Menu

Rechten van het kind (12-18 jaar) bij de scheiding

40 reacties
Rechten van het kind

Als je ouders gaan scheiden wil je natuurlijk weten welke rechten jíj hebt.
Als je ouders gaan scheiden moeten ze in een ouderschapsplan afspraken maken over waar jij gaat wonen, hoe vaak je je ouders ziet, wie er verantwoordelijk is voor jou (het ouderlijk gezag heet dat) en hoeveel alimentatie er aan wie betaald wordt. Alimentatie is geld dat je vader of moeder krijgt om voor jou te kunnen zorgen, bijvoorbeeld voor je eten en schoolspullen. Bij het maken van deze afspraken moeten je ouders kijken naar wat voor jou het beste is. Meestal maken ouders deze afspraken samen, soms komen ze er niet uit. Dan beslist de kinderrechter. De kinderrechter vindt jouw mening belangrijk! Als er iets in jullie situatie verandert, kunnen ook afspraken in het ouderschapsplan veranderd worden.

Rechten van het kind tussen de 12 en de 16

Als je tussen de 12 jaar en 16 jaar bent dan moeten jouw ouders luisteren naar jouw mening, maar uiteindelijk beslissen zij dingen als: bij wie je gaat wonen, wanneer en hoe vaak je de ouder ziet waar je niet woont etc. Als je ouders er niet uitkomen, dan beslist de kinderrechter wat goed voor jou is. De kinderrechter vindt jouw mening belangrijk. Hij of zij zal vragen wat jij het liefste wilt. Het praten met de kinderrechter is een recht en geen plicht. Het is dus niet verplicht. Je kunt de kinderrechter ook een brief schrijven, waarin je vertelt wat jij graag wilt of wat jij belangrijk vindt. De kinderrechter moet de afspraken die jouw ouders maken goedkeuren. Als je ouders afspraken maken en je bent het er niet mee eens en het lukt je niet om er zelf uit te komen, dan kan je zelf een brief schrijven aan de kinderrechter.

Een brief sturen
Wil je de rechter een brief sturen? Dan kan deze website je daar bij helpen: www.ouders-uit-elkaar.nl en klik op hoorrecht bij jouw leeftijdscategorie. Als je meer hulp wilt bij het schrijven van zo’n brief, kunnen de mensen van de kinderrechtswinkel je helpen. Als jij het wilt, kunnen zij zelfs met je mee naar de rechter.

Rechten van het kind ouder dan 16

Als je 16 jaar of ouder bent, mag je veel zelf bepalen over bij wie je wilt wonen bijvoorbeeld of over het blijven zien van je ouders.

Tot je 18e jaar krijgt je vader of moeder de alimentatie voor jou op zijn of haar rekening gestort. De alimentatie is voor jouw levensonderhoud en studie. Stel dat je voor je 18e jaar uit huis gaat, dan mag je de alimentatie rechtstreeks op jouw rekening laten storten. Maar dan moet de ouder die de alimentatie ontvangt daarmee akkoord zijn. Na je 18e ontvang je zelf de alimentatie op jouw rekening. In principe krijg je tot je 21e alimentatie, tenzij je zelf een betaalde fulltime baan hebt.

Wat nu als jij en je ouders het niet eens worden over een belangrijke keuze in jouw leven. Bijvoorbeeld een keuze voor een studie. Probeer zelf je ouder(s) te overtuigen waarom jij deze keuze maakt. Lukt het niet, schakel dan de hulp van een familielid in of een goede vriend(in) van je ouder(s). Tot slot is het mogelijk om via de kantonrechter een curator aan te laten stellen. Deze beslist dan voor jouw ouders en kijkt naar jouw belang.

Een brief sturen
Wil je de rechter een brief sturen? Dan kan deze website je daar bij helpen: www.ouders-uit-elkaar.nl en klik op hoorrecht bij jouw leeftijdscategorie. Als je meer hulp wilt bij het schrijven van zo’n brief, kunnen de mensen van de kinderrechtswinkel je helpen. Als jij het wilt, kunnen zij zelfs met je mee naar de rechter.

Bron: www.jongehelden.nl

Ook een Kindbehartiger kan je helpen als je ouders gaan scheiden. Daar lees je hier meer over.

REACTIES

Familierecht - 9 aug 2016

Ondanks dat er onwijs duidelijke richtlijnen zijn bij een scheiding, komt het toch te vaak voor dat het kind bij de verkeerde ouder gaat wonen. Ik kom dit zelf vaak tegen en vind het verschrikkelijk om te zien dat een kind doodongelukkig bij zijn/haar moeder komt te wonen daar de vader bijna geen input heeft.

    M - 10 mei 2017

    Daarmee bepaal jij dus dat de moeder de verkeerde ouder is?

