Menu

Verwerking van je scheiding

39 reacties
verwerken van je scheideing

Een scheiding zet je leven op zijn kop. Werkelijk álles waar je aan gewend was, gaat veranderen. En dan zit je zelf ook nog eens in een achtbaan van emoties en waarschijnlijk je kinderen ook. De verwerking van je scheiding.

Poeh, hoe ga je dat aanvliegen?

Proces van verwerking van je scheiding; de rouwcurve

Om te beginnen is het fijn om te weten dat het niet raar is dat je verschillende fases doormaakt. De rouwcurve van Elisabeth Kübler-Ross heeft vijf fasen omschreven die de meeste mensen geheel of gedeeltelijk doorlopen om na een traumatische ervaring –en dus ook een scheiding- weer tot rust te komen.

Schematisch ziet de rouwcurve er als volgt uit:

verwerking scheiding rouwcurve

1. Ontkenning:

In deze fase beschermt de persoon zich door de waarheid geheel af te wijzen. Dit gedrag geeft iemand de gelegenheid om de waarheid gedoseerd tot zich te laten komen. Aan het einde van deze fase gaat de persoon op zoek naar de feiten, de waarheid, de schuldige.

2. Boosheid:

De persoon protesteert tegen de verdrietige ervaring en heeft hierbij veel woede. Vaak richt de woede zich ook (ten onrechte) tegen de brenger van het nieuws. Hierbij komen gedachten naar boven als: “Waarom ik?” of “waarom nu”. Ook spelen gedachten van wraak. Soms probeert men de schuld ook iemand in de schoenen te schuiven. Het is een gezond psychologisch verdedigingsmiddel om de schuld buiten zichzelf te zoeken. Door zich druk te maken over de schuldvraag ontwijkt men ook het gevoel van verlies en verdriet.

3. Onderhandelen en vechten:

Als de verliezer merkt dat protesteren en boosheid niet helpt kan men proberen het verlies te verwerken door zich doelen te stellen of beloften te doen. Ook kan men naar de rechter stappen bij een echtscheiding. Of men kan het recht in eigen hand nemen en een tegenaanval organiseren. Een (ex)geliefde kan men stalken.

4. Depressie:

Als het verdriet niet langer te ontkennen is en protesten, onderhandelingen, tegenaanvallen, etc. niet geholpen hebben, treedt vaak depressie op.

5. Aanvaarding:

Na verloop van tijd ziet de persoon in dat de waarheid niet te bestrijden is en accepteert het verdriet. Iemand die een geliefde heeft verloren kan weer proberen nieuwe contacten te leggen en plannen maken voor een leven zonder de geliefde. Dan ben je aanbeland op het onderste punt van de rouwcurve.

Bovenstaande fasen zullen niet zonder slag of stoot aan je voorbij trekken. Hier gaat een lange periode overheen. Dit duurt gemiddeld tussen de 2 en 5 jaar. Het is natuurlijk per persoon wisselend, afhankelijk van het moment dat je aan je verwerking begint. Het kan zijn dat je de scheiding geïnitieerd hebt en dan ben je al langer bezig met de verwerking. Dan zullen de periodes van ontkenning en boosheid stukken korter zijn dan wanneer je ineens geconfronteerd wordt met een partner die wil scheiden. Verlies, boosheid, verdriet en verbazing wisselen elkaar af. Hoe nu verder? Wat moet er geregeld worden? Hoe gaat het met de kinderen? Waarom? Vragen als deze blijven door je hoofd schieten.

Wat is belangrijk tijdens de verwerking van je scheiding?

In tweeën splitsen

Probeer bij de afhandeling van het juridische proces zoveel mogelijk je emoties aan de kant te zetten. Je zal je in tweeën moeten splitsen: je verstand en je emotie moeten gescheiden worden. Op basis van emotie kan je geen beslissingen nemen die jouw toekomst en die van je kinderen bepalen.

Sterk zijn

Belangrijk is verder dat jezelf sterk probeert te zijn, zeker als je kinderen hebt. Jíj zal hen door deze moeilijke periode heen moeten helpen en het helpt niet wanneer jijzelf instort. Met veel geduld en aandacht probeer je een nieuw en veilig thuis te creëren. Een huis waar ze zich weer thuis voelen en waar ze zichzelf kunnen zijn. Blijf daarbij vooral onthouden dat jij ervoor kan zorgen dat je kinderen zich veilig voelen in jóuw huis. Jij kan je ex niet veranderen en je hebt ook geen invloed op de kinderen wanneer ze bij je ex zijn.

Beslissingen nemen

Je moet ineens over heel veel zaken nadenken. Waar wil ik wonen? Kan ik rondkomen van 1 salaris? Hoe gaat het met de opvang van de kinderen? Probeer deze beslissingen te nemen zonder in je emotie te blijven hangen. Doordat je druk bezig bent met alle beslissingen, zul je niet veel tijd over houden om je verdriet te verwerken. Geef jezelf de tijd! Uiteindelijk zul je je beter voelen.

