Menu

Rechten van het kind (12-18 jaar) bij de scheiding

80 reacties
Rechten van het kind

Als je ouders gaan scheiden wil je natuurlijk weten welke rechten jíj hebt.
Als je ouders gaan scheiden moeten ze in een ouderschapsplan afspraken maken over waar jij gaat wonen, hoe vaak je je ouders ziet, wie er verantwoordelijk is voor jou (het ouderlijk gezag heet dat) en hoeveel alimentatie er aan wie betaald wordt. Alimentatie is geld dat je vader of moeder krijgt om voor jou te kunnen zorgen, bijvoorbeeld voor je eten en schoolspullen. Bij het maken van deze afspraken moeten je ouders kijken naar wat voor jou het beste is. Meestal maken ouders deze afspraken samen, soms komen ze er niet uit. Dan beslist de kinderrechter. De kinderrechter vindt jouw mening belangrijk! Als er iets in jullie situatie verandert, kunnen ook afspraken in het ouderschapsplan veranderd worden.

Rechten van het kind tussen de 12 en de 16

Als je tussen de 12 jaar en 16 jaar bent dan moeten jouw ouders luisteren naar jouw mening, maar uiteindelijk beslissen zij dingen als: bij wie je gaat wonen, wanneer en hoe vaak je de ouder ziet waar je niet woont etc. Als je ouders er niet uitkomen, dan beslist de kinderrechter wat goed voor jou is. De kinderrechter vindt jouw mening belangrijk. Hij of zij zal vragen wat jij het liefste wilt. Het praten met de kinderrechter is een recht en geen plicht. Het is dus niet verplicht. Je kunt de kinderrechter ook een brief schrijven, waarin je vertelt wat jij graag wilt of wat jij belangrijk vindt. De kinderrechter moet de afspraken die jouw ouders maken goedkeuren. Als je ouders afspraken maken en je bent het er niet mee eens en het lukt je niet om er zelf uit te komen, dan kan je zelf een brief schrijven aan de kinderrechter.

Een brief sturen
Wil je de rechter een brief sturen? Dan kan deze website je daar bij helpen: www.ouders-uit-elkaar.nl en klik op hoorrecht bij jouw leeftijdscategorie. Als je meer hulp wilt bij het schrijven van zo’n brief, kunnen de mensen van de kinderrechtswinkel je helpen. Als jij het wilt, kunnen zij zelfs met je mee naar de rechter.

Rechten van het kind ouder dan 16

Als je 16 jaar of ouder bent, mag je over verschillende zaken meedenken met je ouders. Zij bepalen echter tot je 18e bij wie je woont. Wanneer de rechter moet beslissen zal de rechter jouw wensen mee laten wegen maar ze zullen altijd kijken naar alle omstandigheden.

Tot je 18e jaar krijgt je vader of moeder de alimentatie voor jou op zijn of haar rekening gestort. De alimentatie is voor jouw levensonderhoud en studie. Stel dat je voor je 18e jaar uit huis gaat, dan mag je de alimentatie rechtstreeks op jouw rekening laten storten. Maar dan moet de ouder die de alimentatie ontvangt daarmee akkoord zijn. Na je 18e ontvang je zelf de alimentatie op jouw rekening. In principe krijg je tot je 21e alimentatie, tenzij je zelf een betaalde fulltime baan hebt.

Wat nu als jij en je ouders het niet eens worden over een belangrijke keuze in jouw leven. Bijvoorbeeld een keuze voor een studie. Probeer zelf je ouder(s) te overtuigen waarom jij deze keuze maakt. Lukt het niet, schakel dan de hulp van een familielid in of een goede vriend(in) van je ouder(s). Tot slot is het mogelijk om via de kantonrechter een curator aan te laten stellen. Deze beslist dan voor jouw ouders en kijkt naar jouw belang.

Een brief sturen
Wil je de rechter een brief sturen? Dan kan deze website je daar bij helpen: www.ouders-uit-elkaar.nl en klik op hoorrecht bij jouw leeftijdscategorie. Als je meer hulp wilt bij het schrijven van zo’n brief, kunnen de mensen van de kinderrechtswinkel je helpen. Als jij het wilt, kunnen zij zelfs met je mee naar de rechter.

Bron: www.jongehelden.nl

Ook een Kindbehartiger kan je helpen als je ouders gaan scheiden. Daar lees je hier meer over.

REACTIES

Familierecht - 9 aug 2016

Ondanks dat er onwijs duidelijke richtlijnen zijn bij een scheiding, komt het toch te vaak voor dat het kind bij de verkeerde ouder gaat wonen. Ik kom dit zelf vaak tegen en vind het verschrikkelijk om te zien dat een kind doodongelukkig bij zijn/haar moeder komt te wonen daar de vader bijna geen input heeft.

    M - 10 mei 2017

    Daarmee bepaal jij dus dat de moeder de verkeerde ouder is?

    Machiel - 27 dec 2018

    Dat heet een voorbeeld, het is namenlijk niet altijd zo, het kan ook anders om.

    Joaquin - 24 mrt 2019

    Ja

    M2 - 12 feb 2019

    Ik ben het met je eens dat in de scheidingsrechtspraak de vader maar een erg beperkte rol heeft. Het klassieke beeld van "kinderen naar de moeder" is nog erg aanwezig. De rechter gaat daar erg makkelijk mee in, zelfs als de kinderen aangeven een andere wens te hebben.

    Jody Simons - 22 feb 2019

    Dit kan ik als vader alleen maar beamen. Mijn zoontje zit af en toe huilend op de bank naast me dat hij vaker wil zien (net zo vaak als zijn moeder). Hier geeft de moeder geen gehoor aan. Dat ik mijn zoontje merendeel van de maand moet missen is een opgave maar het belang van mijn zoontje aan de kant schuiven doet gewoon zeer. En ik hem hier ook niet mee helpen als zijn moeder haar been stijf houdt. “Om wie gaat het nu...?”

    Johanna Duinker - 20 mrt 2019

    In mijn familie is het andersom, kind woont bij de vader en al huilt het kind steeds dat het de moeder wil zien, geeft vader geen duimbreed toe. Het kinderrecht wordt in Nederland met voeten getreden. Immers, het kind heeft recht om beide ouders te zien, maar de overheid, het "systeem" legt de uitvoering in de hand van de ouder. En dan wil die ene ouder de ander niet zien, en neemt wraak door het kind weg te houden. Belachelijk dat dan niet wordt opgetreden! Dat is de keerzijde van al dat gepolder, geen leiding, geen daadkracht alleen maar compromissen, compromissen. Er zijn dan allerlei protocollen om dat op te lossen, maar die zijn zo ondoorzichtig, teveel, en bureaucratisch dat je er hor en dol van wordt. Het is je reinste geestelijke kindermishandeling. En dan kan de andere ouder wellicht nog es naar de rechter, maar een goeie advocaat is onbetaalbaar voor veel doorsnee burgers. En echt, aan een pro deo advocaat heb je niet veel, als die komt te staan t.o. een ervaren advocaat, maak dan je borst maar nat. Die veegt de vloer aan met de pro deo advocaat. En de rechter hoeft niet aan waarheidsbevinding te doen. Het gaat niet meer om het kind, maar om de protocollen en het systeem. Nederland moet zich doodschamen! Als een kind lichamelijk wordt mishandeld gaan systemen nog open, maar geestelijke mishandeling, terwijl dat ook duidelijk is? Hoezo kinderbescherming.

    QUADRIFOGLIO - 19 mei 2019

    Zo met je eens! Heel verdrietig dat wraakacties en jaloezie boven het geluk van een kind gaan. Een kinderrechter vindt de mening van een kind H E L E M A A L niet belangrijk, dat is mijn ervaring. Stichting Veilig Thuis is in zo’n rechtszaak van totaal geen belang, ook mijn ervaring..

Harriette de Vries - 9 jan 2017

Mijn dochter Lisa is nu 12 jaar oud en woont zowel bij haar vader als bij mij. Zij ziet mij iets minder dan haar vader doordat ik ben verhuisd naar een andere stad. Nu is zij 12 en wil het liefst bij mij gaan wonen. Zo erg zelfs dat ze onlangs de trein gepakt heeft en naar mij toe is gereisd. ( ze gaat ook met de trein naar school). De reden dat ze bij mij wil wonen ligt vooral in het feit dat ze de nieuwe vriendin van haar vader niet leuk vindt. Haar vader wil van niets weten en praat elke keer op haar in, hoe slecht ik wel niet ben en dat ik altijd lieg, maar ook dat ze totaal nog niets te zeggen heeft over waar ze wil wonen. Ik probeer elke keer erop aan te sturen dat er naar Lisa geluisterd wordt door hem en mij en wij van daaruit een beslissing moeten nemen over wat het beste is voor Lisa. Dit duurt nu al meer dan 3 jaar, want sinds groep 6 van de basisschool is er al elke keer onenigheid, maatschappelijk werk etc. Ik heb sterk het gevoel dat de vader het geluk van zijn eigen kind hier niet voorop zet.

    Nina - 4 jul 2017

    Mijn vriendin heeft precies hetzelfde, ze moet huilen en k kan niet gwn toekijken. Ik wil helpen maar dit is allemaal zo onduidelijk op internet, weer u mischien wat ik kan doen of wie ik kan inlichten?

Dennis - 26 apr 2017

Hallo, ik heb een vraag. Ik heb een dochter van 16 die al 2 jaar geen contact met mij wil. Nu hoor ik van haar moeder dat ze bij een psycholoog onder behandeling is en mij niet wil vertellen welke psycholoog zodat ik ook mijn verhaal kan doen of kan vragen hoe het met mijn dochter gaat.. Mag dit zomaar.? Groeten van een bezorgde vader.

