Menu

Hoe ga ik om met mijn stiefzoon met gebruiksaanwijzing?

3 reacties
stiefzoon met gebruiksaanwijzing

Via onze gratis vragenrubriek werd de volgende vraag gesteld door een stiefmoeder over de omgang met haar stiefzoon.

Vraag: Ik heb een stiefzoon met gebruiksaanwijzing (9jr) .  Soms gaat het redelijk, maar af en toe is er geen land mee te bezeilen. We hadden beloofd om met de herfstvakantie naar de Efteling te gaan.

Verder heb ik een dochter van 13 jr. en hebben wij samen ook nog een dochter van 6 jr.  Maar onze stiefzoon heeft alles behoorlijk verpest. Onderweg in de auto zat hij vreselijk te klieren, waardoor onze dochter van 6 jr. moest huilen.

Ik denk soms dat hij mij niet mag, en dat hij daarom zo vervelend doet. Bij zijn moeder mag hij precies doen wat hij wil, hoeft hij nooit mee te helpen en krijgt hij alleen te eten wat hij graag lust. Bij ons is dat anders. Wij hebben regels.

Wij vinden het heel normaal dat onze kinderen naar vermogen wat bijdragen in de huishouding (tafel dekken voor onze jongste), de andere 2 kunnen gemakkelijk de vaatwasser in- en uitruimen. Dat verwacht ik dan ook.

Dan begint hij meteen te zeuren dat hij dat bij mama niet hoeft. Ik had bijna geantwoord: “ga dan maar naar mama!” ik kon het nog net inslikken. Ligt het aan mij, of hebben meer vrouwen dit soort ervaringen?

 

Het antwoord van Nellie Timmermans

Nee, het ligt niet aan jou. Kinderen kunnen veel last hebben van het steeds maar wisselen van de ene ouder naar de andere. Dat zou een verklaring kunnen zijn van het “lastige gedrag” bv. rondom het ritje naar de Efteling.

Misschien kan zijn vader hem eens vragen wat hij nodig heeft om zo’n  lange tocht in de auto gemakkelijker te maken. Meestal vervelen kinderen zich in de auto en kun je ze iets te doen geven. Maar het kan ook zijn dat hij nog moest acclimatiseren bij jullie.

Misschien waren jullie hem wel op gaan halen bij zijn moeder en was dat een omschakeling teveel ineens. Want voor ons lijkt dat niet zo’n probleem om je aan te passen, maar voor kinderen verandert hun leven op het moment van switch tussen vader en moeder, zeker als er zoveel verschillen zijn.

Natuurlijk is het prima dat er bij jullie andere regels zijn en het is ook prima om hem te vragen bij kleine huishoudelijke  klusjes mee te helpen. Als hij dat bij zijn moeder niet hoeft kun je uitleggen dat jullie dat wel doen, omdat je dan allemaal snel klaar bent en dat je het dan gezellig kunt hebben met elkaar.

Ik weet natuurlijk niet hoe de vraag gesteld wordt. Als je zegt: dat verwacht ik dan ook, dan kan je dat misschien zo gezegd hebben. Ten opzichte van jouw kinderen is dat geen probleem, die zijn aan jouw uitspraken gewend, maar bij kinderen die niet van jou zijn ligt het best gevoelig hoe je dat vraagt. Misschien heb ik het mis en heb je het zelfs poeslief gevraagd, hoor…. dat kan best. Als je het vriendelijk hebt gevraagd, dan zou zijn vader dit naar zich toe kunnen trekken: hem erop kunnen aanspreken dat stiefzoon gewoon mee moet doen met de rest. Als stiefzoon merkt dat het van papa ook moet, zal hij minder lastig doen. En zijn vader zou ook kunnen zeggen dat als JIJ hem iets vraagt, hij gewoon moet doen wat hem gevraagd wordt. Dat jullie daar allebei hetzelfde over denken.

Dat je er af en toe bijna foute dingen uitgooit is begrijpelijk, maar let erop dat dit niet gebeurt! Voor je het weet heb je de poppen flink aan het dansen. Hij is een kind en hoe lastig ook, je stuurt ook je eigen kinderen niet weg als ze lastig zijn. En mogelijk zit hem wat dwars. Het zou goed zijn als zijn vader zo af en toe wat tijd met hem alleen spendeert. Gewoon iets wat de “band tussen mannen” versterkt of zo. Samen een klusje doen, of samen ergens heen. Kinderen praten vaak als ze met iets bezig zijn veel onbevangener (zeker als hij alleen is met papa) en zo kan hij misschien aangeven waar hij last van heeft. Kinderen zijn vaak “lastig” als hen wat dwars zit. Ze kunnen het vaak alleen niet zelf benoemen, dus je moet  de gelegenheid scheppen.

Uitspraken als “ga maar naar mama” kunnen veel ellende veroorzaken, waarbij moeder jou als “boze stiefmoeder” kan gaan neerzetten waardoor het voor iedereen nog stukken lastiger wordt. Als je een goede band hebt met moeder (dat weet ik niet) zou je er met haar over kunnen praten, maar let op: kies je woorden voorzichtig. Want ouders zijn bijzonder gevoelig als het om hun kinderen gaat. Waarschijnlijk is het dus ook beter dat VADER met moeder overlegt, indien mogelijk en / of nodig.