Praat met anderen

Vind in je omgeving personen die naar je willen luisteren. Die je steunen, no matter what. Maar het mooiste is natuurlijk wanneer deze personen je ook af en toe een spiegel voorhouden. Jou laten zien wat jouw eigen rol is in het geheel. Laat dit toe en probeer er wat mee te doen. Wanneer je nog niet zover bent, bedenk je dan wel dat deze personen het goed met je voor hebben en stoot ze niet af. Blijf ernaar luisteren want uiteindelijk zul je er zeker je voordeel mee doen.

Lees ervaringen van anderen

Onder het kopje scheidingsblogs vind je heel veel ervaringen van anderen. We hebben mannelijke en vrouwelijke bloggers en allemaal schrijven ze over hun eigen ervaringen tijdens of na de scheiding. Natuurlijk voel je je niet door iedereen aangesproken maar wij zijn ervan overtuigd dat er bloggers bijzitten die (voor een gedeelte) hetzelfde meemaken als jij. Waar je herkenning vindt. En voelt dat het niet vreemd is wat jij voelt en doormaakt. Dat kan enorm helpen bij je verwerking.

Gun jezelf de tijd

Na een tijd zul je in een rustigere periode komen. Je dagelijkse leven is weer wat genormaliseerd, er zijn nieuwe patronen ontstaan en er komt weer routine in je leven. Dan krijg je de rust en de tijd om te gaan verwerken. Gun jezelf die tijd. Het hoeft niet binnen een bepaalde periode helemaal afgerond te zijn. Er kan weer een terugval komen, dat je huilbuien krijgt of neerslachtig wordt. Hou in je achterhoofd dat het normaal is. Dat je niet de enige bent en dat je al een heel eind op weg bent.

Je komt steeds dichter bij het moment dat je leven niet langer om je scheiding draait maar dat je je weer op een positieve toekomst kan richten.

De verwerking van je scheiding is dus een proces dat voor iedereen anders verloopt en afhankelijk is van heel veel factoren.  Zoek hulp voor jezelf en eventueel voor je kinderen. Hier zal je de rest van je leven profijt van hebben.

Kun je bij de verwerking van je scheiding hulp gebruiken van een online scheidingscoach? Wij kunnen je stap voor stap begeleiden door deze moeilijke situatie. Vraag via info@nieuwestap.nl  wat wij voor je kunnen betekenen.

REACTIES

Inge Pfeifer - 22 dec 2019

Ik heb het een beetje gelezen , maar altijd weer : als er kinderen in het spel zijn. Wij hadden geen kinderen en zijn net gescheiden en zonder kinderen is het verwerkingsproces net zo moeilijk. Het voelt voor mij alsof mijn ex-man is overleden en ik vind het heel moeilijk om het een plekje te geven en in wat voor ellende je erdoor krijgt. Ik wist dat er met mijn ex-man iets niet klopte, omdat hij weer stiekem begon te drinken en pas veel later had ik pas door dat ie vreemd ging. Wij hadden een heel goed huwelijk en dit had nooit hoeven te gebeuren. Ik voel mij ook niet schuldig, ik heb deze ellende nooit gewild .

    George John - 22 jan 2020

    Als je kinderen hebt of je hebt geen kinderen, de schade is even groot, mensen die het zelf niet hebben meegemaakt praten er maar gemakkelijk over. Je moet zus en je moet zo, een ieder heeft verschillende emoties, en gaat er verschillend mee om. Als je alles uit een boekje haalt, dat strookt niet met de werkelijkheid.

    Wim husson - 14 mrt 2020

    Hoi Inge Ik heb zelf wel 1 zoon maar vindt ook dat het verwerken niets met kinderen heeft te maken ik zelf ben van januari uit elkaar voor mijn ex was het ook niet meer goed genoeg terwijl we best nog en goede relatie hadden dus met of zonder kinderen het altijd een moeilijk tijd in he leven zeker als je zelf niet achter de beslissing staat Ik wens je veel sterkte in deze moeilijke tijden

    Joy - 22 mrt 2020

    Hoi Gerard Alle goede bedoelde adviezen zijn misschien lastig om in te voelen wanneer je je zo leeg voelt. Probeer echt beter voor jezelf te zorgen dan ga je je uiteindelijk beter voelen. Er is maar 1 iemand die ervoor kan zorgen dat je wéér gelukkig wordt en dat ben jij zelf. Uiteindelijk kan je dan ook weer gelukkig worden in een evt. nieuwe relatie. Ik wens je veel sterkte!

    Anne - 27 mei 2020

    Herkenbaar Wim . Mijn man wil scheiden terwijl ik dit niet wil dus dan is t moeilijker te aanvaarden ...daarnaast houden wij nog veel van elkaar . Toch is mijn man heel overtuigd dat hij wil scheiden ... graag kom ik in contact met lotgenoten . Ik woon in Brabant .

