Menu

Eenzaam na scheiding, blog van Femke

10 reacties
eenzaam na scheiding

#weektegendeeenzaamheid

Een reactie op ‘de week tegen de eenzaamheid’ en het bericht van RTL nieuws dat 1 op de 5 alleenstaande ouders zich eenzaam voelt. Best heftig om te lezen, vond ik dat. Bovenop, waar je dan direct aan denkt; al die ouderen die ‘wegkwijnen’ in verzorgingstehuizen, waar ook (bijna) niemand meer komt; geen familie, geen kennissen, geen vrienden. Die dus écht eenzaam zijn.

Als ik voor mezelf mag spreken, als alleenstaande vrouw, denk ik dat ‘je eenzaam voelen’ in/na een scheiding  ‘zwaar beladen’ is geformuleerd. Hoewel het net na de breuk best zo kan voelen. Maar het woord: ‘eenzaam’ omvat zoveel meer.

Het zit ‘m in het gevoel

Het zit ‘m meer in het gevoel. En het betreft ook niet alleen ouderen, maar een veel grotere groep, helaas, waar je niet direct aan denkt.

Na heel wat jaren samen als gezin ineens alléén(staand). Ook dát geeft gevoelens van eenzaamheid; alleen zijn na scheiding. Alleen al de eenzaamheid van alle emoties, gevoelens, verhalen die je met iederéén kunt delen, maar je moet er toch zélf door heen.

Of de eenzaamheid die je kunt voelen, dat je jezelf helemaal kwijt bent. Dan kun je je zelfs eenzaam voelen in je eigen lijf, omdat je niet meer weet wie je nu eigenlijk bent en waarvoor je staat.

Je leven verandert door omstandigheden, dus ook door een scheiding of uit elkaar gaan.

Eenzaam na scheiding, niks is meer vanzelfsprekend!

Niet de verjaardagen van (gezamenlijke) familie en vrienden waar altijd samen heen werd gegaan. Met de kinderen, dus ook automatisch contact met neefjes, nichtjes, opa’s en oma’s. Ook díe dimensie tussen (ex) familieleden verandert bij uit elkaar gaan. Niet altijd, maar in de meeste gevallen ga je niet meer samen naar opa en oma of is er ineens een ander die met jouw kinderen daar heen gaat en jij… je komt er nog wel, maar dan alleen of komt er niet meer. En, niet te vergeten, ook eigen verjaardagen of die van de kinderen.

Zo ook alle feestdagen en feestelijkheden, maar ook droeve gebeurtenissen, waar je niet meer als volledig gezin deel van uitmaakt, waar je je soms meer 5e wiel aan de wagen voelt, want jouw situatie is ineens anders. Je bent niet meer met z’n tweeën maar alleen.

Je hoeft niet eenzaam na scheiding de Kerst of Pasen door te komen maar, toch voelt het soms ‘alleen’ en anders. En dan de uitjes, afspraken en verjaardagen met (gezamenlijke) vrienden en familie, waar jullie jarenlang samen kwamen en dan ineens niet meer. Of het contact blijft wel en je gaat er apart van elkaar heen of gezamenlijk, eventueel met nieuwe partners. Of er vallen ineens heel wat verjaardagen weg, want ook dat gebeurt.

Alléén op je fietsje naar een feestje, verjaardag of festival. Alleen weer terug, of misschien in de hoop op een gezellige nacht met iemand, een beetje intimiteit.., maar zelfs dát kan eenzaam voelen als het daarbij blijft en in de meeste gevallen lig je toch wéér alleen in je bed.

Vaak het weekend dat de kinderen bij vaders zijn en het dus echt ‘alleen’/’eenzaam na scheiding’ is.

Soms is alleen heerlijk

Soms is ‘alleen’ natuurlijk ook heerlijk, omdat je het zo nodig hebt, omdat je op moet laden, je je even op jezelf moet richten. Maar toch kan dan alleen óók eenzaam en verdrietig voelen.

Eenzaam kun je je soms ook voelen in het scheidingsproces waarin je zit. Hopelijk heb je mensen om je heen die ook een scheiding hebben meegemaakt of erin zitten en die begrijpen wat je bedoelt en hoe het voelt als je het hebt over ‘alleen en eenzaam na scheiding’.