Harriette de Vries - 9 jan 2017

Mijn dochter Lisa is nu 12 jaar oud en woont zowel bij haar vader als bij mij. Zij ziet mij iets minder dan haar vader doordat ik ben verhuisd naar een andere stad. Nu is zij 12 en wil het liefst bij mij gaan wonen. Zo erg zelfs dat ze onlangs de trein gepakt heeft en naar mij toe is gereisd. ( ze gaat ook met de trein naar school). De reden dat ze bij mij wil wonen ligt vooral in het feit dat ze de nieuwe vriendin van haar vader niet leuk vindt. Haar vader wil van niets weten en praat elke keer op haar in, hoe slecht ik wel niet ben en dat ik altijd lieg, maar ook dat ze totaal nog niets te zeggen heeft over waar ze wil wonen. Ik probeer elke keer erop aan te sturen dat er naar Lisa geluisterd wordt door hem en mij en wij van daaruit een beslissing moeten nemen over wat het beste is voor Lisa. Dit duurt nu al meer dan 3 jaar, want sinds groep 6 van de basisschool is er al elke keer onenigheid, maatschappelijk werk etc. Ik heb sterk het gevoel dat de vader het geluk van zijn eigen kind hier niet voorop zet.

    Nina - 4 jul 2017

    Mijn vriendin heeft precies hetzelfde, ze moet huilen en k kan niet gwn toekijken. Ik wil helpen maar dit is allemaal zo onduidelijk op internet, weer u mischien wat ik kan doen of wie ik kan inlichten?

Dennis - 26 apr 2017

Hallo, ik heb een vraag. Ik heb een dochter van 16 die al 2 jaar geen contact met mij wil. Nu hoor ik van haar moeder dat ze bij een psycholoog onder behandeling is en mij niet wil vertellen welke psycholoog zodat ik ook mijn verhaal kan doen of kan vragen hoe het met mijn dochter gaat.. Mag dit zomaar.? Groeten van een bezorgde vader.

    Profielfoto van Nieuwe Stap

    Nieuwe Stap - 9 mei 2017

    Hoi Dennis, Lees onze blog: https://nieuwestap.nl/deze-informatie-mag-een-arts-gescheiden-ouders-geven/ Als ze ouder is dan 16 hoeft een arts geen info te geven.

    Svenja - 13 jul 2018

    Ja, dat mag. Dit valt onder medisch geheim. Als je dochter je dit wil vertellen zal ze dat zelf doen. Daarnaast heb jij geen recht je verhaal te doen bij haar psycholoog. Ze is er coor zichzelf onder behandeling, niet voor jou. Als zij het nodig vindt jou erbij tw betrekken zul je het wel horen. Mocht je het nodig hebben jou verhaal bij iemand kwijt te kunnen, kun je zelf naar een psycholoog gaan.

EeGee - 31 aug 2017

In Nederland gaat het kind standaard altijd naar de moeder, die ook de alimentatie krijgt. Wat zij ermee doet maakt voor de wet totaal niet uit. Dus steekt ze het in haat eigen zak en dat mag allemaal. Niemand die dit controleert. Maar wel blijven beweren dat de moeder beter is voor het kind !!! Mijn kind wil leuke dingen doen, maar de alimentatiedruk wordt te groot voor mij. Daarom wil ik dat mijn kind bij mij komt wonen, zodat ik van die last af ben en mijn kind kan geven wat zij verdient. Gegarandeerd dat dit voor de rechter in Nederland geen argument is, want zo zit onze wet in elkaar. De vader mag betalen, maar heeft geen rechten.

    Profielfoto van Joyce

    Joyce - 14 apr 2018

    Een kind gaat niet standaard naar moeder. Voor de rest ben ik het helemaal met je eens. Hier is sprake van co-ouderschap. Tussen mijn man en zijn ex. Ondanks dat betaalt hij zich scheel aan kinderalimentatie voor hun 2 kinderen. Omstandigheden hebben er toe doen lijden dat wij geen kinderalimentatie meer kunnen betalen. E.e.a. in gang gezet en naar de rechtbank. Deze rechter heeft de kinderalimentatie echter verhoogd! Hier zijn wij nu weer tegen in beroep omdat wij financieel niet meer voor de kinderen kunnen zorgen... Moeder gaat steeds vrolijk verder, gaat tig keer per jaar op vakantie, loopt alleen maar in de stad, zit elke maand bij de kapper, laat haar nagels doen enz. Als de kinderen iets willen kan dat niet... Hoe kan het nou dat wij ons suf betalen en de kinderen daar niets van zien?!