    Martin Rosselle - 8 jul 2020

    Ik ben net gescheiden en woon voorlopig nog in 'ons' huis. Het is intussen verkocht, maar moeten nog naar de notaris voor alles formaliteiten. Mijn vrouw ziet me ook nog graag, en ik haar ook, maar soms gaan mensen uit elkaar om andere redenen... Dit is het geval hier, na 4 jaar rond te lopen met een gevoel dat ik eerst niet kon plaatsen, ingezien dat het toch wel de relatie was die me zot rot deed voelen. 15 jaar huwelijk... geen kinderen, maar zoals andere mensen zeggen, het blijft zwaar. Mensen besluiten niet zomaar om uit elkaar te gaan denk ik, niemand doet dit voor zijn plezier.

Peter - 29 dec 2019

Ja, gaat lang duren. Weet dat er 2 zijn maar het is hoe heeft de ander er tegen aan gekeken van uit zijn hoek dacht dat we goed communicerde niet dus. Nu 1x 3 jaar nu 9 jaar vreselijk voel me een boeman een melatse. Nee ik ga het anders doen.

Gerard - 8 feb 2020

Zo herkenbaar. De pijn die ik heb na een huwelijk van 9 jaar is onbeschrijfelijk. Ik droom best vaak dat alles goed is en dan word je wakker in een hel Ik ben nu 3 maanden verder en ben ontzettend eenzaam Ik probeer mij sterk te houden Ik loop doelloos door de stad met nauwlijks besef wat er om mij heen gebeurd. Ik kijk in winkels maar ik zie niks. De leegte in mij voelt vreselijk erg. Ik werk gewoon door op een hoog stress niveau. Laatst dacht ik dat ik een hartaanval kreeg. Ik lees veel boeken over scheidingen en dan gaat het over loslaten acceptatie elkaar geluk gunnen jezelf vergeven etc etc.maar zeg dat maar tegen je gevoel

    Profielfoto van Eline Stap

    Eline Stap - 9 feb 2020

    Gerard, ik zou voor je eigen gezondheid eens met je huisarts gaan praten. Vluchten in werk lijkt een goede oplossing, maar je hebt een stressvolle baan. En buiten je werk zit je vol verdriet. Genoeg om inderdaad een keer een hartaanval te krijgen. Ik zou morgen gelijk bellen, en om hulp vragen.

    Profielfoto van Christa

    Christa - 18 feb 2020

    Een scheiding is gewoon traumatisch! En over een trauma kun je eenmaal niet zo makkelijk heen stappen. Ik ben zelf in therapie gegaan en mijn kinderen ook. Ik denk dat de meeste gescheiden mensen therapie nodig hebben om zoiets heftigs als een scheiding een plekje te kunnen geven.Sterkte!

    W - 4 mrt 2020

    Misschien helpt het idee dat ik ook in de stad loop met precies hetzelfde lege gevoel. Ik heb hoop dat het ooit weet anders word en voel hiermee dat mijn liefde in ieder geval echt was.... Zorg goed voor jezelf waar je kan, niemand anders kan het voor je doen en je verdient het!

    Pip - 12 apr 2020

    Herkenbaar! Het vliegt je aan ! Je bent verdrietig en eenzaam. Gevoel is zo ....uh ....ja wat is net eigenlijk Jij ook succes

nikkie - 18 feb 2020

Ik denk dat heel veel mensen niet meer weten hoe op hun eigen (overlevings) kracht te vertrouwen. Als men dat wel kan is therapie echt niet altijd nodig.

carolina - 20 feb 2020

Ben zelf 2 weken geleden gescheiden na een relatie van 30 jaar. Mijn man praatte jarenlang niet tegen mij. Dit noemen ze stiltebehandeling, valt onder: 'verborgen narcisme'. Heb in een half jaar tijd vreselijke grote stappen gezet. Zit in een heerlijk huisje.. Maar nu is het echt stil, en vind het vreselijk dat ik het stempel heb van een gescheiden vrouw. Val nu pas in dat grote gat... Hoop dat we elkaar kunnen steunen in deze fase van rouw...

    Profielfoto van Hedwig

    Hedwig - 3 mrt 2020

    Ik snap je helemaal!

    Anne - 27 mei 2020

    Hoi Carolina , Ik snap je helemaal . Ik hoop ook dat we elkaar kunnen steunen on deze fase van rouw . Vooral de ochtend voel ik me depri en het s avonds alleen zitten op de bank en de weekenden als de kinderen weg zijn en je in een leeg huis zit . Ik sta pas aan t begin van een scheiding dus nog moeilijk te bevatten ...

Wishfull29 - 21 feb 2020

Ik ben sinds oktober in de steek gelaten en 2 weken later stierf mijn vader. Alsof ik twee keer op korte tijd door een zware hel moet gaan...Ik heb al een hele goeie periode gehad, maar heb sinds deze week terug dat gevoel van onbehagen. Ik heb twee kids en de oudste is er ook echt niet goed van. Ik zal zo blij zijn als alles geregeld is. En inderdaad zoals hierboven is de eenzaamheid het ergste, de gewoontes die wegvallen...de weken waarin ik mijn kids heb, is alles super! De weken zonder zijn de ergste.

