Menu

Cathy: scheiding van een partner met autisme

12 reacties
scheiding van een partner met autisme

Ook al ben ik gescheiden, mijn ex blijft een rol spelen in mijn leven. Meer dan ik zou willen. In ieder geval door de omgangsregeling, die is volledig aangepast aan het werkrooster van mijn ex. Als dat rooster verandert, moet ook ik mijn plannen veranderen, omdat de kinderen op andere dagen naar hun vader gaan.

Daarbij heb ik steeds de last van het motiveren van de kinderen om naar hun vader te gaan. Het gaat allemaal niet vanzelf, omdat de kinderen het niet altijd fijn hebben bij hun vader. Ik moet nog steeds veel voor hem oplossen, zodat hij de kinderen kan blijven zien. Inmiddels vraag ik mezelf af hoe lang ik dat nog blijf doen en of ik er wel goed aan doe voor de kinderen.

Autisme is de erfenis

De erfenis uit dit huwelijk is ook het autisme. Niet alleen mijn ex, maar ook mijn dochter heeft die beperking. Geërfd van haar vader. Momenteel wordt ook mijn zoontje onderzocht op autisme, omdat zijn gedrag eenzelfde problematiek doet vermoeden. Dagelijks loop ik tegen die beperking aan, dagelijks beïnvloedt dit mijn leven. Daarbij maak ik me ook zorgen over de toekomst van mijn kinderen. Hoe zelfstandig kunnen ze worden? Hoe zullen zij het later doen in een relatie? Kan ik daar als moeder een positieve rol in spelen, anders dan mijn schoonmoeder?

Vader/ partner met autisme

De eerste stap hierin zette ik toen mijn dochter mij tegen mijn moeder hoorde vertellen over dit blog. Dat ik dit blog ging schrijven en waarom. Ze stelde natuurlijk meteen vragen. Waarom schrijf je dat blog? Leg dat maar eens uit! Ik vertelde over de relatie die ik had met haar vader en hoe verdrietig ik soms was. Dat herkende ze wel.

Ik kon haar toen uitleggen dat zij wist dat ze autisme had en ook wist dat ze bepaalde situaties moeilijk vind, soms ander gedrag laat zien e.d. Het verschil met papa is dat hij dat niet wil zien, begrijpen en in ziet. Ik vertelde haar ook dat haar vader niets wilde weten van een vorm van autisme bij hem zelf. Haar vader denkt dat de hele wereld hem iets aan wil doen en hij steeds slachtoffer is van alles wat om hem heen gebeurd. Hij was voortdurend boos op de wereld om hem heen en nog steeds. Omdat niemand hem begrijpt en hij kan moeilijk om gaan met de wereld.

Leer jezelf kennen

En daar zit ‘m precies de clou! Je kunt denk ik een goede relatie hebben met iemand die een vorm van autisme heeft, wanneer die persoon maar erkent dat hij dat heeft en dat dit effect heeft op alles om hem of haar heen. Dat je met elkaar afspraken maakt over wat je allebei nodig hebt. Dat is wat ik mijn kinderen mee zal geven voor de toekomst. Ik help ze zichzelf te leren kennen. Ik zal ze leren open en eerlijk te zijn over hun beperkingen en hun krachten. Ik help ze dat te doen zolang ik dat kan. Dan zullen ze niet eenzelfde verhaal ervaren als hun vader. Dan zullen ze gelukkiger zijn!

Cathy is 43 jaar. Moeder van een zoon (7) en een dochter (11). Anderhalf jaar geleden gescheiden van een man van wie men vermoedt dat hij een vorm van autisme heeft. Maandelijks schrijft ze over haar huwelijk, over autisme en scheiding en welk effect dat op haar leven had en nu nog heeft. Langzaam wordt ze weer zichzelf. Vooral hoopt ze lotgenoten te laten weten dat ze niet de enige zijn.  

REACTIES

Susanna - 24 mei 2018

Hallo Cathy, Je verhaal maakt indruk op me. Wat jammer dat je man geen diagnose heeft. En dan twee kinderen die het waarschijnlijk ook hebben... Ik ben 44 en lig in een scheiding met een man die asperger heeft. Ik vind het zo belastend. Heb last van haaruitval. Ik vind dat hij niet voor de kinderen kan zorgen door zijn beperking. Ik hoop dat hij dit inziet, ook al is de kans klein. Ik wens je veel sterkte toe. Zo jammer dat je nooit dankbaarheid krijgt voor alles wat je doet. Ik zou graag meer in contact komen met vrouwen die ook in dezelfde positie zitten. Heb je ook een site? Veel sterkte en liefs! Susanna

    Profielfoto van Nieuwe Stap

    Nieuwe Stap - 24 mei 2018

    Hoi Susanna, Je kan gratis lid worden van ons forum. Hier kun je praten met anderen. Ik weet dat er behalve Cathy nog meer mensen lid zijn die hetzelfde meemaken als Cathy. Succes.

