Menu

De helft van het leven van je kind missen, blog van Astrid

6 reacties
je kind missen

Oei, ik groei. Wat kan je kind veranderen in drie weken

‘We zijn er bijna, we zijn er bijna, maar nog niet helemaal!’
Uitgelaten zingt B. op de achterbank uit volle borst het bekende liedje dat aangeeft dat je ieder moment op de plaats van bestemming bent. Voor haar geldt dit wel. Voor mij, m’n vriend en zijn zoon niet. Wij mogen nog een uur extra door.

Alleen thuis

Nu voor het tweede jaar op rij lever ik dochter B. op de terugweg van onze vakantie af bij haar vader. Nou is dat wel eens vaker gebeurd, maar toen was mijn ex nog niet verhuisd naar een stad 60 kilometer verderop. Of in het geval van terugkeer uit Frankrijk, dichterbij. Mijn vriend en zijn zoon rijden door naar Amsterdam en ik blijf straks alleen achter in Utrecht. Wat voelt iedereen ver weg op dit moment. Van twee weken 24/7 met z’n vieren naar alleen thuis. Met drie wasmanden vuile was, dat dan weer wel.

Los van het feit dat ik niet kan wennen aan het haar onderweg afzetten (wat logistiek niet anders kan omdat ze de volgende dag met haar vader op vakantie gaat), moet ik dit jaar wennen aan een aaneengesloten periode van drie weken dat ik haar niet zie.

Niet omdat ze drie weken met haar vader op vakantie gaat; hun quality-time samen beperkt zich tot een weekje Zeeland. Maar voor het eerst sinds we gescheiden zijn, wil mijn ex dat z’n dochter een langere periode aaneengesloten bij hem is.

Was vroeger de ongeschreven regel dat als er geen vakantie elders gevierd werd, het gebruikelijke schema gewoon van kracht was. Nu is mijn ex stellig; hij is net verhuisd naar z’n nieuwe woning (na een relatiebreuk) en wil z’n dochter om zich heen hebben. Voor hemzelf én zodat zij kan wennen aan nieuw huis nummer vijf in vijf jaar tijd.

Fair enough; ik begrijp het. Uiteindelijk ook een soort quality-time. Maar stom is het wel.

Oei, ik groei

Had ik vroeger een pesthekel aan het boek ‘Oei, ik groei’ (Nee, mijn dochter kan met zes maanden nog niet tot 10 tellen…); één ding klopte wel. De sprongen. Het gevoel dat je even met je ogen knippert en er een compleet ander, gegroeid kind voor je neus staat. 

Dus als ik na drie, lange, soms ellendige maar met vlagen heerlijke -want-vriend-is-ook-kindloos-dus-we-nemen-het-ervan-weken eindelijk B. weer een dikke knuffel kan geven, moet ik even aan haar wennen.

Wat is mijn meissie volwassen geworden! Niet dat er iets specifieks is gebeurd, maar ze kijkt wijzer uit haar ogen, is drie tandjes brutaler, wil dolgraag met haar moeder shoppen (wat ze voorheen echt niet wilde) en is nog meer (pré-)puber geworden, dan toen ze een aantal weken geleden voor het laatst de deur van groep zes achter zich dichttrok.

Triest om je kind te missen

Het blijft voor mij iets triests houden waar ik niet aan kan wennen; de helft van het leven van je kind missen. Tegelijk hou ik mezelf voor dat ik straks een beetje voorbereid ben als ze definitief de deur uitgaat. En zié ik haar daadwerkelijk veranderen. Van mijn kleine muppet naar een zelfstandig individu.

Ik maak het misschien wel tig keer bewuster mee dan wanneer ik niet gescheiden zou zijn. Laat ik het op die positieve manier bekijken. Maar voor nu ben ik blij dat de vakantie er weer op zit.

Mijn naam is Astrid, ik ben 49 jaar en super-trotse moeder van een dochter van 10. Sinds mei 2015 gescheiden met 50/50 co-ouderschap. De scheiding en de eerste 1.5 jaar daarna verliepen in meer dan goede harmonie. Maar na die 1.5 jaar zijn we alsnog in een vechtscheiding beland. Hoewel ik niet begrijp waarom we het als volwassen mensen zover hebben laten komen, en ik oprecht mijn stinkende best heb gedaan het tij te keren, ben ik nu klaar met vechten voor een goede verstandhouding. It takes two to tango……

Lees ook de andere blogs van Astrid.