    IkWilHetGraagKwijtMaarMijnNaamBlijftPrive - 14 mrt 2020

    Ook ik kreeg het dubbel te verduren: op de dag dat ik afscheid van mijn vrouw nam omdat zij terug ging naar haar geboorteland, kreeg ik te horen dat mijn enige broer kanker heeft. Ondanks dat we uit elkaar gingen (heimwee) en na forse problemen besloten we verder te gaan samen. De bedoeling was dat ik zo snel mogelijk naar haar toe zou komen. Het nieuws dat bij mij broer uitzaaiingen gevonden waren waardoor zijn prognose heel veel slechter werd viel vlak voor Valentijnsdag. Daardoor vergat ik Valentijnsdag. Mijn vrouw, een latina, was in alle staten, wilde van geen excuses weten en beëindigde de relatie. Ik kwam er achter dat ze direct druk is begonnen te daten en loop nu met mijn ziel in stukken onder mijn arm. Ik geloof niet dat ik ooit eerder zo verdrietig ben geweest.

Chris - 22 feb 2020

Al's het ĺeven een gezeschap spel zou zijn Dan pakte ik het in en speelde het nooit meer

Pinokkio's ex - 25 feb 2020

Ik ben nog steeds op zoek naar het 'waarom'. Tegen beter weten in. Ik zal het nooit weten en ook niet begrijpen. Na 29 jaar samen, 3 prachtige kinderen. Heimelijk contact met andere vrouwen. Drie jaar geleden kwam ik er achter. Hij zou het niet meer doen, snapte ook niet waarom hij het deed, zei er geen behoefte aan te hebben. Na 7x hem geconfronteerd te hebben met zijn leugens, heb ik er een punt achter gezet. Verstandelijk weet ik dat het niet anders kan. Telkens over mijn grenzen gaan. Maar om het te accepteren dat het zo is, is zó verdomde lastig.

Profielfoto van Eline Stap

Eline Stap - 25 feb 2020

Dat is heel pittig, ja. En dat waarom, dat begrijp ik goed. Het antwoord ga je helaas nooit krijgen. Hooguit inderdaad 'ik weet het niet', je gaat niet horen waardoor jij het af kunt sluiten. Hopelijk lukt het je een plek te geven en vooruit te kijken. Heel sterk van je om er een punt achter te zetten.

    Pinokkio’s ex - 27 feb 2020

    Nadat ik er een punt achter had gezet heeft hij me, tot een maand geleden, nog wel vijf keer gevraagd of we toch niet gewoon alles achter ons konden laten en samen verder te gaan. En nu krijg ik een berichtje dat het beter is dat we ieder onze eigen weg gaan omdat we niet meer bij elkaar passen. Stel je voor dat ik op zijn verzoek was ingegaan, om toch weer samen verder te gaan. Hij heeft zijn heil nu vast weer gevonden bij een andere vrouw, en heeft hij al afscheid genomen van mij. Zo makkelijk kan dat gaan.

    Pinokkio's ex - 19 mei 2020

    Hoe waar was mijn vermoeden. Nu 3 maanden later weet ik dat hij inderdaad al een ander heeft. Ze mag hem hebben, met al zijn leugens erbij.