    Cathy - 24 mei 2018

    Hoi Suzanne, mijn blog heb ik inmiddels al enige tijd geleden geschreven. Ondertussen is het leven verder gegaan en ben ik heel erg blij dat ik gedaan heb wat ik in dez blog schrijf. Inmiddels heb ik een vriendelijke omgang met mijn ex en neemt hij ook tips en adviezen van me aan, waardoor de kinderen inmiddels (3 jaar na de scheiding) goed naar hun vader gaan. Gaat nog niet altijd zoals we zouden willen, maar echt al heel veel beter. Ik had ook veel stress, maar heb dat gelukkig ook achter me kunnen laten en heb mijn leven in eigen hand en opgepakt zoals ik het wil. Dat heeft een grot positief effect op mij en de kinderen en daarmee ook op mijn ex. Hou hoop, houd de juiste waarde en normen voor ogen en hou die vast, wijk niet af, dan zul je over een poosje ook positief zijn. De scheiding heeft voor ons alle vier, inclusief of juist voor mijn ex, een positief effect gehad. Het was de beste beslissing die ik ooit heb genomen voor ons allemaal. Heel veel sterkte Suzanne, hoop dat jij je over een poosje ook weer positiever kunt voelen.

Vero - 13 nov 2018

Hi.. momenteel probeer ik te scheiden van een partner met een vorm van autisme, maar niet wil erkennen dat hij een probleem heeft cq beperking. Scheiding loopt al twee jaar. Mediationtraject heeft niks opgeleverd. Nu heb ik een advocaat ingeschakeld om verkoop huis af te dwingen en omgangsregeling vast te leggen. Het enige wat partner doet is proces traineren. Hopeloos! Heb ook geen idee wat er in hem omgaat. Fijn te lezen dat er meer vrouwen zijn in deze situatie. Ben benieuwd of we meer kunnen uitwisselen wat mij helpt om vol te houden. Vero

Lieselot - 22 jan 2019

Hallo Ik kwam toevallig op deze blog. Ik ben ook een ‘poging’ tot scheiden aan het poging van een man met (mogelijks) autisme. Uit wanhoop uiteindelijk advocaat genomen maar hij stelt alles uit, dreigt met zelfmoord, co-ouderschap enz,... denkt dat alles en iedereen tegen hem is; en Vooral: dat de wereld stopt zonder Mij. Hij kan zeer moeilijk communiceren als vader/moeder, hij kan het partner -gedeelte daar niet los van koppelen. ‘Blij’ te lezen dat er nog vrouwen zijn in deze situatie !

edward - 26 jan 2019

Als ik dit zo lees lijkt het wel dodelijk om met een autisme spectrum stoornis te trouwen. Er is blijkbaar geen plek per definitie. De aandoening/verschil is al eeuwen aanwezig, maar lijkt niet te passen in de maatschappij van vandaag. Van de andere kant gezien is het net zo. Al de onzin en druk gedoe waarnaar moet worden geluisterd of aan meegedaan moet worden? Het lijkt erop dat veel mensen met autisme letterlijk een andere manier van denken hebben waarvan niet afgeweken kan worden, of met moeite. Verbloemen lukt, maar tegen een prijs.. De sterke kanten van autisme zijn zeker niet die van relaties, en ze gaande houden. Toch zijn er ook voorbeelden van andere kwaliteiten zoals een vermogen om te doorgronden, logica, doorzettings-vermogen en veel geheugen die dan misschien niet zo zeer in de drukke maatschappij van het Westen passen, maar toch een functie hebben gehad in het verleden. Het gewoon stomweg leven van het leven lijkt meer weggelegd voor niet-autisten en niet te doorgronden voor diegenen die het niet hebben, terwijl andersom juist wordt gezocht naar de zin van het leven en alternatieven die gezocht moeten worden door een gebrek aan begrip voor de rest. Zet een groep autis bij elkaar en vaak voelen die zich gauw op hun gemak, net zoals niet-auti's dat doen. Ik baal van de veroordelingen die ik in alle commentaren lees. Veroordelen en afreageren is geen oplossing. Elkaar respecteren voor het verschil dat er is wel.

