Menu

Vragen over relatie of nieuw gezin

Stel gratis je vraag over je relatie of nieuwe gezin!

  • Vraag jij je af of jouw relatie nog te redden is?
  • Wil jij er alles aan doen om te voorkomen dat jouw scheiding in een vechtscheiding eindigt?
  • Loop je in een nieuwe relatie tegen ‘oud zeer’ aan?
  • Heb je een samengesteld gezin en weet je niet altijd hoe je daar mee om moet gaan?

Met al je vragen over deze onderwerpen kan je terecht bij één van onze deskundige partners; Wilma Ferwerda Echt-Verbinden en Nellie Timmermans Stief-Gezin. De beantwoording van je vraag is gratis! Tenzij er echt dieper op de achtergrond moet worden ingegaan, maar dan geven Nellie en Wilma dat aan.

Mail je vraag naar info@nieuwestap.nl

verwerken echtscheiding

Wilma Ferwerda

samengesteld gezin

Nellie Timmermans

 

Reeds ingezonden en beantwoorde vragen:

Vraag Wel of geen kind

Ik woon sinds een jaar  samen met mijn vriend die zelf al een kind heeft. Ik ben 27 jaar en mijn vriend is 35 jaar. Hij zegt dat hij geen kinderen meer wil en hoewel ik gek ben op zijn dochtertje (8 jaar) zou ik wel graag kinderen willen. Misschien geen 3 maar toch tenminste eentje.

Ik heb lange tijd gehoopt dat hij wel zou veranderen, maar het lijkt erop dat hij er nog steeds hetzelfde over denkt. Ik ben daar best bezorgd over, ik hou ontzettend veel van mijn vriend en ik heb ook al eens gedacht: misschien kan ik mijn wens wel opzij zetten. Toch vind ik dat heel moeilijk. Ik denk niet dat u hierin iets kunt adviseren maar ik weet niet wat ik moet doen…. help.

Nou dat is pittig hoor. Ik kan natuurlijk niet zeggen of je wel of niet verder moet gaan met deze relatie, en als jij echt graag kinderen wilt en je partner niet dan wordt dat heel lastig. Uiteraard zul je erover moeten praten en niet in stilte afwachten tot er iets verandert, want als het dan niet verandert ben jij over 10 jaar misschien te oud en dan voel je je genomen. Het is voor jou een belangrijk punt. Natuurlijk kun je je vriend niet dwingen om kinderen te krijgen, maar andersom kan hij jou ook niet forceren je iets te ontzeggen wat zo fundamenteel is in je leven. Dus zwijgen en afwachten is niet verstandig (ik weet ook niet zeker of je dat overigens doet…). Ik denk dat je wel eerlijkheid van hem mag vragen (als je dat aandurft). Want eerlijkheid betekent ook dat zijn antwoord “nee” kan zijn en als dat niet verandert zul jij moeten kiezen (doorgaan met deze relatie of alsnog een andere partner zoeken).

Als hij het “nog niet weet” dan is het wijs om voor jezelf (desnoods alleen in gedachten) te zeggen tot wanneer je die onduidelijkheid wilt laten voortduren. Want anders is het misschien ineens te laat.

Het klinkt niet leuk, maar ik heb in mijn praktijk meegemaakt dat een man de beslissing steeds voor zich uit geschoven had en zij hierin mee ging totdat ze zich ineens realiseerde dat ze 39 was… Er was nauwelijks nog tijd voor een andere keuze! Nu ben je nog jong en je hebt nog best een tijd te gaan, maar als jij zeker bent van je kinderwens dan is dat belangrijk. Natuurlijk kun je nooit weten hoe je leven verloopt, want hoewel er veel mogelijk is, zijn er ook nog steeds ongewenst kinderloze stellen.

