Menu

Echtscheiding en hechting bij baby’s en peuters

8 reacties
scheiding en hechting baby's en peuters

Als ik naar de keuken ga, kruipt Mas achter me aan. Hij neemt de kortste route onder de stoelen en eettafel door en past zijn techniek van kruipen daar op aan: buikschuivend. Ik geniet van het wekelijks oppassen op mijn kleinzoon van bijna 9 maanden. De laatste maand heb ik de ontwikkeling van zijn kruipen mee mogen maken. Van wiegend op zijn knietjes, opdrukken en neerploffen, kruipt hij nu de hele kamer door. En dan maakt hij alweer de volgende stap: hij trekt zich op aan de bank. Triomfantelijk lachend kijkt hij me aan. En als hij omvalt, vang ik hem op. Wat heerlijk als een kind zo onbevangen in het leven staat. In het volle vertrouwen dat er altijd iemand voor hem is.

Hechting

In de leeftijdsfase van 0-2 jaar hechten kinderen zich aan hun vader en moeder. Ouders zijn gevoelig voor de signalen van hun kind en leren al snel de verschillende behoeftes onderscheiden. Dit is de basis voor een veilige hechtingsrelatie. Een veilig gehecht kind zal zich vrij voelen om nieuwe situaties in alle openheid en nieuwsgierigheid tegemoet te treden.

Echtscheiding

Echtscheiding is een verworven recht van volwassenen. We hechten veel waarde aan de vrijheid ons leven zo in te richten dat we maximaal geluk en bevrediging kunnen bereiken. Gemakshalve gaan we ervan uit dat wat goed is voor ons, ook goed is voor onze kinderen. De laatste jaren wordt steeds duidelijker dat er een grote verliezer is bij echtscheiding: de kinderen. Het zijn gewoontedieren en houden het liefst alles bij het oude. Ook als de liefde tussen zijn ouders over is.

Kwetsbare fases

Een kind heeft niet om een scheiding gevraagd, voor hem is het een groot verlies. Hij verliest niet alleen zijn veilige haven, het gezin, maar ook de regelmatige aanwezigheid van de andere ouder. In het leven van kinderen zijn er periodes waarin zij extra kwetsbaar zijn voor de scheiding van de ouders. Dat is bijvoorbeeld de puberteit maar ook de leeftijd van 0-2 jaar. Ouders zijn nogal eens geneigd te denken dat een scheiding niet zoveel kwaad kan als kinderen nog heel jong zijn. Het tegendeel is waar. Baby’s en peuters begrijpen niet wat er gebeurt, maar nemen alles op als een emotionele spons. Een echtscheidingsfase gaat gepaard met zeer veel emoties. Baby’s voelen de angst, woede en onmacht van hun ouders.

Gevolgen scheiding voor het jonge kind

Een jong kind ervaart de scheiding en alles wat daar omheen gebeurt als ernstig bedreigend. Kinderen raken ook in de war als hun dagelijkse structuur abrupt verandert. Ze hebben nog geen besef van tijd, oorzaak en gevolg. Als ze een ouder niet zien, dan is hij er ook niet. Wanneer een van de ouders er niet meer regelmatig is, mist het kind een belangrijk hechtingsfiguur. Kinderen bij wie de hechting slecht is verlopen, lopen een verhoogd risico op problemen in uiteenlopende ontwikkelingsgebieden, zoals leren, een positief zelfbeeld en het aangaan van vriendschappen en relaties

