Menu

Gescheiden Femke is blij dat de feestdagen voorbij zijn

9 reacties
gescheiden

Feestdagen …  ik kan er nog steeds niet erg aan wennen.

De feestdagen zijn weer voorbij en, eerlijk gezegd, ik ben er blij om!

Ondanks dat ik voor het derde jaar op rij gescheiden alleen (of deels met de kinderen) alle feestdagen beleef, heb ik er soms nog steeds, in meer of mindere mate, moeite mee.

Ook al weet ik dat de laatste feestdagen, toen we nog samen waren, zeker niet altijd even leuk en gezellig waren, voelt het nu toch écht soms: geamputeerd, anders, ingewikkeld, niet zoals het zou moeten zijn, en alleen (maar niet altijd eenzaam). Ik kan het gewoon moeilijk omschrijven.

Ten eerste heb ik altijd één van de feestdagen, als Pasen, Pinksteren, Kerst en Oud & Nieuw, de kinderen niet. Net zoals velen met mij waarschijnlijk.

Zo’n dag waarop ik dan moet gaan bedenken hoe ik mijn feestdag in ga richten. De ene keer spreek ik met mijn beste (ook gescheiden) vriendin af, als zij op dezelfde dag ook de kinderen bij ex heeft. Of ik spreek af met mijn goede vriend/maatje, ook alleen, dat we samen wat gezelligs gaan doen; samen koken, filmpje kijken of uit eten. Gek genoeg lijkt het alsof je in een situatie ‘gescheiden alleen’, ook niet meer zo welkom bent bij die intacte gezinnen, als bijvoorbeeld het gezin van familie of van (gezamenlijke) vrienden, of welk gezin dan ook. Of, ik ook écht niet meer welkom ben, weet ik eigenlijk niet, maar zo voelt het. Want je gaat jezelf toch ook niet uitnodigen om aan te sluiten bij een gezin, of omdat je je zo zielig voelt,  want tja.. die doen zo hun eigen ‘gezinsdingen’ zoals wij ook altijd deden. En ineens valt dat weg. Zelfs al met verjaardagen. De vrouwen van onze (destijds) gezamenlijke vrienden, komen wel gewoon, de mannen komen gewoon niet meer mee en sommigen zijn zelfs niet eens één keer in mijn nieuwe huis geweest. Na een scheiding wordt er gewoon vaak niet gedacht door familie of vrienden: ‘goh, laten we haar (en de kinderen) eens uitnodigen want ze zal 1 van de feestdagen wel alleen zijn’. Nee, je hebt er maar mee te dealen en life goes on!

Eigenlijk veranderen veel verhoudingen na een scheiding en eerlijk gezegd, valt mij dat niet altijd mee. De ene keer kan ik erg genieten van die heerlijke ‘alleen zijn-dag’ en besluit ik gewoon lekker aan te rommelen, de hele dag in mijn huispak te gaan bankhangen of gewoon een fijne wandeling met een vriendin te gaan maken. De andere keer, voel ik me zó sneu, ‘het zwarte schaap van de familie’, de zielige gescheiden vrouw/moeder en kan ik echt wegkwijnen in het nare gevoel van ‘het gebroken gezin’.

Zelfs binnen ons eigen gezin vind ik het soms lastig en ingewikkeld. Feit blijft dat je je sowieso soms al ‘het zwarte schaap van de familie’ voelt, want tja.. bij jou is  geen man/partner meer in beeld, JIJ bent gescheiden, en komt alleen of met de kinderen. In sommige omstandigheden kan je soms niet eens meer meepraten over de gezinsdingen, want tja, bij jou is geen sprake meer van een echt gezin.

Toppunt vond ik toch wel de keuze waarvoor ik geplaatst werd, om óf Oud en Nieuw met de kinderen bij mijn zus te vieren, óf alleen (met de kinderen) thuis, want er werd mij even op niet mis te verstane wijze duidelijk gemaakt dat het een ‘familieaangelegenheid’ was  (geworden?) en ik mijn goede vriend (maar níet relatie of partner) niet mee mocht nemen, want ik had daar toch geen relatie mee? Oftewel: het was weer duidelijk, wat mijn plek was. Geen ‘partner’ of ‘vastigheid’, dan gaat de regel van ‘meenemen’ blijkbaar niet op. Flabbergasted was ik daarover… Maar goed, ik heb het opgelost, door dan maar een deel van het Oud en Nieuw met mijn kinderen bij mijn zus te zijn en het uiteinde met mijn maatje bij mij thuis. Hoe bizar ook, maar zelfs of misschien voorál, als je gescheiden bent moet je je soms nog in allerlei bochten wringen om het, blijkbaar naar ieders zin en goedkeuring te doen. En dan dat onbegrip soms, lastig hoor!

