Menu

Nick: depressief na de scheiding

10 reacties
depressief na de scheiding

Het is alweer even geleden dat ik mijn laatste blog heb geschreven en het werd dan ook hoog tijd voor een nieuwe. Er is zo ontzettend veel gebeurd te afgelopen periode dat ik hier wel een heel boek over kan schrijven.

Hoewel het de laatste tijd wat beter leek te gaan allemaal, na een moeizame en pijnlijke scheiding, heeft het leven andere plannen met mij. De afgelopen periode ben ik gevallen, weer opgestaan en weer gevallen. Ik heb voornamelijk gevochten tegen mijzelf en mijn best gedaan om toch iedere keer weer positief te blijven, voornamelijk voor mijn kinderen. Maar wat ik ook probeer, het lukt simpelweg niet. Alles is een grote puinhoop geworden en ik zit momenteel in allerlei trajecten vanuit de hulpverlening.

Omdat ik graag anoniem wil blijven kan ik niet te veel details prijs geven maar alles wat er de afgelopen tijd is gebeurd heeft er voor gezorgd dat ik momenteel in de ziektewet zit en eigenlijk tot niks meer in staat ben. De scheiding heeft mij gebroken en er zijn nu allerlei instanties betrokken geraakt die zich met ons “bemoeien”. Ik ben mezelf voorbij gelopen en heb te vroeg gepiekt.

depressie door scheiding

 

Ik ben van nature een echte vechter en ik ben altijd sterk geweest, niets in het leven kon mij klein krijgen. Maar het leven heeft die uitdaging geaccepteerd en mij het tegendeel bewezen. De depressie heeft gewonnen en ik kan niks anders dan mij hier aan over geven. Niet alleen ik heb hier last van maar mijn hele omgeving. Het valt simpelweg niet uit te leggen hoe het voelt om depressief te zijn aan iemand die dat nooit heeft meegemaakt. De enige tip die ik kan geven aan mensen die in het zelfde schuitje zitten; zoek direct hulp. Wacht niet af en denk niet dat je het alleen wel redt. Hulp is nodig en gezien de wachtlijsten die er zijn kun je dat maar beter zo snel mogelijk regelen.

Ik deed dat niet omdat ik dacht dat ik het alleen wel zou redden. Dat heeft er nu voor gezorgd dat ik in de ziektewet zit en alles en iedereen om mij heen aan het kwijt raken ben.

Nick is een alleenstaande vader van 35 die sinds de scheiding probeert zijn draai in het leven weer te vinden en zoekt naar de juiste balans tussen werk, opvoeding en huishouding. Hij kan er niet meer omheen: hij is depressief na de scheiding.

 

REACTIES

Eline - 23 feb 2017

Hey Nick, heb je dit filmpje wel eens gezien? https://www.youtube.com/watch?v=XiCrniLQGYc Het heeft mij en mijn omgeving duidelijk gemaakt wat depressie is (mijn zoon worstelt al bijna drie jaar met een depressie). Ik herken veel in je verhaal. Ook hij wil alles altijd zelf oplossen, zonder hulp. Maar dit kun je niet in je eentje overwinnen. Ik weet dat het zwaar is, dat je jezelf en je omgeving teleurstelt, althans, zo voelt het. Ik hoop voor je dat je mensen in je omgeving hebt die je kennen zonder die zwarte hond om je heen, die weten dat je in wezen een fijn mens bent. En ik hoop vooral dat je dat in jezelf kunt blijven zien. En als dat zo is, dan heb je het licht gevonden waar de tunnel naartoe leidt. Heel veel sterkte!

Eline - 23 feb 2017

Het belangrijkste in dit filmpje vind ik nog steeds dat er gezegd wordt dat je naar je omgeving eerlijk moet zijn over je situatie. Mensen denken al gauw dat depressie wel overgaat als je een baantje zoekt (dat kan dus al niet), als je gaat sporten (veel te veel energie), als je gewoon je bed maar uitkomt (yeah, right). Zoek steun en hulp bij vrienden en familie. Naast professionele hulp is dat heel belangrijk.

Nick - 23 feb 2017

Hoi Eline, Ja dit filmpje had ik al eens gezien. Ik vind het een enorm sterk filmpje omdat het goed in kaart brengt hoe iemand met een depressie zich voelt. Vanochtend ben ik bij de huisarts geweest en nadat ik mijn verhaal heb gedaan heb ik een antidepressivum voorgeschreven gekregen. Het kan een paar weken duren voordat de werking ervan echt merkbaar wordt maar daar ben ik nu op voorbereid. Er is zoveel mis gegaan, met name de afgelopen week, dat ik echt het gevoel had een hulpmiddel nodig te hebben om overeind te blijven staan. Het belangrijkste wat de huisarts mij mee heeft gegeven is dat ik uit de slachtofferrol moet stappen. Ik denk dat iedereen die depressief is dit zal herkennen maar weten en voelen zijn twee totaal verschillende dingen ...