Omgangsregeling baby’s en peuters

Alle kinderen zijn gebaat bij een stabiele omgangsregeling met duidelijke regels en afspraken. Dat wil niet zeggen dat deze regeling voor altijd vast hoeft te liggen. Baby’s hebben andere behoeftes dan oudere kinderen. Uit onderzoek blijkt dat heel jonge kinderen een sterkere gehechtheid vertonen naar de moeder, zelfs als de vader een grotere rol speelt in de verzorging dan de moeder. Een omgangsregeling van 1x 14 dagen een weekend of co-ouderschap werkt niet voor het heel jonge kind. Vermeulen (2004) adviseert zelfs dat baby’s tot 18 maanden in principe bij hun moeder moeten wonen met zeer regelmatig contact met de vader. Het is dan ook van essentieel belang dat ouders goed met elkaar om blijven gaan en op een normale manier kunnen communiceren met elkaar over de kinderen. Het gezamenlijk opstellen van een ouderschapsplan is een belangrijke stap daarin. Behalve de afspraken kunnen ouders ook hun pijn uitspreken bij de coach of mediator die hen begeleidt. En dat is weer belangrijk om het gedeelde ouderschap op een goede manier vorm te geven. Oud zeer blijft altijd opspelen. En als ouders blijven ruziën hebben kinderen daar last van. Meer dan je denkt…

Paulien Blom

REACTIES

ouder in nood - 29 apr 2016

"Het is dan ook van essentieel belang dat ouders goed met elkaar om blijven gaan en op een normale manier kunnen communiceren met elkaar over de kinderen. Het gezamenlijk opstellen van een ouderschapsplan is een belangrijke stap daarin. Behalve de afspraken kunnen ouders ook hun pijn uitspreken bij de coach of mediator die hen begeleidt. En dat is weer belangrijk om het gedeelde ouderschap op een goede manier vorm te geven. Oud zeer blijft altijd opspelen. En als ouders blijven ruziën hebben kinderen daar last van. Meer dan je denkt…" Echt helemaal mee eens! Alleen heb ik een ex-partner die hier absoluut niet aan mee wil werken ondanks vele verzoeken tot gesprek, met en zonder mediation. Het standpunt is echter dat dat uitpraten en oplossen totale onzin en derhalve onnodig is en enkel in mijn (vader) belang is. Vanuit haar gezichtspunt is dat wellicht ook zo, aangezien zij mij echt middeleeuwse omgang 'toestaat.' De oudste (gezamenlijk gezag) de ouderwetse 1x per 2wk maar deze omgang ook regelmatig en zonder legitieme reden frustreert, en de jongste (baby 3mnd, (nog) eenzijdig gezag) zullen we het maar niet over hebben: exact 5x gezien en minder dan 4 uur in totaal. En dat is exclusief geboorte want daar mocht ik ook al niet bij...

Freek over kinderen echtscheiding zoetermeer - 13 dec 2016

Het is verschrikkelijk dat de kinderen het grootste slachtoffer zijn van een scheiding vooral als ze nog jong zijn! Onze kinderen zijn de toekomst en een scheiding kan hun visie op deze wereld vervormen en daardoor kunnen ze anders (negatiever) tegen het leven aan gaan kijken. Gelukkig zijn er kindercoaches die de kinderen hier mee helpen en het zou eigenlijk verplicht moeten worden dat zo coach betrokken wordt bij een echtscheiding.

Anna - 26 mrt 2017

Onmachtig. Pure onmacht..wat ik hier lees..zo voel ik het ook. Onze zoon is bijna 2. Wij zijn een vrouwenstel dus is er al sprake van een donor met afspraken en nu wil mijn vrouw scheiden. Ik bem de biologische moeder en soms voel ik me radeloos...ik wil dat mijn zoon zich veilig hecht! Ik wil hem een fijne en vertrouwde omgeving geven, knus en warm! En ik dacht dat we dat hadden..en nu gaat ze weg? Zonder vechten voor t gezin...ik ben ontsteld..maar heb ontdekt in deze keiharde levensles dat mensen verschillende levensdoelen hebben..de mijne is een knus gezinnetje de hare is zelfontwikkeling (?) hoe zorg ik er in vredesnaam voor om op een natuurlijke manier zonder toneel te spelen staande blijf en mijn zoon de.warmte geeft dan wil ik zelf wel de 4 armen om hem heen zijn...de 2 ouders in 1! Ik ga dus ook absoluut niet co ouderen...niet omdat ik niet wil dat mijn vrouw hem niet regelmatig ziet..maar ik wil niet mijn eigen zoon niet maximaal opvoeden! Heeft er iemand tips? De scheiden moet nog rond..dus t ouderschapsplan moet nog vorm krijgen.

