Menu

Soms heb ik het gevoel dat ik tekortschiet als gescheiden moeder, blog van Femke

4 reacties
tekortschieten als gescheiden moeder

Ik vind het soms maar lastig… gescheiden moeder zijn. Alleenstaand.

En waarom heb ik toch met regelmaat het gevoel dat ik tekort schiet? Dat ik mijn kinderen niet alles kan geven wat ze zouden willen en wensen. Dat het financieel niet overhoudt als alleenstaande moeder en dat ik misschien wel loop te compenseren wat mijn ex laat liggen, als vader van de kinderen.

Alleenstaande moeder

Nu ik wat langer mijn alleenstaande rol vervul, merk ik ook steeds meer dat ik behoefte heb aan mijn eigen dingen, mijn eigen leven, mijn eigen keuzes. Rust en ruimte. Maar dit matcht gewoon niet altijd met de (soms eenzame, soms drukke en ingewikkelde) alleenstaande moederrol, met de kinderen veel om me heen.

Let wel: eigenlijk wil ik alles wel voor ze doen. Moet er gereden worden naar de hengelsportzaak, de lust en leven van mijn zoon? Dan ben IK degene die dat doet. Het kost mij weer een kleine 2 uur, maar ik doe het uit liefde, omdat ik zie dat mijn zoon ervan geniet. Als er dan aan de waterkant gevist wordt, ben IK degene die interesse toont en even langs komt of eten kom brengen. Enerzijds vindt mijn puber het leuk dat ik kom, aan de andere kant zie ik hoe ‘niet stoer’ dat is tegenover zijn vrienden.

Regelmatig merk ik in zijn gedrag en soms ook in dat van mijn dochter, dat ze zich afzetten, bozig doen, commentaar hebben op mijn activiteiten, de keuzes die ik maak en de mensen om mij heen. En dan heeft moeder ook nog een ‘maatje’ die met regelmaat even aan komt. Ze vinden het soms maar niks. Terwijl bij vader alles haast een vanzelfsprekendheid lijkt, vanaf dat we uit elkaar zijn.

En alles wat anderen wel krijgen van hun ouders en wat wij niet kunnen geven, ja dat steekt.

Tja, denk ik dan. Ik had het ook graag anders gezien. Maar naarmate ze ouder worden zullen ze het hopelijk wel begrijpen. Gelukkig hebben ze zelf inmiddels weekend en vakantiebaantjes dus kunnen ze iets meer voor zichzelf kopen. Maar ja, de tijd van rijbewijzen halen komt ook in beeld en tja… waar doen we dit van?

Best fijn soms een leeg huis

Dochter gaat met regelmaat voor enkele dagen naar haar vriend, die niet dichtbij woont en eerlijk gezegd, vind ik dat soms best heerlijk, vooral in de week dat zoon ook weg is.  

Het voelt alsof ik dat niet zo MAG voelen, omdat ik haar ook graag bij me heb. Maar nu zij jongvolwassen aan het worden is, botst dat soms ook wel. Zo wil ik best dingen met haar doen, maar wil ze dat anderzijds zelf dan weer niet. Ze vermaken zich al met hun telefoon, series op Netflix of Videoland, uitslapen en uren op hun slaapkamer vertoeven met vriendinnen of met vriendje. Tja.. ik herken het van toen ik die leeftijd had.

Compenseren

Toch heb ik ook bij haar het gevoel dat ik soms tekort schiet, dat ik ook bij haar compenseer wat haar vader ‘laat liggen’. Ik ben wel blij met haar goede contact met de nieuwe vriendin van mijn ex. En het feit dat daar een baby is van bijna een jaar, maakt dat ze het leuker gaat vinden om er heen te gaan. Hem in bad te doen of met hem te wandelen. Dat geeft me wel een goed gevoel, bovenop dat ik soms écht denk “lieve ex, waar bén je aan begonnen, een 2e gezin, terwijl je je 1e gezin al niet aan kon…”.

Soms best zwaar

Soms is het best zwaar. De kinderen laten mij alles zien, ze voelen zich vrij om zich te uitten en alles maar te zeggen. Zoonlief die te pas en te onpas aan komt, terwijl hij die week bij vader is en mij mijn privacy soms een beetje ontneemt (omdat dit af en toe op de meest vreemde tijdstippen is). Helaas is dat écht niet altijd leuk! Terwijl ze anderzijds natuurlijk altijd welkom zijn!

Zoon die érg de focus legt op waar moeders mee bezig is, commentaar heeft, lelijk doet, zijn onvrede op mij projecteert. En dochter die, minder opvallend, dit ook doet, maar zich dan eerder terugtrekt. Ik ben wel heel blij met haar vriend, die goed bij haar past, haar begrijpt en met haar praat, als buitenstaander, zeg maar. En zoon, tja.. die pubert maar wat raak, maar heel diep in zijn hart weet hij dat ik onvoorwaardelijk van hem hou en er voor hem zal zijn. Ondanks dat hij met zijn gedrag soms zo niet verdient dat ik weer voor hem ‘ren’.