Yvonne - 3 mrt 2020

Ik kwam er in december achter dat mijn man me gedroog met een ander ,notabele ook nog een collega van ons beiden. Ons huwelijk was al jaren niet meer wat het moet zijn. We leefden als broer en zus . Stoorden ons aan elkaars karakter . Ik ben me toen gaan verdiepen in wat als het dan echt tot een scheiding komt ?ik heb gesproken mer een vriend van vroeger , die me vertelde hoe zijn scheiding tot stand is gekomen. Deze vriend was echt een steun voor ne en heeft me gezegd dat als ik nog kans van slagen zie in mijn huwelijk dat ik er echt voor moet gaan . Ik heb mijn man geconfronteerd met een gesprek , waarin ik alles heb gezegd wat ik van onze relatie vond en ook duidelijk aangegeven dat we p deze voet niet verder kunnen . Dit gesprek kwam heel hard aan bij mijn man . Ook ik had heel veel verdriet . S’Avonds nogmaals met hem gesproken , er was zoveel verdriet bij ins beiden , dit was voor mij het teken dat wij ontzettend veel voor elkaar voelen . En wij helemaal niet moeten stopen met ons huwelijk Maar er voor moeten vechten . Als ik echt had willen scheiden had ik dat wel gedaan . Maar dat wilde ik helemaal niet . We zijn verder gegaan met ins huwelijk , maar afgelopen jaar in oktober kreeg ik signalen , signalen waar ik bang van werd . Zo bang dat ik hem niet eens durfde te vragen of er iemand anders in zijn leven was . Maar in december kwam ik er dan ook echt achter . Hij ontkende eerst alles . Toen ik hoorde dat hjj met haar had gekust was dat de eerste messteek in mijn lijf . Ik kon het niet geloven . Toen hij dagen later ook nog kreeg te horen dat hij ook met haar in bed al was beland ging ik kapot van binnen. Dit kon toch niet waar zijn. Hij heeft mij en de kinderen zoveel pijn aangedaan en ons mer kerst en oud en nieuw gewoon laten barsten . Hij gong heel gemakkelijk en maar al te graag naar haar . Toen bij nu in februari ook nog verteld dat hij met haar op vakantie ging brak ik helemaal . Inmiddels liggen wiki in scheiding . Maar ik heb het nog steeds heel moeilijk . Ik huil iedere dag . Ik ben boos , heb paniekaanvallen , verdriet en vooral pijn. Ik voel me alleen goed met mijn meiden en mijn hond . Toch heb ik sinds kort weer Contact met een hele goede vriend , ook gescheiden. Het s een schat van een man met 3 dochters . Hij woont een half uur rijden bij mij vandaan . Ik vind hem erg aardig en heb zeker een gee goede klik met hem maar tegelijkertijd. Krijg ik paniekaanvallen als ik al denk aan een nieuwe relatie . Ik maak me in heel veel dingen druk . Ik dit nog volop met mijn gevoel in mijn huwelijk , met de nan wat ik al 18,5 jaar mee samen ben . En waar ik ondanks wat hij me heeft aangedaan nog geel veel gevoelens voor heb . Hij is nog steeds samen met zijn nieuwe liefde , waar ik echt kapot aan ga . Ik zou xo makkelijk in een nieuwe relatie kunnen zitten maar mijn gevoel zegt wat anders . Ik blokkeer helemaal . Ik loop allen maar te piekeren . Ik werk ontzettend veel en snak naar de vrije tijd net mijn kinderen . Ik vind het fijn om een bestfriend te hebben , hij is een belangrijk persoon in mijn leven , een persoon die ik echt als een goede vriend wil houden . Maar nu een relatie aangaan dat kan ik niet . Mijn lichaam blokkeert al bij de gedachte . Ik denk dat ik de tijd moet gaan nemen om over deze scheiding heen te komen , al vraag ik me af of ik erover heen kom . Ik ben gewoon bang dat ik de liefde wat ik in me heb nooit meer aan een andere man kan geven . Ik ben graag bij mijn bestfriend maar mijn gevoel zegt dat ik me hier niet 100% voor kan geven . Ik Heb rust nodig .ik weet zelfs niet eens of ik nog wel een relatie wil .Her us me allemaal teveel nu . Twee nieuwe vanen erbij , zorg voor de kinderen , papierwerk en het regelen van mijn scheiding , mijn studie wat ik nog af moet ronden . Mijn hondje En mezelf in dit alles nog staande weten te houden . Mensen die continue vragen stellen over de scheiding . Mijn bestfriend die maar steeds roept dat alles goedkomt . Ook daar erger ik me aan omdat het voor mijn helemaal niet zo voelt . Hij bedoelt het allemaal heel goed , maar ik weet dat hij al echt een relatie wil . Ik kan dat niet . En waar ik me enorm zorgen over maak is mijn toekomst . Ik kan met hem niet het leven leiden wat ik graag zou willen . Win kunnen de eerste 10 jaar alleen een lat-relatie hebben . Ik ken mezelf geel goed en ik weet dat ik dat niet ga volhouden . Ik wil hem en de kinderen geen verdriet aandoen , en ook mij en de kinderen niet . Ik heb hem een paar weken geleden gezegd dat ik onze vriendschap niet op het spel wil zetten . Want deze vriendschap is mij heel veel waard . Uk vind het ook niet eerlijk naar hem toe omdat mijn gevoel nog zo erg bij mijn bijna ex-man ligt . Ik ben gewoon ten einde raad . Kom ik hier ooit nog overheen .

    Pip - 12 apr 2020

    Wat je hier schrijft begrijp ik heel goed.Alles vliegt je aan en ook ik vraag me af of ik ooit weer zo van iemand kan houden. Dagen gaat het goed en dan ineens zit je weer te janken .Wil je hem bellen ,vragen stellen. Het liefst een winterslaap houden! Ik wens je veel sterkte

Selma - 2 apr 2020

Na 10 jaar huwelijk besloten om er een punt achter te zetten, ik had het 5 jaar geleden al besloten maar door sociale druk en en smeekbede van mijn (ex)man toch een kans gegeven wat ik beter niet had kunnen doen. Ik beleef namelijk exact dezelfde intense pijn als toen. Het voelt idd alsof een geliefde komt te overlijden. Je hart scheurt gewoon het is zo pijnlijk. Heb ook nog geen kinderen maar dat maakt de pijn niet minder. Soms denk ik juist had ik ze maar dan had ik tenminste wat uit een tienjarig huwelijk gehaald zoveel gedachten zoveel emoties echt heel moeilijk.