    Fofa - 13 jul 2018

    Dus moeder doet wat ze wilt met de alimentatie en kind krijgt geen eten, gaat niet naar school, loopt naakt rond, heeft geen toegang tot internet, geen verwarming etc? Wat een waardeloze moeder

M Onbekend - 17 sep 2017

Als de alimentatie te hoog is kun je ook gewoon aan de rechter vragen om deze te herzien. Andere omgangsregeling omdat je dan van de alimentatie af bent klinkt nier echt alsof je kijkt naar het belang van je kind. Zoals je het hier omschrijft is je motivatie puur financieel. Het is in dit land helemaal niet zo dat kinderen bij scheiding automatisch bij de moeder gaan wonen, co-ouderschap is vaak de norm. Je bent dus of zelf akkoord gegaan met de omgangsregeling of een rechter vond deze regeling het beste voor je kind.

    Rs - 23 aug 2018

    Het is wel erg makkelijk om iemand online te ‘bashen’ op basis van jouw eigen vluchtige conclusie over de beste reageerder. Co-ouderschap is helemaal niet ‘de norm’, tenzij ‘jouw norm’ ook de context van de reat van de wereld is.. ? Als je ongehuwd gescheiden vent van elkaar,gaat het kind meestal ‘automatisch’ naar de moeder (alsof de vader geen verzorger is of kan zijn ten tijde van het uit elkaar gaan, maar goed er wordt aangenomen dat de moeder de basisverzorger is en daarmee ook de eerste en enige voogd over het kind.Ook als zowel vader als moeder het kind hebben aangegeven en daarin ‘op gelijke voet’ zouden horen te staan (mijn mening). Ik ervaar zelf dat ik de wereld op zijn kop ervaar.. Machtsspelletjes om mij financieel te benadelen spelen ook mee,maar in de rondgang merk ik dat het stereotype beeld ‘automatisch’ is dat de man hoort te betalen.Ongeacht het (redelijke/niet redelijke alimentatiebedrag). Ja, eens. Het bedrag is aan te vechten, maar in praktijk is dit toch een zeer kostbaar juridisch traject. Als we het er met z’n allen over eens kunnen zijn dat elke cent VOOR het kind is (buiten beschouwing houdende of de ex vanalles wel/niet in ‘eigen zak’ steekt) dan ben ik een gelukkig mens dat we niet allemaal denken vanuit boosheid, maar nog helder genoeg zijn om te blijven geven om een gelukkig kind, dat de prijs hoog is.. is inherent lijkt mij.. My 2 cents..

Danielle - 4 okt 2017

Hoi ik heb een vraag: Wij hebben co-ouderschap over mijn dochters..maar nu is het zo dat de verhoudingen tussen vader en dochter niet lekker lopen, zeg maar gerust slecht. Kan hier op terug gekomen worden, omdat dit eerst door de rechter is goed gekeurd.. Graag zie een reactie tegemoet...

Denise - 16 okt 2017

Heb een vraag. Mijn dochters zijn 19 en 16. Het ouderschapsplan is 3,5 jaar geleden geschreven. Mijn kinderen hebben helaas weinig tot geen contact met hun vader. Hun vader dwingt mij om informatie te geven over de kinderen. Ik vind gezien hun leeftijd dat ze zelf kunnen aangeven wat ze willen vertellen. Nu geeft hij mij iedere x terug dat ik dit moet doen en dreigt nu dat als ik dit niet doe hij de partnerallimentatie stopt. Jammer dat het zo gaat vooral omdat praten niet gaat.

    Linda - 25 jun 2018

    Als je beide ouderlijk gezag hebt is de ouder bij wie de kinderen wonen verplicht informatie te verschaffen. U geeft zelf aan dat ze geen contact hebben, hoe kunt u dan wel van u kinderen verwachten dat zij hun vader informeren? Ik ben een moeder die al 2 jaar geen contact met haar dochter heeft, ik hoorde van de andere 2-kinderen dat ze een keer een hersenschudding heeft gehad en afgelopen week met de ambulance afgevoerd........ik krijfmg daar van mijn ex niks over te horen. Hij heeft mijn dochter van school gehaald en op een andere school gezet, zonder mij daar in te informeren. Ben nu bezig met een kort geding om het af te dwingen.

