Rudy: vaderschap terwijl ik mijn kinderen niet zie

Alimentatie aanpassen

Het nieuwe jaar begint met ups en downs voor mij als vader die zijn kinderen niet kan zien. Anderhalf jaar geleden heb ik gevraagd om de alimentatie naar een reeël niveau te brengen, gestoeld op de huidige inkomens. Ja, je leest het goed, anderhalf jaar geleden. Als vader die moet betalen kun je je geen fouten veroorloven. Als je per ongeluk vergeet het bedrag aan te passen met de indexering, dan heb je binnen de kortste keren het LBIO aan je brievenbus rammelen. Betalen! Zo niet, dan kunnen ze loonbeslag leggen.

Informatie overleggen

Dit geldt niet voor de ontvangende partij. Deze kan passief voor zich uit blijven kijken en geen poot verroeren. Elk verzoek om informatie aan te leveren werd beantwoord met stilte. Ondertussen moest ik steeds weer actuele loonstroken en hypotheekgegevens blijven aanleveren, naast de berg andere papieren. Het ergste was nog dat ik mijn hele medische situatie van 4 jaar geleden, inclusief die van mijn broer, bloot moest geven om aan te tonen dat we ons bedrijf weloverwogen zijn gestopt. Te bizar voor woorden. Als je denkt dat er na anderhalf jaar tijd een regeling met terugwerkende kracht komt, vergeet het. Die duizenden euro’s ben ik kwijt en heb ik niet kunnen sparen voor mijn kinderen.

Stoppen met de blog

Weet dat geld voor mij van ondergeschikt belang is. Als ik iemand kan helpen, dan geef ik het graag weg. Maar in deze situatie was het mij duidelijk dat het niet allemaal ten goede zou komen aan de kinderen. Daarom wil ik het geld liever zelf sparen voor de toekomst, dat ik ze in hun leven kan helpen als mijn kinderen het nodig hebben. Maar er is nu een eind gekomen aan dat hoofdstuk, fijn. Al werd mij via de advocaat te kennen gegeven dat ik zou moeten stoppen met deze blog. De moeder van mijn kinderen heeft blijkbaar hier wel iets over te melden. Macht uitblijven oefenen op mijn leven, dat is iets wat ik slecht verdraag en telkens weer terugkomt. Deze blog schrijf ik ook zodat mijn kinderen kunnen zien wat ze voor me betekenen, net zoals in de brieven die ik aan ze schrijf.

2-0 achter

De instanties waar ik mee te maken heb gehad zeiden telkens: “In Nederland sta je als vader met 2-0 achter”. Dit is een feit wat telkens weer wordt bevestigd en waar ik me niet aan wil conformeren. Het zou geen status quo moet zijn, maar een onderwerp dat we willen aanpakken en veranderen. Laat ik er wel bij aantekenen dat dit probleem niet alleen vaders aangaat, maar ook moeders die hun kinderen niet meer krijgen te zien. 

Ouderverstoting

Jaarlijks verliezen in Nederland 16.000 kinderen het contact met een ouder na een scheiding. De meest voorkomende reden van dit verbroken contact is ouderverstoting. Het gaat dus om een serieus probleem. De hulpverlening en rechtspraak moet dit fenomeen eens serieus gaan nemen en hier beleid op formuleren. Welke politieke partij gaat dit op de agenda zetten in de Tweede Kamer?

In de literatuur wordt er gesproken over de “controlerende” ouder en deze term vat voor mij precies samen hoe het voor mij voelt. Zij bepaalt of ik de kinderen zie, welke informatie ik wel of niet krijg en wanneer en wat het beeld van de kinderen van mij gaat zijn. De controlerende ouder bepaald wat goed en fout is, werkt mee waar het haar uitkomt en is passief als het niets oplevert. Het is zaak van macht met als inzet de kinderen. 

Autoriteit

Mensen die mij kennen weten dat ik moeite heb met autoriteit. Ik verzet me er al heel mijn leven tegen. Nu zie ik de controlerende ouder ook als een vorm van autoriteit, het heeft macht en invloed, zonder deze verdiend te hebben. Het is geen leuke strijd om te leveren als vader van 2 pracht kinderen. Daarvoor ben ik het ouderschap niet aangegaan. Maar lijdzaam toekijken is ook geen optie. Rage Against the Machine zong al “We’ve got to take the power back!”

Mijn naam is Rudy en ben 43 jaar. Al vele jaren ben ik werkzaam in de ambulante GGZ, specifiek ouderen. In mijn werk kom ik voornamelijk bij mensen die lijden aan dementie en zorgmijden en in mijn vrije tijd wandel ik graag, het liefst maak ik langeafstandswandelingen (80+ km). Ik verbouw eigen groenten, vang ik kippen en egels op en beheer ik een plantenbieb. Daarnaast organiseer ik comedyshow, brouw ik bier, organiseer ik paddenstoelenwandelingen en ben ik klimaatactivist.  

In 2012 werd ik voor het eerst vader van een prachtige dochter, 2 jaar later werd een hele lieve zoon geboren. Sinds het voorjaar van 2022 heb ik mijn kinderen niet meer gezien of gesproken, waar ik nog elke dag mee worstel. Ik neem jullie via blogs over ouderverstoting graag mee in mijn leven, waarin de kinderen ontbreken.