nachtmerrie - 9 apr 2020

Wij hadden niet zo'n goed huwelijk veel ruzie, toch heeft het 25 jaar geduurd. 2 volwassen kinderen en een fantastisch kleinkind. We hebben nooit gepraat, ik wist niet dat ons huwelijk hem zo hoog zat. Hij heeft de politie gebeld om mij uit ons huis te zetten, uiteraard wordt dit niet zo gedaan en is hij uiteindelijk vertrokken zonder info, babbel, vechten voor een beter huwelijk, psycholoog, niks... We leven nu 3 maanden apart, mijn zoon die nog thuis woont is vandaag gecrasht. Hij wil ons geen van beide meer zien want er blijft ruzie en hij kan dit niet aan. Maar ik zelf ook niet. Ik begrijp niet dat je iemand na 25 jaar zo op straat kan zetten zonder er voor te gaan, er voor te vechten. We zouden het weekend er na nog samen op weekend gaan, wat is er toch plots gebeurd. Hij heeft een zaak en heeft met mijn verjaardag de scheiding laten toekomen, wij zijn nog geen 4 maand apart en hij is al zover, ik ben triestig en lig heel de dag te wenen in mijn bed. Wat doe je hieraan?

    Susan - 5 mei 2020

    Hoi nachtmerrie, Heel heftig dit zeg. Vooral het stuk dat het niet goed gaat met je zoon. Hij is duidelijk erg boos. Mijn advies, waar je overigens niets mee hoeft. Investeer minder tijd in je boosheid naar je ex maar investeer in het herstellen van contact met je zoon en kijk wat hij van je nodig heeft. Je ex gaat uiteindelijk zijn eigen leven leiden, je zoon wil je zoveel mogelijk in je leven houden. Vraag jezelf af wie het belangrijkste zijn in je leven en verdeel je aandacht en energie dusdanig zo.

Enna-ira - 20 apr 2020

Dag allemaal, Wat een verhalen en leed. Hoofden, harten en handen zijn er vol van. Bij de dag leven heb ik geleerd, dat deed ik eigenlijk al heel lang; om overzicht te houden. Pijn is er, dat was in het huwelijk ook al niet te doen, hoeveel kan een mens hebben....... Wat zo belangrijk was en het is nu in duigen, zo logisch en begrijpelijk dat er tijd en bezinning nodig is. Verwerken geloof ik niet meer in, t is een mee omgaan, maar hoe dan? Er zijn momenten dat mijn geest iets belangrijkers dan ikzelf te doen heeft, en dat geeft vreemd genoeg verlichting. Sterkte en liefs, Enna-ira

Susan - 5 mei 2020

Hoi Lezers, Ook ik wil graag delen en mijn verhaal kwijt, veel is zo herkenbaar. Mijn relatie was 10 jaar en we hebben twee kinderen. Het verdriet is enorm, niet alleen omdat we uit elkaar zijn maar ook omdat de wens van een gezin en samen oud worden met de man van mijn kinderen is vervlogen. Ik merk dat ik me wat depressief voel en erg leeg van binnen. Kan me naar de buiten wereld goed voordoen maar van binnen zo verdrietig en boos. Lastig vind ik het ook dat ik bijna alleen voor alle zorg en kosten opdraai. Nu met 1 salaris voor mezelf en de kinderen zorgen. Het idee is om samen voor de kinderen te zorgen maar ik de praktijk is het niet haalbaar. Door het vroege opstaan i.v.m. zijn werk kunnen de kinderen daar doordeweeks niet slapen. Financieel houdt hij niets over dus komt het op mijn schouder waardoor het nu zwaar voelt allemaal. Ik probeer positief te denken maar het lijkt wel steeds moeilijker te worden.

    Anoniem - 13 jun 2020

    Zo herkenbaar! Ik heb ze doordeweeks ook altijd.... En dat geeft niet, ik hou zielsveel van ze. Maar het is zwaar, om er zo alleen voor te staan. Ook na 10 jaar uit elkaar, en hij had binnen een maand een ander.. waar hij al maanden stiekem contact mee had. Nog steeds op stap 1 van de scheiding en inmiddels bijna 9 maanden uit elkaar. Ondanks dat het mijn eerste stap was , mis ik hem enorm. Het gezinsleven en de toekomst die ik samen voor ogen had. In een vinger knip was dit alles verdwenen en gaat hij dit realiseren met een 10 jaar jongere collega.

Tine - 22 mei 2020

Hallo Ook ik probeer een scheiding te boven te komen. Al meer dan een jaar gescheiden na 32 jaar huwelijk. Mijn man is verliefd geworden op iemand anders en is hier dan ook een gezin mee gestart. Het is een erg moeilijke periode geweest maar na anderhalf jaar verwacht je toch dat het wat beter gaat maar niets is minder waard. Ik heb ondertussen nieuwe dingen gedaan, oude vriendschappen opgewaardeerd en nieuwe mensen leren kennen maar op bepaalde vlakken blijf ik gewoon steken. De kinderen lijken zich te settelen in de nieuwe situatie. Maar ik blijf het ongelooflijk vinden, zo onrealistisch. Nog steeds is het alsof ik iedere dag aan het dromen ben dat dit me overkomt. Nu met de lockdown is het erg zwaar geworden, daar waar ik dacht dat ik de situatie aanvaard had, blijkt dit tijdens corona toch niet het geval te zijn. Ik mis mijn ex-man. Ik mis ons. Ik besef dat opnieuw een relatie beginnen absoluut geen optie is; ik weet dat dit niet zou lukken - daarvoor ben ik te hard gekwetst en waardeer ik mijn leventje alleen te veel - maar ik mis hem wel en dat doet pijn. Ik mis troost en mijn klankbord. Wanneer stop ik om hem graag te zien?

