Menu

Scheiden op latere leeftijd

11 reacties
scheiden op latere leeftijd

Gezien de diverse reacties op deze website maar ook binnen onze praktijk, lijkt er een tendens te zijn om op latere leeftijd, na 20 of 30 jaar huwelijk, te scheiden. Werd er jaren geleden nog vaak genoeg ‘te snel’ gescheiden (of te snel getrouwd, daar zijn de meningen over verdeeld), momenteel lijkt er vaak van het tegenovergestelde sprake te zijn. Huwelijken die al rustig een kwart eeuw duren en partners die vijftiger zijn, lijken plotsklaps uit elkaar gegroeid te zijn. Nu is het, gezien de demografische ontwikkelingen; mensen die steeds langer gezond blijven, langer leven en ouder worden, logisch dat er dus ook op latere leeftijd gescheiden wordt, maar er lijkt meer aan de hand.

Oorzaken

De demografische ontwikkeling, het feit dat mensen langer leven, draagt automatisch bij aan een langer huwelijksleven. Mensen die op 25 jarige leeftijd zijn getrouwd maar tegenwoordig ouder worden dan jaren geleden, zullen zonder scheiding dus ook langer getrouwd zijn. Dit is lang niet altijd gewenst. Waar mensen in vroeger jaren al rond hun 55steriepen dat ze oud waren en het grootste gedeelte van hun leven voorbij was, zal de huidige generatie die 55 jaar juist zien als een mooi moment om de balans op te maken en serieus te overwegen om toch nog éénmaal het roer helemaal om te gooien. Nu of nooit meer!

Bovendien wordt er door de huidige maatschappij steeds minder raar van opgekeken. Vrouwen in de 40 of zelfs in de 50, die kinderen krijgen, is inmiddels volkomen geaccepteerd. Dat geeft al aan dat er een geheel nieuwe levensfase kan starten, in plaats van het leven al langzaam aan af te bouwen op die leeftijd. De bekende midlife crisis is tegenwoordig vaak meerdere keren in iemands leven herkenbaar. Waarom maar één leven leiden als je er meerdere kunt hebben?

Een ander bijkomend effect is het broer- zus relatie gevaar. Hoe langer je bij elkaar bent, hoe groter het risico wordt op een broer-zus relatie. Je geeft om elkaar, je houdt van elkaar maar die aantrekkingskracht is er niet meer, de verliefdheid is op en de passie is ver te zoeken. Juist omdat iemand langer leeft kan dan zomaar de behoefte toeslaan om toch nog een keer die passie weer te beleven, nu kan het nog. Als iemand dat nog wil is nu het moment en dat kan best op 55 jarige leeftijd of nog later.

Gevolgen scheiden op latere leeftijd

Is scheiden op latere leeftijd dan ook significant anders? Kort gezegd; ja. Natuurlijk zijn de emotionele gevolgen grotendeels hetzelfde. Als iemand wil scheiden maar zijn of haar partner niet, zal dat altijd enorm pijnlijk zijn voor de achterblijver, die weinig anders kan dan het accepteren. Een ander gevolg kan zijn dat iemand van 55 of ouder waarschijnlijk een iets ander sociaal leven heeft dan iemand van 30. Het gevaar bestaat dat juist de achterblijvende partij in een sociaal isolement terecht komt. Zijn er op je 30ste vaak nog wel ouders in de nabije omgeving om je op te vangen, op je 55ste is die kans al een stuk kleiner. Juist ook door de leeftijd en het zo lang in een huwelijk leven is het waarschijnlijk dat iemand een stuk minder gewend is om nog avondjes op stap te gaan of een dagje op pad. Zo wordt het ook weer moeilijker om nieuwe mensen te leren kennen en nieuwe vrienden te maken.