Dat het vaak ook heel dubbel voelt, dat ‘alleen’. Bijvoorbeeld tijdens de zo welverdiende vakantie met de kinderen, waar je dan uiteindelijk ook weer alleen de reis maakt, alleen op je strandstoel zit, alleen geniet en leuke dingen doet met of zonder kinderen. Dat je dan ondanks dat je er enorm van geniet, je ook een gevoel van eenzaamheid en verdriet kan overvallen.

Hoewel het gevoel met het verstrijken van de tijd wel af gaat zwakken, gelukkig.

Eenzaam is een groot woord

Eenzaam en alleen kun je je ook voelen als je altijd of heel vaak zelf overal voor moet ploeteren. Voor de (zorgen van de) kinderen, voor het huishouden, de klussen in huis, de kinderen op tijd in bed, uit bed, op school, eigenlijk met alles alleen ‘die boontjes doppen’.

Ook dát voelt wel eens alleen.

Eenzaam is een heel groot woord, maar het gevoel van eenzaamheid kan je dan ineens wel overvallen.

Tenslotte wil niemand zich alleen en eenzaam voelen. Wil iedereen vriendschap, contact, liefde, erkenning, intimiteit, aandacht, gezelschap, gezelligheid en blijkbaar is dat toch niet zo eenvoudig voor iedereen, gezien de cijfers van eenzaamheid.

Het is ook soms lastig uit te leggen want men voelt het blijkbaar toch dat er niet over gezeurd mag worden als je je eenzaam voelt.

Er rust een taboe op eenzaamheid

Eenzaam en onbegrepen ook in het proces dat ieders leven doorgaat, maar jij soms het idee hebt dat je in alles weer een weg moet vinden. Een weg die anderen vaak niet begrijpen, want het is toch klaar/afgerond? Je woont toch weer? Je hebt toch alles geregeld? Je redt je toch? Je bent toch weer (voor de buitenkant) happy single? En je hebt het op de rit met jezelf en de kinderen?

Eenzaamheid is een soms moeilijk te omschrijven ‘begrip’, het is een gevoel, wat je plots kan overvallen, ondanks dat je óók gelukkig bent, je het voor elkaar hebt, je gezond bent, voldoende familie en vrienden om je heen,  je je zegeningen telt.

De ene keer zit het meer in het gevoel/je emoties en de andere keer is het meer het sociale aspect.

Ik zeg maar zo: alleen is niet altijd eenzaam en eenzaam is niet altijd alleen.

Ik ben Femke (45), ongeveer 2 ½ jaar geleden zijn mijn partner en ik uit elkaar gegaan. We waren niet getrouwd, maar hebben wel 2 schatten van kinderen, inmiddels 16 en 13. Momenteel alleenwonend met de kinderen in een fijn huisje, een om-en-om-weekend-regeling met vader voor de kinderen. In mijn blogs (en gedichten) schrijf ik over mijn scheiding en het proces van ‘heling’ en de (toch ook wel) leuke kanten aan het weer single zijn. Mijn lijfspreuk: bij jezelf blijven en wees eerlijk en oprecht!

 

Yolanda geeft je in de blog: “Zo heb ik de eenzaamheid na de scheiding overwonnen” tips hoe je het beste om kan gaan met je gevoel van eenzaamheid

REACTIES

Marthijn - 9 okt 2018

Spot on! (Ook als man kun je je eenzaam voelen na een scheiding, hoe fijn het ook kan zijn op jezelf te zijn. Zeker als je voormalige partner vrij snel na de scheiding een nieuwe liefde heeft gevonden en vol gas geeft op haar nieuwe geluk -waarbij onze kinderen ook nu deel van uitmaken.)

    Corina - 25 okt 2018

    Beste Marthijn, En dat is heel zuur. Ik herken het! Maak hetzelfde mee. Net als jullie verleden niet heeft bestaan, alsof het niets heeft betekend.. Het doet zo een pijn.. En dan dat alleen en soms eenzaam zijn. Het is wat het is... zegt men. Sterkte!

    Erwin - 26 nov 2019

    Hoi Corina Heel herkenbaar.. Hoe gaat het nu met je?

Lk - 17 mrt 2019

Zo raak geschreven, Femke! Na een jaar heb ik mijn leven weer aardig op de rit. Ik kan goed alleen zijn en me in mijn eentje prima vermaken. Maar er zijn zeker ook momenten dat ik er moeite mee heb of me eenzaam voel.