    Caroline - 25 mei 2020

    Mijn man wilde scheiden na een huwelijk van 37 jaar. Hij was al lang niet echt gelukkig zei hij. Nu 2 jaar later zit ik denk ik in de depressieve periode als ik de fases lees. Ook ik mis mijn ex. Ik mis ons leven ons verleden en onze toekomst. Wanneer kan ik dit eindelijk een plek geven??

Clarice - 23 mei 2020

Fijn om dit blog te vinden. Gisteren heb ik de knoop na bijna 23 jaar huwelijk na heel veel twijfels doorgehakt. Na een bezoek aan een relatiepsycholoog waarin termen als narcisme en autisme de boventoon voerden wat het duidelijk. Ik kan niet meer, wil niet meer, het gevoel is weg. De kinderen drongen al langer aan, maar ik kon het niet. En nu lijk ik in een slechte film beland. Krijg geen hap door de keel, huilbuien, ben ik hier werkelijk in beland? Oh wat een verschrikkelijke pijn in mijn lijf. Die angst: ga ik het straks (financieel) redden? Waar ga ik wonen? Vreselijk gewoon...en toch MOET het

Mayke - 15 jun 2020

Na 2,5 jaar probeer ik nog steeds de scheiding een plaats te geven. We zijn 21 jaar samen geweest en hebben 3 kinderen (12-11-7) We zijn elkaar in ons huwelijk kwijt geraakt, we leefden langs elkaar op, maar hadden het eigenlijk ook heel fijn. We voelde elkaar aan en waren maatjes. Ineen veranderde alles, we kwamen in een nieuwe fase en vonden elkaar niet. We waren elkaars eerste echte liefde toen we naar elkaar uitspraken dat we niet samen verder wilde vond mijn man binnen een paar weken een nieuwe liefde op tinder. Vechten tegen een nieuwe liefde kon ik niet meer opbrengen, ik voelde me gekwetst en gekleineerd. Er verschenen allerlei foto's van hem en haar op sociale media en iedereen leek al van de relatie af te weten. Ineen ging de scheiding heel snel, 1 maart spraken we naar elkaar uit dat het niet lekker liep, in juli waren we al officieel gescheiden. Ik heb het nooit een plek kunnen geven, ik kan nog steeds niet geloven dat je zoveel van iemand kunt houden en dan toch samen geen leven mag opbouwen. Ondanks dat ik een nieuwe liefde vond, blijft de scheiding me achtervolgen. Ik zou het zo graag los willen laten, niet meer de pijn voelen. We gaan nog steeds heel goed met elkaar om, dit wil ik ook vasthouden in het belang van de kinderen, maar het doet zoveel pijn om te zien dat hij zijn leven verder oppakt en door kan gaan.

Jack - 20 jun 2020

Het is tot nu toe herkenbaar. Ik heb nog wel even in ontkenning gezeten. Boos was niet al te lang. Maar was niet heel onprettig. Door boos te zijn kon ik mijn gevoelens wel kwijt. Maar snel kwam het verdriet en het besef wat er aan de hand was. Ze ging me echt verlaten. En het verdriet deel is echt vreselijk. Het probleem is dat sommige fases door elkaar lopen. Depressie terwijl je nog alles moet regelen is gewoon niet handig. Het is fijn te lezen dat ik niet alleen sta en meer mensen dit meemaken. Maar ik maak me wel echt zorgen over de tijd die het bij de meeste duurt Als dit waar is het ik nog een hele lange weg te gaan 😕

Wim Van Riet - 24 jun 2020

Hallo mensen, Ik ga door een hel. Het ging al een eindje meoilijk tussen ons maar we raakten toch iedere keer verder. Een paar jaar terug had ik een burn-out en heb mijn vriendin zo gekwetst met woorden en agressie tov van haar en de kinderen. (Ik heb haar nooit geslaan ofzo). Dat ze op een bepaald moment vroeg om niet meer aan haar te komen. Ik heb van pure frustratie beginnen eten en ben 10 kg bij gekomen in 2,5 jaar tijd. Met een enorm overgewicht en een lichaam vol frustratie kon het niet meer verder. Toen ze dat zei en bedoelde dat ze wegging dacht ik nog, dat zal wel. Maar nu is het zover en blijkt er een vriend haar al meer dan een jaar berichten te sturen en willen ze samen een nieuw leven opbouwen. Ik hou nog enorm veel van haar en kan haar nog niet loslaten, de pijn slaat zelfs fysiek uit en het lijkt alsof er een camion op mijn borst staat. maar ik moet me sterk houden voor de kinderen. Mijn ex denkt zelfs van binnen de 2 maanden samen te gaan wonen met die man die ik ken want hij is verantwoordelijke in de voetbal van mijn jongste zoon. Ik ben aan het sterven, klamp me wanhopig vast aan alles van samen, kan niet functioneren. Help!!