    Profielfoto van Nieuwe Stap

    Nieuwe Stap - 9 mei 2017

    Hoi Dennis, Lees onze blog: https://nieuwestap.nl/deze-informatie-mag-een-arts-gescheiden-ouders-geven/ Als ze ouder is dan 16 hoeft een arts geen info te geven.

    Svenja - 13 jul 2018

    Ja, dat mag. Dit valt onder medisch geheim. Als je dochter je dit wil vertellen zal ze dat zelf doen. Daarnaast heb jij geen recht je verhaal te doen bij haar psycholoog. Ze is er coor zichzelf onder behandeling, niet voor jou. Als zij het nodig vindt jou erbij tw betrekken zul je het wel horen. Mocht je het nodig hebben jou verhaal bij iemand kwijt te kunnen, kun je zelf naar een psycholoog gaan.

    Petra - 20 feb 2019

    Hoi Dennis, Dat een arts niks mag zeggen dat klopt. Laatst wilde ik een afspra tijdstip weten voor mijn 15 jarige dochter bij de dokter , mocht ze mij niet eens meer vertellen Dan moet je kind daar zelf over bellen. Maar dat je je dochter niet meer mag zien of dat je ex aangeeft dat je dochter jou niet wil zien heb je dat van je dochter ook gehoord en en kun je dat niets aangeven bij de rechter er als als ouders moet je toch beide de bepalen waar je kind woont etcetera. Bovendien Stel dat je probeert via de rechter een regeling af te dwingen dan weet je dochter ook dat je haar niet zomaar hebt laten gaan. Ik wens je heel veel sterkte Dennis

EeGee - 31 aug 2017

In Nederland gaat het kind standaard altijd naar de moeder, die ook de alimentatie krijgt. Wat zij ermee doet maakt voor de wet totaal niet uit. Dus steekt ze het in haat eigen zak en dat mag allemaal. Niemand die dit controleert. Maar wel blijven beweren dat de moeder beter is voor het kind !!! Mijn kind wil leuke dingen doen, maar de alimentatiedruk wordt te groot voor mij. Daarom wil ik dat mijn kind bij mij komt wonen, zodat ik van die last af ben en mijn kind kan geven wat zij verdient. Gegarandeerd dat dit voor de rechter in Nederland geen argument is, want zo zit onze wet in elkaar. De vader mag betalen, maar heeft geen rechten.

    Profielfoto van Joyce

    Joyce - 14 apr 2018

    Een kind gaat niet standaard naar moeder. Voor de rest ben ik het helemaal met je eens. Hier is sprake van co-ouderschap. Tussen mijn man en zijn ex. Ondanks dat betaalt hij zich scheel aan kinderalimentatie voor hun 2 kinderen. Omstandigheden hebben er toe doen lijden dat wij geen kinderalimentatie meer kunnen betalen. E.e.a. in gang gezet en naar de rechtbank. Deze rechter heeft de kinderalimentatie echter verhoogd! Hier zijn wij nu weer tegen in beroep omdat wij financieel niet meer voor de kinderen kunnen zorgen... Moeder gaat steeds vrolijk verder, gaat tig keer per jaar op vakantie, loopt alleen maar in de stad, zit elke maand bij de kapper, laat haar nagels doen enz. Als de kinderen iets willen kan dat niet... Hoe kan het nou dat wij ons suf betalen en de kinderen daar niets van zien?!

    Fofa - 13 jul 2018

    Dus moeder doet wat ze wilt met de alimentatie en kind krijgt geen eten, gaat niet naar school, loopt naakt rond, heeft geen toegang tot internet, geen verwarming etc? Wat een waardeloze moeder

M Onbekend - 17 sep 2017

Als de alimentatie te hoog is kun je ook gewoon aan de rechter vragen om deze te herzien. Andere omgangsregeling omdat je dan van de alimentatie af bent klinkt nier echt alsof je kijkt naar het belang van je kind. Zoals je het hier omschrijft is je motivatie puur financieel. Het is in dit land helemaal niet zo dat kinderen bij scheiding automatisch bij de moeder gaan wonen, co-ouderschap is vaak de norm. Je bent dus of zelf akkoord gegaan met de omgangsregeling of een rechter vond deze regeling het beste voor je kind.

    Rs - 23 aug 2018

    Het is wel erg makkelijk om iemand online te ‘bashen’ op basis van jouw eigen vluchtige conclusie over de beste reageerder. Co-ouderschap is helemaal niet ‘de norm’, tenzij ‘jouw norm’ ook de context van de reat van de wereld is.. ? Als je ongehuwd gescheiden vent van elkaar,gaat het kind meestal ‘automatisch’ naar de moeder (alsof de vader geen verzorger is of kan zijn ten tijde van het uit elkaar gaan, maar goed er wordt aangenomen dat de moeder de basisverzorger is en daarmee ook de eerste en enige voogd over het kind.Ook als zowel vader als moeder het kind hebben aangegeven en daarin ‘op gelijke voet’ zouden horen te staan (mijn mening). Ik ervaar zelf dat ik de wereld op zijn kop ervaar.. Machtsspelletjes om mij financieel te benadelen spelen ook mee,maar in de rondgang merk ik dat het stereotype beeld ‘automatisch’ is dat de man hoort te betalen.Ongeacht het (redelijke/niet redelijke alimentatiebedrag). Ja, eens. Het bedrag is aan te vechten, maar in praktijk is dit toch een zeer kostbaar juridisch traject. Als we het er met z’n allen over eens kunnen zijn dat elke cent VOOR het kind is (buiten beschouwing houdende of de ex vanalles wel/niet in ‘eigen zak’ steekt) dan ben ik een gelukkig mens dat we niet allemaal denken vanuit boosheid, maar nog helder genoeg zijn om te blijven geven om een gelukkig kind, dat de prijs hoog is.. is inherent lijkt mij.. My 2 cents..

Danielle - 4 okt 2017

Hoi ik heb een vraag: Wij hebben co-ouderschap over mijn dochters..maar nu is het zo dat de verhoudingen tussen vader en dochter niet lekker lopen, zeg maar gerust slecht. Kan hier op terug gekomen worden, omdat dit eerst door de rechter is goed gekeurd.. Graag zie een reactie tegemoet...

    Petra - 20 feb 2019

    Hoi Daniëlle Ik zit nu met zo'n zelfde situatie. Tussen vader en jongste dochter gaat het niet lekker Hoe is het bij jou verder gegaan? Heb jij iets aan het vieze gehad. Ik zal dit heel graag van je horen. Ik word nu neergezet als de slechte ouders houden want ik mag me niet bemoeien met de situatie bij de andere ouder thuis... Als jij hier ervaring mee hebt zou ik echt heel graag met je uitwisselen

Denise - 16 okt 2017

Heb een vraag. Mijn dochters zijn 19 en 16. Het ouderschapsplan is 3,5 jaar geleden geschreven. Mijn kinderen hebben helaas weinig tot geen contact met hun vader. Hun vader dwingt mij om informatie te geven over de kinderen. Ik vind gezien hun leeftijd dat ze zelf kunnen aangeven wat ze willen vertellen. Nu geeft hij mij iedere x terug dat ik dit moet doen en dreigt nu dat als ik dit niet doe hij de partnerallimentatie stopt. Jammer dat het zo gaat vooral omdat praten niet gaat.

    Linda - 25 jun 2018

    Als je beide ouderlijk gezag hebt is de ouder bij wie de kinderen wonen verplicht informatie te verschaffen. U geeft zelf aan dat ze geen contact hebben, hoe kunt u dan wel van u kinderen verwachten dat zij hun vader informeren? Ik ben een moeder die al 2 jaar geen contact met haar dochter heeft, ik hoorde van de andere 2-kinderen dat ze een keer een hersenschudding heeft gehad en afgelopen week met de ambulance afgevoerd........ik krijfmg daar van mijn ex niks over te horen. Hij heeft mijn dochter van school gehaald en op een andere school gezet, zonder mij daar in te informeren. Ben nu bezig met een kort geding om het af te dwingen.