Wil - 18 jul 2020

Zo waar, eenzaam na 31 jaar, het voelt leeg en verlaten. Ik ben nu 4 maanden verder en het lijkt alsof de pijn iedere dag heftiger wordt. Door zijn ontevredenheid kan ik gewoon weer helemaal oonieuw beginnen. We hebben geen kinderen, dus is de eenzaamheid nog erger. Terwijl hij (56 jaar) nu in een gezin met kinderen leeft. Hij heeft ze zelf nooit gewild. Maar ja als je nieuwe vriendin kinderen heeft van 14 en 9 jaar zal je ze wel moeten accepteren. Ooit hoop ik me weer gelukkig te voelen met of zonder nieuwe partner.

Dave - 26 dec 2020

Momenteel maak ik het zelfde mee. Na relatie van 14 jaar, waarvan 10 jaar getrouwd. Voel me mee eenzaam verdrietig, opgekropte gevoelens, nergens meer zin in, zoveel vragen. Samen 3 kids, 6, 9 en 12 jaar. Ze heeft al een andere vriend, terwijl ze zei, dat ze er niet aan toewas. Alles doet me denken aan alle mooie momenten die we samen en als gezin mee maakten. Doet mee zovéél pijn. Elke dag als ik wakker word hoop ik dat hét maar een slechte droom was.. maar helaas. Ik kijk er dan zo tégen op om weer hét verdriet/pijn te voelen. Hoop dat hét een keer stopt.

    Amy - 21 jan 2021

    Jeetje Dave, zo herkenbaar je verhaal, behalve dat er, voor zover ik weet, (nog) geen ander is. Wel dat het nogal onverwachts kwam na relatie van 15 jaar waarvan 10 jaar getrouwd met kids van 9 en 11. Het voelt als een nachtmerrie waar ik niet uit wakker word. Ben boos, voel me machteloos en bedonderd doordat het zo opeens was, hij gedraagd zich opgelucht en leeft in een Disney wereld, ik in een puinzooi van verdriet, onzekerheid en ongeloof. Wens je veel kracht en liefde, en het wordt ooit minder de pijn, daar ga ik maar vanuit.

    Christel - 5 apr 2021

    Zo herkenbaar. Hier sinds november in deze rotsituatie. Hoe gaat het nu met je?

    TanteTee - 12 apr 2021

    Zo herkenbaar. Na de eerste verdrietige maanden dacht ik dat ik er wel doorheen was. Maar het lijkt wel of de eenzaamheid nu pas tot me doordringt. Ik ben het ook zo moe om steeds maar weer nieuwe dingen te moeten gaan doen, nieuwe mensen leren kennen, hobby’s te moeten zoeken. Ik zie hoe mijn kinderen pijn hebben, dat doen wij ze aan dus. En dan dat corona, kan dat heel snel stoppen zodat ik dat fantastische nieuwe leven, dat dan misschien gaat komen, ook kan vinden?