Veel vrouwen hebben het moeilijk met hun stiefkinderen, maar ook mannen hebben er vaak best last mee. Het is belangrijk om daar als stel ook samen over te kunnen praten: van welk gedrag je precies last hebt. En probeer je partner te stimuleren dat hij de zorg rondom zijn zoon wat meer naar zich toetrekt. Dan komt de last minder bij jou en bovendien kun jij dan meer positiefs van het kind zien. En als je iets positiefs ontdekt: laat het hem weten… geef een compliment of een aai over de bol.

Hopelijk wordt het hierdoor wat gemakkelijker, verandert er niets, zoek dan hulp.

Nellie Timmermans Stief-Gezin

REACTIES

rj - 30 nov 2017

Goed onderwerp, prima dat je er aandacht aan besteedt. Het mag wat dieper gaan. Ik mis diepgang; ik mis... ZIEL. Dit komt mij te luchtig over oftewel uit het hoofd. Laat me een voorbeeld geven van wat ik bedoel. Een hoop gespeculeer is wat ik hier zie en gaat voorbij aan de essentie. Kinderen zijn spiegels. Of van hun huidige leefomgeving of van de andere ouder of... allebei. Ze laten je in de spiegel kijken, meer niet. Een kind straffen is geen optie want het protesteert tegen wat het hem aangedaan wordt, dus dialoog is het enige. En dat begint bij jezelf. Je dient dus bij jezelf te rade te gaan. Dat is ook want ieder kind in eerste instantie van een ouder - die zich autoritair opstelt en dat doet bijna elke ouder - verlangt. Onderschat het niet. Elk kind wil dat je meedoet en toont protest als er langdurig sprake is van gedrag vanuit de leefomgeving dat niet strookt met zijn binnenwerk. Reken maar dat wij, ouders, daarin een hoop te verbeteren hebben. dat kun je zo'n kind dus NOOIT aanrekenen! Dan nemen wij onze eigen verantwoordelijkheid als mens niet. Dus regels zorgen voor protest en dat laten de andere kinderen óók zien. Wie daaraan voorbij gaat is stekeblind op het oostindische af. Wees niet hardleers. Wie klaagt over een ander heeft huiswerk. rj https://nieuwestap.nl/stiefzoon-met-gebruiksaanwijzing

rj - 30 nov 2017

Kern is dus: behandel anderen altijd hart-elijk. Met gevoel. "To handle others, use your heart" De aanvulling "To handle yourself, use your head" vind ik onzin; we dienen het gevoel in ere te herstellen. We zijn door het systeem volledig van onszelf weggejaagd dus... daar begint het.

Nellie Timmermans - 30 nov 2017

Beste rj, Je hebt zeker gelijk, dit is behoorlijk vanuit het hoofd. Inderdaad zou het mooi zijn als mensen bij zichzelf te rade zouden kunnen gaan, maar de doelgroep waar ik mee werk is niet altijd zo reflecterend ingesteld. Ik maak heel veel "kort-door-de-bocht"-mensen mee en wil toch ook bij deze groep iets bereiken, juist omdat deze mensen (maar vooral ook deze KINDEREN), het nog harder nodig hebben dan ouders die wél bij zichzelf te rade gaan (dan komt het meestal toch wel goed, hoop ik). Maar juist bij de kortdoordebocht-mensen merk ik nogal eens dat ze (om wat voorbeelden te noemen) heel gauw denken in SCHULD (als het niet jouw schuld is, dan is het de mijne, en vice versa), noemen de bonusouder bv. al papa/mama terwijl ze elkaar nog nauwelijks kennen, en beseffen niet altijd dat ze door kwaadsprekerij over de andere ouder hun kind kwaad doen. Dan moet je je juist richten op helpen begrijpen en hen het gevoel geven aan HUN KANT te staan. Ik heb wel eens mensen binnen gekregen die hun stiefkinderen voor van alles uitscholden, die ook elkaar naar beneden haalden. Als ik dan kan bereiken dat dit allemaal veel en veel minder gebeurt voel ik me toch "geslaagd" in mijn werk. Helaas wordt bij dit soort mensen een beroep op "gevoel"en reflectie vaak als "soft gezwam" afgedaan. Niet dat IK dat vind, maar ik moet soms echt op eieren lopen om mensen die niet zo ver nadenken toch bij de les te houden. Dat zie ik als een opdracht. En natuurlijk is het ook mooi als je af en toe mensen binnen krijgt bij wie je wel dit soort gesprekken kunt voeren. Gelukkig krijg ik die ook binnen.. Maar inderdaad je hebt gelijk. En ik vind het ook gemakkelijker (dat herken ik ook bij mezelf) om dit soort dingen vanuit mijn ratio te benaderen.

REAGEER OP DEZE BLOG

Laat ook van je horen!

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *


× 5 = dertig

Vlog

Yael van Villapinedo.nl geeft tips voor het vieren van Sinterklaas met gescheiden ouders  

Sinterklaas met gescheiden ouders
Hoi, ik ben Annelies Hulsker en ik nodig je uit om lid te worden van onze Community om in contact te komen met andere ervarensdeskundigen.
Hoi, ik ben Elske Damen, wij willen je helpen om de periode tijdens en na je scheiding net wat makkelijker te maken, ik wens je veel plezier op deze site.