Menu

De eerste 3 jaar na mijn scheiding, blog van Femke

na mijn scheiding

Meer dan 20 jaar waren wij samen, 2 prachtige kinderen. Maar helaas ging het een aantal jaren terug steeds verder bergafwaarts met onze relatie.

Ik vocht, hij vluchtte

Achteraf gezien waren wij ook niet een ‘standaard gezin’. Met veel problematiek rondom de kinderen (ernstige leerproblemen en later gestelde diagnoses), konden we rustig spreken van een ‘zorggezin’. Ik denk, en weet wel zeker, dat deze zorgen ook een grote wissel hebben getrokken op onze relatie.

Daaruit voortkomend kwamen er méér zorgen: hoe blijf je als moeder, die veel van deze zorgen alleen gedragen heeft, overeind en hoe lang hou je alle ballen in de lucht? Als moeder, huisvrouw, werknemer, partner van, vriendin, mantelzorger… Financiële druk, méér zorgkosten, tijdelijk geen werk. De fysieke, emotionele en seksuele band tussen ons werd steeds slechter. Met daarbij de langdurige zorgen rondom de kinderen.

Mijn ex-partner ging steeds meer zijn eigen weg. En zoals je dan wel eens leest wat mensen doen bij problemen of een crisis: vechten of vluchten. Het was duidelijk: Ik vocht en hij vluchtte…

De Bom

Dat dit, zo’n 2 ½  jaar geleden, dus uitmondde in ‘een uit elkaar gaan’, was voor mij op zich geen verrassing. Dat ‘De Bom’ onder onze relatie werd gelegd wist ik, alleen nog niet wanneer en niet exact hoe. Dat ik hem al lang ‘kwijt’ was, wist ik ook. Maar toen ik er uiteindelijk achter kwam dat er ook nog sprake was van ontrouw, toen was voor mij de maat vol!

Het eerste jaar na mijn scheiding

Dat eerste jaar omschrijf ik als: ‘je leven in duigen’; dikke zwarte wolken boven mijn hoofd, veel zorgen, veel verdriet, frustratie, boosheid, onzekerheid, paniek. Niet weten wat eerst te doen en wat daarna. Gesprekken met psycholoog/maatschappelijk werk/kinderpsychiater/familie en vrienden om de boel eerst eens op een rij te zetten. Een mediator zoeken voor het vastleggen van de praktische zaken en het hopen op een huisje voor mijzelf. En verder… zo goed en zo kwaad als het ging: ‘gewoon dóórgaan!’

Het tweede jaar na mijn scheiding

Het tweede jaar stond vooral in het teken van het officieel afwikkelen van de scheiding, o.a. ouderschapsplan, ons gezamenlijke koophuis, financiële zaken, inboedel. Maar ook weer veel blijdschap omdat ik begin van dat jaar een huurhuis toegewezen kreeg, gelukkig sneller dan verwacht. Ik was verward, verrast maar ook heel blij! Echt opnieuw beginnen! Dus klussen, verhuizen, settelen, orde op zaken stellen en het huisje ‘mij en mijn kinderen eigen maken’. Maar vooral ook nog: ‘gewoon dóórgaan’.  Aan het einde van dat jaar, toen ik wat meer tot rust kwam, heb ik besloten dat ik er toch nog niet helemaal was, dat er zoveel gebeurd was en dat ik dit alles nu écht een plek moest gaan geven. Dus ik ben hiervoor in therapie gegaan.

Het derde jaar na mijn scheiding

Het derde jaar dus (nu) in het teken van: therapie, loslaten, verwerken, goed voor mezelf zorgen, mijzelf op de eerste plaats zetten, grenzen stellen, gevoel toelaten, alles een plek geven en het verder inrichten van mijn huis, leven, werk, verzorgen/helpen/ondersteunen van de kinderen (wat grotendeels bij mij ligt) en ‘mijzelf weer helemaal terug vinden’.

Ik kan de zon weer zien schijnen!

Ondanks dat ik op het moment van ‘Die Bom’ echt dacht: ‘hoe gaat dit allemaal goed komen?’, kan ik nu zeggen dat ik trots ben hoe ver ik gekomen ben. Trots op wat ik, tot nu toe, bereikt heb. Ik kan gerust wel weer zeggen dat ik me gelukkig en tevreden voel, met ups en downs, en met hulp, ondersteuning, aandacht en liefde van lieve mensen om me heen.  Het is een heel rouw proces en ik ben er nog niet, maar zo donker als de wolken waren, zo goed kan ik de zon nu ook weer zien en dat stemt me tevreden en blij!

Ik ben Femke (45), ongeveer 2 ½ jaar geleden zijn mijn partner en ik uit elkaar gegaan. We waren niet getrouwd, maar hebben wel 2 schatten van kinderen, inmiddels 16 en 13. Momenteel alleenwonend met de kinderen in een fijn huisje, een om-en-om-weekend-regeling met vader voor de kinderen. In mijn blogs (en gedichten) schrijf ik over mijn scheiding en het proces van ‘heling’ en de (toch ook wel) leuke kanten aan het weer single zijn. Mijn lijfspreuk: bij jezelf blijven en wees eerlijk en oprecht!

REAGEER OP DEZE BLOG

Laat ook van je horen!

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *


− 6 = drie

Vlog

We kregen de vraag: Waarom verdwijnen liefde en respect uit je relatie? Deze vraag is natuurlijk heel moeilijk te beantwoorden maar Roos Boer heeft een heel mLees verder > scheiding liefde en respect
Hoi, ik ben Annelies Hulsker en ik nodig je uit om lid te worden van onze Community om in contact te komen met andere ervarensdeskundigen.
Hoi, ik ben Elske Damen, wij willen je helpen om de periode tijdens en na je scheiding net wat makkelijker te maken, ik wens je veel plezier op deze site.