Het is ook emotioneel zwaar om na zoveel jaar geconfronteerd te worden met een scheidingswens van een partner. Vaak wordt er door de achterblijvende partij met ongeloof gereageerd. Waarom na al die jaren? Waarom toch nog en niet gewoon die laatste jaren dan alles bij het oude laten blijven? Het gevoel van afgedankt te worden is vaak groot, met name als de ex partner in vlot tempo doorgaat naar die nieuwe relatie, die spannend en vol verliefdheid is. Het voelt alsof het vorige huwelijk nooit goed (genoeg) geweest is.

Het is daarom van enorm belang dat, als iemand te maken krijgt met een scheiding op latere leeftijd of na een langdurig huwelijk, hij of zij zichzelf actief maakt om het leven zonder de ex partner weer op te pakken. Een sociaal isolement ligt op de loer en iemand kan zo lang in het slachtoffer gevoel blijven hangen, dat er nauwelijks nog een uitweg mogelijk lijkt. Professionele hulp is dan een goede oplossing, zodat gezamenlijk gekeken kan worden hoe het leven weer leuk kan worden. Want ook voor de achterblijvende partij geldt immers: het leven gaat nog wel even door, geniet er dus ook nog van!

Maya Koolmees-Zijp

LC LifeConsultant

REACTIES

Lk - 3 apr 2019

Inderdaad, het gevoel dat je krijgt dat het / je nooit goed genoeg bent geweest. Vooral als je ook nog eens naar je hoofd geslingerd ktijgt door je ex dat hij spijt heeft dat hij ooit met je getrouwd is. En dat na bijna 30 jaar samen, waarvan 26 jaar getrouwd.

Silvia - 3 apr 2019

Het lijkt soms of mijn ex-man en ik in een totaal ander huwelijk hebben gezeten. Na 24 jaar dropte hij de bom: hij had een vriendin en dat kon gebeuren omdat hij al jaren een maatje zocht en niet gelukkig was met mij. Hij had alleen die gevoelens daarvoor nooit met mij gedeeld. Tot op die dag hield ik veel van hem. Hij was mijn maatje wel en ik ben blij dat ik in mijn versie van ons huwelijk heb geleefd. Ik kijk terug op mooie jaren. Behalve de laatste 2 jaren. Nu ik terug kijk begrijp ik dat hij zich steeds meer terug trok. Ik kon er toen alleen geen vinger op leggen. Hij heeft zijn onvrede met zich mee genomen in een vlucht.

Majanka - 4 apr 2019

Na 35 jaar huwelijk gedumpt worden omdat het "nu of nooit" was, dat is precies wat mij is overkomen. We hadden zo'n huwelijk van wie iedereen zei dat het ideaal was. En zo voelde ik dat ook. Hoe kon ik weten hoe hij erin stond want hij heeft er met geen woord over gesproken. Het was voorbij van de ene seconde op de ander zonder dat ik de kans kreeg om bij te sturen. Hij was niet ongelukkig geweest tijdens ons huwelijk beweerde hij, dat was pas veranderd in de laatste twee jaar. Hij kon niet precies zeggen wat het precies was waar hij ontevreden mee was, het waren zoveel kleine dingen die tenslotte geleid hadden tot zijn besluit. Hij hield nog steeds van me zei hij maar meer als van een zus, niet zoals een man van een vrouw moet houden. Maar we zijn nog nooit zo intiem met elkaar geweest als tijdens die laatste weken voordat hij definitief vertrok. Ik had begrip voor wat hij voelde en dacht dat het wel weer goed zou komen als we blijkbaar in staat waren die nieuwe verliefdheid weer te op te roepen. Alleen wist ik toen nog niet dat hij een half jaar naar een plan B heeft toe gewerkt met een 12 jaar jongere vrouw. Dat kwam ik pas later te weten. En dat heeft me kapot gemaakt want nu voel ik me misbruikt door mijn eigen man.

Hans - 4 apr 2019

Herkenbare reacties. Ik voelde me na 35 jaar samen en 32 jaar huwelijk ook afgedankt. Jammer dat mijn partner niet meer in therapie wilde. Het ergste was nog dat mij onrecht werd aangedaan doordat mijn vrouw wettelijk overal de helft van wilde hebben inclusief het salaris aangezien ze geen werk had. Ik heb gelukkig naar mijn hulpverlener geluisterd en ben een nieuwe relatie begonnen wat voor mij de beste medicijn was.