Eline - 23 feb 2017

Goed dat je hulp zoekt! Medicijnen alleen zijn vaak niet voldoende, therapie is ook belangrijk. En die drempel is hoog, ik weet het. Je bent geen loser als je om hulp vraagt, als je er zonder pillen en psych niet uitkomt. Die hulpmiddelen zijn er juist om je erbovenop te helpen. Wees niet bang ze aan te nemen. Je kunt het, je hebt de eerste stap gezet. Wees je ervan bewust dat de weg omhoog niet in een rechte lijn zal verlopen, maar met horten en stoten. En niet elke terugval betekent dat je weer op de bodem van de put belandt, er zijn vele tussenstappen. Heel veel sterkte! Je bent een kanjer dat je dit aanpakt.

Nick - 23 feb 2017

Dank je wel. Ik heb vanuit maatschappelijk werk het voorstel gekregen om psycho therapie te gaan doen. Dit is echter door de huisarts vanochtend weer afgeraden. Ik ben enigszins in de war daardoor en weet nou niet meer zo goed wat ik het beste kan doen. Kort gezegd was het advies van de huisarts om dagelijks de pillen en te nemen en uit mijn slachtofferrol te kruipen. Ik moet het vooral maar tijd geven en dan zal het allemaal een plekje krijgen. Persoonlijk vind ik dat een advies dat erg kort door de bocht is gezien mijn geschiedenis (alcoholmisbruik, paniekaanvallen, nachtmerries, zelfmoordpoging, etc). Klinkt mij in de oren alsof het toch onderschat wordt maar ja, wie ben ik?

Eline - 23 feb 2017

Ik ben geen arts, maar alleen medicijnen vind ik inderdaad een mager bod. Ik zou die psychotherapie met beide handen aangrijpen, als ik jou was. Veel sterkte, Nick!

Amsterdammer in Brabant - 19 mrt 2017

Nick , hoe gaat het nu met je ? Als ik eerlijk ben denk ik te weten hoe jij je moet voelen .... Hoop van harte dat het beter gaat met je , ookal zal het een lange zware weg worden tot herstel . Mag ik vragen op wat voor manier je gescheiden bent ? Was het een traumatische ervaring en had je het totaal niet zien aankomen wellicht ?

Annelies - 4 sep 2018

Dag Nick, Ik herken mezelf in je verhaal. Het is nu 2,5 jaar dat is gescheiden ben maar ik ben nog geen stap verder. Al verschillende keren opgenomen geweest. Hou je goed. Grts

Shirley Engelhardt - 2 mrt 2019

Annelies Opname zelf ook gehad. Angst om alleen te zijn koken doe ik niet voor mezelf terwijl ik dat echt wel kan. Maar kan door van alles in angst me er niet toe zetten. Herkenbaar? Altijd maar angst en alleen.

Marianne - 14 mei 2019

Wat herkenbaar Nick! IK Heb mijn scheiding niet zien aankomen en Altijd gedacht dat WIJ samen oud werden. Een ooit gelukkig gezin wat nu een grote ZOOI is. Volwassen kinderen en een paar kleinkinderen met falende ouders en een falende opa en Oma. IK vertrouw ( Mede door mijn moeilijke jeugd) niemand meer, en leef in angst, angst om de rest van mijn leven alleen te blijven. IK vertrouw echt niemand meer dus een nieuwe relatie durf ik echt niet meer aan. IK Ben al een Lange tijd met therapieen bezig, maar het lichtje in mijn hoofd is uit. IK overleef elke dag......tot mijn lichtje dooft. De pijn is heftig en verdwijnt maar niet. Veel sterkte Nick ik hoop dat bij jou het lichtje aanspringt.

REAGEER OP DEZE BLOG

Laat ook van je horen!

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *


× negen = 81

Vlog

Rijd jij ook nog wel eens langs het huis van je ex? Loslaten van je boosheid na je scheiding is een hele kunst, heeft ook Roos zelf eLees verder > loslaten na je scheiding
Hoi, ik ben Annelies Hulsker en ik nodig je uit om lid te worden van onze Community om in contact te komen met andere ervarensdeskundigen.
Hoi, ik ben Elske Damen, wij willen je helpen om de periode tijdens en na je scheiding net wat makkelijker te maken, ik wens je veel plezier op deze site.