    Ellen - 12 okt 2018

    Linda wat verschrikkelijk! Bij mij een beetje hetzelfde verhaal... helaas kun je informatie van de andere ouder niet afdwingen. Ik ben weekendmama (ook vanwege de afstand). Mijn ex geeft gewoon aan dat hij het wel vertelt en dat ik zo gek als een deur ben. Gelukkig heb ik contact met de onderwijzers, huisarts die mij allemaal van de informatie voorzien die ik van mijn ex niet krijg. Dit betekent wel dat ik er regelmatig achteraan moet bellen. En dan gaat het nog vaak mis. Mijn dochter zou graag meer bij mij willen zijn, echter ze is bang dat ze daarop financieel op achteruit gaat (wat ook klopt, mijn ex heeft het financieel heel goed voor elkaar en ik slechts redelijk) en dat haar vader haar dan helemaal de deur wijst (in zijn woorden: dan hoef je ook nooit meer terug te komen) en ze wil haar twee halfbroertjes niet missen. Ik zeg altijd maar dat ik alles prima vind, zo lang we goed met elkaar kunnen maakt het niet uit dat we elkaar minder zien. Maar ondertussen doet het pijn. Vooral omdat ik zie dat ze in dat gezin zo wordt achtergesteld. Zo mag ze niet met hen mee op vakantie, gaat ze niet op vakantie of sport, ondanks dat ik aardig wat alimentatie betaal. Ik snap dat niet, Het is zo'n leuke meid. Waarom wil hij perse dat ze bij hem woont, ondanks dat hij nauwelijks naar haar omkijkt? En ze wil alles zo graag goed doen voor haar vader, zodat hij haar wel een keertje meeneemt... Nu ze wat ouder is en een eigen mobiel heeft bel ik haar dagelijks om haar te helpen met huiswerk, wat mijn ex en zijn partner ook niet doen. Ze vindt het fijn om het samen door te nemen, geeft haar structuur en ze merkt dat ze daardoor goede cijfers haalt op school. Leve de mobiele telefoon! Het erge is dat ze nog stiekem op haar kamer belt en de apjes verwijderd. Maar goed, ik vind de goede cijfers toch even belangrijker, dan maar achter zijn rug om, hoewel ik daar geen fan van ben. Gelukkig dragen mijn ouders bij, zodat ze af en toe muzieklessen kan volgen als ze bij mij is. Naar de rechter ga ik niet meer. Dat wordt er zo'n ellendige bak shit over me heen gegooid. Deze zegt: jullie zijn volwassen, regel het met elkaar, ik schakel jeugdzorg in. Jeugdzorg geloofde mijn ex. Want hij is zo aardig en charmant en heeft het zo fantastisch voor elkaar met zijn grote bedrijf en gezin. Ik woon maar alleen en kan me net redden. Dus er moet wel iets mis met me zijn. En de jeugdzorg medewerker confronteerde me met alle beschuldigingen van mijn ex. "Hoe dacht ik moeder te kunnen zijn terwijl ik dat allemaal had gedaan"... Tja. Ze ging zelfs zover dat ze aangaf dat ze zich hardop afvroeg hoe het kon dat ik zo'n leuke baan had, terwijl ik overduidelijk labiel was. (klopt ook wel een beetje, ik was regelmatig verdrietig in die gesprekken omdat ik mijn dochter zo weinig zag en wist hoe de situatie in elkaar stak). Los van dat, ook mijn dochter heeft me in het verleden regelmatig geconfronteerd met dat ik haar als jong kind zou hebben mishandelt. Maar dan zei ik elke keer: kun je je dat herinneren? En vervolgens: hoe hebben we het nu met elkaar? Denk je dat ik dat echt zou doen? En weet je: inmiddels gelooft ze haar vader niet meer. Ze is er een beetje klaar mee. Enerzijds vind ik dat fantastisch. Maar aan de andere kant had ik zo graag gezien dat ze daar niet emotioneel onder druk werd gezet. Dat ze het daar gewoon fijn heeft, zonder dat ze op haar tenen moet lopen uit angst dat ze haar broertjes nog wel kan zien. Sorry voor het hele verhaal. Ik reageerde alleen omdat ik je een hart onder de riem wil steken. En nu loop ik met mijn eigen shit te koop. Moest er blijkbaar even uit. Hopelijk komt het goed tussen jou en je dochter, en gaat ze uiteindelijk ook inzien hoeveel je van haar houdt. En ik ben benieuwd of dat kort geding je echt helpt. En of dit op de lange termijn ook iets veranderd. Mijn ex heeft me alleen geïnformeerd in de jeugdzorgperiode, daarna hield het direct op. Succes in ieder geval!

    Profielfoto van Nieuwe Stap

    Nieuwe Stap - 13 okt 2018

    Jeetje Ellen, dank voor het delen van je pijnlijke verhaal. Je zegt sorry, maar het is juist fijn dat je je verhaal deelt! Zo kunnen anderen die in een vergelijkbare situatie zitten, voelen dat zij er niet alleen in staan. Hopelijk heb je nu een fijn weekend met je dochter.

    Gerrit - 8 sep 2018

    Wat houdt je tegen die informatie te geven, als daardoor de relatie met de vader verbeterd? Tenzij je wat te verbergen hebt.

    EP - 12 dec 2018

    Alimentatie kan je nooit zomaar stoppen. Alleen wanneer je dat als ouders samen bepaald of er een rechterlijke uitspraak ligt. Dan de verhalen over wie bij wie gaat wonen. Co ouderschap is haalbaar wanneer je dicht bij elkaar woont anders niet. Zijn regels voor. En ja, in veel gevallen worden kinderen wbt wonen aan de moeder toegewezen. En ja, als vader trek je vaak aan t kortste eind wanneer een moeder weigert mee te werken aan de omgangsregeling of info voorziening onder de 16jr. En ja je kan dan naar de rechter en ondanks een uitspraak kan ook de rechtbank weinig afdwingen. Het NL recht is wat scheidingen betreft schrikbarend ouderwets en achterhaald. Wanneer de ouder waar ze wonen de insteek heeft dat de omgang met de andere ouder er niet toe doet is er een probleem. ‘De andere’ ouder verliest soms voor jaren of altijd een echt ouderlijk contact.

P - 2 feb 2018

Mijn zoon is 16 jaar, woont nu 2 weken bij mij in huis en ik merk dat hij voorlopig geen zin heeft terug bij zijn moeder te gaan wonen. Helaas is de relatie tussen zijn moeder en mij niet goed na de scheiding en dit is 1 van de zaken waar mijn zoon mee zit. Nu stuurt moeder mij een bericht, waarin zij eist datik onze zoon voor 1 maart ‘terug stuur’ naar haar. Wanneer ik dit niet zou doen dreigt ze met een rechtzaak. Beetje vreemd en agressief maar goed dat zin we wel gewend, daar zij groot aantal symptomen van Borderline vertoont. Voor mij is het belangrijk dat mijn zoon zich goed voelt, of hij nu bij mij of bij moeders woont. Ook vwb de omgangsregeling ben ik zo ingesteld. Wanneer de kinderen aangeven een dinsdag of een weekend even niet willen komen (om wat voor reden dan ook) dan respecteer ik dit en maak hier nooit een probleem van. Gezien kinderen vanaf 16 jaar mogen kiezen waar zij willen wonen en hij zelf aangeeft bij mij te willen wonen (voorlopig), denk ik dat ik de ‘dreiging’van een rechtzaak naast mij neer kan leggen, maar ik denk ik stel toch even de vraag hier Iemand een idee?

Theo Maessen - 22 apr 2018

Hallo mijn zoon is vanaf februari bij komen wonen ik heb van mijn ex geen alimentatie gehad nu is mijn zoon 18 jaar ik heb een zorgverzekering voor hem afgesloten maar mijn ex wilt niet mee betalen aan de kosten die ik elke maand maak ik weet niet wat de rechten zijn of dat zij verplicht is om mee te betalen Groet Theo

Svenja - 13 jul 2018

Dennis Ja, dat mag. Dit valt onder medisch geheim. Als je dochter je dit wil vertellen zal ze dat zelf doen. Daarnaast heb jij geen recht je verhaal te doen bij haar psycholoog. Ze is er coor zichzelf onder behandeling, niet voor jou. Als zij het nodig vindt jou erbij tw betrekken zul je het wel horen. Mocht je het nodig hebben jou verhaal bij iemand kwijt te kunnen, kun je zelf naar een psycholoog gaan.

Just me - 17 jul 2018

Hallo allemaal, Ik, moeder van een prachtige zoon van 9 word soms zo moederloos van VOLWASSEN mensen Ik heb een relatie gehad met mijn ex (vreselijke kerel) heel veel narigheid meegemaakt maar wel een prachtige zoon mede dankzij hem gekregen en dat is mijn trots! Hoe een vreselijke bloedhekel ik aan mijn ex heb is niet te omschrijven MAAR.... het is en blijft de vader van ons kind! Als je als volwassenen elkaar niet kan hebben laat dan potverdrie je kind er niet de dupe van zijn! Jullie willen echt niet weten wat IK van mijn ex vind en er is ook een tijd geen contact geweest Even voor de duidelijkheid dit was een keus van mijn ex door zijn leefomstandigheid... Nu hij alles op de rit heeft ziet hij onze zoon gelukkig weer (voor mijn zoon) heb ik wrok? JA Heeft mijn kind daar baat bij? NEE Geloof mij ik heb gedachtes maar zolang ons kind het fijn heeft bij zijn vader ben ik blij! En zal ik ten alle tijden mijn wrok opzij zetten om onze zoon gelukkig te zien! Laat je niet leiden door haat naar elkander maar zet je kind voorop! UITZONDERINGEN DAARGELATEN UITERAARD! maar het komt te vaak voor dat er uit persoonlijk oogpunt geen contact is met 1 ouder en ga jezelf nou eens echt te rade of dat oke is? Als jou kind oud genoeg is kan je hem wijzer maken en als de andere ouder echt zoooo slecht is heb je tijd genoeg om het op te lossen op een nette manier en niet over de rug van jou kind! Luister naar je kind en praat altijd netjes over de ander zolang het niet direct je kind geschaad heeft Kinderen horen niet tussen volwassenen in te staan! Zet je ego aan de kant en ga voor je kind hoe moeilijk ook EN IK KAN HET WETEN BELIEVE ME!