    Ellen - 12 okt 2018

    Linda wat verschrikkelijk! Bij mij een beetje hetzelfde verhaal... helaas kun je informatie van de andere ouder niet afdwingen. Ik ben weekendmama (ook vanwege de afstand). Mijn ex geeft gewoon aan dat hij het wel vertelt en dat ik zo gek als een deur ben. Gelukkig heb ik contact met de onderwijzers, huisarts die mij allemaal van de informatie voorzien die ik van mijn ex niet krijg. Dit betekent wel dat ik er regelmatig achteraan moet bellen. En dan gaat het nog vaak mis. Mijn dochter zou graag meer bij mij willen zijn, echter ze is bang dat ze daarop financieel op achteruit gaat (wat ook klopt, mijn ex heeft het financieel heel goed voor elkaar en ik slechts redelijk) en dat haar vader haar dan helemaal de deur wijst (in zijn woorden: dan hoef je ook nooit meer terug te komen) en ze wil haar twee halfbroertjes niet missen. Ik zeg altijd maar dat ik alles prima vind, zo lang we goed met elkaar kunnen maakt het niet uit dat we elkaar minder zien. Maar ondertussen doet het pijn. Vooral omdat ik zie dat ze in dat gezin zo wordt achtergesteld. Zo mag ze niet met hen mee op vakantie, gaat ze niet op vakantie of sport, ondanks dat ik aardig wat alimentatie betaal. Ik snap dat niet, Het is zo'n leuke meid. Waarom wil hij perse dat ze bij hem woont, ondanks dat hij nauwelijks naar haar omkijkt? En ze wil alles zo graag goed doen voor haar vader, zodat hij haar wel een keertje meeneemt... Nu ze wat ouder is en een eigen mobiel heeft bel ik haar dagelijks om haar te helpen met huiswerk, wat mijn ex en zijn partner ook niet doen. Ze vindt het fijn om het samen door te nemen, geeft haar structuur en ze merkt dat ze daardoor goede cijfers haalt op school. Leve de mobiele telefoon! Het erge is dat ze nog stiekem op haar kamer belt en de apjes verwijderd. Maar goed, ik vind de goede cijfers toch even belangrijker, dan maar achter zijn rug om, hoewel ik daar geen fan van ben. Gelukkig dragen mijn ouders bij, zodat ze af en toe muzieklessen kan volgen als ze bij mij is. Naar de rechter ga ik niet meer. Dat wordt er zo'n ellendige bak shit over me heen gegooid. Deze zegt: jullie zijn volwassen, regel het met elkaar, ik schakel jeugdzorg in. Jeugdzorg geloofde mijn ex. Want hij is zo aardig en charmant en heeft het zo fantastisch voor elkaar met zijn grote bedrijf en gezin. Ik woon maar alleen en kan me net redden. Dus er moet wel iets mis met me zijn. En de jeugdzorg medewerker confronteerde me met alle beschuldigingen van mijn ex. "Hoe dacht ik moeder te kunnen zijn terwijl ik dat allemaal had gedaan"... Tja. Ze ging zelfs zover dat ze aangaf dat ze zich hardop afvroeg hoe het kon dat ik zo'n leuke baan had, terwijl ik overduidelijk labiel was. (klopt ook wel een beetje, ik was regelmatig verdrietig in die gesprekken omdat ik mijn dochter zo weinig zag en wist hoe de situatie in elkaar stak). Los van dat, ook mijn dochter heeft me in het verleden regelmatig geconfronteerd met dat ik haar als jong kind zou hebben mishandelt. Maar dan zei ik elke keer: kun je je dat herinneren? En vervolgens: hoe hebben we het nu met elkaar? Denk je dat ik dat echt zou doen? En weet je: inmiddels gelooft ze haar vader niet meer. Ze is er een beetje klaar mee. Enerzijds vind ik dat fantastisch. Maar aan de andere kant had ik zo graag gezien dat ze daar niet emotioneel onder druk werd gezet. Dat ze het daar gewoon fijn heeft, zonder dat ze op haar tenen moet lopen uit angst dat ze haar broertjes nog wel kan zien. Sorry voor het hele verhaal. Ik reageerde alleen omdat ik je een hart onder de riem wil steken. En nu loop ik met mijn eigen shit te koop. Moest er blijkbaar even uit. Hopelijk komt het goed tussen jou en je dochter, en gaat ze uiteindelijk ook inzien hoeveel je van haar houdt. En ik ben benieuwd of dat kort geding je echt helpt. En of dit op de lange termijn ook iets veranderd. Mijn ex heeft me alleen geïnformeerd in de jeugdzorgperiode, daarna hield het direct op. Succes in ieder geval!

    Profielfoto van Nieuwe Stap

    Nieuwe Stap - 13 okt 2018

    Jeetje Ellen, dank voor het delen van je pijnlijke verhaal. Je zegt sorry, maar het is juist fijn dat je je verhaal deelt! Zo kunnen anderen die in een vergelijkbare situatie zitten, voelen dat zij er niet alleen in staan. Hopelijk heb je nu een fijn weekend met je dochter.

    Gerrit - 8 sep 2018

    Wat houdt je tegen die informatie te geven, als daardoor de relatie met de vader verbeterd? Tenzij je wat te verbergen hebt.

