Menu

Van de ene relatie in de andere, blog van Femke

20 reacties
van de ene relatie in de andere

De scheidingspapieren nog maar nauwelijks getekend, het huis amper verkocht, nog maar nét uit elkaar of er is al weer een ander…

Van de ene relatie in de andere

Kennen jullie hier voorbeelden van? Vast wel! En eerlijk gezegd: soms ben ik daar nogal verbaasd over. Maar wellicht ben ik daar de enige in. Tenminste dat denk ik wel eens, te zien aan het aantal relaties om me heen en de snelheid waarop er in sommige gevallen weer een nieuw gezin ontstaat of er een nieuwe partner, inclusief samenwonen, huisje, boompje, beestje, in beeld is.

Relatie afsluiten

Begrijp me niet verkeerd: ik gun een ieder alle geluk en liefde van de wereld! Uiteindelijk wil iederéén liefde, geluk, vertrouwen, een arm om je heen, iemand die je begrijpt, iemand die er voor je is. Maar als ik dit soms zo om me heen zie en hoor, dat een vaak een jarenlang huwelijk, inclusief kinderen, zo wordt afgesloten en er na nog geen paar weken of maanden al weer een nieuwe vlam is…

Blijkbaar zijn er mensen die zo van het ene in het andere bed of huis kunnen kruipen. Iets ‘maar zo’ kunnen afsluiten. Zonder, in mijn optiek, daadwerkelijk iets een plek te hebben gegeven. Hun gevoel en emoties, over het verleden, dus blijkbaar kunnen uitschakelen. En, blijkbaar, geen tijd nemen om zelf, na een scheiding, de boel weer op de rit te krijgen. Blijkbaar zijn er mensen die dan ineens weer zo tot over hun oren verliefd kunnen zijn.  Of is dit niet allemaal ‘maar zo’, maar lijkt dat zo?!?

Ik denk dat de wijze waarop geliefden uit elkaar zijn gegaan zeker van invloed is op hoe, en hoe snel, je open staat voor een nieuwe relatie. Dat er minder of zelfs geen sprake is van woede, verdriet, afsluiten/verwerken. Maar ondanks dát denk ik vaak: zou het niet beter zijn je op jezelf te richten? Je eventuele kinderen? Een eigen veilige, rustige, stabiele plek creëren, na vaak een heftige tijd met ruzies en onrust met je vorige partner, je eigen leven op te bouwen, zónder relatie of partner, want je bent tenslotte niet voor niets uit elkaar gegaan. Is het niet véél beter je op jezelf en je eigen gevoelens en emoties te richten, dan op het zoeken en vinden van wéér een ander met soms óók een hele rugzak, misschien ook wel mét kinderen, een eigen leven met soms complexe problematiek, een ex die mee speelt in het verhaal ….

Egoïsme

Ik ervaar soms écht om me heen een stuk egoïsme van zowel vaders als moeders kant, wat ik maar moeilijk kan begrijpen. “Als IK maar weer gelukkig ben, een relatie heb, verliefd word, het weer goed en leuk heb met een ander.” Terwijl de kinderen daarin meegesleept worden, of ze dit nu leuk vinden of niet.

Misschien hecht ik teveel aan waarden en normen, ben ik te gevoelig, cijfer ik mezelf teveel weg omwille van het geluk en de stabiliteit van mijn kinderen of misschien blijf ik wel teveel ‘hangen in’, zoals ik dat mensen wel eens hoor zeggen. Maar ik ben en blijf van mening dat je ook een huwelijk of relatie gepast moet afsluiten. Dat je dit een plek zou moeten geven, moet verwerken en de eventuele kinderen daarbij óók die tijd moeten geven én jezelf. Ook denk ik dat als je dit niet goed doet, zoals in principe met elk rouwproces,  je op korte of langere termijn jezelf vanzelf weer een keer tegen komt.

Alleen zijn na scheiding

Ieder moet natuurlijk lekker doen waar die zin in heeft, waar die gelukkig van wordt en wat goed voelt voor hem of haar! En er zijn ook werkelijk gevallen van; de liefde van mijn leven,  mijn zielsverwant’,  liefde op het eerste of nou ja, 2e of 3e gezicht. Echt, ook dáár geloof ik in! Prachtig en mooi vind ik dat! Maar ik denk dat er ook een heel aantal van de (gescheiden) mannen of vrouwen niet alleen durven of kunnen zijn, want eng. Alleen, hoe moet dit nu? Confronterend, kan ik dit? Hoe moet het financieel? Of dat ze kiezen vanuit praktische overwegingen, i.v.m. huisvestiging bijvoorbeeld of gewoon weer een relatie, ter op- of invulling, willen hebben, koste wat kost.

Nieuwe relatie als aanvulling

Neem van mij, en vast vele anderen met mij, aan: alleen is ook maar alleen, na een scheiding, en zeker niet altijd leuk, gezellig en makkelijk, maar het leert je zóveel over jezelf, je eigen behoeftes, en dat van je kinderen!  Voor mij moet een relatie als een AANvulling voelen en  géén INvulling. Dus voorlopig vind IK het prima zo!