Profielfoto van Jan Willem (gastheer)

Jan Willem (gastheer) - 17 jul 2018

Hoi Just me, Wat een mooie reactie, ik ben het met je eens. Kinderen horen niet te lijden onder het contact tussen de ouders. En als de kinderen daar onbedoeld (misschien soms wel bedoeld) last van hebben is dat heel erg. Ik vind het dan ook knap dat je je eigen mening omtrend je ex aan de kant kunt zetten voor je kind. Groet, Jan Willem

    Just me - 17 jul 2018

    Hoi Jan Willem, Dat is heus niet altijd makkelijk hoor Maar voor ons kind doe ik alles ? Dank je wel ? Groetjes Judith

Dee - 20 jul 2018

Hier ook een gescheiden moeder. Wat ik vooral zie is dat (in veel gevallen) moeders zich te veel laten leiden door 'vals' sentiment. Mijn kind heeft in het verleden ook geroepen dat hij alleen maar bij mij wil zijn. Dat riep hij in fases bij zijn vader ook. Ook in een 'normaal' gezin heeft een kind soms dat hij of zij sterker trekt naar een van de ouders. En daarbij willen ze graag loyaal naar je zijn en hebben ze niet altijd zin in gesleep van het ene naar het andere huis. Maar beide ouders zijn superbelangrijk voor een kind. Bespreek dus met je ex wat er verteld wordt door je kind, dan zal je nog eens voor verrassingen komen te staan wat er aan de andere kant verteld wordt. Dat heb ik zowel bij mij als bij mijn nieuwe bpartner en zijn ex gezien. Kinderen doen alles om hun ouders blij te maken: met je meepraten, je pleasen etc. Daarom is communicatie zo belangrijk!

Anoniem - 16 aug 2018

Hallo allemaal, volgens mij ben ik de enige hier die een kind van gecheiden ouders is, maar dat maakt niet uit voor t verhaal. Ik woon al zolang ik me kan herinneren de helft van de week bij m'n vader en de helft van de week bij m'n moeder. Ik heb tijden gehad waarin ik wegwilde bij mijn moeder doordat er vaak ruzie was, maar inmiddels ben ik erachter gekomen dat ik juist liever bij me moeder ga wonen omdat ik me bij me vader onbegrepen en niet gerespecteerd voel. Nou is t zo dat ik al meerdere keren heb aangegeven dat ik dit wilde maar mn ouders gingen er niet mee akkoord, dus denk ik eraan om te dreigen met een rechtszaak (ik ben 16 dus mag zelf bepalen) zodat ze zien dat ik serieus ben maar ik ben bang om mn vader te kwetsen. Ik weet ook gewoon echt niet meer hoe ik dit kan oplossen en aangezien iedereen hier juist de gescheiden ouder lijkt te zijn, vraag ik jullie graag om advies. Alvast bedankt

    Petra - 20 feb 2019

    Wauw Anoniem Wat ben ik blij dat jij reageert. Mijn dochter zit in dezelfde situatie als jij Ik vind dat ze bij mij mag komen wonen als ze dat wil wil maar haar vader vindt dat het gewoon fifty-fifty moet zijn zoals dat altijd was . Het gekke is dat alle ouders die gescheiden zijn die ik erover spreek vinden dat de situatie moet blijven zoals het is . Ik denk bij mezelf dan is dat omdat je zelf Je vrijheid wil hebben? Ik als moeder wil in ieder geval het beste voor mijn kind en als dat betekent dat mijn kind bij mij wil wonen dan kan dat dat Als het zou betekenen dat mijn kind bij haar vader wil wonen dan moet ik me daar ook bij neerleggen Ik wens je heel veel sterkte Ik vind het niet niks 16 jaar en dan voor dit feit staan Heel dapper van je dat je het hebt gemeld op deze site.

Floor - 17 sep 2018

Als je naar de bioscoop wilt gaan met je moeder en de familie van je moeders kant, maar je bent bij je vader, mag dit dan als zestienjarige? Mijn vader vindt namelijk dat het niet mag.

Nellie Timmermans - 18 sep 2018

Hiervoor bestaat volgens mij geen wet. Het is de bedoeling dat men daar samen uitkomt. Vader en moeder dienen daar samen over te overleggen.Het zou natuurlijk voor jou veel gemakkelijker zijn als je moeder zo'n uitje organiseert als je bij haar bent, precies zoals ook je vader een dergelijk uitje zou kunnen organiseren als jij bij hem bent. Dan komen er geen problemen en hoeft er nergens over overlegd te worden. Ik denk dat je het beste met je moeder hierover kunt praten en haar kunt vragen om dergelijke uitjes te organiseren als je bij haar bent, zodat je altijd mee kan als je dat wilt. Want nu kun je niet mee, of je moet overleggen (en misschien zelfs ruzie maken) met je vader. Dat is niet leuk en zelfs als je dan mee kunt gaan, heb je minder plezier omdat je weet dat papa het niet leuk vindt. Als je dat goed uitlegt aan je moeder dan snapt ze het vast wel. Ik wens je veel succes!

xavier ricquier - 27 sep 2018

6j gescheiden , laatste 4maand geen kinderen meer gezien of gehoord . Moeder is naar limburg verhuist bij vriend nr 12 ! Kinderen zijn 7 en 14 ... familierechtbank controleert elke stap die ik zet maar kijkt niet naar wat moeder uitvoert . Ik heb niks te zeggen . Neen ik heb geen strafblad of wat dan ook . Wat klopt hier niet ?

L - 17 okt 2018

Ik ben een jongen van 13 en ik heb bijna geen contact met mijn vader ik wil hem wel zien alleen het mag niet van mijn moeder want die vind dat mijn vader niet voor een kind kan zorgen nu ben ik al 1 x weggelopen en bij mn vader geweest en die zei dat het door mjn stiefvader komt en dat ik daarom niet naar hem toe mag Nu haal ik slechte cijfers op school omdat mijn stiefvader mijn zelfvertrouwen omlaag heeft gehaald Nu heb ik morgen een gesprek op school want die heb ik elke donderdag omdat mijn cijfers slechter worden Zal ik dit vertellen of niet

    Profielfoto van Nieuwe Stap

    Nieuwe Stap - 17 okt 2018

    Jeetje L, wat heftig! Ik zou het morgen op school zeker vertellen! Het lijkt me dat je wel wat hulp kan gebruiken en die kan school misschien wel voor je regelen. Ik zal ook even binnen ons netwerk vragen of iemand je verder kan helpen. Ondertussen kan je zelf misschien eens op Villa Pinedo kijken, daar zitten allemaal jongeren met gescheiden ouders. Goed dat je geschreven hebt. Heel erg veel sterkte! Groetjes Annelies

    Karlijn - 18 okt 2018

    Hoi L, wat dapper dat je dit hebt opgeschreven. Wat zal dit lastig voor je zijn! Het klinkt alsof je helemaal klem zit tussen je ouders. En ik kan me ook goed voorstellen dat voor jou nu extra moeilijk is om je te concentreren in de klas. Ik denk ook dat het een goed idee is als je jouw school hierover vertelt. Is er een vertrouwenspersoon of een mentor aan wie je het durft te vertellen? Die volwassene kan dan naar jouw verhaal luisteren, en zal beter begrijpen waarop het nu niet zo goed gaat in de klas. Deze persoon kan ook samen met jou bedenken wat jou zal helpen. Veel sterkte, Karlijn

    Daiva - 5 nov 2018

    L, wat een heftige situatie bij jou. Ik ben zelf al 3 jaar officieel gescheiden en het was geen makkelijke scheiding en ik zou wel willen helemaal geen contact met mijn ex willen maar ik heb een dochter met hem. Ik heb mijn dochter nooit verboden om haar vader te zien, al zou ik soms wel willen doen. Ik kan wel je moeder begrijpen want meeste vrouwen voelen zich zeker gekwetst, het liefst zouden ze hun ex nooit meer willen zien en heel veel vrouwen (helaas) nemen wraak op hun ex en gebruiken kinderen als middel ervoor. Misschien kan iemand van je moeders kant die jou wil helpen? Een hele goede vriendin van je moeder, oma, tante? Ik wens je veel succes in deze situatie! Hopelijk komt alles goed!

Nellie Timmermans - 17 okt 2018

Wat vreselijk beste L, Ik kom dit soort dingen wel vaker tegen en vind het erg belangrijk dat je dat op school vertelt. Als je dat durft en kan zou ik het ook tegen de huisarts vertellen. En het is helemaal niet erg als je daarom zou moeten huilen. Dat begrijpen ze vast heel goed. Jouw moeder is misschien wel erg bezorgd over jou, en denkt misschien dat niemand beter voor jou kan zorgen dan zij. En zij kan goed voor jou zorgen, daarvan ben ik overtuigd, maar vaders kunnen dan ook. En het is belangrijk dat je moeder gaat beseffen dat jij een vader EN een moeder nodig hebt en dat je van hen allebei mag houden zoveel als je wilt. Ik weet niet waar je woont en zou je graag verder helpen. Mocht je toevallig in Oost-Brabant wonen dan zou ik misschien nog wat meer voor je kunnen doen. Maar in elk geval is het belangrijk dat jij dit vertelt aan mensen die jou zullen helpen. Misschien is er ook nog een tante of een oma die jou daarbij zouden kunnen steunen. Soms helpt het als die praten met mama. Ik vind je heel dapper dat je dit zo vraagt en verder sluit ik me volledig aan bij het advies van Annelies. Heel veel sterkte!

Pim - 26 okt 2018

Dankjewel voor dit artikel over de rechten van het kind bij scheiding. Men doet er vaak laconiek over. Maar is je kind het wel eens met de getroffen omgangsregeling. Dat is een goede vraag op te stellen. Als ouder is het belangrijk om goed te luisteren.

jess - 5 nov 2018

ik ben een meisje van 16 jaar. ik heb een vraag over mijn rechten. Ik zit sinds een paar weken met de gedachte om bij mijn moeder te wonen, het gaat heel slecht met mij persoonlijk vanwege een slecht verleden. mijn ouders zijn hier achter gekomen, ik heb de steun van mijn ouders hard nodig alleen krijg ik deze steun niet van mijn vader, sterker nog mijn vader zegt bijna elke dag tegen me mijn vertrouwen in jou is weg en dit haalt mij nog erger naar beneden end at ik eigenlijk al ben. ik wil graag dat ik me beter ga voelen alleen lukt dat niet door om de week bij mijn vader te zijn omdat elke stap die ik maak om mezelf omhoog te halen trekt hij onder mijn voeten vandaan en kan ik weer opnieuw beginnen. ik vroeg me af of het mogelijk is dat ik tijdelijk bij mijn moeder ga wonen ook als mijn vader het daar niet mee eens is.