P - 2 feb 2018

Mijn zoon is 16 jaar, woont nu 2 weken bij mij in huis en ik merk dat hij voorlopig geen zin heeft terug bij zijn moeder te gaan wonen. Helaas is de relatie tussen zijn moeder en mij niet goed na de scheiding en dit is 1 van de zaken waar mijn zoon mee zit. Nu stuurt moeder mij een bericht, waarin zij eist datik onze zoon voor 1 maart ‘terug stuur’ naar haar. Wanneer ik dit niet zou doen dreigt ze met een rechtzaak. Beetje vreemd en agressief maar goed dat zin we wel gewend, daar zij groot aantal symptomen van Borderline vertoont. Voor mij is het belangrijk dat mijn zoon zich goed voelt, of hij nu bij mij of bij moeders woont. Ook vwb de omgangsregeling ben ik zo ingesteld. Wanneer de kinderen aangeven een dinsdag of een weekend even niet willen komen (om wat voor reden dan ook) dan respecteer ik dit en maak hier nooit een probleem van. Gezien kinderen vanaf 16 jaar mogen kiezen waar zij willen wonen en hij zelf aangeeft bij mij te willen wonen (voorlopig), denk ik dat ik de ‘dreiging’van een rechtzaak naast mij neer kan leggen, maar ik denk ik stel toch even de vraag hier Iemand een idee?

Theo Maessen - 22 apr 2018

Hallo mijn zoon is vanaf februari bij komen wonen ik heb van mijn ex geen alimentatie gehad nu is mijn zoon 18 jaar ik heb een zorgverzekering voor hem afgesloten maar mijn ex wilt niet mee betalen aan de kosten die ik elke maand maak ik weet niet wat de rechten zijn of dat zij verplicht is om mee te betalen Groet Theo

Svenja - 13 jul 2018

Dennis Ja, dat mag. Dit valt onder medisch geheim. Als je dochter je dit wil vertellen zal ze dat zelf doen. Daarnaast heb jij geen recht je verhaal te doen bij haar psycholoog. Ze is er coor zichzelf onder behandeling, niet voor jou. Als zij het nodig vindt jou erbij tw betrekken zul je het wel horen. Mocht je het nodig hebben jou verhaal bij iemand kwijt te kunnen, kun je zelf naar een psycholoog gaan.

Just me - 17 jul 2018

Hallo allemaal, Ik, moeder van een prachtige zoon van 9 word soms zo moederloos van VOLWASSEN mensen Ik heb een relatie gehad met mijn ex (vreselijke kerel) heel veel narigheid meegemaakt maar wel een prachtige zoon mede dankzij hem gekregen en dat is mijn trots! Hoe een vreselijke bloedhekel ik aan mijn ex heb is niet te omschrijven MAAR.... het is en blijft de vader van ons kind! Als je als volwassenen elkaar niet kan hebben laat dan potverdrie je kind er niet de dupe van zijn! Jullie willen echt niet weten wat IK van mijn ex vind en er is ook een tijd geen contact geweest Even voor de duidelijkheid dit was een keus van mijn ex door zijn leefomstandigheid... Nu hij alles op de rit heeft ziet hij onze zoon gelukkig weer (voor mijn zoon) heb ik wrok? JA Heeft mijn kind daar baat bij? NEE Geloof mij ik heb gedachtes maar zolang ons kind het fijn heeft bij zijn vader ben ik blij! En zal ik ten alle tijden mijn wrok opzij zetten om onze zoon gelukkig te zien! Laat je niet leiden door haat naar elkander maar zet je kind voorop! UITZONDERINGEN DAARGELATEN UITERAARD! maar het komt te vaak voor dat er uit persoonlijk oogpunt geen contact is met 1 ouder en ga jezelf nou eens echt te rade of dat oke is? Als jou kind oud genoeg is kan je hem wijzer maken en als de andere ouder echt zoooo slecht is heb je tijd genoeg om het op te lossen op een nette manier en niet over de rug van jou kind! Luister naar je kind en praat altijd netjes over de ander zolang het niet direct je kind geschaad heeft Kinderen horen niet tussen volwassenen in te staan! Zet je ego aan de kant en ga voor je kind hoe moeilijk ook EN IK KAN HET WETEN BELIEVE ME!

