Menu

Mijn zoon wil niet meer naar zijn vader. Wat nu?

13 reacties
mijn zoon wil niet meer naar zijn vader

Judith is gescheiden en komt met de volgende vraag bij Roos: “Mijn zoon wil niet meer naar zijn vader. Wat kan ik doen?” Samen zijn ze gaan onderzoeken waarom Sjoerd niet graag naar zijn vader gaat.

 

Heb jij dezelfde vraag? Roos Boer van Succesvol Scheiden het Gooi wil graag met je meedenken.

REACTIES

Laura - 24 jan 2019

Beste, Jammer dit te lezen, maar ik zou toch aanraden om wel contact met de vader te behouden. De band verbreken vind ik absoluut geen goed idee, omdat de kinderen geen volwassenen zijn en beide ouders nodig hebben. Een scheiding op zich is al zwaar genoeg voor alle partijen. Warme groeten, Laura

    Roos Boer - 28 jan 2019

    Hoi Laura, Dankjewel voor je reactie. Je hebt helemaal gelijk kinderen hebben hun beide ouders nodig als ze opgroeien. Helaas blijkt het voor ouders in de praktijk lastiger om om te gaan met elkaar als de relatie verbroken wordt. Wij helpen de ouders die worstelen met de omgang met elkaar na de scheiding. Gewoon met praktische tips en vaardigheden. Zodat de ouders weer verder kunnen en de kinderen een vader en een moeder hebben. Met hartelijke groet, Roos Boer

Iemand - 25 jan 2019

Waarom ziet bijna niemand in hoe kwalijk een scheiding is voor kinderen. Hoe zwaar het is tussen 2 huizen te hoppen. En waarom.....? Waarom aan kinderen begonnen, blijkbaar is niemand meer in staat zijn problemen op te lossen. Ook ik ben gescheiden, mijnpaetner heeft zelfs aangegeven dat ik niet te vertrouwen ben met de kinderen. Die zie ik dus ook niet. Iedereen vindt het normaal te scheiden. Het is weglopen voor problemen en je kinderen er mee opzadelen. Gek he dat kinderen dat niet kunnen dealen, de ouders kunnen het niet eens. Ikzelf zie onze scheiding als een fout theater stuk, laat staan hoe mijn kinderen het zien. De fout wordt gemaakt, dat kinderen flexibel zijn. Gezien alle kennis over neurologie, kan iedereen weten en leren dat dat juist niet het geval is. Als jezelf niet in staat bent je eigen verleden op te lossen en je relatie....verwacht dan zeker niks van je kinderen. Ik schaam me dood, dat ik ooit kinderen op de wereld heb gezet. Ik schaam me dood dat mijn partner met grote oogkleppen op door het leven loopt. Ik schaam me dood dat mijn kinderen getuigen zijn van deze "grote" mensen maatschappij. Laat je kind met rust.

    Roos - 28 jan 2019

    Beste Iemand, dankjewel voor je reactie. Wat erg dat je je kinderen niet meer ziet, dat is het laatste wat je kinderen nodig hebben. Zoals je zelf ook aangeeft, liggen de problemen die ontstaan bij scheiden bij de ouders. Dit is precies de reden dat wij ons ook richten op de ouders om hen nieuwe kennis en vaardigheden te geven zodat zij het beter kunnen doen. Om er zo voor te zorgen dat zij met hun problemen kunnen omgaan en de kinderen kunnen opgroeien met een vader en moeder in hun leven. Mocht je een keer van gedachten willen wisselen over wat er in jouw situatie nog mogelijk is, wil ik je net als alle andere lezers de mogelijkheid bieden om een afspraak te maken voor een gratis oriënterend gesprek. Stuur mij maar een bericht als je dat wilt. Met hartelijke groet, Roos Roos@succesvolscheidenhetgooi.nl

Teleurgesteld - 25 jan 2019

Hallo roos wat ik je vooral hoor zeggen is dat moeder en kind hard moeten werken om de situatie te verbeteren maar vader dan? Heeft hij geen verantwoordelijkheid? Ik stoor me aan het feit dat hij nergens in je verhaal voorkomt.

