Menu

Communiceren met een ex met autisme… Cathy vertelt

9 reacties
ex met autisme

De enige manier van communicatie met een ex met autisme is duidelijk en rechtstreeks. Dus meldde ik dat hij zijn kansen had verkeken en dat ik met de kinderen bij hem weg ging. Ik zou van hem scheiden.

Hij liet het gelaten over zich heen komen, vond het een hele slechte beslissing van mij. Voor de kinderen en voor hem zelf. Zoals hij altijd alles van mij afkeurde, slecht en fout vond. Dat ik dat zomaar in mijn eentje kon besluiten, hij vond dat bizar en vond t ook onzin. Ik kon gewoon daar blijven. Hij had t duidelijk niet begrepen, de ernst was nog altijd niet doorgedrongen, maar ik ging toch echt weg: dit zou nooit doordringen, hij zal het nooit zien, hij kan het niet zien vanuit zijn situatie. Ons huwelijk zou nooit verbeteren, dat was duidelijk. Daar zat de beperking dwars. Al zijn reacties bevestigden mijn vermoeden van deze beperking. Maar ook reacties van mensen om ons heen. Waarom heeft nooit iemand iets tegen me gezegd?

Achteraf terugkijkend wist eigenlijk iedereen om ons heen dat mijn man een bijzondere man was, maar niemand die mij steunde in de tijd dat ’t moeilijk werd. Niemand die mijn gevoel bevestigde. Achteraf gaven ze aan dat ze het bijzonder vonden dat hij een vrouw had gevonden, dat ik het zo lang met hem had vol kunnen houden.

Zijn “motorvrienden” vertelde me dat ze het zo fijn vonden altijd dat mijn man de motorritten en motorvakanties zo goed organiseerde, routes uitstippelde, overnachting en eten regelde en zorgde dat iedereen op tijd kon tanken. Men vond dat erg handig, daarom mocht hij mee. Maar ze zagen hem zeker niet als vriend, ze sliepen nooit bij hem op de kamer en aan tafel zaten ze liever naast iemand anders. Hij was niet te volgen, had rare humor en stopte niet met zijn verhalen. En ze zagen ook niet dat hij maanden avond na avond achter de computer zat om alles te regelen. In die maanden was hij niet bereikbaar en beschikbaar voor mij en de kinderen.

En zo hoorde ik achteraf zoveel verhalen, die mijn vermoeden bevestigde. Ik was niet gek, mijn intuïtie was prima in orde. Het lag niet aan mij. Maar Oh, wat heb ik ’t toch verkeerd gezien en ingeschat, wat was ik blind, waarom zag ik dit niet aan het begin van onze relatie. En waarom hebben mijn schoonmoeder en mijn zwager niets gezegd? Het is onmogelijk dat ze het niet wisten. Ik weet van mijn kinderen dat ze anders zijn en zich anders gedragen, dat weet een moeder toch en een broer? Waarom heeft ze me niet geïnformeerd? En mijn zwager was getuige bij onze bruiloft. Hij liet niets weten en sinds hij weet dat we gingen scheiden, heeft hij geen enkel contact meer met mij gehad. Het enige wat mijn zwager deed was mijn echtscheiding moeilijker maken, door rekeningen te verdoezelen, te zorgen dat zelfs een deel van mijn eigen huis niet van mij was, omdat er blijkbaar een deel geld van mijn schoonmoeder in zat, dat niet aan mij toe kwam. Zorgen dat mijn man tegen mij werd opgezet, dat hij financieel het onderste uit de kan moest halen, terwijl we er op een fatsoenlijke en nette manier uit zouden zijn gekomen. Wat heb ik hen misdaan?

Maar ik heb de kinderen, een huisje en kan mijn eigen leven gaan leiden. Ik ben inmiddels gescheiden, daarmee ben ik verlost van deze situatie en deze familie.

Cathy is 43 jaar. Moeder van een zoon (7) en een dochter (11). Anderhalf jaar geleden gescheiden van een man van wie men vermoedt dat hij een vorm van autisme heeft. Maandelijks schrijft ze over haar huwelijk, over autisme en scheiding en welk effect dat op haar leven had en nu nog heeft. Langzaam wordt ze weer zichzelf. Vooral hoopt ze lotgenoten te laten weten dat ze niet de enige zijn. Ze is erg eenzaam in haar huwelijk met een autistische man.

REACTIES

Tanha - 18 apr 2017

Ik denk dat je zwager en schoonmoeder je bewust niet hebben geïnformeerd. Had jij hun geloofd als ze hadden gezegd we vermoeden autisme of een gedragsstoornis? Je had gedacht dat ze gek waren of dat ze jaloers waren. Meestal merk je de meeste dingen achteraf...ziet hij zijn kinderen nog wel? Of wil hij deze niet meer zien?

Cellie - 19 apr 2017

Is geen makkelijke situatie geweest. Hede ten dage kunnen kinderen getest worden en m.n. begeleid worden. Je ex zal dit zeker niet hebben gehad gezien jullie leeftyden. Hebben je kinderen ook autisme? Is veelal erfelijk. Goede begeleiding en cursussen geven mooi resultaat. Jammer van houding schoonfamilie. Veel suc6 met jullie verdere stappen!