Profielfoto van Jan Willem (gastheer)

Jan Willem (gastheer) - 17 jul 2018

Hoi Just me, Wat een mooie reactie, ik ben het met je eens. Kinderen horen niet te lijden onder het contact tussen de ouders. En als de kinderen daar onbedoeld (misschien soms wel bedoeld) last van hebben is dat heel erg. Ik vind het dan ook knap dat je je eigen mening omtrend je ex aan de kant kunt zetten voor je kind. Groet, Jan Willem

    Just me - 17 jul 2018

    Hoi Jan Willem, Dat is heus niet altijd makkelijk hoor Maar voor ons kind doe ik alles 🤗 Dank je wel 😊 Groetjes Judith

Dee - 20 jul 2018

Hier ook een gescheiden moeder. Wat ik vooral zie is dat (in veel gevallen) moeders zich te veel laten leiden door 'vals' sentiment. Mijn kind heeft in het verleden ook geroepen dat hij alleen maar bij mij wil zijn. Dat riep hij in fases bij zijn vader ook. Ook in een 'normaal' gezin heeft een kind soms dat hij of zij sterker trekt naar een van de ouders. En daarbij willen ze graag loyaal naar je zijn en hebben ze niet altijd zin in gesleep van het ene naar het andere huis. Maar beide ouders zijn superbelangrijk voor een kind. Bespreek dus met je ex wat er verteld wordt door je kind, dan zal je nog eens voor verrassingen komen te staan wat er aan de andere kant verteld wordt. Dat heb ik zowel bij mij als bij mijn nieuwe bpartner en zijn ex gezien. Kinderen doen alles om hun ouders blij te maken: met je meepraten, je pleasen etc. Daarom is communicatie zo belangrijk!

Anoniem - 16 aug 2018

Hallo allemaal, volgens mij ben ik de enige hier die een kind van gecheiden ouders is, maar dat maakt niet uit voor t verhaal. Ik woon al zolang ik me kan herinneren de helft van de week bij m'n vader en de helft van de week bij m'n moeder. Ik heb tijden gehad waarin ik wegwilde bij mijn moeder doordat er vaak ruzie was, maar inmiddels ben ik erachter gekomen dat ik juist liever bij me moeder ga wonen omdat ik me bij me vader onbegrepen en niet gerespecteerd voel. Nou is t zo dat ik al meerdere keren heb aangegeven dat ik dit wilde maar mn ouders gingen er niet mee akkoord, dus denk ik eraan om te dreigen met een rechtszaak (ik ben 16 dus mag zelf bepalen) zodat ze zien dat ik serieus ben maar ik ben bang om mn vader te kwetsen. Ik weet ook gewoon echt niet meer hoe ik dit kan oplossen en aangezien iedereen hier juist de gescheiden ouder lijkt te zijn, vraag ik jullie graag om advies. Alvast bedankt

Floor - 17 sep 2018

Als je naar de bioscoop wilt gaan met je moeder en de familie van je moeders kant, maar je bent bij je vader, mag dit dan als zestienjarige? Mijn vader vindt namelijk dat het niet mag.

Nellie Timmermans - 18 sep 2018

Hiervoor bestaat volgens mij geen wet. Het is de bedoeling dat men daar samen uitkomt. Vader en moeder dienen daar samen over te overleggen.Het zou natuurlijk voor jou veel gemakkelijker zijn als je moeder zo'n uitje organiseert als je bij haar bent, precies zoals ook je vader een dergelijk uitje zou kunnen organiseren als jij bij hem bent. Dan komen er geen problemen en hoeft er nergens over overlegd te worden. Ik denk dat je het beste met je moeder hierover kunt praten en haar kunt vragen om dergelijke uitjes te organiseren als je bij haar bent, zodat je altijd mee kan als je dat wilt. Want nu kun je niet mee, of je moet overleggen (en misschien zelfs ruzie maken) met je vader. Dat is niet leuk en zelfs als je dan mee kunt gaan, heb je minder plezier omdat je weet dat papa het niet leuk vindt. Als je dat goed uitlegt aan je moeder dan snapt ze het vast wel. Ik wens je veel succes!

xavier ricquier - 27 sep 2018

6j gescheiden , laatste 4maand geen kinderen meer gezien of gehoord . Moeder is naar limburg verhuist bij vriend nr 12 ! Kinderen zijn 7 en 14 ... familierechtbank controleert elke stap die ik zet maar kijkt niet naar wat moeder uitvoert . Ik heb niks te zeggen . Neen ik heb geen strafblad of wat dan ook . Wat klopt hier niet ?

L - 17 okt 2018

Ik ben een jongen van 13 en ik heb bijna geen contact met mijn vader ik wil hem wel zien alleen het mag niet van mijn moeder want die vind dat mijn vader niet voor een kind kan zorgen nu ben ik al 1 x weggelopen en bij mn vader geweest en die zei dat het door mjn stiefvader komt en dat ik daarom niet naar hem toe mag Nu haal ik slechte cijfers op school omdat mijn stiefvader mijn zelfvertrouwen omlaag heeft gehaald Nu heb ik morgen een gesprek op school want die heb ik elke donderdag omdat mijn cijfers slechter worden Zal ik dit vertellen of niet

