Rust voor het kind begint soms met minder contact tussen ouders: parallel solo-ouderschap

‘Voor de kinderen moet je toch kunnen samenwerken.’

Veel ouders die in een scheiding zitten horen die zin vaak.
Van vrienden, familie, professionals of misschien ook van zichzelf.
Natuurlijk is het een mooi ideaal: samen overleggen, flexibel zijn en beslissingen nemen als team.

Maar wat als dat teamgevoel nooit gaat komen?
Elk gesprek eindigt in spanning?
Wat als een WhatsAppje al stress geeft?
Dat je hartslag omhoog schiet als je de naam van de andere ouder in je scherm ziet verschijnen?
Wat als elke overdracht voelt alsof je op eieren loopt?

Voor sommige ouders is samenwerken na een scheiding (nog) niet haalbaar.
Niet omdat ze hun kinderen minder belangrijk vinden, maar omdat er simpelweg te veel emoties, wantrouwen of conflicten spelen tussen ouders.

Juist in die situaties kan een andere vorm van ouderschap helpen: parallel solo-ouderschap.

Minder contact, meer rust: parallel solo-ouderschap

Parallel solo-ouderschap betekent niet dat ouders stoppen met samen ouder zijn.
Het betekent dat ouders ieder hun eigen verantwoordelijkheid nemen tijdens hun tijd met het kind, met zo min mogelijk discussie of overleg.

In plaats van voortdurend afstemmen, kiezen ouders voor duidelijke basis afspraken en meer autonomie.

Dat kan er bijvoorbeeld zo uitzien:

• een vaste zorgregeling 
• communicatie die beperkt blijft tot praktische informatie en bijv. medische updates
• minder of geen discussie over opvoedkeuzes in elkaars huishouden
• duidelijke afspraken over overdrachten

Het doel is niet afstand creëren tussen ouder en kind.
Het doel is conflict tussen ouders verminderen, zodat kinderen minder spanning ervaren.

Waarom duidelijke grenzen helpen

Kinderen voelen spanning tussen ouders vaak haarfijn aan. Zelfs wanneer ouders proberen conflicten buiten het zicht van hun kind te houden, merken kinderen het vaak in kleine signalen: een blik, een zucht, een gespannen overdracht.

Wanneer ouders minder discussie hebben en duidelijke afspraken maken, ontstaat er vaak:

• meer voorspelbaarheid voor kinderen
• minder spanning rondom wisselmomenten
• minder druk op kinderen om ‘tussen ouders’ te gaan staan

Rust tussen ouders betekent vaak ook meer emotionele rust voor kinderen.

Een tussenstap of een blijvende vorm

Voor sommige gezinnen is parallel solo-ouderschap een tijdelijke fase.
Eerst ontstaat er rust, daarna kan er misschien weer ruimte komen voor meer overleg.

Voor andere gezinnen blijft het een structurele manier van ouderschap omdat veel contact tussen ouders simpelweg niet goed werkt.

Wat belangrijk is om te onthouden: minder contact tussen ouders betekent niet minder betrokken ouderschap.

Soms is het juist een manier om conflicten te begrenzen en kinderen te beschermen tegen spanning.

3 praktische tips als contact met de anderen ouder veel spanning geeft

1. Beperk communicatie tot praktische zaken

Probeer berichten te beperken tot informatie die echt nodig is voor jullie kind, zoals schoolzaken, gezondheid of afspraken.
Minder emotionele of inhoudelijke discussies helpen vaak om escalaties te voorkomen.

2. Maak duidelijke afspraken over overdrachten

Vaste tijden, duidelijke locaties en zo min mogelijk discussie tijdens het wisselmoment kunnen veel spanning verminderen, voor ouders én kinderen.

3. Accepteer (verdraag) dat opvoeding in twee huizen mag verschillen

Kinderen kunnen goed omgaan met verschillende regels in verschillende huizen. Zolang je maar voorspelbaar bent in je eigen huis.

‘Ja Ank, dat zeg jij wel leuk, maar hoe dan?’

Een van de pareltjes van deze methodiek is dat je gaat leren hoe en waarom je minder over de schutting gaat willen kijken.

Dat betekent niet dat het je niet meer kan schelen.
Het betekent dat je accepteert of verdraagt dat er twee huishoudens zijn, met soms verschillende manieren van doen.
In plaats van te proberen invloed te houden op wat er bij de andere ouder gebeurt, richt je je alleen maar op wat binnen jouw eigen mogelijkheden ligt.

De aandacht verschuift dan van frustratie naar invloed op wat wél binnen jouw bereik ligt.
Van onzekerheid en niet weten naar vertrouwen op de verbinding tussen jou en jullie kind.

Veel ouders merken dat dit onverwacht veel rust geeft.
De energie die eerst ging naar discussies, zorgen of irritaties over de andere ouder, komt weer vrij. En deze energie kun je steken in andere dingen: in jullie kind, in je eigen herstel na de scheiding en/of in het opnieuw opbouwen van stabiliteit in je leven.

Al na een paar gesprekken ga jij voelen wat ik hierboven beschrijf.
En geloof me, kinderen merken dat verschil meteen.

Win-win.

Ank Reijnen

Egtwerkt.nl