Misschien herkennen mensen zich (deels) in mijn verhaal. Maar misschien voel je dat minder of niet als er al weer een nieuwe partner of samengesteld gezin, aan de orde is. Ik weet het niet.

Feit blijft dat ik het écht nog steeds soms lastig vind en verdrietig. Helemáál als je dan ook nog naar plekken toe gaat waar de nadruk ligt op ‘gezellig met de hele familie’, ‘gelukkige gezinnen’,  ‘met zijn allen leuke dingen doen’. Dat wíl ik soms gewoon niet zien en niet meemaken, want het benadrukt soms zo de situatie waar JIJ in zit. Dat dit voor jou écht verleden tijd is, afgesloten hoofdstuk, klaar.

Ik hoop dat dit gevoel met de tijd minder sterk aanwezig zal zijn. Dat ik me écht kan schikken en vinden in de situatie zoals die is, en weloverwogen eigen keuzes kan maken zonder me druk te maken van wat dierbaren, familie en vrienden ervan vinden (want dat doe ik blijkbaar nog steeds), maar tot die tijd, laat ik dat gevoel maar over me heen komen.

De ene (feest)dag voel ik me gewoon beter dan de andere.

 

Ik ben Femke (45), ongeveer 2 ½ jaar geleden zijn mijn partner en ik uit elkaar gegaan. We waren niet getrouwd, maar hebben wel 2 schatten van kinderen, inmiddels 16 en 13. Momenteel alleenwonend met de kinderen in een fijn huisje, een om-en-om-weekend-regeling met vader voor de kinderen. In mijn blogs (en gedichten) schrijf ik over mijn scheiding en het proces van ‘heling’ en de (toch ook wel) leuke kanten aan het weer single zijn. Mijn lijfspreuk: bij jezelf blijven en wees eerlijk en oprecht!

 

REACTIES

Papa - 12 jan 2019

Mooi geschreven en zeer herkenbare blog . De feestdagen zijn ook voor mij erg confronterend en zwaar , met de ene keer wel en de andere feestdag geen kinderen, je voelt je incompleet en anders dan andere intacte gezinnen. Ja, zeer zeer herkenbaar voor velen denk ik. En uiteraard zullen de snelle samengestelde gezinnen er anders over denken.... so be it.....

    Troela - 12 jan 2019

    Nee hoor ik denk er ook zo over!

Troela - 12 jan 2019

Herkenbaar,voel me dan zo incompleet..tuurlijk is het soms lekker om ff wat tijd voor jezelf te hebben maar ik ben het gelukkigste als ze in de buurt zijn en zeker met de feestdagen,dat zijn taaie dagen ...iedereen gezellig met partners en kinderen en ik ben altijd alleen met mijn jongens,de ene keer doet me dat meer dan de andere keer maar ik moet wel zeggen dat de glans er wel van af is van die feestdagen ... En idd dat verdriet dat je gezin kapot is en dat nooit meer terugkomt ( niet dat ik wil dat mijn ex terug komt hoor..) ik heb daar soms nog veel moeite mee,zo had ik het me niet voorgesteld en ik vind het vreselijk voor mijn kinderen dat ze dit allemaal aangedaan is...de feestdagen zijn weer voorbij,we gaan weer richting lente,de tijd van lekker naar buiten en wat beter weer,kan niet wachten!!!

Mams van 2 - 12 jan 2019

Voor mij waren de afgelopen feestdagen de eerste sinds mijn scheiding, ik kan je er hélemaal in vinden! En ook ik hoop dat dit gevoel met de jaren minder gaat worden. Ik dacht dat het lag aan het feit dat het voor mij het eerste jaar was, maar waarschijnlijk is het dus aankomend jaar en het jaar daarop hetzelfde geval. We moeten er ons maar doorheen slaan, gelukkig is het merendeel van het jaar 'normaal'!