Jane - 7 apr 2019

Ik maakte zelf de stap naar de scheiding na 32 jaar huwelijk en dezelfde dag hoorde ik dat er een ander in het spel was. Een 29 jaar jongere vrouw en alsof het de gewoonste zaak van de wereld was trok hij bij haar in. Ongeloof en het gevoel van een trap na te krijgen. Ik bleef met vragen achter zoals wanneer ik niet had besloten om weg te gaan zou hij dan nog jaren door gegaan zijn met een andere vrouw? Ik wil het niet eens meer weten, het blijft de vader van mijn kind en opa van mijn kleinkinderen maar er is veel stuk gemaakt. Het voelt zo respectloos.

Tony - 7 apr 2019

Heel herkenbaar, dit alles, tja na jaren huwelijk gaat soms de glans er een beetje af maar mijn inziens is verliefd worden wel leuk en als er een jongere vrouw verliefd op jou wordt streelt dat de o zo bekende ijdelheid waaraan we allemaal aan onderhevig zijn, ik heb dat aan den lijve ondervonden, een 11 jaar jongere vrouw werd verliefd op mij maar na 6 jaar was dat ook helemaal over, vaak is verliefd zjn een impulsief fenmeen want het verdwijnt dan net zo snel als dat het komt, bij mij resuteerde dat ik mooi haar huis kon verlaten en op een kamer moest gaan wonen, gelukkig kreeg door een loting een senioren woning toegewezen en heeft de kamerbewoning maar 4 Maanden geduurd, ik ben daar heel erg gelukkig mee en al ben ik nu alleen, geen familie of vriendenkring, helemaal alleen, ik waak er wel voor om er niet nog eens in te trappen en bijvoorbeeld deze toegewezen woning op te geven en weer deze hel door temoeten maken, ook kijk wel uit om iemand weer in huis te nemen, je kunt nooit, nooit zeggen maar ik zal dat gevoel van vlinders in de buik min of meer moeten negeren, vriendschap of een lat relatie valt te overwegen maar verder aan mijn lijf geen polonaise meer, nuchterheid is troef bij mij, sterkte allemaal met verwerken en ik hoop dat ik hiermee ook bijdraag met min of meer dit advies. Tony

Ellis - 24 apr 2019

Ik vind het vreselijk moeilijk. Ik heb de stap genomen om te gaan scheiden, maar terugkijkend kan ik alleen maar zeggen dat ex jaren heeft zitten duwen totdat ik uit de boot ben gestapt. Hij hield mij op alle mogelijke manieren op afstand, behalve door eerlijk te zeggen dat ie niet meer wilde. En binnen no time, jawel een 11 jaar jongere vriendin. Het idee dat ie mij niet wilde aanraken en haar wil is killing. Terwijl ik degene was die de intimiteit zo miste, en dat regelmatig heeft aangekaart. Een kapot gezin, kinderen die zich moeten verdelen. En ja, 'concurrentie' van de nieuwe vriendin, want die is zo leuk. Logisch, want een echtgenoot die niet wil praten of knuffelen, dat vreet aan je, daar wordt je onbewust geen leuker mens van helaas.