    Profielfoto van Nieuwe Stap

    Nieuwe Stap - 5 nov 2018

    Beste Jess, Het is goed dat je om hulp vraagt. Nellie Timmermans van interpunctie.nl zal contact met je opnemen.

    Profielfoto van Nieuwe Stap

    Nieuwe Stap - 5 nov 2018

    Beste Jess, Hieronder het antwoord van Nellie Timmermans:Ik begrijp jouw vraag heel goed, want het is waar: als je steeds weer naar beneden getrokken wordt terwijl je juist een stapje naar boven hebt gemaakt klinkt het logisch om degene die je naar beneden trekt uit je leven te bannen. Natuurlijk weet ik niet wat je meegemaakt hebt, en dat hoef ik ook niet echt te weten. Maar ouders blijven voor iedereen belangrijk, ook als je geen 16 maar 60 bent denk je nog aan je ouders en blijven die belangrijk. Het is belangrijk dat je ouders je steunen en je vader doet dat niet, blijkbaar. Misschien weet hij niet wat jij nodig hebt. Je moeder weet dat wel, als ik het zo lees. En jij beseft het ook. Hartstikke goed van je, dat je al die stappen zet. Ik moedig je van harte aan!! Maar zou het niet fijn zijn als ook je vader jou kon aanmoedigen, precies zoals ik dat nu doe? Dat is toch veel beter dan het contact tijdelijk te verliezen?! Maar je vader moet het wel snappen. Dat wat hij nu zegt tegen jou niet echt goed helpt. En misschien kan je moeder eens met hem praten, en hem uitleggen dat jij er last van hebt, hoe hij met jou omgaat. En dat jij graag steun van hem zou krijgen, dat je daar veel meer aan hebt. Je mag hem ook dit antwoord laten lezen. Als hij wil mag hij ook eens met mij bellen zodat ik hem tips kan geven hoe hij jou ECHT kan steunen. Want dan ga je je nog veel beter voelen en zet je nog veel grotere stappen. En die reuzestappen zou ik je graag toewensen. Ik wens je graag het beste en ik hoor ook graag of je aan dit antwoord wat hebt gehad.

Kittekat - 6 nov 2018

Hallo! Kan iemand met mij meedenken wat ik mijn zoon (12) kan adviseren? Zoon woont bij vader, maar omgang is week op week af. Sinds 3 maanden krijg ik (steeds vaker) noodkreten van hem. Hij wilt bij vader weg. Zijn klachten: bizar veel regels, steeds wisselende regels, afreageren op zoon, geen aandacht, wel lief tegen broertje/zusje, nul inspraak. Ook heeft zoon door dat vader stookt. Vorige week is hij 2x zonder toestemming of bijzijn in mijn huis geweest toen zoon wr wel was en heeft zoon al zijn negatieve oordelen over mijn huishouding vertelt (vies, stinkt, rommel, ruikt naar wiet (???)). Ik heb vader neutraal verteld deze apps te krijgen en gevraagd hoe het gaat. Dat wuift hij weg. Bij hem gaat alles fan-tas-tisch! Vader heeft mijn leven grondig verziekt met stalking, laster en financieel uitroken en speelde zelf mr. picture perfect (vandaar de hoofdverblijfplaats bij hem. Rechters hebben helaas maar een hersencel, en die is defect). Desondanks peins ik er niet over de kinderen tegen hem op te zetten (zou een koud kunstje zijn). Dus ik blijf zoon naar bewegen om (zinloos) te praten met zijn psychopate vader. Kansloos. Maar een betere tekst voor het kind weet ik niet. Nu wilt hij weglopen. En ik moet hem dan terug brengen naar butcher-daddy... Wat kan mijn kind? Wat kan ik adviseren? Er is nog een rechtszaak over hoofdverblijfplaats (‘mijn’ hoger beroep). Kan hij daar wat mee? Of moet ik dit relativeren als een puber frust en mijn eigen nare ervaringen met die idioot niet projecteren op zijn situatie? Wijsheid gezocht...

Betsy Obelink - 18 nov 2018

Wat als je als grootouders ziet , dat het niet goed gaat met de kinderen , De Moeder heeft haar derde relatie , de kinderen zijn 13 en 15 jaar , zijn het gesleep zat meer dan zat , wat kun je als grootouders doen , je ziet het verdriet van je kleinkinderen ,

    Profielfoto van Nieuwe Stap

    Nieuwe Stap - 19 nov 2018

    Beste Betsy, we gaan je vraag voorleggen aan een van onze partners en komen er snel op terug.

    Karlijn Pieterse - 19 nov 2018

    Beste Betsy, Bedankt voor het delen van je vraag op dit platform en ik lees dat je je grote zorgen maakt om je kleinkinderen in deze situatie. Ik vraag me allereerst af of er ruimte is om jouw zorgen met je dochter zelf te bespreken? Of is er soms een goede vriend of vriendin van je dochter met wie je jouw zorgen kunt delen, die het vervolgens met je dochter bespreekt? En los van jouw dochter: het is voor veel kinderen fijn als ze hun verhaal veilig bij iemand kwijt kunnen. Je kunt je kleinkinderen helpen door een goed luisterend oor voor ze te zijn, door liefdevol te luisteren naar hun gevoelens en hun gedachten. Probeer om hierbij niet direct op te lossen of advies te geven; blijf alleen open en aandachtig naar ze luisteren. Probeer ook om in die gesprekken zelf zo neutraal mogelijk over hun moeder te blijven praten, en richt de aandacht zoveel mogelijk op de gevoelens en zorgen die je kleinkinderen met je delen. Als je je grote zorgen maakt om de veiligheid of de emotionele ontwikkeling van je kleinkinderen, dan raad ik je aan om contact op te nemen met je huisarts. Twijfel daar niet over. Hij of zij kan je vertellen welke eventuele vervolgstappen je zou kunnen zetten. Veel sterkte, Karlijn ~ iep coaching

K. - 15 jan 2019

Heyhoi! Ik had een vraagje wat betreft mijn zusje van 15. Ze woont bij haar vader ( mijn voormalige stiefvader). Onze moeder zit in het buitenland. Maar de vader behandeld haar enorm slecht. ze mag bijna niet naar buiten, Ze moet alle klusjes in huis doen, of er meer is weet ik zo snel niet. Ze is bang voor hem en om het te vertellen. Ze mag zelfs niet bij haar grote zus langs. In principe mag hij niet zomaar iets beslissen zonder onze moeder, maar haar verteld hij al helemaal niks. Geen berichtje niks niet. Hij schildert mij en mijn moeder negatief af. Des ondanks dat ik altijd geld uitgeef aan mijn zusje voor kleding etc. Nu is mijn vraag, is het ook mogelijk om de voogd over te nemen van haar vader? Mijn zusje heeft meerdere malen gevraagd of ze bij me mocht wonen. Ik heb vaste woning samen met mijn vriend, hebben altijd een schoon huis + hebben een kamer over. Liefs K.

    Profielfoto van Nieuwe Stap

    Nieuwe Stap - 15 jan 2019

    Beste K., dit is de reactie van Marlon Dijkhuizen van Childfirst, Kindbehartiger: Dit is een zeer ernstige zaak/beschuldiging en niet zo simpel. Wat ze eerst kan doen, is een gesprek aangaan met de vader. Aangeven dat ze zich zorgen maakt. Als dit niet helpt of niet kan en ze zich echt grote zorgen maakt om de veiligheid van haar zusje, kan ze overwegen om een melding te doen bij Veilig Thuis, dat kan anoniem. Zij gaan dan onderzoeken in hoeverre er een echte zorg is en er actie moet komen. De voogdij over nemen kan niet zomaar, zeker als het meisje al twee ouders heeft. Hier moet de rechter een beslissing over maken. Dan zal er eerst gedegen onderzoek moeten komen, door bijvoorbeeld Veilig Thuis en de kinderbescherming. Wat natuurlijk wel kan is dat het meisje bij haar grote zus gaat wonen, maar dat moeten de ouders dan goed vinden. Hiervoor is echt eerst een gesprek met de vader nodig. Het meisje zelf kan ook bij Villa Pinedo terecht voor een buddy. En ze kan school in vertrouwen nemen, school zal dan iets gaan doen, bijvoorbeeld contact opnemen met Veilig Thuis. Heel veel succes!

    QUADRIFOGLIO - 19 mei 2019

    Mijn ervaring met stichting Veilig thuis is van geen waarde voor de rechter! Het advies van hen destijds “dochter beslist niet bij moeder weg te halen” werd door de rechter compleet van de tafel geveegd, omdat de mening van de vader in het toestemmen van de verhuizing, ineens door wraak en jaloezie veranderd werd in geen toestemming geven! Hij weigert hierover in gesprek te gaan en maakt onze dochter volledig monddood, terwijl ze heel duidelijk aangeeft graag bij haar moeder te willen blijven, omdat haar vader nooit voor haar gezorgd heeft (dit gaf hij zelfs toe door te benoemen dat hij 80 tot 90 uur per week werkte. Ik weet dat men bij de rechtbank in Zwolle bezig is om ouders die weigeren met hun kind en partner te praten over zulke gevallen, inmiddels gedwongen worden dit wel te doen! Maar waarom duurt het zo vreselijk lang voordat de mening van het kind E I N D E L I J K wel eens telt! Geldt zowel voor kinderen die bij de moeder als de vader willen wonen. Kinderen worden al genoeg de dupe van pijnlijke echtscheidingen. Door kinderachtige machtsspelletjes van ouders, zouden rechters in heel de wereld inderdaad “met de billen bloot” moeten. Zo niet, gedwongen worden dit wel te doen. En niet alleen bij de rechtbank in Zwolle!

