Menu

De loyaliteit van kinderen gaat ver, blog van Astrid

2 reacties
loyaliteit kinderen

‘Heb je enig idee hoe zeer mijn leven veranderd is nu ik een vriend heb met een kind?”

Dit was na haar naam zo’n beetje de eerste zin die de nieuwe vriendin van mijn ex tegen me zei toen we elkaar voor het eerst ontmoetten. In de aanloop naar de ontmoeting waren er al een paar dingen die niet helemaal lekker liepen, dus deze klaagzang droeg niet bepaald bij aan de feestvreugde. Mijn gedachte “ask me if I care; dan zoek je toch een ander?” hield ik wijselijk voor me.

Rol in het leven van mijn dochter

Nieuwe vriendin wist me tijdens het kennismakingsgesprek ook al exact uit te leggen welke rol ze in het leven van mijn dochter ging vervullen. Opvoeden zou ze aan mij en m’n ex overlaten maar ze wilde haar wel zoveel mogelijk coachen tot een stabiele volwassene. Het feit dat ze haar ook wilde leren surfen leek me een uitstekende manier om de coaching-praktijken te compenseren. Ze zou in ieder geval een ‘waardevolle bijdrage’ gaan leveren aan het leven van mijn kind.

Ik was in de periode dat ex zijn nieuwe vriendin leerde kennen redelijk onzeker. Nu er een nieuwe vrouw in het leven van mijn dochter kwam, was ik als de dood dat ze als een tweede moeder zou worden. Dat ze gezellig samen naar de kapper zouden gaan, mijn dochter haar eerste verliefdheid niet met mij maar met haar zou delen en dat ze het onvermijdelijke liefdesverdriet op de schouders van papa’s vriendin uit zou huilen.

Geen warm nest

Gaandeweg werd mij echter wel duidelijk dat de nieuwe vriendin niet zonder reden zelf kinderloos was. Ze heeft niks met kinderen, heeft ze nooit gewild en distantieerde zich compleet van mijn dochter. Mijn angst dat iemand mijn rol in zou nemen, maakte langzamerhand plaats voor verdriet. Geen warm nest voor mijn meissie maar een kille, afstandelijke vrouw in het huis waar ze de helft van de tijd leeft.

Nu drie-en-een-half jaar na de mededeling van ex dat zijn nieuwe relatie voor eeuwig zou zijn, is de koek op. Het huis staat te koop en de aanstaande ex van mijn ex heeft met vliegende vaart een huis gekocht in een andere stad.

Auw!

Mijn dochter lijkt er geen seconde rouwig om dat ze weg is maar de hele coronacrisis, de kille sfeer in huis bij haar vader en de vijfde (aanstaande) verhuizing in vijf jaar tijd, gaan haar niet in haar koude kleren zitten. Als ik haar vraag of ze daar ook met papa over kan praten, is het antwoord nee. Bij papa toont ze simpelweg haar emoties niet. Op de vraag waarom niet, komt een antwoord dat dwars door je ziel snijdt.

“Mam, weet je wel hoe vervelend het is als je zelf geen kinderen wil, dat dan de dochter van je vriend huilend aan je bed staat midden in de nacht?”

Auw. Heel erg auw. Als ik zeg dat dat dan jammer is voor de vriendin van papa , dan neemt m’n dochter het voor haar op. Ik mag niet zo boos doen over haar. Loyaliteit optima forma. Maar wat mij betreft wel op de verkeerde manier.

Ik hoop dat de toekomstige nieuwe vriendin van m’n ex een warme vrouw is die zelf ook kinderen heeft. En dat ze de ruimte biedt om uit te huilen bij liefdesverdriet. Alles beter dan dit.

Mijn naam is Astrid, ik ben 49 jaar en super-trotse moeder van een dochter van 10. Sinds mei 2015 gescheiden met 50/50 co-ouderschap. De scheiding en de eerste 1.5 jaar daarna verliepen in meer dan goede harmonie. Maar na die 1.5 jaar zijn we alsnog in een vechtscheiding beland. Hoewel ik niet begrijp waarom we het als volwassen mensen zover hebben laten komen, en ik oprecht mijn stinkende best heb gedaan het tij te keren, ben ik nu klaar met vechten voor een goede verstandhouding. It takes two to tango……

Lees ook de andere blogs van Astrid.

REACTIES

Maris19 - 9 aug 2020

Ook ik ben een "stiefmoeder" die zelf bewust geen kinderen heeft. Ook ik vind het soms best lastig. Maar ik vind kinderen wel leuk en doe mijn best om de kinderen van mijn vriend een thuis bij ons te geven. Hun moeder mag mij niet. Vanaf het begin is dit al zo. Ze heeft ooit gezegd dat ze het vervelend vindt dat de kinderen zo vaak over me praten. Zij zou volgens mij liever hebben dat ik een kille afstandelijke vrouw zou zijn, zodat de kinderen mij niet leuk en lief vinden. Ik wil haar niet vervangen, ik wil niet moederen, maar ik wil er gewoon het beste van maken. Echter door haar houding, wordt de situatie voor mij steeds moeilijker en minder fijn. Ik wil dit niet op de kinderen afreageren, het is al erg genoeg als je ouders ruzie hebben. Maar ik denk steeds vaker, waar ben ik aan begonnen...

Tessa - 9 aug 2020

@maris19: ik begrijp je precies. Je doet je best en ik vind het super knap. De kinderen mogen in hun handjes knijpen met jou, dat beseffen ze wel. Knuffel voor jou.

REAGEER OP DEZE BLOG

Laat ook van je horen!

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *


− 1 = vijf




Veel gelezen blogs

Scheiden en nu? Je scheiding aanvragen, hoe doe je dat? Alles wat je wilt weten over alimentatie na je scheiding Partneralimentatie gaat van twaalf naar vijf jaar Alles over partneralimentatie Alles over kinderalimentatie Kinderalimentatie en de nieuwe partner; hier moet je op letten! Alimentatie berekenen 13 tips voor gescheiden ouders 5 super tips voor het opstellen van het ouderschapsplan Co ouderschap, wat houdt dat precies in? Rechten van vader bij de omgangsregeling Toestemmingsformulier om te reizen met kind na scheiding Echtscheiding en hechting bij baby’s en peuters Verwerking van je scheiding Zo heb ik de eenzaamheid na de scheiding overwonnen Wat is een vechtscheiding nou eigenlijk? Wanneer mag ik weer moeder zijn? Frances blogt over ouderverstoting Narcisme in je relatie: herken de 3 fases Gaslighting en narcisme. Hoe ga je daar het beste mee om? Wat doet een mediator nou eigenlijk? Rechten van het kind (12-18 jaar) bij de scheiding Wat is narcisme?

Vlog

Als je de scheiding ingaat met een hoop frustratie, boosheid en een gevoel van wanhoop, loop je het risico in een vechtscheiding te belanden. Roos heeft een nieuwe aanpak. Jullie laten voor een periode van 6 weken het besluit om te gaan scheiden los en gaan met haar onderzoeken wat er mis gaat bij jullie Lees verder > samen verder
Hoi, ik ben Annelies Hulsker en ik nodig je uit om lid te worden van onze Community om in contact te komen met andere ervarensdeskundigen.
Hoi, ik ben Elske Damen, wij willen je helpen om de periode tijdens en na je scheiding net wat makkelijker te maken, ik wens je veel plezier op deze site.