Zoektocht naar balans

Het is een constante zoektocht naar balans. Jezelf niet vergeten, verstandige keuzes maken, je eigen behoeftes in de gaten houden. Maar ook naar je kinderen omkijken, er voor ze zijn, met ze praten, dingen met ze doen en hun welzijn in de gaten houden. En dat is écht niet makkelijk, ervaar ik.

Ik ben Femke (46), in mijn 3e jaar (officieel) alleen/uit elkaar. Alleenwonend in een fijn huis op een superplekje met onze 2 puberkinderen van (bijna) 17 en 14. Om-en-om-(lang)weekend-regeling met vader voor de jongste, de oudste gaat wanneer ze zelf wil naar vader. In mijn blogs (en gedichten) schrijf ik over mijn scheiding, het proces van ‘heling’ en de (toch ook wel) leuke kanten aan het weer single zijn. Mijn lijfspreuk: ‘bij jezelf blijven en wees eerlijk en oprecht’.

REACTIES

Tien - 8 jul 2020

Zo herkenbaar. Ik heb weliswaar een puberende zoon die bezig is om overal zijn eigen botte mening over te geven en bij ieder onderwerp een heel andere redenering dan zijn vader heeft. Maar toch helemaal goed, doms laat hij merken hoe hij me waardeert. Daarnaast zou ik zo nu en dan ook meer tijd voor mezelf willen hebben voor mijn vriendin, voor mijn eigen dingen. Hij gaat -bijna-altijd voor en dan maar de balans vinden want hij moet ook zelfstandig worden

Sandra - 9 jul 2020

Femke, ik heb al je blogs inmiddels gelezen en blijf je volgen. Je beschrijft exact wat ik ook soms ervaar. Fijn om te weten dat ik het niet alleen zo ervaar. Op dit moment ook 2 puberende kids, een periode waarin aftasten, verwachtingen, emoties en geluks gevoelens soms heen en weer gaan. Het valt me soms nog steeds zwaar dat ik geen structureel gezin meer heb, terwijl ik er zelf voor gekozen heb. Tijd zal het leren. Ik blijf mezelf, luister goed naar mijn onderbuik gevoel en leef mijn leven. Maar wat mis ik de kids en de structuur. Bizar!

Saskia - 9 jul 2020

Dag Femke, Zo ontzettend herkenbaar. Dank je wel. Ook ik ervaar het af en toe als een enorme worsteling. Het opvoeden valt helemaal niet mee in je eentje. Ik kan me daar echt zeer alleen in voelen.

DV - 10 jul 2020

Wow Femke, Bedankt voor je verhaal. We doen ons best als alleenstaande moeders, maar het is echt pittig soms. Zelf een half jaar gescheiden, 6 meiden waarvan er 3 een vriend hebben. Ik vergelijk het vaak met een kippenhok. Gezellig, maar wat cijferen we als moeders onszelf vaak weg en willen we zoveel goed doen. Laat het een beetje los. Blijf van ze houden en doe wat je zegt. Ze blijven echt van jou houden. Sterkte en probeer te genieten van de kinderen en de 'oplaadmomenten'.

REAGEER OP DEZE BLOG

Laat ook van je horen!

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *


twee + 1 =




Veel gelezen blogs

Scheiden en nu? Je scheiding aanvragen, hoe doe je dat? Alles wat je wilt weten over alimentatie na je scheiding Partneralimentatie gaat van twaalf naar vijf jaar Alles over partneralimentatie Alles over kinderalimentatie Kinderalimentatie en de nieuwe partner; hier moet je op letten! Alimentatie berekenen 13 tips voor gescheiden ouders 5 super tips voor het opstellen van het ouderschapsplan Co ouderschap, wat houdt dat precies in? Rechten van vader bij de omgangsregeling Toestemmingsformulier om te reizen met kind na scheiding Echtscheiding en hechting bij baby’s en peuters Verwerking van je scheiding Zo heb ik de eenzaamheid na de scheiding overwonnen Wat is een vechtscheiding nou eigenlijk? Wanneer mag ik weer moeder zijn? Frances blogt over ouderverstoting Narcisme in je relatie: herken de 3 fases Gaslighting en narcisme. Hoe ga je daar het beste mee om? Wat doet een mediator nou eigenlijk? Rechten van het kind (12-18 jaar) bij de scheiding

Vlog

Doet het jou ook zo’n pijn om een compleet gezin samen te zien? Op de een of andere manier ziet een compleet gezin er ook altijd perfect uit. Misschien zit je midden in je scheiding, misschien is je scheiding al jaren afgerond… Het blijft pijn doen dat je gezin niet meer “heel is”. Heb jij Lees verder > mijn gezin is niet meer compleet
Hoi, ik ben Annelies Hulsker en ik nodig je uit om lid te worden van onze Community om in contact te komen met andere ervarensdeskundigen.
Hoi, ik ben Elske Damen, wij willen je helpen om de periode tijdens en na je scheiding net wat makkelijker te maken, ik wens je veel plezier op deze site.