Profielfoto van Piet

Piet - 1 feb 2021

Jeetje zoveel mensen die zich eenzaam/bedondert voelen. Ik zelf loop nu tegen een scheiding aan voor de 2e keer in me leven En begin me nu serieus af te vragen ben ik zo slecht geweest dat ze na lange tijd het opgeven alsof het huwlijk en kinderen niks voorstellen om ervoor vechten Ik ben nu 45 mijn eerste vrouw was 4 jaar jonger dan ik leerde haar kennen toen 26 was en vol in het leven stond met uitgaan feestjes en veel vrienden had al wel relaties gehad maar nooit zo serieus dat er ooit aan trouwen of deze wil ik nooit meer kwijt gedacht werd. Afijn we kregen wat met elkaar en na een tijdje werd een relatie een echte serieuze relatie zij had al een jochie van bijna 2 jaar uit een eerdere relatie in spanje vader is dan ook spaans en vader zou ook niet meer in zijn leven zijn Ik was echt gek met dit kind en doordat het nog zo jong was en geen vader had heb ik die taak op me genomen. Na verloop noemde hij me ook papa en voor mij was het me vlees en bloed mijn zoon Na 3 heerlijke jaren gingen we trouwen want this was it voor mij en wilde samen nog een kindje dit verliep moeizaam vele miskramen later kwam het er toch van een prachtige dochter ons leven compleet dacht ik tenminste ze was nog geen halfjaar oud toen me vrouw zei ik ga terug naar haar stad waar ze vandaan kwam met of zonder mij dit sloeg in als een bom voor mij waar kwam dit ineens vandaan dit was me vrouw mijn beste vriendin me maatje waar ik zoveel mee heb gelachen om dezelfde grappen die ik maakte of als we films keken hadden we zelfde intresse in de comedy snapte er niks van maar goed heb de vrouwen in me leven altijd proberen te plezieren en geprobeert te geven wat ik kon dus had toegezegt onze woning op te geven voor een andere woning ergens anders niet te vergeten dat onze zoon bij zijn vrienden en school weg moest en nieuwe vrienden moest maken Oké we zitten in andere stad andere woning mijn gevoel zegt dat we als gezin onder druk staan niks was meer hetzelfde werd een echte sleur we zijn 3 jaar verder toen de zogeheten alarm bellen bij me afging ik hoefde inene niet meer mee naar verjaardagen ze ging wel met haar nichtje zodat ik de kids op tijd naar bed kon doen Toendertijd nog msn chatten was niet meer weg te slaan achter het scherm. Tot er een punt kwam dat ze voor de zoveelste keer wegging zogenaamd met haar nicht en ik voelde echt dit klopt niet was nog nooit eerder achterdochtig geweest. Pakte de laptop ben gaan snuffelen hoe je verwijderde berichten kon terughalen en ja hoor daar zakte de grond onder me voeten weg blijkt dat ze toen we een keer met ze 4en uitwaren haar nicht en vriend in een cafe terwijl ik helemaal vooraan zat te kletsen met de barkeeper en een moment dat haar nicht naar toilet was ze samen hebben gekust dit alles heeft ze opgebiecht naar een vriendin van haar In andere verwijderde msn berichten kon ik terug halen dat ze met elkaar afspraken als ik naar me werk was en kids op school en opvang waren Heb de kids gepakt in de auto gestapt en naar haar moeder gereden en gezegt kijk wat je dochter allemaal doet ik was zo erg boos haar moeder ook tuurlijk maar blijft toch haar dochter. ze heb mijn vrouw gebeld en gevraagt waar ze allemaal mee bezig was. ze wilde dit allemaal ontkennen waarop haar moeder zegt het staat hier zwart op wit dit is jou msn zijn jouw woorden toen kon ze binnen 10 min inene wel terug zijn of er verder dan kussen ooit iets is gebeurt weet ik niet en wilde het niet weten. Heb me spullen gepakt en ben 2 weken in huis geweest bij me moeder weekends wel de kids opgehaald. Ik hield nog erg veel van me vrouw en na enige keren gepraat te hebben besloot ik terug te gaan en te vechten voor ons huwlijk maar het vertrouwen was weg ongewild zag ik overal spoken alsde tel ging als ze alleen wegging voor boodschappen werd een keer zo erg toen we een keer samen uitgingen dat ik haar beschuldigde van flirten met iemand anders en achteraf na lange tijd inzie dat het idd gewoon in me hoofd zat een onschuldig gesprek met iemand in een kroeg. Maar the dammage was done zou niet meer goedkomen het vertrouwen in haar. Kwam op een dag terug van werk ze had de kids bij oma gelaten en vertelde dat ze wilde scheiden goed begrijpen dat ik nog steeds erg veel van haar hield en ons gezin maar na alles was vertrouwen toch een groot probleem geworden en dus na 30 min praten stond ik buiten met me koffer en nu? Me leven stond op ze kop was alles kwijt me kids me vrouw me huis letterlijk alles geen spaarcenten geen dure auto geen spullen om te verkopen. Weer bij mijn moeder in huis. 2010 Scheiding is inmiddels rond heb de kids om het weekend en probeer beetje bij beetje te sparen om weer een leven op te bouwen. Oja heb alle spullen me ex laten houden op de pc en auto na. Ik had zoiets alles wat ik meeneem neem ik ook de kids af dat wilde ik niet. Me leven is een grote sleur kan nergens meer vreugde in vinden en soms gedacht aan zelfmoord