REACTIES

William - 18 sep 2020

Wat dan met vaders die hun kinderen maar twee weekends per maand te zien krijgen ?

nikkie - 18 sep 2020

Wat een kul reactie William. Astrid schrijft over haar eigen gevoel en zij hoeft zich daarbij niet geremd te voelen omdat er vaders zijn die hun kinderen eens in de 2 weken zien. Jij maakt er een strijd vaders vs moeders van. Dat doet afbreuk aan het gevoel van Astrid. En om antwoord te geven op jouw vraag. Alle vaders zijn vrij om hier ook op deze site te bloggen of te reageren op blogs maar het is geen wedstrijd wie ( vaders of moeders) de kinderen het meeste missen.

Tessa - 19 sep 2020

Doe s ff normaal Nikkie. Volgens mij maakt William er helemaal geen wedstrijd van, maar vind jij het nodig om hem in die hoek te zetten. Laat hem.

    nikkie - 19 sep 2020

    Nou nou Tessa wat een emotie. Inhoudelijk geen sterke reactie, heb je de blog wel gelezen?

Tessa - 20 sep 2020

Laat iedereen gewoon in z’n waarde Nikkie en beoordeel een reactie niet door het een kul reactie te noemen. Je leest lang genoeg mee om te weten wat het verhaal van William is of in ieder geval om daar een idee van te hebben. William maakt er geen wedstrijd en jij benoemt z’n reactie als kul. Ik heb de blog gelezen, maar in Williams reactie lees ik z’n eigen pijn. Dat zou je moeten kunnen begrijpen.

    nikkie - 20 sep 2020

    Tessa je maakt het veel groter dan het is en je vult in voor mij dat ik maar van de situatie van William zou moeten weten. Ik onthou echt niet van iedereen de achtergrond en al zou ik die weten, als iemand schrijft in meervoud ( in dit geval 'vaders") baseer ik daar mijn reactie op. Als diegene zijn/haar eigen situatie bedoeld zou die niet in meervoud moeten schrijven maar in de ik vorm zodat het voor de lezers duidelijk is. Ik vind de blog van Astrid eerlijk en herkenbaar geschreven vanuit haar eigen gevoel en zij probeert er op haar manier een positieve draai aan te geven.

REAGEER OP DEZE BLOG

Laat ook van je horen!

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *


× 9 = dertig zes




Veel gelezen blogs

Scheiden en nu? Je scheiding aanvragen, hoe doe je dat? Alles wat je wilt weten over alimentatie na je scheiding Partneralimentatie gaat van twaalf naar vijf jaar Alles over partneralimentatie Alles over kinderalimentatie Kinderalimentatie en de nieuwe partner; hier moet je op letten! Alimentatie berekenen 13 tips voor gescheiden ouders 5 super tips voor het opstellen van het ouderschapsplan Co ouderschap, wat houdt dat precies in? Rechten van vader bij de omgangsregeling Toestemmingsformulier om te reizen met kind na scheiding Echtscheiding en hechting bij baby’s en peuters Verwerking van je scheiding Zo heb ik de eenzaamheid na de scheiding overwonnen Wat is een vechtscheiding nou eigenlijk? Wanneer mag ik weer moeder zijn? Frances blogt over ouderverstoting Narcisme in je relatie: herken de 3 fases Gaslighting en narcisme. Hoe ga je daar het beste mee om? Wat doet een mediator nou eigenlijk? Rechten van het kind (12-18 jaar) bij de scheiding

Vlog

Roos is een aantal jaar geleden gescheiden. Ze heeft na de scheiding lang in de overlevingsstand gezeten maar ze is nu zo ver dat ze weer echt kan genieten. Wil jij dat ook? Kijk haar vlog en laat je door Roos inspireren om stappen te zetten.   Wil je meer vlogs zien van Roos?   Lees verder > overlevingsstand
Hoi, ik ben Annelies Hulsker en ik nodig je uit om lid te worden van onze Community om in contact te komen met andere ervarensdeskundigen.
Hoi, ik ben Elske Damen, wij willen je helpen om de periode tijdens en na je scheiding net wat makkelijker te maken, ik wens je veel plezier op deze site.