Wat ook belangrijk is, is dat je voor jezelf nagaat wat je verwacht van het moederschap. Is het vooral de mooie droom of is het werkelijk een diepgewortelde wens? Hoe zou je leven zijn zonder kinderen? Hoe zou je als je 80 bent terugkijken op een leven met, en een leven zonder kinderen?  Sta jezelf toe hierover te fantaseren (niet alleen de mooie kanten, maar ook de schaduwkanten bekijken). En als je dan nog steeds  graag kinderen wil, is het verstandig om hier met je vriend over in gesprek te gaan, hoe graag jij dat wilt en hoe belangrijk het voor jou is. Misschien gaat hij er ook anders over denken, misschien ook niet.

Misschien is het wel goed om te achterhalen wat zijn bedenkingen zijn: is hij bang voor een volgende scheiding en bang voor bv. financiële consequenties?  Zijn er andere gevoelens bij hem over het vaderschap? Als je daarover in gesprek raakt kunnen deze kwesties in een ander perspectief komen staan. Misschien verandert er dan iets.…. En misschien ook niet. Maar praat er hoe dan ook over. Misschien niet alleen met hem, maar ook met andere jonge vrouwen en moeders. Zodat je een goed beeld krijgt van wat jij wilt.

Natuurlijk kun je ook hulp zoeken als het praten niet zo lukt.

Ik wens je heel veel wijsheid toe.

Nellie Timmermans (www.stief-gezin.nl)

Vraag Een hectisch samengesteld gezin

Wij hebben een samengesteld gezin, ik heb 3 kinderen en mijn vriend heeft er twee. Het gaat best goed, maar als alle kinderen er zijn is het soms wat hectisch. Zijn kinderen (meiden van 17 en 15 jaar) draaien veel herriemuziek en maken soms ook ruzie, maar soms als mijn kinderen naar hun vader zijn kunnen de meiden elk een eigen kamer in gebruik nemen. Dat scheelt in elk geval met de ruzie. Ideaal is het niet, maar het kan niet anders. Maar dan komt mijn zoon thuis en ruikt zijn kamer naar de parfum. Verder zit hij er niet zo mee.

Maar de onderlinge ruzies en de herrie is echt vervelend. Mijn kinderen zijn nog een stuk jonger (6, 8 en 11) en die moeten op tijd naar bed.

Ik heb al eens aan mijn vriend gevraagd om zijn kinderen alleen te laten komen als de mijne er niet zijn, zodat we meer ruimte hebben en mijn kinderen niet zo’n last hebben van de herrie. Aan de andere kant is dat misschien ook niet verstandig, omdat de kinderen zo nooit met elkaar leren omgaan.

Mijn vriend wil dat ook niet, want dan ziet hij zijn  kinderen nóg minder. Hoe kan ik dit oplossen?

Dat is inderdaad een lastige situatie. Ik begin met je laatste opmerking: hoe kan  ik dat oplossen? Dat kan jij nooit alleen oplossen dat moeten jullie echt samen doen. Jij bent waarschijnlijk nog niet in de positie dat je voldoende krediet bij de meiden hebt opgebouwd om ze aan te spreken op gedrag wat je wilt veranderen. Als dat nodig is,  moet je vriend dat doen. Hij moet niet 1 op 1 jouw wensen overbrengen, maar jullie  dienen  er eerst samen uit te komen welk gedrag jullie wel en niet tolereren en welke sanctie/beloning daarbij hoort (in grote lijnen natuurlijk).

Mijn ervaring is dat vaak de natuurlijke ouder toestemt in de wens van de stiefouder (of dat ze een compromis bereiken waar een van beiden niet ECHT achter staat) en dan werkt het niet. Kinderen voelen dat haarfijn aan, en het wordt vaak ook niet erg duidelijk en standvastig overgebracht, als men niet 100% achter zijn/haar beslissing staat. Daarom is het erg belangrijk om er samen goed uit te komen hoe je vindt dat je met allerlei dingen omgaat.