Jo - 11 mei 2017

Dag Cathy, Bij toeval kwam ik op deze blog terecht en ik wil graag even reageren. Jouw verhaal, de strijd, het niet opgeven is zo herkenbaar. Zelf ben ik 19 jaar samen geweest met een persoon die tot op heden alleen nog maar de diagnose ADHD heeft. Inmiddels is sinds een paar jaar bekend dat mij zoontjes van 11 en 15 jaar ook autisme erbij hebben. Na de scheiding (nu 2,5 jaar geleden) is mij pas duidelijk geworden dat niet ADHD de reden was van zijn gedrag, onze miscommunicatie en ons kapot gelopen huwelijk. (Waar ook ik net als jij, veel te laat bent uitgestapt). Maar dat het autisme is. Het gebrek aan inlevingsvermogen, het niet kunnen praten over je emoties, maar ook heel herkenbaar het vol gaan voor iets wat hem interesseert. En ook ik ben niet gewaarschuwd. Als ik er nu over zou beginnen bij mijn ex of ex-schoonfamilie (waar ook ik geen contact meer mee hebt en dat als een opluchting zie) zouden ze het nog ontkennen. Ik heb helaas door alles bindingsangst en verlatingsangst opgebouwd. Door jarenlange verwachtingen die niet waargemaakt werden. Hoop dat het jou beter afgaat en dat je weer nieuw geluk mag vinden, zodra je daar klaar voor bent. Ik ga dat zeker vinden en jij ook. Want dat is er. Zeker weten!! Heel veel liefs. Je mag mij altijd mailen als je wilt praten over je ervaringen, want veel mensen begrijpen niet wat het is. Jo

Cathy - 11 mei 2017

Hallo Jo, aardig vergelijkbare situaties inderdaad. Ook de bindingsangst en verlatingsangst maken het moeilijk. Ik ben inmiddels 3 jaar gescheiden, 2 kinderen met autisme, maar wel alles op de rails inmiddels. Mijn blog telt nog heel wat vervolg-afleveringen, je kunt daar in lezen hoe het ons verder is vergaan. Wens jou ook beel sterkte en geluk, ook in de liefde. Liefs, Cathy

Pieter - 14 okt 2017

Beste Cathy, Wat verwacht je dan? Gewaarschuwd worden? Het is echt not-done om in een relatie te gaan roeren. Ze zien me al aankomen: Hey meisje, ik zie dat je een leuke relatie met mijn broer hebt, maar je moet even weten dat ie een beetje raar is en misschien autist. Dat zou mij nooit vergeven worden.

Jacqueline - 2 apr 2019

Kan iemand met autisme zijn ex na vier maanden al vervangen?

    Sevda - 19 mei 2019

    Hoi Jacqueline, ja hoor. Onze dochter was 4 mnd oud toen mijn ex ging daten.

Profielfoto van Eline Stap

Eline Stap - 3 apr 2019

Jacqueline, jazeker. Mijn ex had na 26 jaar huwelijk met mij binnen drie maanden een nieuwe vriendin, met wie hij nog steeds samen is (vijf jaar later). Ik weet niet of dat samenhangt met autisme. Wel weet ik dat mijn ex moeilijk alleen kan zijn, en een vriendin heeft gevonden die net als hij het een en ander ontbeert op emotioneel vlak.

Trijntje de Haan - 24 mei 2019

Deze gang van de relatie - twijfelen aan jezelf, je klein zien worden omdat je alles ervoor over hebt om relatie met kinderen te behoeden voor scheiding - en uiteindelijk toch alleen verder met de kinderen. Wat een bevrijding. Maar ook : wat een onrecht dat je is aangedaan. Inderdaad : familie en vrienden en de ASS partner zelf wėėt toch dat hij anders is. En dan zeg ik het nog zacht. Ze moeten met een bordje om 'ik ben ASS' . Om daarmee verantwoording te nemen voor de medemens die haar kostbare huwelijksjaren van plan is in hem te investeren. Een enkele ASS heb ik het zien zeggen. En dat wekt sympathie op. Maar de 'mijne' wil zelfs na het stranden van ons huwelijk en twee ASS kinderen niet testen of zije problemen via deze bril onderzoeken. Ondertussen is er voor hem een nieuwe partner. En vraag ik me af of het mijn morele taak is haar te zeggen : mocht je af en toe denken "hè, wat vreemd" weet dat ik informatie kan geven. Geen kift - ik ben immers nu beter af- maar voorkomen dat er weer een flexibele, grensoverschrijdende vrouw stuk gaat op een partner met autisme.

REAGEER OP DEZE BLOG

Laat ook van je horen!

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *


− zes = 2

Vlog

Rijd jij ook nog wel eens langs het huis van je ex? Loslaten van je boosheid na je scheiding is een hele kunst, heeft ook Roos zelf eLees verder > loslaten na je scheiding
Hoi, ik ben Annelies Hulsker en ik nodig je uit om lid te worden van onze Community om in contact te komen met andere ervarensdeskundigen.
Hoi, ik ben Elske Damen, wij willen je helpen om de periode tijdens en na je scheiding net wat makkelijker te maken, ik wens je veel plezier op deze site.