    Aaf - 18 dec 2017

    Ik ben heel benieuwd hoe je de regeling uiteindelijk rondgemaakt hebt. Ik ben ook de biologische moeder en we zijn nu een jaar gescheiden. Een dochter van nu 3,5. We spraken co-ouderschap af. Maar nu naar een jaar geeft dochter nog steeds aan niet zolang naar haar andere moeder te willen. Ze heeft veel verdriet. Was al vanaf het begin dat ik haar van me af moest trekken om naar haar andere moeder te gaan. Vreselijk. Andere moeder staat niet open voor gesprek. Maar wat kan ik doen? Ik voel me machteloos en t doet me zoveel verdriet om haar steeds achter te moeten laten. We hebben wel gezamenlijke gezag en geen bekende donor, dus dat scheelt. Maar wat kan ik doen? Aanvechten? Heeft dat zin?

    Cybthia - 2 jul 2018

    Aaf, Ik zit in dezelfde situatie. Zo verdrietig...Heb je het aangevochten? Ik ben heel benieuwd of dit mogelijk is.

Jan - 19 okt 2018

Verschrikkelijk voor de kinderen inderdaad, maar aan de andere kant goed dat hier uitgebreid over gesproken kan worden, dank daarvoor.

bezorgde oma - 2 dec 2018

Hier een situatie waarbij moeder met haar twee kindjes kort geleden uit huis is gegaan. De jongste van net 1 jaar is een weekend 1 nachtje bij papa gaan slapen. Bij papa in het ouderlijk huis dus. De nacht daarna was het drama om haar in slaap te krijgen bij mama die bij oma logeert. Oma die momenteel heel vaak op de kleine past, haar dan ook verzorgt. Dit doet oma al vanaf haar geboorte tijdens de dagen dat mama werkt. Heel vaak in oma's huis. Dat zou je dus als 'vertrouwd' kunnen beschouwen. Het tweede weekend is de kleine alleen een paar uurtjes bij papa gaan spelen, de nacht daarna bij mama werd ze geheel overstuur 's nachts wakker. Mama denkt nu dat beide kindjes beter in het ouderlijk huis kunnen blijven wonen en dat de ouders wisselend daar aanwezig zijn. Totdat de scheiding uitgesproken is en mama een ander huis gaat betrekken. Wat denken jullie hiervan?

Nellie Timmermans - 3 dec 2018

Ik denk dat dit een goede oplossing is. Hele kleintjes hebben nog geen taal om hun ongenoegen duidelijk te maken, en dat doen ze dan vaak door "lastig gedrag"zoals huilen. Het zou de kleintjes veel rust geven als ze gewoon in hun eigen bedje in hun eigen huis kunnen slapen. Dus een goed idee!!

REAGEER OP DEZE BLOG

Laat ook van je horen!

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *


+ vier = 13

Vlog

We hebben continue strijd over de kinderen. Over echt álles! Ik wil echt niet dat hij in mijn huis komt als Lisa weet terug naar mij komt. En ik mag ook niet binnenkomen bij hem. Wat kan ik doen? Roos van Succesvol Scheiden het Gooi vlogt eLees verder > vechtscheiding
Hoi, ik ben Annelies Hulsker en ik nodig je uit om lid te worden van onze Community om in contact te komen met andere ervarensdeskundigen.
Hoi, ik ben Elske Damen, wij willen je helpen om de periode tijdens en na je scheiding net wat makkelijker te maken, ik wens je veel plezier op deze site.