    Roos - 28 jan 2019

    Beste teleurgesteld, Dankjewel voor je reactie. Het is zeker zo dat vader ook een belangrijk aandeel heeft . Alleen in dit geval had moeder om mijn hulp gevraagd en heb ik de situatie vanuit dit perspectief begeleid en toegelicht. Juist om ouders die in deze situaties terecht komen te laten zien dat er meer mogelijk is dan je denkt en je niet per se de andere ouder nodig hebt. Als vader zich had gemeld had ik hem kunnen begeleiden. Dit is namelijk het lastige in situaties als deze dat je meestal niet beide ouders aan tafel krijgt. Dat is het fijne van onze methodiek die we gebruiken bij het aanpakken van problemen bij een scheiding, je kan dit met 1 ouder toepassen. Wat natuurlijk niet wegneemt dat beide ouders een aandeel hebben. Hopelijk heb ik je vraag voldoende beantwoord. Zo niet, laat het me weten. Of als je meer wilt weten hoor ik het ook graag. Met hartelijke groet, Roos Roos@succesvolscheidenhetgooi.nl

Suus - 31 jan 2019

Hallo Roos, waar ik me aan stoor (in dit verhaal, maar ook in andere verhalen) is dat een kind het blijkbaar maar normaal moet vinden en moet accepteren dat vader er vandoor is gegaan met een ander. En dat een andere (vreemde) vrouw wordt opgedrongen. Je voedt je kind op met normen en waarden. Een kind vanaf een bepaalde leeftijd, weet dan heus wat goed en fout is. Daarnaast hoort je kind op 1 te staan. Wat als een vader zijn nieuwe vlam belangrijker vindt dan zijn eigen kind? Waardoor het kind zich voelt afgewezen en op de 2e plaats voelt staan? Moet een kind dit normaal vinden en accepteren? Mag een kind daar boos en verdrietig over zijn? Ik krijg vaak het gevoel dat dit niet mag, omdat een kind gedwongen wordt om de andere ouder te moeten zien. Inleven in een kind is er niet meer bij, want er wordt altijd alleen maar aangegeven dat uit onderzoek is gebleken dat.... nou ik kan je vertellen, als het gedrag van de vreemdgaande ouder wordt goedgekeurd, dan is de kans groot dat het kind dit later ook gaat doen. Als je een goede ouder bent, dan laat je je kind niet barsten en zet je je kind altijd op nr 1, ongeacht of je verliefd wordt op een ander of niet. Je kan een kind niet dwingen om van je te houden en te respecteren, dit moet je als ouder verdienen! Daarbij vind ik dat je kinderen rust moet geven die ze verdienen en niet moet opdringen met praten met allerlei instanties als ze dat niet willen. En dat je moet accepteren als ze de vreemdgaand ouder niet willen zien. Een kind heeft niet gekozen voor deze situatie. Maar uiteindelijk zijn zij de dupe omdat er vanalles van ze verwacht wordt en ze gedwongen worden om de vreemdgaande ouder te moeten zien. Zo beschadig je juist een kind. Accepteer het. Dan had de vreemdgaande ouder zich maar van te voren moeten bedenken wat de consequenties kunnen zijn.