    Profielfoto van Nieuwe Stap

    Nieuwe Stap - 17 okt 2018

    Jeetje L, wat heftig! Ik zou het morgen op school zeker vertellen! Het lijkt me dat je wel wat hulp kan gebruiken en die kan school misschien wel voor je regelen. Ik zal ook even binnen ons netwerk vragen of iemand je verder kan helpen. Ondertussen kan je zelf misschien eens op Villa Pinedo kijken, daar zitten allemaal jongeren met gescheiden ouders. Goed dat je geschreven hebt. Heel erg veel sterkte! Groetjes Annelies

    Karlijn - 18 okt 2018

    Hoi L, wat dapper dat je dit hebt opgeschreven. Wat zal dit lastig voor je zijn! Het klinkt alsof je helemaal klem zit tussen je ouders. En ik kan me ook goed voorstellen dat voor jou nu extra moeilijk is om je te concentreren in de klas. Ik denk ook dat het een goed idee is als je jouw school hierover vertelt. Is er een vertrouwenspersoon of een mentor aan wie je het durft te vertellen? Die volwassene kan dan naar jouw verhaal luisteren, en zal beter begrijpen waarop het nu niet zo goed gaat in de klas. Deze persoon kan ook samen met jou bedenken wat jou zal helpen. Veel sterkte, Karlijn

    Daiva - 5 nov 2018

    L, wat een heftige situatie bij jou. Ik ben zelf al 3 jaar officieel gescheiden en het was geen makkelijke scheiding en ik zou wel willen helemaal geen contact met mijn ex willen maar ik heb een dochter met hem. Ik heb mijn dochter nooit verboden om haar vader te zien, al zou ik soms wel willen doen. Ik kan wel je moeder begrijpen want meeste vrouwen voelen zich zeker gekwetst, het liefst zouden ze hun ex nooit meer willen zien en heel veel vrouwen (helaas) nemen wraak op hun ex en gebruiken kinderen als middel ervoor. Misschien kan iemand van je moeders kant die jou wil helpen? Een hele goede vriendin van je moeder, oma, tante? Ik wens je veel succes in deze situatie! Hopelijk komt alles goed!

Nellie Timmermans - 17 okt 2018

Wat vreselijk beste L, Ik kom dit soort dingen wel vaker tegen en vind het erg belangrijk dat je dat op school vertelt. Als je dat durft en kan zou ik het ook tegen de huisarts vertellen. En het is helemaal niet erg als je daarom zou moeten huilen. Dat begrijpen ze vast heel goed. Jouw moeder is misschien wel erg bezorgd over jou, en denkt misschien dat niemand beter voor jou kan zorgen dan zij. En zij kan goed voor jou zorgen, daarvan ben ik overtuigd, maar vaders kunnen dan ook. En het is belangrijk dat je moeder gaat beseffen dat jij een vader EN een moeder nodig hebt en dat je van hen allebei mag houden zoveel als je wilt. Ik weet niet waar je woont en zou je graag verder helpen. Mocht je toevallig in Oost-Brabant wonen dan zou ik misschien nog wat meer voor je kunnen doen. Maar in elk geval is het belangrijk dat jij dit vertelt aan mensen die jou zullen helpen. Misschien is er ook nog een tante of een oma die jou daarbij zouden kunnen steunen. Soms helpt het als die praten met mama. Ik vind je heel dapper dat je dit zo vraagt en verder sluit ik me volledig aan bij het advies van Annelies. Heel veel sterkte!

Pim - 26 okt 2018

Dankjewel voor dit artikel over de rechten van het kind bij scheiding. Men doet er vaak laconiek over. Maar is je kind het wel eens met de getroffen omgangsregeling. Dat is een goede vraag op te stellen. Als ouder is het belangrijk om goed te luisteren.

jess - 5 nov 2018

ik ben een meisje van 16 jaar. ik heb een vraag over mijn rechten. Ik zit sinds een paar weken met de gedachte om bij mijn moeder te wonen, het gaat heel slecht met mij persoonlijk vanwege een slecht verleden. mijn ouders zijn hier achter gekomen, ik heb de steun van mijn ouders hard nodig alleen krijg ik deze steun niet van mijn vader, sterker nog mijn vader zegt bijna elke dag tegen me mijn vertrouwen in jou is weg en dit haalt mij nog erger naar beneden end at ik eigenlijk al ben. ik wil graag dat ik me beter ga voelen alleen lukt dat niet door om de week bij mijn vader te zijn omdat elke stap die ik maak om mezelf omhoog te halen trekt hij onder mijn voeten vandaan en kan ik weer opnieuw beginnen. ik vroeg me af of het mogelijk is dat ik tijdelijk bij mijn moeder ga wonen ook als mijn vader het daar niet mee eens is.

