Inhoud blog
- 1 Hoe realistische grenzen zorgen voor rust en veiligheid voor jou en je kind
- 2 Wat veel gescheiden ouders verkeerd inschatten over grenzen
- 3 Waarom blijven duwen je herstel vertraagt
- 4 Grenzen die werken in de realiteit van scheiding
- 5 Verwachtingen loslaten als vorm van zelfbescherming
- 6 Wat jouw kind leert van jouw manier van begrenzen
- 7 Wil je hier vaker steun en herkenning in?
Hoe realistische grenzen zorgen voor rust en veiligheid voor jou en je kind
Als je midden in een scheiding zit, of al gescheiden bent, kan co-ouderschap voelen als een dagelijkse uitputtingsslag.
Niet omdat jij het niet goed doet.
Maar omdat je samen ouder bent met iemand die structureel over grenzen heen gaat.
Je maakt afspraken en probeert rustig te blijven.
Je wilt het goed doen voor je kind.
En toch worden afspraken genegeerd of verdraaid.
Zodra jij een grens aangeeft, word jij neergezet als lastig, moeilijk of overdreven.
Herkenbaar? Dan is dit artikel voor jou.
Wat veel gescheiden ouders verkeerd inschatten over grenzen
Veel ouders denken dat grenzen stellen betekent dat je:
- duidelijker moet zijn
- nòg consequenter moet optreden
- strenger moet volhouden
Maar bij co-ouderschap met een narcistische of manipulerende ex ligt het probleem zelden bij te weinig grenzen.
Het probleem is vaak dat grenzen niet aansluiten bij de realiteit.
Grenzen vanuit hoop.
Grenzen vanuit hoe het zou móéten zijn.
Grenzen waarvan je diep van binnen al weet dat ze niet gerespecteerd zullen worden.
En precies daar begint de uitputting.
Waarom blijven duwen je herstel vertraagt
Wanneer je een grens stelt die afhankelijk is van de medewerking van je ex, ontstaat vaak hetzelfde patroon:
- de grens wordt genegeerd of verdraaid
- jij raakt teleurgesteld of boos
- je gaat uitleggen of verdedigen
- de ander krijgt emotie en aandacht
- jij blijft achter met frustratie en zelftwijfel
Dit herhaalt zich.
Niet omdat jij faalt, maar omdat je verwachtingen niet passen bij de realiteit.
Meer grenzen betekent hier niet meer veiligheid.
Vaak juist meer strijd en minder rust.
Grenzen die werken in de realiteit van scheiding
De sleutel bij co-ouderschap na een scheiding is selectiviteit.
Niet elke irritatie hoeft een grens te worden.
Niet elke wens is een grens.
Een helpende vraag is:
Draagt deze grens bij aan rust, veiligheid of stabiliteit voor mij en mijn kind?
Grenzen die wél helpen:
- ze raken aan de veiligheid van je kind
- ze beschermen jouw energie
- ze zijn concreet en praktisch
- je kunt ze zelf handhaven
Grenzen die vooral uitputten:
- grenzen uit principe
- grenzen om gedrag te veranderen
- grenzen die afhankelijk zijn van begrip of medewerking
Niet harder worden, wel wijzer kiezen.
Verwachtingen loslaten als vorm van zelfbescherming
Een narcistische ouder handelt niet vanuit gelijkwaardigheid en blijft grenzen testen.
Blijven hopen dat het ooit normaal wordt, put vaak het meest uit.
Wanneer jij je verwachtingen bijstelt:
- stopt de voortdurende teleurstelling
- zakt de emotionele lading
- ontstaat er meer rust
Dit is geen opgeven.
Het is jezelf beschermen in een situatie die niet normaal is.
Wat jouw kind leert van jouw manier van begrenzen
Kinderen leren niet alleen van wat je zegt, maar vooral van wat je voortleeft. Jij doet hun voorbeeld!
Als jij jezelf beschermt, selectief bent in je grenzen en rust verkiest boven strijd,
leert je kind:
- ik mag mezelf beschermen
- duidelijkheid geeft veiligheid
- ik hoef niet alles te verdragen
Dat is een waardevol fundament voor later.
Wil je hier vaker steun en herkenning in?
In mijn nieuwsbrief ‘Als liefde pijn doet’ deel ik inzichten, ervaringen en praktische handvatten voor mensen die zichzelf zijn kwijtgeraakt in een (ex-)relatie en zoeken naar rust, helderheid en zelfvertrouwen.
Je kunt je hier vrijblijvend voor inschrijven via :
PauwRcoaching nieuwsbrief “als liefde pijn doet”
José









REAGEER OP DEZE BLOG