Maar nu de praktische oplossing: wat kunnen jullie doen? Als stiefgezincoach adviseer ik altijd om indien mogelijk een nieuwe woning te zoeken waar plek is voor iedereen. Uiteraard kan dat vaak niet, maar dat is verreweg het gemakkelijkst.

Mogelijk andere oplossingen:

  • verbouwen van een ruimte
  • slaapkamers helemaal omgooien? (Hebben al jouw kinderen een eigen kamer en is dat strikt genomen nodig/wenselijk? Desnoods zouden jullie misschien zelf een andere slaapkamer in gebruik kunnen nemen? Evt. tijdelijk?
  • woont de moeder van de kinderen zodanig dat ze misschien eenvoudig een van beiden bij haar kunnen slapen? Hoeft niet steeds, maar wel bv. als iedereen thuis is.
  • de oudste dochter is al 17 jr., mogelijk gaat zij op den duur een heel ander leven tegemoet (werk/studie??) en kan ze misschien op korte termijn niet meer via de gewone omgangsregeling komen??

Ik zou er zelf niet snel voor kiezen om de kinderen te “scheiden” door ze telkens als jouw kinderen weg zijn te laten komen. Ze moeten elkaar leren kennen en met elkaar leren omgaan. Als dit er bovendien toe leidt dat ze minder bij hun vader zijn is het gevaar aanwezi g dat zij hem (of jou!!) dit later zullen verwijten en dat kan tot problemen leiden in de toekomst.  De kinderen hoeven niet steeds allemaal aanwezig te zijn, en je zou ook kunnen kijken of je een logeerpartij van een van jouw kinderen zou kunnen combineren met de aanwezigheid van de meiden.

Nog een andere gedachte is: de herrie van muziek zou je kunnen oplossen met koptelefoons. Ingrijpen in de ruzie (als dat nodig/wenselijk is) tussen de meiden zou vooral door jouw vriend moeten gebeuren. Maar wanneer vindt hij dat wenselijk en wanneer vind jij dat wenselijk? Dat is dus een heel belangrijk punt. Als je daar niet samen uit kunt komen dan is hulp echt wenselijk.

Als hun vader afwezig is, kan het nodig zijn dat je iets doet. Jij mag echter alleen ingrijpen in de ruzies als duidelijk is dat je dat NAMENS hun vader doet. Als hij thuis is moet hij het doen. En ze mogen niet het idee hebben dat hun vader namens jóu moet aangeven dat bepaald gedrag niet wenselijk is. Het moet om jullie SAMEN gaan. Communicatie tussen jullie beiden is cruciaal

Verder zou je partner kunnen achterhalen waar de ruzie door ontstaat en mogelijk is daar preventief iets aan te doen.

Zoals je ziet is het niet eenvoudig, maar er is eigenlijk altijd wel een oplossing denkbaar. Misschien staat die van jullie er nog niet bij. Ik ken de situatie niet voldoende om alles in kaart te brengen, maar hopelijk brengt het je op ideeën. Kom je er niet uit, zoek dan hulp. Want nu is het nog in enkele gesprekken te verhelpen, als de sfeer verziekt is ben je misschien te laat!

Ik wens je veel succes.

Nellie Timmermans (www.stief-gezin.nl)

Op mijn site staan columns waarin allerlei vragen worden besproken.




Vlog

Ieder jaar krijgen zeventigduizend kinderen in Nederland te horen dat hun ouders uit elkaar gaan. Van het aantal samenwonenden eindigt één op de twee relaties in een scheiding. Van alle huwelijken strandt één op de drie.

echtscheiding en kinderen
Hoi, ik ben Annelies Hulsker en ik nodig je uit om lid te worden van onze Community om in contact te komen met andere ervarensdeskundigen.
Hoi, ik ben Elske Damen, wij willen je helpen om de periode tijdens en na je scheiding net wat makkelijker te maken, ik wens je veel plezier op deze site.