Profielfoto van Nieuwe Stap

Nieuwe Stap - 15 jan 2019

Jeetje K. wat een naar verhaal! Wij gaan even overleggen wie jou het beste verder zou kunnen helpen en sturen je zo privé een mail. In ieder geval fijn voor haar dat ze jou als grote zus heeft!

Emma - 18 jan 2019

hallo, ik ben een meisje van 13 en ik wil geen contact meer met mijn mama. ze betaald al 5 maanden de alimentatie niet en doet geen moeite voor mij en mn broer. ze wil dat we bij haar gaan wonen in menen maar ons leven is in oostende en nu gaat zo nog verder wonen in wallonië. ik mag niet kiezen bij wie ik fulltime ga wonen maar ik wil haar echt niet meer zien. ze liegt en beloofd ons dingen maar ze doet dan toch niks en de belofte is dan gebroken. ik heb haar nu al een maand niet meer gezien maar ik wil haar gwn nooit meer zien. iemand tips?

    Profielfoto van Nieuwe Stap

    Nieuwe Stap - 19 jan 2019

    Hoi Emma, wat naar om te horen. In Nederland is het in ieder geval zo dat kinderen van 12 en ouder het recht hebben om door de rechter te worden gehoord als er zo'n belangrijke beslissing wordt genomen. Ook kunnen kinderen zelf rechtstreeks een brief naar de rechter sturen als er zo'n ingrijpende beslissing wordt genomen en zij het er niet mee eens zijn. Zie deze blog. Maar hoe dat in Belgie zit weet ik zo niet. We gaan even kijken wie jou het best verder kan helpen en dan mailen wij je. Ken je Villa Pinedo al? Sterkte meid!

    Profielfoto van Nieuwe Stap

    Nieuwe Stap - 21 jan 2019

    Hoi Emma, Nellie Timmermans geeft je het volgende antwoord: Wat vreselijk voor jou en je broer dat je moeder je van alles belooft en de beloftes daarna breekt. Ik vind dat heel verschrikkelijk voor jullie. Ik weet niet hoe je situatie verder is. Als ik het goed begrijp wonen jullie bij je vader? In Oostende? Ik denk dat het belangrijk is om met een volwassene uit je omgeving te praten hierover. Die kan jouw situatie beter inschatten, die kent ook de Belgische wetgeving beter. Misschien een maatschappelijk werker op school of zo? Of een tante of een oma? Of een hele begripvolle buurvrouw? Of een moeder van een vriendinnetje? Maar liefst iemand van school, denk ik, omdat die ook wat beter kan adviseren wat je kunt doen. Ik hoop dat je wel een fijne band hebt met je vader. Misschien kan je vader met je moeder praten, maar soms kan dat niet en maken die juist heel veel ruzie. Misschien zegt je vader slechte dingen over je moeder en denk je daarom nog slechter over haar. Ik hoop niet dat hij dat doet, want dat is slecht voor jou en je broer. Als je vader slecht praat over je moeder dan is het NOG belangrijker om hulp te krijgen van een buitenstaander. Jullie moeten hoe dan ook een eigen oordeel kunnen vormen, zowel over papa als over mama. En vaak is het oordeel over je ouders een beetje wisselend. Ik lees dat je heel boos bent op je moeder, omdat jij ervan overtuigd bent dat ze liegt en beloftes breekt. Ik heb geen reden om aan jouw woorden te twijfelen, maar soms is er een reden waardoor iemand niet KAN doen wat hij/zij ooit beloofd heeft. Ik weet dus niet of jouw moeder dat niet WIL of dat ze dat niet KAN. Jij denkt dat je het weet, en misschien heb je gelijk. Maar het zou mooi zijn als je daar eens serieus (zonder ruzie) met je moeder over zou kunnen praten. Misschien is er toch een andere kant aan de zaak. (Ik maak wel vaker mee dat men sommige dingen gewoon niet van elkaar wist). Je schrijft dat je niet mag kiezen bij wie je wilt wonen, daaruit maak ik op dat er een jeugdrechter is geweest die hier iets over gezegd heeft. Ik ken de Belgische situatie niet, maar hier in Nederland mag een kind ook met de kinderrechter praten. Hoe dat bij julie precies werkt weet ik niet. Maar dat zou je op school kunnen navragen aan een leraar. Over het algemeen adviseer ik NOOIT om het contact met je moeder (of een vader) te verbreken. Zeker niet definitief. Je moeder blijft voor eeuwig je moeder, net als je vader. Soms is het wel beter om het contact een beetje rustiger te houden, als er erg moeilijke dingen zijn. Ik zou je graag gunnen dat er iemand in jouw omgeving is (mogelijk ook bv. de huisarts) die jou verder helpt want blijkbaar is er heel veel aan de hand en voelen jullie je allebei erg ongelukkig over deze situatie. Het is erg belangrijk dat jullie met iemand gaan praten. Ik wens je heel veel sterkte toe.

Jasper Verkleij - 24 jan 2019

Hallo ik ben een kind van 13 jaar ik zou graag bij mijn moeder willen wonen hoe moet ik dat doen ben nu ook bij een gesprek geweest over de scheiding en word gepest op school en mijn vader denkt daar niet over na en os alleen maar negatief en me moeder altijd positief en me vader is al een stief vader maar heeft de voog over mij want me moeder werd in de steek gelaten toen ik geboren werd en hij heeft toen de voogd ge nomen maar mag ik zelf bepalen waar ik wil wonen of niet

    Profielfoto van Nieuwe Stap

    Nieuwe Stap - 25 jan 2019

    Nellie Timmermans van Interpunctie geeft het volgende antwoord: Beste Jasper, Wat goed dat je schrijft!! Je kunt het als kind zo moeilijk hebben als je gepest wordt. En dan zijn ook nog je ouders aan het scheiden of gescheiden. Dat is best heel moeilijk allemaal.. Ik lees dat je vader eigenlijk niet je natuurlijke vader is, maar je stiefvader. Hij heeft de voogdij en heeft altijd (samen met je moeder) voor je gezorgd. Dat is best een bijzondere situatie! Kinderen van boven de 12 jaar mogen in Nederland echter NIET kiezen waar ze willen wonen. Ze mogen wel aangeven wat zij willen bij de kinderrechter, maar uiteindelijk wordt samen besloten wat er gebeurt. Dat geldt dus ook voor jou. Op de eerste plaats zou ik willen weten of je Altijd een goede band met je (stief)vader gehad hebt Of hij goed geweest is voor jou en je moeder Of je eigenlijk wel blij bent met hem als voogd (ook al is hij nu erg negatief) Want hij is natuurlijk al heel lang in jouw leven en kent jou goed. En jij kent hem goed. Soms kan een volwassene tijdelijk negatief en vervelend doen (bv. vanwege de scheiding) maar kan hij nog wel in de toekomst veel voor je betekenen. Als ik jou was zou ik het met je moeder bespreken. Ik weet niet of je dat al gedaan hebt. Jij zelf alleen kunt er weinig aan doen, maar samen met je moeder moet er een goede oplossing te vinden zijn. Ik denk dat het zelfs mogelijk is (maar dat weet ik niet zeker) om de voogdij van je (stief)vader over jou op te heffen, als dat beter is voor jou. Aan de andere kant: je moet beseffen dat (als hij ooit goed voor je is geweest), je misschien een heel dierbare vriend kwijt zou raken, ook al is hij NU nog zo chagrijnig. Het lijkt me belangrijk dat je SAMEN MET JE MOEDER hier uitgebreid over praat en dat je aangeeft wat jij graag zou willen. Gooi de band met je stiefvader niet zo maar weg…. Je krijgt zo’n band niet zo snel. Over het pesten is het ook goed om met je moeder te praten, maar misschien kun je ook op school met een aardige leerkracht of een schoolmaatschappelijk werker praten. Ik denk dat je NU vooral met je moeder moet praten. En ik denk ook dat je haar jouw vraag en dit antwoord aan haar kunt laten lezen. Dan is het een stuk gemakkelijker om hier het gesprek over aan te gaan. Ik wens je heel veel succes. Je bent een kanjer!