Pur - 4 aug 2019

Na 37 jaar samen waarvan 30 jaar getrouwd is afgelopen maart de bom gevallen en is inmiddels de scheiding bijna rond. Mijn vrouw was al ongeveer drie jaar erg onrustig en had allerlei levensvragen. Verder begon ze te schoppen tegen haar hele omgeving, haar werk, onze vrienden, de buren en ook vertelde ze regelmatig dat ze niet meer zo van mij hield zoals ze dat vroeger deed. In januari 2018 vertelde ze mij dat ze tijdens een reünie van de lagere school in oktober 2017 iemand had leren kennen waar ze verliefd op was geworden en die ze daarna regelmatig had opgezocht. Ik vertelde haar dat ik hoopte dat ze er verder niets mee zou doen. Dit beloofde ze. Er volgde een anderhalf jaar waarin we eigenlijk heel normaal tegen elkaar deden en ze mij met haar gedrag iedere keer weer hoop gaf dat het allemaal goed zou komen. Ik wist dat er iemand anders was en ik merkte wel dat ze enorm met zichzelf aan het worstelen was. Ik heb dit allemaal zo gelaten en haar de tijd gegeven. Ze vertelde op een gegeven moment dat ze met mij niet gelukkig zou worden en ook met hem niet gelukkig zou worden. Hierop is ze in therapie gegaan, waarbij ik buiten spel werd gehouden omdat ze het alleen wel zou redden. De psycholoog heeft in een sessie gezegd, dat ze haar hart moest volgen. Achteraf gezien is ze hem gedurende het hele jaar blijven opzoeken, achter mijn rug om en haar hart lag dus bij hem. Ik had al verloren op het moment dat ze hem had ontmoet. Nu zit ik hier met onze zoon van 25 in ons huis en zij is sinds maart vertrokken en woont inmiddels min of meer samen met haar "soulmate". (Ik weet van mijn ex, dat hij ook een enorme rugzak heeft.) Ik blijf hier wonen en we hebben alles op een goede manier en in harmonie geregeld. Blijft, dat ik nu na bijna vijf maanden nog steeds balanceer tussen gevoelens van 1.Hoop, dat ze op een gegeven moment inziet wat ze heeft aangericht en misschien terugkomt en 2. Ratio, dat het over is en dat ik moet kiezen voor mijzelf en het allemaal moet loslaten. Volgens mijn eigen analyse heeft ze te maken met een heftige midlifecrisis met alle beschreven kenmerken. Hierbij lees ik dan dat de partner in deze levensfase niets kan doen om de gedachten van de midlifecris'er te beïnvloeden. Je staat er bij, je kijkt er naar maar bent machteloos. Ik heb mijn gedachten wel redelijk op een rijtje, sport veel, maak muziek, verzorg mij goed, heb het huishouden op de rit en ben ook wel redelijk snel weer naar mijn werk gegaan. Ik kan er goed over praten en ik heb redelijk veel luisterende oren. Maar jongens, mis desondanks zo ontzettend onze relatie zoals die was. We hielden van elkaar, deden leuke dingen, hadden goede sex en zomaar van het ene op het andere moment staat alles op zijn kop. Ik heb ook regelmatig dromen dat ik haar weer in mijn armen neem, maar dan word ik wakker met een enorme kater. Heb inmiddels ook maar een afspraak gemaakt met een psycholoog. Denk dat de tijd het zal leren, maar het is een erg zware tijd.

Profielfoto van Eline Stap

Eline Stap - 5 aug 2019

Pur, wat een achtbaan joh, waar je doorheen bent gegaan. En wat zet je een goede stappen. Logisch dat je na 37 jaar samen niet in vijf maanden de knop om kan zetten naar 'het is voorbij'. Veel lof voor hoe je de zaken aanpakt. Ik lees dat je je werk hebt opgepakt, je huishouden is in orde, je zoekt afleiding in muziek. Doe je ook leuke dingen voor jezelf? Ik denk dat een gesprek met een psycholoog een heel verstandige stap is, ook al ben je op de goede weg. Als je behoefte hebt aan gesprekken met lotgenoten, die vind je hier in het forum (zie bovenaan). Veel sterkte.