roos - 2 feb 2019

Beste Suus, ik begrijp je reactie heel goed. Ik heb het zelf ook helaas moeten meemaken , en weet als geen ander hoe dat voelt. Zeker als je ziet wat het met de kinderen doet. Het liefst zou ik ook willen dat alle kinderen met een vader en een moeder onder 1 dak opgroeien. Helaas is dat in de praktijk niet zo. Er gaan koppels uit elkaar. Daar kan ik, en wie dan ook helaas niks aan doen. Dat is helaas een heel triest gegeven. Wat wij proberen te doen is ouders te helpen die gaan scheiden om er juist voor te zorgen dat de kinderen er het minste last van hebben. Toen ik ging scheiden (niet mijn keuze en er was een ander in het spel) wist ik niet wat me overkwam en is mij overvallen wat er allemaal bij kwam kijken. En kan het gemakkelijk uit de hand lopen. Dat is ook wat ik ook steeds tegenkom binnen mijn werk. Situaties lopen volledig uit de hand omdat je ook niet weet hoe het anders te doen. Vreemdgaan maakt een scheiding extra ingewikkeld. Bedrogen worden doet enorm veel pijn en is bijna ondragelijk. Het is natuurlijk verschrikkelijk dat je relatie voorbij is, je gezin uitklaar valt en je dan ook nog moet meemaken dat de "nieuwe" liefde nog een rol gaat spelen in het leven van je kinderen. Het betekend alleen niet dat als je vreemdgaat je geen vader (of moeder) meer bent. De kinderen hebben een vader en een moeder nodig. En kinderen hebben begeleiding nodig van hun ouders, want er verandert veel voor ze. En dan wordt het lastig voor ouders, omdat hun eigen emoties vaak in de weg zitten. Degene die een nieuwe relatie heeft, heeft geen idee hoe je die op een goede manier kan introduceren. En daar worden heel vaak hele slechte keuzes in gemaakt, daar ben ik het volledig mee eens. Wat wij proberen te doen is om ouders nieuwe kennis en vaardigheden mee te geven hoe je een verschrikkelijke moeilijke periode zo goed mogelijk door kan komen, en zo (onbedoelde) slechte keuzes om te buigen naar juiste keuzes en ervoor te zorgen dat jezelf ook goed door de scheiding heen komt. Zowel degene die weggaat als degene die niet voor de scheiding heeft gekozen kan hierin een heleboel doen. (En dat hoef je niet eens samen te doen, wij werken met 1 ouder.) Om zo de kinderen zo goed mogelijk te begeleiden en kunnen opgroeien met een vader en een moeder in hun leven. Ik heb het jaren geleden ook allemaal helaas moeten leren, en ben wel heel blij dat ik dat heb gedaan. Beste Suus, als je wil kunnen we een keer bellen, ik ga heel graag met je het gesprek aan om alles toe te lichten. groeten Roos roos@succesvolscheidenhetgooi.nl of 0628534250

troelala - 6 feb 2019

Suus, AMEN!!! En met sommige mensen valt er gewoon niet te overleggen,die hebben maar een belang en dat is hun eigen belang.Kinderen zijn niet gek! Ze zijn loyaal,soms zo dat ze er zelf bijna aan onderdoor gaan,en maar geven en hopen dat ze gezien en gehoord worden. De onrust die het veroorzaakt.Ja en dan wordt er een grens bereikt en gaan hun ogen open en hebben ze er genoeg van.Dan willen sommige niks meer met een ouder te maken hebben.Dat doet een kind niet voor niks. Er wordt maar van alles door die kinderen hun strot gedouwd en ze moeten er maar mee dealen.Kinderen raken idd beschadigt door dit soort dingen,vind het niet gek dat er veel alleen blijven door dit soort ongein die de ander hun flikt. Ze mogen ook nog die rommel opruimen en kinderen zijn blij dat het bij de ene ouder wel normaal is en dat ze die niet hoeven te delen of aan moeten passen en te dealen met misschien ook nog " bonus broertjes of zusjes" ( kots) als ze elkaar net 3 weken kennen... Maar ja kinderen schijnen erg flexibel te zijn...yeah right .