De gedachte dat me kids hun vader zou moeten begraven hebben ervoor gezorgt dat het nooit zover is gekomen. Heb geen echte vrienden meer die verdwenen toen we verhuisde nieuwe vrienden maken ben ik ook geen ster in dus leven is klote bestaat alleen uit opstaan werken thuiskomen eten gamen slapen Behalve als het mijn weekend is heb ik enige vreugde aan de kinderen maar ben in zon depressie dat ik zelfs met de kinderen niet echt meer kon lachen wat een gemis iemand naast je waar je alles mee heb gedeelt na 3 jaar zo geleeft te hebben gebeurde er een wonder Kan het nu nog niet begrijpen ik ben zelf een rationeel persoon en doe niet aan geloof of iets dergelijks maar dit was of het zo moest zijn het lot als je het zo mag noemen. Mijn avonden bestonden uit gamen met andere mensen online en al die tijd dus wel vrienden gemaakt online maar zodra pc uitging was de eenzaamheid er direct ik ging heel af en toe wel is naar een kroeg een biertje pakken in me eentje dan deze dan weer die om te proberen toch nieuwe contacten te maken en uit die sleur te raken. Toen op een avond ik aan het gamen was bedacht pfff moet eruit liep door de stad kwam langs een kroegje met live muziek en dacht oh leuke muziek ff kijken blijkt de eigenaar iemand te zijn die vroeger een snackbar had en mij direct herkende we waren redelijk bevriend zoveel jaar geleden ik mocht drinken van het huis zei hij tegen de bardame ik denk dat er onbewust een knop omging in me hoofd ik had het gezellig raakte aan de praat met de bardame zo nu en dan kwam de eigenaar jimmy bij me om te kletsen iets verder op stonden een groepje vrouwen te dansen op de live muziek. Ik kreeg oogcontact met 1 van de meiden en zo nu en dan keken we elkaar aan van afstandwat was ze knap mooi. Ik zelf ben redelijk verlegen en na een paar keer na elkaar te hebben gelachen zonder te merken zat ze ineens naast me. Ik kan je eerlijk zeggen ik ben geen prater maar die avond hebben we 5 uur non stop gepraat gedanst het was super gezellig en voelde me weer leven eind van de avond hebben we gekust en telefoonnummers uitgewisseld dit was een zaterdagavond zondagmiddag werd ik gebelt en gevraagt of ik veilig was thuisgekomen en of ik het ook zo gezellig had gehad voor ik het wist hadden we opnieuw samen een afspraak wat drinken en een bios dit was 2013 Voor we het wisten waren we beide tot over onze oren verlieft kan ook eerlijk zeggen nog meer dan bij me eerste vrouw het leven lachte me toe. Dit was een 8 jaar jongere vrouw dan ik knap maar heel gewoon ze had al kinderen uit eerdere relaties en ik de mijne zij een dochter van 13 ik een zoon van 13 zij een dochter van 7 ik een dochter van 6 en zij nog een dochter van anderhalf poe poe wat een gezin bij elkaar. We konden zo goed met elkaar voor ik het wist was ik bij haar ingetrokken heb wel nog 2 jaar me appartementje aangehouden maar ik sliep er al 2 jaar niet meer. ze vertelde me zo vaak dat ze wel meerdere relaties had gehad maar ik was de liefde van haar leven ze had nog nooit zon lieve man ontmoet en wilde op een dag met me trouwen en ik met haar maar hield wel ingedachte dat er meer tijd voor nodig was om opnieuw te trouwen na 3 half jaar samen te zijn en nog nooit geen 1x ruzie gehad te hebben kwam het grote woord we wilden samen trouwen en samen een kind het kindje kwam eerder dan gepland een prachtige dochter erbij de datum om te trouwen werd gemaakt die werd 2018 de datum de dag dat we elkaar leerde kennen ze nam zelfs een tatoeage met everlasting love en onze datum boven haar kont zoiets doe je niet zomaar En ik wilde haar hetzelfde bewijzen dus nam dezelfde tatoeage op me schouderblad We heb zo door de jaren samen hele leuke vakanties achter de rug met zon groot gezin is niet makkelijk om te plannen maar hetlukte toch altijd maar weer We hadden het samen niet breed maar wat er was was van ons geen schulden en zij wow wat een vrouw zorgen voor de kids zorgen dat iedereen ontbijt had en alles mee voor school de kleine kids naar school brengen zelf een paar uur werken kids weer van school halen tijd vrijmaken om ook nog te spelen of ergensnaartoe gaan met ze zoals kinderboerderij of wandeling door het bos niet altijd maar vask genoeg zorgen voor avond eten alles opgeruimt in huis en rond half 9 was het ook eindelijk rust voor haar Oke we zitten in oktober 2020 Ook corona gaat ons gezin parten spelen kids kunnen hun ei niet kwijt niet nasr school enzo mijn vrouw begint inene over religie ze heb wel een maria beeld bij haar overleden moeder en vind de cathedralen en kerken mooi om te zien maar nooit in 7 halve jaar tijd echt gehoord over de bijbel of religie inene hoor ik woorden voorbij komen als dit is het werk van de duivel en je mag de mariabeeld niet hebben ik dach huh waar komt dit vandaan Blijkt onze dochter van nu 9 jaar gaat om met een meisje waarvan de moeder heel gelovig is Nu zoals ik al zij ik ben helemaal niet gelovig nergens in maar dacht echt wtf voor ik het