Isabella - 17 mrt 2019

Ik wil even reageren op Edward die in januari iets geschreven heeft. Natuurlijk moeten we elkaar respecteren dat we verschillend zijn. Maar wat hier aan de hand is is dat de partner van een man/vrouw die een vorm van autisme heeft wel degelijk haar/zijn partner respecteert maar dat dat over het algemeen andersom niet zo is. Simpelweg omdat ze dat niet kunnen. Het zijn lieverds en schatten maar jij hebt ook iets nodig en dat kunnen zij niet geven. Zeker niet als ze niet in willen zien dat ze iets hebben. Tot hoever ga je dan? Daar worstel ik nu mee.

Profielfoto van Eline Stap

Eline Stap - 18 mrt 2019

Wat Cathy zegt, daar ben ik het hartgrondig mee eens: "Je kunt denk ik een goede relatie hebben met iemand die een vorm van autisme heeft, wanneer die persoon maar erkent dat hij dat heeft en dat dit effect heeft op alles om hem of haar heen. Dat je met elkaar afspraken maakt over wat je allebei nodig hebt." En ja, Edward heeft een punt, het lijkt tegenwoordig wel of iedereen met autisme ongeschikt is voor een relatie. Ik zie echter ook in mijn eigen omgeving mooie relaties, zolang men daar goed in gesprek over kan gaan. Als je als partner keer op keer de deur in je gezicht dichtgeslagen krijgt, is het heel lastig om een goede relatie overeind te houden. Een goede relatie is gebaseerd op goede communicatie. En met iemand met autisme ligt daar vaak het knelpunt. Zodra je daar een goede modus in kunt vinden, is het echt wel mogelijk.

Cindy - 18 mrt 2019

Beste Cathy, zou graag met je in contact willen komen. Ook ik ben gescheiden van een man met autisme. Verdenking lag na een psychose ook op borderline. Heb een zoon en een dochter. Mijn zoon heeft de erfenis helaas ook. Het is extreem allemaal en het zuigt je leeg. En al kunnen ze er niets aan doen; jij kan er ook niets aan doen. Niemand heeft erom gevraagd. Maar je leeft maar 1x hoor! Knap dat je hebt doorgezet. Het was voor mij zo moeilijk om te scheiden. Hij dreigde met zelfmoord en alles. Ben gevlucht met de kinderen, maar was verslaafd aan hem. Hij trapte me fig. in een hoek en deed een handreiking als ik kapot was. Wanneer ik deze aannam zei hij: zie je wel, we kunnen niet zonder elkaar. En zo bleef ik in cirkeltjes leven. En wist dat ik die cirkel om de kinderen en mezelf moest doorbreken. Ik ben er echt sterker uit vandaan gekomen. En nu mijn zoon pubert lijkt het deels opnieuw te beginnen. Ik wil geen autisme meer om me heen. Ik ben t zo ontzettend zat om me te verplaatsen in hoe n autist denkt, handelt en voelt. Ben er klaar mee.

Ann - 8 apr 2019

Hoi Cathy, wat een herkenning in jou blogs. Ik las dat er een forum is? Ik ben inmiddels gescheiden van mij man (hij is vorig jaar net na de scheiding gediagnosticeerd met ass en adhd) en een jaar verder, maar het loslaten gaat moeizaam. Het is net als Cindy idd een soort verslaving geworden. Graag zou ik in contact komen met lotgenoten.

    Profielfoto van Nieuwe Stap

    Nieuwe Stap - 9 apr 2019

    Hi Ann, je kan gratis lid worden van ons Forum.

Sanne - 22 apr 2019

Mijn man zei laatst verontwaardigd: ik ben niet horkerig, hooguit direct. Maar zijn directheid en negativiteit heeft mij genekt. Het was niet gezellig, gesprekken alleen over feitjes. En niet luisteren of vragen stellen aan de kinderen en mij. We liggen nu in scheiding.

REAGEER OP DEZE BLOG

Laat ook van je horen!

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *


9 − = vijf

Vlog

Rijd jij ook nog wel eens langs het huis van je ex? Loslaten van je boosheid na je scheiding is een hele kunst, heeft ook Roos zelf eLees verder > loslaten na je scheiding
Hoi, ik ben Annelies Hulsker en ik nodig je uit om lid te worden van onze Community om in contact te komen met andere ervarensdeskundigen.
Hoi, ik ben Elske Damen, wij willen je helpen om de periode tijdens en na je scheiding net wat makkelijker te maken, ik wens je veel plezier op deze site.