    Profielfoto van Nieuwe Stap

    Nieuwe Stap - 5 nov 2018

    Beste Jess, Het is goed dat je om hulp vraagt. Nellie Timmermans van interpunctie.nl zal contact met je opnemen.

    Profielfoto van Nieuwe Stap

    Nieuwe Stap - 5 nov 2018

    Beste Jess, Hieronder het antwoord van Nellie Timmermans:Ik begrijp jouw vraag heel goed, want het is waar: als je steeds weer naar beneden getrokken wordt terwijl je juist een stapje naar boven hebt gemaakt klinkt het logisch om degene die je naar beneden trekt uit je leven te bannen. Natuurlijk weet ik niet wat je meegemaakt hebt, en dat hoef ik ook niet echt te weten. Maar ouders blijven voor iedereen belangrijk, ook als je geen 16 maar 60 bent denk je nog aan je ouders en blijven die belangrijk. Het is belangrijk dat je ouders je steunen en je vader doet dat niet, blijkbaar. Misschien weet hij niet wat jij nodig hebt. Je moeder weet dat wel, als ik het zo lees. En jij beseft het ook. Hartstikke goed van je, dat je al die stappen zet. Ik moedig je van harte aan!! Maar zou het niet fijn zijn als ook je vader jou kon aanmoedigen, precies zoals ik dat nu doe? Dat is toch veel beter dan het contact tijdelijk te verliezen?! Maar je vader moet het wel snappen. Dat wat hij nu zegt tegen jou niet echt goed helpt. En misschien kan je moeder eens met hem praten, en hem uitleggen dat jij er last van hebt, hoe hij met jou omgaat. En dat jij graag steun van hem zou krijgen, dat je daar veel meer aan hebt. Je mag hem ook dit antwoord laten lezen. Als hij wil mag hij ook eens met mij bellen zodat ik hem tips kan geven hoe hij jou ECHT kan steunen. Want dan ga je je nog veel beter voelen en zet je nog veel grotere stappen. En die reuzestappen zou ik je graag toewensen. Ik wens je graag het beste en ik hoor ook graag of je aan dit antwoord wat hebt gehad.

Kittekat - 6 nov 2018

Hallo! Kan iemand met mij meedenken wat ik mijn zoon (12) kan adviseren? Zoon woont bij vader, maar omgang is week op week af. Sinds 3 maanden krijg ik (steeds vaker) noodkreten van hem. Hij wilt bij vader weg. Zijn klachten: bizar veel regels, steeds wisselende regels, afreageren op zoon, geen aandacht, wel lief tegen broertje/zusje, nul inspraak. Ook heeft zoon door dat vader stookt. Vorige week is hij 2x zonder toestemming of bijzijn in mijn huis geweest toen zoon wr wel was en heeft zoon al zijn negatieve oordelen over mijn huishouding vertelt (vies, stinkt, rommel, ruikt naar wiet (???)). Ik heb vader neutraal verteld deze apps te krijgen en gevraagd hoe het gaat. Dat wuift hij weg. Bij hem gaat alles fan-tas-tisch! Vader heeft mijn leven grondig verziekt met stalking, laster en financieel uitroken en speelde zelf mr. picture perfect (vandaar de hoofdverblijfplaats bij hem. Rechters hebben helaas maar een hersencel, en die is defect). Desondanks peins ik er niet over de kinderen tegen hem op te zetten (zou een koud kunstje zijn). Dus ik blijf zoon naar bewegen om (zinloos) te praten met zijn psychopate vader. Kansloos. Maar een betere tekst voor het kind weet ik niet. Nu wilt hij weglopen. En ik moet hem dan terug brengen naar butcher-daddy... Wat kan mijn kind? Wat kan ik adviseren? Er is nog een rechtszaak over hoofdverblijfplaats (‘mijn’ hoger beroep). Kan hij daar wat mee? Of moet ik dit relativeren als een puber frust en mijn eigen nare ervaringen met die idioot niet projecteren op zijn situatie? Wijsheid gezocht...

REAGEER OP DEZE BLOG

Laat ook van je horen!

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *


drie + 3 =

Vlog

Voor je kind is de scheiding ook een rouwproces. Loyaliteit hoort bij kinderen. Loyaliteit naar allebei de ouders. Hoe begeleid je als ouders dit rouwproces het beste? Hoe help je je kind de scheiding te verwerken? Marloes Andriessen van Succesvol Scheiden Brabant geeft je in deze vlogLees verder > het help je je kind de scheiding te verwerken
Hoi, ik ben Annelies Hulsker en ik nodig je uit om lid te worden van onze Community om in contact te komen met andere ervarensdeskundigen.
Hoi, ik ben Elske Damen, wij willen je helpen om de periode tijdens en na je scheiding net wat makkelijker te maken, ik wens je veel plezier op deze site.