wist zit die vrouw met mijn vrouw aan tafel over de duivel te praten en dat alles wat er gaande is op de wereld duivelswerk is Ik wist niet waar ik het moest zoeken in huis toen de mevrouw weg was heb ik geprobeert te praten met me vrouw of er iets dwars is waardoor ze nu aan het geloven is begint inene met dat mariabeeld moet weg ik dach oke als jij dat wilt staat bij jou moeders foto? En sinterklaas en kerst mag ook niet gevierd worden dat viel bij mij totaal verkeerd zei iets waar ik nu toe spijt van heb Ik zei als jij sinterklaas en kerst afschaft hebben wij een groot probleem want dan gaan we scheiden nu denk ik door dit gezegt te hebben ik haar zo heb geraakt tot iets wat alleen maar verder alles slechter maakte Dat te zeggen was voor mij meer een noodkreet van waar the fck ben je mee bezig Het woord nog slechter ineens is ze niet meer van de tel weg te slaan de eerst zo goede huis vrouw waar alles super netjes was die altijd tijd maakte voor de kids was inneens niet meer van haar tel te krijgen als 1 van de kids wat vroeg gaf ze klakkeloos antwoord zonder te weten wat ze nu werkelijk vroegen Ze werd zo aangetrokken door het hele corona gedoe en agresief naar mensen die een mondkapje droegen ze begon zich in te laten met groepsapps op instagram over demonstraties tegen corona beleid ze begon de gekste dingen te geloven ik dach lieve help ze is helemaal door aan het draaien en het enige wat ik kon doen was er proberen in los te laten want als ik het probeerde te rationeel te verklaren kregen we heftige ruzie Tot er een tijd aanbrak dat het me teveel werd en ik zij als je hier echt mee doorzet ga ik van je scheiden was 2e keer dat ik het zei maar achteraf weer een poging om in te laten zien dat ze ons gezin aan het kapot maken is Deze ruzies gaan door. 4 dagen goed 3 dagen ruzie week in week uit ze heb nu zelfs afgesproken met mensen die net zo denken bij mensen thuis complotdenkers oftewel wappies niet te geloven Ik wil niet dat ze hierin verder gaat maar doet het toch wordt zogezegt opgehaald door een stelletje waar ze van kent via telegram groepsapp om 9 uur smorgens komt pas 4 uur snachts thuis en ik mag niet boos worden Heb haar ook gezegt dit is iets dat kan en kun je niet maken als je getrouwd ben dan had je vrijgezel moeten blijven er is ook een gezin dat je nodig heeft haar antwoord ik vecht nu voor me gezin want het is oorlog Dit blijft zo even doorgaan en weer hevige ruzie ik kom er niet doorheen Op gegeven moment ik ben van alle stress afgevallen en zij ook begin hartkloppingen te krijgen steken op de borst en ineens lijkt het of het haar niks doet ohhh moet je je niet zo druk maken. Er is een demonstratie waar ze naartoe zal gaan heb haar gezegt ik wil echt niet dat je gaat en moet kappen met omgang met die lui maar beloofde me dat er niks aan de hand en zodra er iets zou gebeuren ze weg gingen want hun zijn vreedzaame demonstranten Wat gebeurt er mijn vrouw komt thuis met haar buik open want ze moest hek over klimmen anders werd ze gearresteerd ik werd echt link ik hield me in maar kon het wel uitschreeuwen 8 hechtingen in haar buik enje raadt het nooit begon er al gelijk over om volgende week weer te gaan viel niet over te discussiëren daar viel weer het woord van mij kant weetje laten we maar scheiden want ik zo niet verder en liep de deur uit ben een tijd bij haar broer en vrouw op visite gegaan omte praten over alles Zij belde en appte continue met sorry en ik hou van je Ben uiteindelijk naar huis gegaan en hoopte dat ik nu was doorgedrongen tot haar dat alles kapot aan het gaan was we hebben het bijgelegt en de volgende 4 dagen waren ongelofelijk alles voelde als 7 jaar geleden ik gaf haar alle aandacht die ik kon geven ruimde helpte weer mee als er gegeten was kon weer spelen met de kleine kids Tot de 5e dag ze zei sorry niet boos worden maar ik wil zondag toch naar de demo en ik ga niet stoppen met de nieuwe vrienden die ik hebt gemaakt werd zo boos pakte me trouwring gooide hem op het aanrecht en liep wederom de deur uit Ben gaan praten met haar vader haar zuster me zwager En alles wat ik ook deed had nu lijkt een averechts affect Nu krijg ik ineens alles op me bord alle dingen die ik fout heb gedaan in 7 halve jaar nooit echt bij stil gestaan en kan niet anders zeggen ze heb wel ergens gelijk dat zie ik nu pas in maar dit zijn dingen als ze daar open en eerlijk had gezegt wat ik fout doe ik daarin kon veranderen niet iets om een relatie huwlijk kapot om te laten gaan Nu vandaag slaap ik de 12e nacht bij me zus hebben al zoveel gepraat en komt er op neer dat ze nu zoals ze zelf zegt al 20 jaar niet haarzelf is geweest en ze de eigen niet laat zeggen met wie ze wel of niet om mag gaan Is te laat ik neem haar niet zoals ze nu is zegt ze en wil echt niet meer verder Ik snap het echt niet meer de vrouw die tegen haar hele fam zegt tot afgelopen oktober toe ik heb de liefde van me leven gevonden mijn soulmate ik wil niet meer verder