Profielfoto van Mare

Mare - 5 aug 2019

Welkom Pur. Wat een heftig verhaal. Klinkt idd als een flinke crisis. Maar net wat je zegt, je staat er bij en kijkt er naar. Zou je écht willen dat ze terug komt? Mijn verhaal is min of meer vergelijkbaar en mijn emoties en verstand liggen nog flink met elkaar overhoop. De relatie die ik dacht te hebben was één grote zeepbel, de laatste jaren althans. Het gezin is gebroken en de manier waarop dat is gebeurd neem ik hem heel erg kwalijk. Verstandelijk weet ik dat ik veel meer waard ben dan iemand die mij zo buitenspel heeft gezet. Het plaatje van wat (ik dacht dat) het was loslaten is moeilijk. Verdriet en boosheid wisselen elkaar af. Terecht denk ik, maar wil ook niet in een slachtofferrol blijven hangen. Ik probeer een modus te vinden om wel die boosheid en dat verdriet toe te laten maar tegelijk ook met kleine stapjes vooruit te komen. Ik werk, sport en ben zelfs met mijn zoon op vakantie geweest. Toch zal het nog maanden duren voordat alles een beetje gewoon wordt, vermoed ik. Het 'lotgenotencontact' op deze site doet mij goed. Hopelijk heb jij er ook veel aan.

Pur - 21 aug 2019

Mare. Ik weet niet goed of ik haar nu wel of niet terug wil. Mijn hart zegt van wel, maar ik denk dat dat niet meer mogelijk is, gezien alle dingen die nu kapot zijn en het vertrouwen dat weg is. We hebben onlangs nog contact gehad waarin ze aangaf een enorm schuldgevoel te hebben en dat ze hoopt dat ze dit een plek kan geven. Dit is voor mij een teken dat ze zelf ook nog zoekende is en het misschien allemaal niet weet. Ze heeft wel aangegeven dat ze bij haar besluit blijft en haar leven om te gooien en verder te gaan met haar nieuwe liefde. Ik kan natuurlijk gaan wachten, maar ik heb voor mijzelf besloten dat ik dat niet ga doen. Mijn leven zal ik op een gegeven moment ook wel weer op de rit krijgen. Eerst dit allemaal verwerken. Maar ik zie mijzelf naar de toekomst toe niet als alleenstaande verder gaan..!!!

REAGEER OP DEZE BLOG

Laat ook van je horen!

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *


− vijf = 4




Veel gelezen blogs

Scheiden en nu? Je scheiding aanvragen, hoe doe je dat? Alles wat je wilt weten over alimentatie na je scheiding Partneralimentatie gaat van twaalf naar vijf jaar Alles over partneralimentatie Alles over kinderalimentatie Kinderalimentatie en de nieuwe partner; hier moet je op letten! Alimentatie berekenen 13 tips voor gescheiden ouders 5 super tips voor het opstellen van het ouderschapsplan Co ouderschap, wat houdt dat precies in? Rechten van vader bij de omgangsregeling Toestemmingsformulier om te reizen met kind na scheiding Echtscheiding en hechting bij baby’s en peuters Verwerking van je scheiding Zo heb ik de eenzaamheid na de scheiding overwonnen Wat is een vechtscheiding nou eigenlijk? Wanneer mag ik weer moeder zijn? Frances blogt over ouderverstoting Narcisme in je relatie: herken de 3 fases Gaslighting en narcisme. Hoe ga je daar het beste mee om? Wat doet een mediator nou eigenlijk? Rechten van het kind (12-18 jaar) bij de scheiding

Vlog

Na een huwelijk van 20 jaar beeïndigen Roel van Velzen en zijn vrouw Marloes hun huwelijk. Zij lopen tegen hetzelfde aan als waar iedereen op nieuwestap.nl tegenaan loopt. Wanneer het juridische gedeelte is afgerond, moet je je leven weer opnieuw gaan opbouwen met alle uitdagingen die op je pad komen. Roel praat in zijn podcasts Lees verder > podcast Roel van Velzen over scheiding
Hoi, ik ben Annelies Hulsker en ik nodig je uit om lid te worden van onze Community om in contact te komen met andere ervarensdeskundigen.
Hoi, ik ben Elske Damen, wij willen je helpen om de periode tijdens en na je scheiding net wat makkelijker te maken, ik wens je veel plezier op deze site.