste taak bij ouderverstoting ook bij de gezonde ouder. Jij zult je kinderen op een bepaalde manier moeten opvangen, moeten handelen. Kijk eens op deze website: http://herkenouderverstoting.nl/wat-is-ouderverstoting/ Ook is het volgende boek een aanrader: https://www.bol.com/nl/p/co-parenting-with-a-toxic-ex/9200000028154576/?suggestionType=searchhistory. Aan jezelf werken is voor mij rouwen, je zelfbeeld opbouwen, je wonden helen. Hiermee zorg je ervoor dat de impact van zijn gedrag minder groot op je wordt. Ook ga je je er beter door voelen, dat werkt door naar je kinderen. Sterkte, Willy

Judith - 14 aug 2018

Allemaal heel herkenbaar. Net de relatie verbroken met mijn narcistische ex. Ik probeerde zoveel mogelijk mijzelf te blijven in de relatie en dat kon hij niet op prijs stellen. Ik deed alles fout en hij had gelijk, mijn vrienden en familie waren losers, slecht etc volgens hem. En dan kwam er weer een moment waarop die een geweldig en liefdevolle man was dacht ik. Hij heeft geprobeerd mij van familie en vrienden, collega's te isoleren. Ik was goed zolang ik hem financieel ondersteunde, toen ik dat stopte, merkte ik dat ik hem niet meer interesseerde. Alles voor eigengewin voor hem. De druppel was onbeschermd vreemdgaan, maar voor mij een geluk bij een ongeluk, een manier om de knoop door te hakken en te stoppen met hem. Hij bleef na de breuk continu contact mij mij opzoeken, zoals hij dat altijd deed, en wilde me niet met rust laten, met hulp van zijn maatschappelijk werker kan hij gelukkig niet meer contact opnemen met mij en heb ik rust! Als ik nu alles lees over een relatie met een narcist, dan zie ik in dat ik mijn kop in het zand heb gestoken af en toe.. liefde maakt blind. Maar ik ben blij dat ik van hem af ben!!

Kim - 27 aug 2018

Ik zit in een hele lastige situatie. Ik denk dat ik een relatie heb met een narcist. Ik wil van hem weg maar wij hebben een huis samen en een baby van 3 maand. Hij durft mij geregeld slaan wat gisteren ook terug gebeurd. Ik ben vertrokken. Toen haalde hij al het geld van de gemeenschappelijke rekening. Ik heb hem meteen opgebeld maar dit gaf geen doorslag. Ik ben dan naar het app van zijn moeder gereden en daar kreeg ik een razende zus voor mij. Ik ben degene die zot is, ik moet hulp zoeken en best bij een psychiater. Toen ik zei vertelde hij jullie dat hij me slaat riep hij je bent zot. Ik wilde klacht neerleggen bij de politie maarja die doen toch niks. En toen kreeg ik een smsje van hem waar instond dat ik mezelf sla en dringend hulp moet zoeken. Ik ben ten einde raad. Op een eind zou je zot worden want wat verteld hij niet allemaal rond. Volgens hem moet niemand van mij weten. Ik ben in ruzie gekomen met mijn vader en broer en dit door hem. Ik vrees dat het niet makkelijk zal worden om ervan weg te gaan. Hij en zen familie zijn niet bang om schriftvervalsing e.d. Te doen. Heeft hij bewezen in het vechten met zijn andere ex voor hun 2 kinderen. Ik hou me sterk voor mijn zoontje

Profielfoto van Jan Willem (gastheer)

Jan Willem (gastheer) - 28 aug 2018

Hoi Kim, Wat een heftig verhaal zeg! Ik hoor nu natuurlijk maar 1 kant, maar als ik jou was zou ik hier wel werk van gaan maken. Desnoods via de politie of andere hulpverlenings instanties maar dit is echt niet goed voor jou en je baby. Dat de familie van je partner zo raar doet wil niet zeggen dat jij maar alles moet accepteren. Misschien is een blijf van mijn lijf huis een optie? Het feit dat hij jou slaat moet je echt niet accepteren hoor! Heel veel sterkte!

REAGEER OP DEZE BLOG

Laat ook van je horen!

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *


7 × = zeven

Vlog

Voor je kind is de scheiding ook een rouwproces. Loyaliteit hoort bij kinderen. Loyaliteit naar allebei de ouders. Hoe begeleid je als ouders dit rouwproces het beste? Hoe help je je kind de scheiding te verwerken? Marloes Andriessen van Succesvol Scheiden Brabant geeft je in deze vlogLees verder > het help je je kind de scheiding te verwerken
Hoi, ik ben Annelies Hulsker en ik nodig je uit om lid te worden van onze Community om in contact te komen met andere ervarensdeskundigen.
Hoi, ik ben Elske Damen, wij willen je helpen om de periode tijdens en na je scheiding net wat makkelijker te maken, ik wens je veel plezier op deze site.