Papa - 12 jan 2019

Ben vanochtend met mijn ex vrouw en onze 3 dochters samen op de fiets naar de voorlichtingsdienst gegaan van 2 verschillende middelbare scholen. Mijn middelste dochter zit in groep 8 en mijn jongste in groep 7. Ik ben helemaal van slag . Mijn ex vrouw deed zooooo lief en vriendelijk tegen me , misschien omdat onze kinderen bij ons waren ? De jongste en middelste zeiden zelfs tegen me : papa, het lijkt alsof jij en mama weer gelukkig met elkaar zijn en we weer een echte familie zijn. De tranen kwamen meteen naar boven maar ik kon ze nog net inhouden,,,, het voelde voor mij ook als vanouds, ons gezin weer bij elkaar ipv gescheiden leven en de kinderen om de week in een ander huis. Na afloop reden mijn dochters en ex met me mee naar mijn huis, waarbij ik thuis aangekomen allemaal knuffels en kusjes kreeg van mijn 2 jongste meiden, de oudste voelt zich daar te oud voor . Ook merkte ik dat onze dochters op school de ene keer mij knuffelden en de andere keer hun moeder . Mooi om te zien hoeveel liefde er bij onze dochters is, Maar vooral de manier waarop hun moeder oogcontact met me maakte , hoe vriendelijk ze tegen me deed ..... ik snapte er helemaal niets van.... en nog steeds niet ... en ookal zou ik het wel snappen, ik mis mijn ex gewoon nog steeds heel erg. Ondanks ALLES wat er gebeurd is tussen ons de laatste 3,5 jaar. Al met al een heel vreemde dag voor me en eerlijk gezegd ben ik erg van slag , maak deze post ook met tranen in mijn ogen, Waar is het toch fout met ons gegaan ? 4 zwangerschappen , vele mooie vakanties samen , de opgroeiende baby’s , de liefde tussen mijn ex en mij en onze kinderen.... ik mis het , ik mis HAAR .....mijn lieve lieve ex , de liefde van mijn leven ....

Profielfoto van JP

JP - 13 jan 2019

Heel herkenbaar helaas. Ik zit nog maar aan het begin van het hele proces, en precies dit is waar ik het meeste tegenop zie... :(

    Papa - 13 jan 2019

    JP , wil je misschien delen met ons hoe jouw verhaal is omtrent scheiding en kids ?

Cs - 7 feb 2019

Ik zit ook pas sinds dec 2018 in het traject ,en heb ook de heftige feestdagen meegemaakt waarvan in het begin ook nog de sterfte van mijn moeder.Bij mij liepen er twee rouwprocessen zij aan zij dus dat was wel behoorlijk pittig , nu focussen op de financiële afhandeling en dan op naar mijn verdere leven. Samen met mijn twee pubers kom ik daar wel doorheen we hebben veel steun en liefde van elkaar. Ik merk wel dat ik veel heb aan deze verhalen met elkaar ik merk dat ik ook wel de behoefte heb om er met andere lotgenoten over te praten .

Lk - 16 mrt 2019

Heel herkenbaar allemaal. Het wordt je van alle kanten ingewreven dat je niet meer past in het ideale plaatje. Het decembergevoel wordt je in de laatste maanden overal door de strot geduwd. Je kunt er gewoon niet omheen. Dat versterkt ook nog eens het gevoel dat je er niet meer bijhoort.

REAGEER OP DEZE BLOG

Laat ook van je horen!

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *


2 + = zes




Veel gelezen blogs

Scheiden en nu? Je scheiding aanvragen, hoe doe je dat? Alles wat je wilt weten over alimentatie na je scheiding Partneralimentatie gaat van twaalf naar vijf jaar Alles over partneralimentatie Alles over kinderalimentatie Kinderalimentatie en de nieuwe partner; hier moet je op letten! Alimentatie berekenen 13 tips voor gescheiden ouders 5 super tips voor het opstellen van het ouderschapsplan Co ouderschap, wat houdt dat precies in? Rechten van vader bij de omgangsregeling Toestemmingsformulier om te reizen met kind na scheiding Echtscheiding en hechting bij baby’s en peuters Verwerking van je scheiding Zo heb ik de eenzaamheid na de scheiding overwonnen Wat is een vechtscheiding nou eigenlijk? Wanneer mag ik weer moeder zijn? Frances blogt over ouderverstoting Narcisme in je relatie: herken de 3 fases Gaslighting en narcisme. Hoe ga je daar het beste mee om? Wat doet een mediator nou eigenlijk? Rechten van het kind (12-18 jaar) bij de scheiding

Vlog

Lekker met de kinderen op vakantie Bel jij je ex als je met de kinderen aangekomen bent op de plaats van bestemming? Het is een dilemma bij veel gescheiden ouders: je wil rust, je wil vakantie en je wil genieten. Even helemaal los zijn van alles wat er thuis gebeurt. Dus liever geen contact met Lees verder > met de kinderen op vakantie
Hoi, ik ben Annelies Hulsker en ik nodig je uit om lid te worden van onze Community om in contact te komen met andere ervarensdeskundigen.
Hoi, ik ben Elske Damen, wij willen je helpen om de periode tijdens en na je scheiding net wat makkelijker te maken, ik wens je veel plezier op deze site.