REAGEER OP DEZE BLOG

Laat ook van je horen!

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *


9 − = drie




Veel gelezen blogs

Scheiden en nu? Je scheiding aanvragen, hoe doe je dat? Alles wat je wilt weten over alimentatie na je scheiding Partneralimentatie gaat van twaalf naar vijf jaar Alles over partneralimentatie Alles over kinderalimentatie Kinderalimentatie en de nieuwe partner; hier moet je op letten! Alimentatie berekenen 13 tips voor gescheiden ouders 5 super tips voor het opstellen van het ouderschapsplan Co ouderschap, wat houdt dat precies in? Rechten van vader bij de omgangsregeling Toestemmingsformulier om te reizen met kind na scheiding Echtscheiding en hechting bij baby’s en peuters Verwerking van je scheiding Zo heb ik de eenzaamheid na de scheiding overwonnen Wat is een vechtscheiding nou eigenlijk? Wanneer mag ik weer moeder zijn? Frances blogt over ouderverstoting Narcisme in je relatie: herken de 3 fases Gaslighting en narcisme. Hoe ga je daar het beste mee om? Wat doet een mediator nou eigenlijk? Rechten van het kind (12-18 jaar) bij de scheiding Wat is narcisme?

Vlog

Renata kreeg een cliënt met de allerbeste bedoelingen. Als stiefvader gaf hij goed bedoelde adviezen aan de biologische vader van de kinderen. Maar de vader reageerde er niet op en deed niets met de adviezen. Waarom reageerde de vader er helemaal niet op? Renata geeft in deze vlog tips aan de stiefvader hoe hij het Lees verder > stiefvader en biologische vader
Hoi, ik ben Annelies Hulsker en ik nodig je uit om lid te worden van onze Community om in contact te komen met andere ervarensdeskundigen.
Hoi, ik ben Elske Damen, wij willen je helpen om de periode tijdens en na je scheiding net wat makkelijker te maken, ik wens je veel plezier op deze site.