Principe - 27 jan 2019

Mijn zoon is inmiddels 16. 2 jaar geleden zijn zijn vader en ik gescheiden. Onze ruzies gingen altijd over opvoeding, daar is door de scheiding niets aan veranderd. We hebben co-ouderschap: om de week zijn mijn zoon en dochter een week bij de ene ouder en een week bij de ander. Mijn ex is te soepel en ik ben te streng. Afgelopen week is de ruzie tussen mijn zoon en mij weer hoog opgelopen: ik verwacht dat hij klusjes in huis doet (vaat, 1 dag per week koken en rommel achter z'n kont opruimen) en dat hij eet wat de pot schaft. Z'n vader kookt wat m'n zoon lekker vindt (beperkt tot de 5 p's: pizza, poffertjes, pasta, patat, pannenkoeken), ik wil dat m'n zoon gezond (veel groente en fruit) eet. Dit is al een probleem sinds z'n 2de. En z'n vader stelt nauwelijks regels. Zoonlief doet nauwelijks iets op school (van 3 vwo naar 4 havo) omdat gamen veel leuker is. Bij mij mag er niet gegamed worden als de cijfers niet beter worden. Bij z'n vader zit m'n zoon iedere dag na school op de x-box. De kinderen krijgen geen alimentatie. Wel krijgen ze zak- en kleedgeld. Nu heeft mijn zoon na deze laatste ruzie aangegeven dat hij niet meer bij mij wil wonen, maar bij z'n vader. Ik snap dat wel, want daar kan hij alles doen wat hij wil. Geen gezeur aan z'n hoofd, vrijheid, blijheid... Als hij dat in z'n hoofd heeft, kan ik hem niet tegenhouden. Maar ik heb dan wel zoiets van dat hij de consequenties daarvan moet zien: als hij geen contact meer met mij wil, moet hij ook niet verwachten dat ik hem nog financieel ga ondersteunen (net als dat ik m'n eigen boontjes ben gaan doppen toen ik besloot bij z'n vader weg te gaan). Ik ben van mening dat je niet je handje ophoud bij iemand waar je niets meer mee te maken wilt hebben, maar hoe is dat bij wet geregeld? Moet ik m'n zoon nog onderhouden, als hij verder geen contact meer met mij wil?

Profielfoto van Nieuwe Stap

Nieuwe Stap - 28 jan 2019

Jazeker Principe, ouders zijn tot de leeftijd van 21 onderhoudsplichtig voor hun kinderen. Ongeacht of er wel of geen contact is. Zie ook deze blog.

Noa Geraats - 28 jan 2019

Hallo, mijn naam is Noa en ik ben bijna 16 jaar. Mijn ouders zijn 7 jaar geleden gescheiden. Beiden hebben een nieuwe partner gekregen. Een jaar geleden kwam mijn moeder met het idee om te verhuizen, naar een dorp zon 20 km verderop dan waar we eerst woonden. Mijn vader woont nog steeds daar. Voor die verhuizing heb ik ook van school moeten switchen. Ik heb destijds volmondig ja gezegd, omdat een nieuwe uitdaging me leuk leek en omdat ik graag bij mijn moeder wilde wonen. Er is mij beloofd dat als het me niet beviel en graag terug wilde, ik terug mocht naar mijn oude school. We zijn nu zon 5 maanden verhuisd en ga dus ook al 5 maanden hier naar school. Ik heb leuke vrienden en vriendinnen, maar het komt erop neer dat ik heel erg graag terug wil naar mijn oude middelbare school. Puur omdat ik mijn vrienden en omgeving mis. Ik ben eigenlijk alles behalve gelukkig. Dit heb ik aangekaart bij mijn moeder, maar ze zegt recht in mijn gezicht nee, je gaat niet terug, accepteer de situatie. Dit voelt voor mij als het breken van de belofte die ze eerder heeft gemaakt. Mijn vader stemt wel in. Hij wil dat ik zo gelukkig mogelijk ben. Ik heb al een gesprek gehad met de mentor op mijn oude school. Zij heeft een aantal dingen nagekeken en zegt dat de school mij niet kan weigeren, omdat ze zorgplicht hebben. Maar beiden ouders moeten wel een handtekening zetten... Weet iemand wat hier de regels/wetten zijn, en wat voor argumenten ik kan gebruiken? Alvast heel erg bedankt

    Profielfoto van Nieuwe Stap

    Nieuwe Stap - 28 jan 2019

    Hi Noa, we gaan je vraag doorsturen naar een van onze partners en komen er nog op terug. Ken je trouwens Villa Pinedo al? Daar kan je ook je situatie bespreken met andere jongeren.

    Profielfoto van Nieuwe Stap

    Nieuwe Stap - 29 jan 2019

    We hebben contact via de mail!

I - 10 mrt 2019

Ik vind dat de rechtspraak voorbij gaat aan het kind. Ik snap dat er echt ouders zijn die via de kinderen proberen de andere ouder terug te pakken. Mijn zoontje van 11 wil al jaren niet naar zijn vader maar ik moet hem x op x dwingen te gaan . Uiteindelijk heb ik gezegd genoeg en thuis gehouden. Helaas wil de rechter niet naar het kind luisteren waar mijn zoontje heel boos over is. Net of het er niet toe doet wat hij wil. Laatst zei hij mam wil jij mij het telnr geven van de rechter dan ga ik hem bellen en zeggen wat ik wel en niet wil. Ik ben van mening dat dit meer schade toebrengt aan het kind.

Yo - 11 mrt 2019

Hoi allemaal we zitten ook in een scheiding alleen wonen we wel in Portugal. Ik als vader heeft altijd de zorg gehad van onze kinderen (5-7 nu). Wat zijn dan mijn rechten omdat ik alles heb opgegeven in nederland mijn vrouw is de kostwinner en ik ben huisvader. Mijn finaciele vermogen is dus 0!!!! We hebben hier geen vaste inkomen en buiten dat in NL is alles natuurlijk veel beter geregeld voor kinderen dan hier. We hebben ook helemaal geen families wonen hier, dat maakt het dus ook niet makkelijker op. Ik wil daarom ook niet hier wonen. Hier heb ik geen steun van families die wonen allemaal in NL. Graag wil ik weten wat ik hier aan kan doen voor de kinderen? Een Co-ouderschap gaat het niet worden vanwegens de afstanden. dank jullie wel alvast.

Liana - 14 mrt 2019

Hallo ik ben moeder van twee kinderen, 17 en 8 en lig in scheiding. In principe hebben we de afspraak voor co ouderschap echter de oudste wil liever permanent bij mij en mn nieuwe vriend wonen. We hebben altijd al n hele goede band gehad en hij vindt de sfeer en situatie bij mij thuis veel prettiger. Kan ik hier nog wat aan doen bij de verdere besprekingen in de scheiding? Het breekt mn hart iedere keer als ik em weer moet “dwingen” om nr zn vader te gaan. Nb ik ben de kostwinner

    Profielfoto van Nieuwe Stap

    Nieuwe Stap - 14 mrt 2019

    Beste Liana, Het lijkt ons vooral van belang dat vader en zoon met elkaar in gesprek komen/blijven. Misschien kan degene die jullie scheiding begeleidt hier een rol in spelen?

Ror - 15 mrt 2019

Beste allemaal, Bijna 10 jaar geleden ben ik gescheiden van mijn ex vrouw en mijn dochter (bijna 12 jaar) wil haar biologische moeder niet meer zien. Ik ben inmiddels 7 jaar getrouwd met mijn huidige vrouw en wij delen het ouderlijk gezag samen. Mijn dochtertje ziet mijn huidige vrouw als haar moeder en wil het liefst het contact verbreken met haar biologische moeder, omdat ze niets met haar deelt en haar ook niet mag. Ik en mijn vrouw hebben geprobeerd de relatie normaal op te bouwen tussen hun beide, maar naarmate me dochter ouder wordt wil ze het liefst het hoofdstuk sluiten, we hebben wel eens ontmoetingen laten plaatsvinden tussen beide terwijl mijn dochtertje aangaf het niet meer te willen. We deden dit puur, om ervoor te zorgen dat ze geen spijt zou hebben. Haar biologische moeder heeft alleen videocall gekregen van de rechter 1x per 2 weken, omdat ze in het buitenland woont. Wij hebben veelvuldig geprobeerd mijn ex een stem te geven, maar het slaat door tot alleen frustratie. Moeten we dan nog steeds via de kinderrechter de videocall laten stoppen ondanks ik en mijn huidige vrouw het volledig ouderlijk gezag hebben? Mijn dochtertje wordt er gek van en wil dat er naar haar geluisterd wordt. Mijn vrouw en ik willen haar in haar beslissing steunen. Wat moet ik doen?

    Profielfoto van Nieuwe Stap

    Nieuwe Stap - 18 mrt 2019

    Beste Ror, Als dit contact is opgenomen in de omgangsregeling die door de rechter is vastgesteld en de biologische moeder dit contact in stand wil houden, zal je inderdaad via de rechter een aanpassing van de omgangsregeling moeten verzoeken. De rechter zal in zijn afweging ook naar de belangen van je dochter kijken. Vanaf 12 jaar zal de rechter haar ook horen en kan zij de rechter eventueel zelf een brief schrijven. Sterkte!

