Menu

Communiceren met een man met autisme, blog van Monique

3 reacties
man met autisme

Een andere taal….

Het moeilijkste van in relatie zijn met iemand met autisme is de communicatie vind ik. Ze hebben duidelijkheid en korte heldere en feitelijke informatie nodig zonder gevoel of emotie erin, want dat geeft ruis op de lijn.

Pfff voor mij als gevoelsmens een enorme uitdaging.

Onbegrip

Is het iemand bij de bakker of die verderaf staat, geen punt. Maar je partner of kind is toch anders omdat je daarin hoe dan ook te maken hebt met gevoel…. namelijk een diep houden van. Dus kan je geraakt worden, verdrietig zijn, je teleurgesteld voelen, enthousiast zijn etc. Kortom een gewoon mens met alle menselijke gevoelens die daarbij horen.

Het fijne van thuis zijn, als het goed is, is dat je volkomen jezelf kan zijn met alles wat er op dat moment in je leeft en dat er ruimte voor is daar uiting aan te geven. Als dat even strijd of onbegrip oplevert kom je daar wel weer, al pratende, samen uit. Dat geeft ook verbinding, het delen van wat er wederzijds in je leeft. En daardoor groeit en verdiept de relatie zich.

Geen gevoelens communiceren

In relatie met iemand met autisme moet je eigenlijk dat gevoelsdeel van jezelf er tussenuit halen om miscommunicatie te voorkomen. Dus eerst nadenken wat je precies wil zeggen en duidelijk wil maken. Anders komt er onnodige informatie mee die weer voor prikkels zorgt en niet zo snel geplaatst en verwerkt kan worden tijdens een gesprek. Dat voelt als tegen natuurlijk en als het ontkennen van een deel van jezelf.

Toen we net na de diagnose een aantal begeleidingsgesprekken hadden gaf de behandelaar richting mij aan dat ik wel mijn gevoelens moest toestaan en uiten richting hem. Het bleek in ons geval helaas niet te werken. Na een aantal gesprekken vond hij het wel genoeg geweest, en ik, onwetend als ik was, legde me daar bij neer. Wij zouden er samen wel uitkomen dacht ik.

Gebrek aan wederkerig begrip

Als ik dan aangaf wat ik ergens van vond werd zoiets altijd weerlegd en verdedigd met argumenten van zijn kant. Argumenten die absoluut zeer kloppend, feitelijk juist en steekhoudend waren. Geen speld tussen te krijgen, zodat ik verward achterbleef met een gevoel van “en toch klopt er iets niet”. En dat was ook zo, het wederkerig begrip ontbrak. Waar ik hem en zijn mening kon begrijpen en me erin kon verplaatsen, was dat andersom niet het geval, waardoor je altijd met lege handen achterblijft. Je ziet de ander en wat hij nodig heeft, maar de ander kan jou en wat jij nodig hebt niet zien.

Gevoel ontkennen

Of je het nu met elkaar eens bent of niet, als je het gevoel hebt dat de ander je gezien en gehoord heeft, is dat voldoende. Je behoudt je eigenwaarde, of je moet perse je gelijk willen maar dat is een ander verhaal. Maar als je gevoel structureel miskend wordt, dan rest slechts als overleving één ding en dat is je gevoel ontkennen, waardoor een deel van jezelf langzaam afsterft.

Later kwam ik erachter dat dit het Cassandra effect heet, geïntroduceerd door een Brits autisme deskundige. Dat gaf veel herkenning.

Monique is 44 jaar en moeder van twee pubers, een zoon 16 en een dochter van 13 waarvan haar zoon asperger heeft. Bijna twee jaar gescheiden van een man die asperger heeft. Maandelijks schrijft ze over haar huwelijk, autisme en scheiding en welk effect dat op haar leven had en nu nog heeft.

REACTIES

Laura - 9 nov 2018

Wauw zoo herkenbaar geschreven! Heb ook een partner met autisme en inderdaad alles wordt feiltelijk en juist terug gerepliceerd maar erkenning voor het gevoel van een ander nooit... denk dat niemand weet hoeveel je je als partner dan opzij schuift met je gevoelens. Hier ook al meerdere discussies over hele kleine dingen maar waar we gewoon naast elkaar communiceren ik over het gevoel hij over de feiten... leuk om het eens te lezen bij iemand anders jammer dat het samen niet gelukt is.. geeft voor mij wel een stukje erkenning van hey het is niet allemaal mijn schuld.. in volle afwachting van nog een blog! Dank je wel voor de moed te hebben om erover te schrijven !

Maud - 2 feb 2019

Herkenbaar. Ik ben op dit moment verdrietig omdat ik voor de tweede keer binnen een jaar een beginnende relatie heb afgebroken met dezelfde intelligente, bijzondere maar ook autistische man. Ik kan niet omgaan met het gebrek aan begrip/empathie van zijn kant. Er is wel iets wat ik wel kan waarderen aan zijn autisme. Zijn eerlijkheid...ook al is deze direct en ronduit pijnlijk soms. Ik weet wat ik aan hem heb. Ik wil hem tegemoet komen in zijn behoeften en probeer hem te begrijpen. Ik ben bereid me voor een groot deel naar zijn leven te voegen. Door een situatie waar hij zich in bevindt en waar ik het niet mee eens is het nu stukgelopen. Ik heb hem gevraagd om de situatie te veranderen. Dit is geen rare vraag gezien die situatie en heeft geen hele ingrijpende gevolgen maar hij ziet niet in waarom hij dit zou moeten doen. Dus heb ik voor de tweede keer mijn grens getrokken. Het besef dat hij niet kan begrijpen wat het voor mij betekent kwam weer hard binnen. Hij beredeneert mijn bezwaren binnen zijn eigen logica weg en dat is het . Na elkaar telefonisch lang te hebben gesproken heb ik gezegd dat ik zijn beslissing mij niet tegemoet te komen niet kan accepteren. Hij schikt zich daar schijnbaar makkelijk in . En nu ben ik weer verdrietig. Ik begrijp niet dat hij zo alles weer achter zich laat. De relatie was zich heel fijn aan het ontwikkelen dacht ik. Of misschien leek het zo...Als ik hem niet voor de keuze had gesteld waren we ook verder gegaan samen. Ik blijf maar gissen over hoe hij zich voelt en wat het nu voor hem heeft betekend. Ik realiseer me dat het voor mij beter is zo. Ik zal sneller een stabiele relatie krijgen dan hij. Als hij er ooit nog een krijgt.

Papa - 3 feb 2019

autisme betekent vaak minder empathie , en als je al 2 keer met dezelfde autist in zee gaat weet je waar je voor “tekent” , ookal valt liefde niet te sturen vaak. Wees maar blij dat je geen kinderen met diezelfde autist hebt , want dan ben je nog veel verder van huis .

REAGEER OP DEZE BLOG

Laat ook van je horen!

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *


acht + 8 =

Vlog

Rijd jij ook nog wel eens langs het huis van je ex? Loslaten van je boosheid na je scheiding is een hele kunst, heeft ook Roos zelf eLees verder > loslaten na je scheiding
Hoi, ik ben Annelies Hulsker en ik nodig je uit om lid te worden van onze Community om in contact te komen met andere ervarensdeskundigen.
Hoi, ik ben Elske Damen, wij willen je helpen om de periode tijdens en na je scheiding net wat makkelijker te maken, ik wens je veel plezier op deze site.