    nikkie - 24 jun 2020

    Hoi Wim, het goede nieuws is je bent niet aan het sterven, je weet alleen niet hoe met tegenslagen, frustraties, en teleurstellingen om te gaan. Dan nog meer goed nieuws daar is iets aan te doen. Tijd voor actie dus. Hulp gaan vragen voor jezelf, hoe met deze zaken om te gaan. Tijd ook om te relativeren, zo te lezen is het niet heel vreemd dat jouw vriendin verder wil gaan zonder jouw. Als je nog zoveel van haar houd zoals je schrijft laat je haar gaan en gun je haar juist haar geluk, ook al is dat samen met een ander. Juist loslaten vanuit jouw liefde, dat verdiend zij. Ook jij kan hier doorheen komen, maar je zal zelf de juiste stappen moeten gaan zetten. Heel veel sterkte voor nu.

MamaJo - 27 jun 2020

Het staat vol op deze blog met soortgelijke verhalen. Ik dacht dat mijn gevoel, mijn verdriet, mijn woede en alles erom heen overtrokken was. Er gaan immers zoveel mensen scheiden, waarom heb ik het er dan zo moeilijk mee. Voor mezelf weet ik het wel. Over 2 maanden zouden we 10 jaar getrouwd zijn. Al 4 jaar geleden begon het erg te wankelen. Hij drinkt teveel en was dan vaak vernederend naar mij toe. 3 jaar geleden heb ik hem op heterdaad betrapt met een werkneemster van ons. Jeetje wat een verdriet en woede toen. Maar we hebben samen 2 dochters en ik heb een prachtige stiefdochter, daarnaast hield ik ondanks alles toch nog heel veel van hem. De ruzies en vernederingen bleven toen een paar maanden uit. Maar helaas kwamen ze weer terug en steeds erger. Ik betrapte hem op leugens en zo ook afgelopen maandag weer. Na heel veel speurwerk erachter gekomen dat hij me weer heeft bedrogen. Een helse ruzie gehad en hem de deur uitgestuurd. Hij ging de afgelopen dagen op zijn knieën, smeken om niet te scheiden. Dat hij nu wel beseft wat hij allemaal kwijt gaat raken en dat hij dat niet wil. Maar dat is te laat, maandag naar de advocaat en de kinderen hebben we het vandaag verteld. Maar ik hou nog zoveel van hem... Maar het is zo over!! Ik kan geen enkele leugen meer aan en moet nu echt voor mezelf gaan en de meisjes. Hoe kon hij ons dit aandoen. Ik ga nu met de meiden een hele onzekere tijd tegemoet. Ik ben even spuugzat van mannen maar weet dat hij waarschijnlijk met een maand als het niet eerder is alweer met een meid in bed ligt... sh.t dit doet zo zeer

REAGEER OP DEZE BLOG

Laat ook van je horen!

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *


twee − 1 =




Veel gelezen blogs

Scheiden en nu? Je scheiding aanvragen, hoe doe je dat? Alles wat je wilt weten over alimentatie na je scheiding Partneralimentatie gaat van twaalf naar vijf jaar Alles over partneralimentatie Alles over kinderalimentatie Kinderalimentatie en de nieuwe partner; hier moet je op letten! Alimentatie berekenen 13 tips voor gescheiden ouders 5 super tips voor het opstellen van het ouderschapsplan Co ouderschap, wat houdt dat precies in? Rechten van vader bij de omgangsregeling Toestemmingsformulier om te reizen met kind na scheiding Echtscheiding en hechting bij baby’s en peuters Verwerking van je scheiding Zo heb ik de eenzaamheid na de scheiding overwonnen Wat is een vechtscheiding nou eigenlijk? Wanneer mag ik weer moeder zijn? Frances blogt over ouderverstoting Narcisme in je relatie: herken de 3 fases Gaslighting en narcisme. Hoe ga je daar het beste mee om? Wat doet een mediator nou eigenlijk? Rechten van het kind (12-18 jaar) bij de scheiding

Vlog

Doet het jou ook zo’n pijn om een compleet gezin samen te zien? Op de een of andere manier ziet een compleet gezin er ook altijd perfect uit. Misschien zit je midden in je scheiding, misschien is je scheiding al jaren afgerond… Het blijft pijn doen dat je gezin niet meer “heel is”. Heb jij Lees verder > mijn gezin is niet meer compleet
Hoi, ik ben Annelies Hulsker en ik nodig je uit om lid te worden van onze Community om in contact te komen met andere ervarensdeskundigen.
Hoi, ik ben Elske Damen, wij willen je helpen om de periode tijdens en na je scheiding net wat makkelijker te maken, ik wens je veel plezier op deze site.