Joaquin - 24 mrt 2019

Laat ik eerst mijn hand in eigen boezem steken ook ik ben geen blanke lelie en ook heb lelijke dingen over mijn ex gezegd ook tegenover de kinder(en). Maar wat je ziet is dat het misbruik plaats vind door de ouder die het grootste macht heeft over de kinderen en dat is in 9 van de 10 gevallen, de moeder. De praktijk dus de juridische praktijk in Nederland is dat de vader een weekendregeling heeft, een weekend om de week. Dat is een staande feit. Als je geluk hebt heb je co-ouderschap, maar je ziet in de praktijk dat rechters zelden als er sprake is van een vechtscheiding of conflictscheiding co-ouderschap toekennen, ook als de vader aangeeft dat hij dat wil en om de week de kinderen wil verzorgen. Dus Co-ouderschap gaat een rechter niet in mee is te belastend voor de kinderen wordt gezegd. Jeugdzorg idemdito adviseren die rechters dus ook niet om dan co-ouderschap toe te staan. Wat krijg je dan, dan krijg je een disbalans, een onbalans waarbij de moeder ongeveer een 70/80 % van de tijd de kinderen heeft waarbij ze de kinderen haalt,brengt naar school, verzorgd enz en de vader heeft dan 20%. Als die moeder kwaad wil dan kan ze de kinderen zo opstoken dat er een situatie ontstaat dat die kinderen helemaal niet meer naar vader willen. Dat die dan zeggen: “ik wil niet meer naar papa”. Dat is nu ouderverstoting en dan zegt jeugdzorg vervolgens de kinderen geven aan dat ze niet meer naar hun vader willen. En dan vraag ik me af hoe zou dat komen meneer of mevrouw van de gezinsvoogd..? Als deze vraag bij familierechters wordt neergelegd dan antwoorden zij met: wij denken alleen aan het belang van het kind en als we zon vrouw zouden straffen om ouderverstoting dan zitten we veel verder in de problemen. Dit is nu net het punt, dit is de minst kwade oplossing. In plaats daar van kennen rechters maar het eenhoofdig gezag toe aan de moeder, vader heeft dan niks meer te zeggen. Vader verdwijnt steeds meer buiten beeld en de moeder heeft der zin. Dus moeders krijgen een belang bij het vergroten van de strijd. Moeders krijgen dus een zelfstandig belang om die strijd te vergroten. Vervolgens zegt een rechter later er is strijd, vader ga maar even buiten beeld want dat is in het belang van de rust van de kinderen. Dit lijdt tot ouderverstoting. Het gekke is dat als je een vrouw wel straft door te dreigen de voogdij aan de vader te geven zou de moeder geen baat hebben bij het vergroten van de strijd. Dat zou namelijk resulteren dat vrouwen twee x nadenken en reëler zijn ten op zichte van haar ex man !

7 tips om je co ouderschap succesvol vorm te geven | Nieuwe Stap - 15 mei 2019

[…] Ga met de andere ouder om tafel zitten, eventueel met een professional, en stel een constructief samenwerkingsplan op gericht op de behoeften van jullie kinderen. […]

Victoria - 18 jul 2019

Zelf ben ik bonusmoeder van twee schatten van kinderen, nu 8 jaar oud. Ze zijn in mijn leven gekomen toen ze 2,5 jaar waren. Hun ouders waren toen al uit elkaar (de scheiding volgde jaren later omdat zij beiden moeite met alle info en geregel hadden, niet omdat er kwaad bloed zat gelukkig) De kinderen zijn hier elk weekend en de helft van de vakanties. Wat inhoud dat de kinderen in de praktijk meer uren bij ons zijn dan bij hun moeder. Want om 8 uur worden ze opgehaald voor school, om 2 uur worden ze opgehaald door de bus en naar de naschoolse opvang gebracht op ma-wo tot 17.00 uur en do gaan ze naar de exschoonmoeder tot 20.00 uur. (de rede van de bus is speciaal onderwijs) Ik begrijp dat moeder een inkomen moet hebben maar voor twee kinderen met hun eigen rugzakje doet het mij pijn om te zien dat het zo loopt. Sinds 1,5 jaar heb ik een bedrijfje waarmee ik op fairs sta een 15 tal weekenden per jaar. Een deel daarvan blijft vader thuis bij de kinderen of kunnen ze lekker en weekendje naar opa en oma of word het geregeld via de vakantieverdeling. Door de weeks zit ik thuis. Nu zouden wij graag de regeling omgedraaid zien. Maarja.... stel je voooor dat moeder hele weekenden met de kinderen zit... Terwijl ze dan niet hoeft te werken. We zouden gerust de kinderen dan een aantal weekenden per jaar over kunnen nemen als ze een keer iets gepland heeft. Als ik in haar schoenen zou staan zou ik juist de kinderen in de weekenden willen omdat ik dan doordeweeks zo weinig tijd met hen door kan brengen. De kinderen geven regelmatig aan dat ze het bij ons leuker vinden. Wat ik begrijp omdat we meer kwaliteitstijd met hen doorbrengen. Ik praat er op het moment nog overheen 'Van ja het is hier gezellig he? Maar bij mama ook.' 80% van de tijd loopt het contact onderling tussen haar en ons goed. Dus wat dat betreft valt het nog mee als ik sommige nare verhalen hier lees. Maar kan iemand mij vertellen hoe het zit met het bereiken van de leeftijd van 12. Kan een kind dan zeggen dat ze bij ons willen wonen? En als een kind dat besluit is het dan een duur traject om in te gaan als moeder tegengas geeft? Want mega ruim hebben we het allemaal niet.

    Profielfoto van Nieuwe Stap

    Nieuwe Stap - 18 jul 2019

    Beste Victoria, een kind van 12 mag niet zelf bepalen bij welke ouder hij/zij gaat wonen. Lees alles hierover in deze blog

    nikkie - 18 jul 2019

    Mijn nekharen gaan bij het lezen van jouw post overeind staan door de manier hoe jij deze situatie benaderd en dan nog achter de rug om van moeder zo voor haar wel even invult wat zij zou moeten willen. Ik lees dat nu de weekenden JOU niet meer uitkomen de kinderen maar beter bij moeder kunnen zijn in de weekenden en dan de kinderen doordeweeks maar bij jou omdat jij dan thuis bent. Je vergeet alleen 1 ding : het zijn jouw kinderen niet dus of de weekenden jou niet meer uitkomen en jij doordeweeks thuis bent doet er helemaal niet toe en zeker niet op de manier hoe jij dit benaderd. Als VADER de omgangsregeling zou willen veranderen zal hij met moeder rond de tafel moeten. Alleen op deze negatieve benadering vanuit jouw kant zal de moeder echt niet accoord gaan. Alleen als er sprake kan zijn van samenwerken tussen vader en moeder en kijken wat voor vader en moeder haalbaar is in verandering van omgangsregeling zal er misschien iets op een positieve manier te veranderen zijn in de omgangsregeling. Jij bent wel onderdeel van het geheel maar je kunt als vriendin van......echt niet zomaar even willen regelen dat jij de zorg doordeweeks maar even van moeder over gaat nemen omdat jij toevallig thuis bent. De zorg ( en verdeling daarvan) van de kinderen blijft een zaak tussen vader en moeder. Zet niet deze kinderen in om verandering af te dwingen. Het verhaal van mogen kiezen bij 12 jaar is nog steeds een fabel en blijft maar hangen in scheidingsland. Zie de blog die Nieuwe stap aangeeft.

Papa - 18 jul 2019

Nikkie verwoordt ook mijn onderbuikgevoel over deze post van Victoria . Alweer een stiefouder die schrijft uit naam van de biologische ouder en denkt te kunnen mee beslissen of kinderen van 12 zomaar ff kunnen besluiten waar ze gaan wonen . Waar komen toch elke keer die fabeltjes vandaan dat kinderen van 12 alles zelf mogen beslissen ? Verder neem ook ik aanstoot aan de manier waarop Victoria schrijft over de biologische moeder en serieus denkt dat haar denkwijze de juiste is . Keer op keer lees ik op deze site verhalen van stiefouders die het allemaal wel ff weten hoe met de kinderen van iemand anders om te gaan. Schoenmaker hou je bij je leest en laat het opvoeden en beslissingen maken aan de biologische ouders over . Punt .

nikkie - 18 jul 2019

Papa, ik verbaas me ook hoe hardnekkig deze fabel (met 12 mogen kiezen bij wie kinderen willen wonen) al jaren blijft rondgaan. Toen er nog geen internet was kan ik me voorstellen dat mensen niet direct de juiste informatie weten maar nu anno 2019 is op internet overal te lezen dat kinderen echt niet mogen kiezen met 12. Daarnaast is het in mijn ogen ook gewoon logisch nadenken dat kiezen met 12 gewoon en te zware last is voor kinderen en je als ouder die last niet eens bij je kinderen hoort neer te leggen.

REAGEER OP DEZE BLOG

Laat ook van je horen!

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *


drie × = 15




Veel gelezen blogs

Scheiden en nu? Je scheiding aanvragen, hoe doe je dat? Alles wat je wilt weten over alimentatie na je scheiding Partneralimentatie gaat van twaalf naar vijf jaar Alles over partneralimentatie Alles over kinderalimentatie Kinderalimentatie en de nieuwe partner; hier moet je op letten! Alimentatie berekenen 13 tips voor gescheiden ouders 5 super tips voor het opstellen van het ouderschapsplan Co ouderschap, wat houdt dat precies in? Rechten van vader bij de omgangsregeling Toestemmingsformulier om te reizen met kind na scheiding Echtscheiding en hechting bij baby’s en peuters Verwerking van je scheiding Zo heb ik de eenzaamheid na de scheiding overwonnen Wat is een vechtscheiding nou eigenlijk? Wanneer mag ik weer moeder zijn? Frances blogt over ouderverstoting Narcisme in je relatie: herken de 3 fases Gaslighting en narcisme. Hoe ga je daar het beste mee om? Wat doet een mediator nou eigenlijk? Rechten van het kind (12-18 jaar) bij de scheiding

Vlog

Lekker met de kinderen op vakantie Bel jij je ex als je met de kinderen aangekomen bent op de plaats van bestemming? Het is een dilemma bij veel gescheiden ouders: je wil rust, je wil vakantie en je wil genieten. Even helemaal los zijn van alles wat er thuis gebeurt. Dus liever geen contact met Lees verder > met de kinderen op vakantie
Hoi, ik ben Annelies Hulsker en ik nodig je uit om lid te worden van onze Community om in contact te komen met andere ervarensdeskundigen.
Hoi, ik ben Elske Damen, wij willen je helpen om de periode tijdens en na je scheiding net wat makkelijker te maken, ik wens je veel plezier op deze site.