Papa - 6 feb 2019

Troelala, ben net hartgrondig met je eens. Van Kinderen wordt constant maar verwacht dat ze de nieuwe partner van vader of moeder accepteren en dat ze ook de bonus broertjes of bonus zusjes maar moeten accepteren . Ikzelf hoor constant van mijn dochters : papa , gelukkig heb jij niet meteen een nieuwe vriendin met kindjes bij je laten wonen . En dan knuffelen ze me “dood” . Elke keer weer krijg ik de bevestiging hoe erg ze balen van de opgefokte door hun strot geduwde situatie bij mama thuis met nieuwe vriend en 2 nieuwe kindjes die vele jaren jonger zijn. Jajajaja en blij dat ze zijn, maar niet heus :(

Kurt - 11 feb 2019

Als vader van een dochter die haar moeder niet meer wil zien. Kan ik je alleen het advies geven. Kom er achter waarom en los het met de vader op. Als je zoon denkt dat jij gelukkiger wordt van zijn uitspraak wat heel vaak het geval is heb je zelf wat te doen. Samen naar de film kan altijd zeker als vader en zoon afspreken waar ze het allemaal niet over gaan hebben.Tijdens een uurtje karten kun je niet eens praten. Vandaar bouw je weer op. Succes

Kim - 12 feb 2019

Hi Roos, wat een mooie blog! Ik herken me volledig in wat je zegt. Hier is precíes dezelfde situatie aan de hand, met als verschil dat moeder zichzelf als superieur opstelt en meegaat in de loyaliteit van de kinderen. Er wordt van haar kant met modder gegooid, terwijl zij zelf degene was die de scheiding heeft ingezet. Gevolg is dat vader nu kinderen niet meer ziet, omdat die medelijden hebben met moeder. Moeder die een jaar voor de scheiding al op toiletten stond met andere mannen. En het nu vader kwalijk neemt na de scheiding door te zijn gegaan met zijn leven en een nieuwe partner. Kinderen weten maar de helft van het verhaal en gaan mee in de jaloezie en de spijt die moeder nu heeft nav de scheiding. Mooi dat deze moeder bij zichzelf toch te rade ging hoe met deze situatie om te gaan, ten gunste van haar kind! Kan menig moeder nog een voorbeeld aan nemen. De tips voor het meenemen van spullen uit het ouderlijk huis vond ik ook een goeie! Bedankt voor het delen.

Roos - 10 apr 2019

Beste Roos, Wat nou als ik, als moeder, degene ben die er keihard aan moet trekken zodat mijn kind zijn vader ziet? Ben in juli 6 jaar alleen met een zoontje van dan 7,5 jaar oud. De eerste (ruim) 4 jaar heb ik elke keer alles op alles gezet dat zoonlief naar zijn vader ging, elke afspraak die werd afgezet of verplaatst heb ik mijn planning voor omgegooid uit liefde voor mijn kind. Tegenwoordig is dat voor mij niet meer te doen (het is al van 1 x per week afgezakt naar 1 x per maand dat mn ex zegt te kunnen) dus ben ik strenger met verplaatsen en afzeggen. Alleen nu is mijn kind inmiddels zo oud (en wijs naar zijn eigen mening) dat hij niet meer naar zijn vader wil. Hij voelt heel goed dat hij geen prioriteit heeft. Terwijl ik ze juist die band met elkaar ZO gun, maar ik kan niet blijven buigen voor een man die zelf geen inzet toont.

REAGEER OP DEZE BLOG

Laat ook van je horen!

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *


een + 3 =

Vlog

Boosheid bij scheiding is soms heel begrijpelijk. Maar hoe kan je die boosheid in bedwang houden zodat je je kinderen er niet mee belast. Geen enkele ouder wil zijn kinderen in een vechtscheidiLees verder > boosheid
Hoi, ik ben Annelies Hulsker en ik nodig je uit om lid te worden van onze Community om in contact te komen met andere ervarensdeskundigen.
Hoi, ik ben Elske Damen, wij willen je helpen om de periode tijdens en na je scheiding net wat makkelijker te maken, ik wens je veel plezier op deze site.