En die leuke man komt, wanneer het daar écht de tijd voor is, vanzelf op mijn pad! Daar ben ik van overtuigd! Voor de één sneller dan voor de ander, want liefde en verliefdheid kun je niet sturen. Maar ook IK blijf in vriendschap en de liefde geloven!

Eerst maar eens verder ‘werken’ aan mijzelf en mijn eigen leven.

Ik ben Femke (45), ongeveer 2 ½ jaar geleden zijn mijn partner en ik uit elkaar gegaan. We waren niet getrouwd, maar hebben wel 2 schatten van kinderen, inmiddels 16 en 13. Momenteel alleenwonend met de kinderen in een fijn huisje, een om-en-om-weekend-regeling met vader voor de kinderen. In mijn blogs (en gedichten) schrijf ik over mijn scheiding en het proces van ‘heling’ en de (toch ook wel) leuke kanten aan het weer single zijn. Mijn lijfspreuk: bij jezelf blijven en wees eerlijk en oprecht!

Vind je deze blog waardevol? Doe ons een plezier en deel hem op social media!

REACTIES

Haenen Gerlinda - 26 nov 2018

Hallo Femke, Ik heb die bedenken ook, van de ene relatie naar een andere. En inderdaad ieder met zijn eigen bagage. Na 25 jaar huwelijk kom ik er achter dat mijn man een vriend heeft. Ben nu ook 2.5 jaar alleen. Ik heb een dochter van 20 j. Het lukt. De ene dag al beter dan de andere. Fijn om te weten dat ik niet alleen Ben met dezelfde meningen. Groetjes Gerlinda

Papa - 26 nov 2018

Femke, je beschrijft heel mooi in je blog wat vele andere gescheiden ouders dagelijks voelen en meemaken, en dan vooral de mannen en vrouwen die achtergelaten zijn. Kinderen blijven vaak meegezeuld te worden in een snelle nieuwe relatie. Het huwelijk wordt in 2 of 3 maanden verwerkt en men staat meteen open voor alweer een nieuwe relatie . Vreselijk pijnlijk voor zowel de kinderen als de achtergebleven partner . Dus ja, helaas een zeer herkenbare blog ... Ikzelf heb 3 dochters die binnen 5 maanden na onze scheiding al met een andere man moesten dealen , met zijn eigen verhaal, zijn eigen kindjes , zijn eigen ex. Pats boem, van de ene in de andere relatie springen.... zijn eigen 2 dochtertjes snappen er nog weinig van, zijn ook nog heel jong ( 4 en 5 jaar oud ) Mijn dochters zijn alle 3 al PUBER en kunnen totaal niet omgaan met die kleine kindjes van de nieuwe partner van hun moeder en komen elke week bij mij uithuilen dat hun moeder zoveel met de nieuwe partner bezig is.. Het zal allemaal wel gekleurd zijn , maar dan nog..... Wat is een huwelijk vaak nog waard, wat is het nog waard om van alles samen op te bouwen qua huis, woning, werk....als je ineens gedumpt wordt en meteen ingeruild door een andere man of vrouw, Blijft moeilijk om te zien hoe makkelijk er vaak gedacht wordt over nieuwe relaties...

Moeder - 26 nov 2018

Hoi Femke, Ik zie veel herkenning in jou verhaal en wat je voelt. Zelf ervaar ik het ook op deze manier. Na 9 jaar samenzijn en twee kinderen, heeft mijn nu ex, een jaar geleden de relatie verbroken. En een maand later had hij alweer een nieuwe vriendin. Ik zie het meer als vluchten voor je eigen emoties. Niet durven kijken van wat heb ik (ex) nou niet goed gedaan. Het is best lastig als je dan zelf in verschillende verwerkingsfases zit. Bij mij ex hoorde ik ook dat hij al een half jaar met het idee rond liep om de relatie te verbreken, zonder het met iemand te delen. Of het bespreekbaar te maken. Ik denk dat dit ook een grote rol speelt in de verwerkingstijd. Voor mij kwam het onverwachts (ook al had ik het aan zien komen) en voor hem was/is het logischer.

Mams van 2 - 26 nov 2018

Wij hebben als gescheiden ouders ervoor gekozen om een half jaar te wachten met het voorstellen van een nieuwe partner aan de kinderen. Dit in eerste instantie omdat ze nu nog moeten wennen aan het idee dat hun ouders gescheiden zijn en om te weten wat voor vlees je in de kuip hebt. Natuurlijk weet je ook van te voren niet of deze relatie dan iver 2 jaar nog stand houd ja of te niet...maar een goede eerste ingeving heb je dan wel. En onze kinderen staan altijd op de eerste plek!

Lientje - 26 nov 2018

Dit is precues hetgene wat mij al zo lang zo vreselijk dwars zit. Je hebt al mijn gedachten prima onder woorden gebracht! Na 32 jaar huwelijk en terwijl scheiding nog in volle gang is , woont ex alweer samen met een nieuwe vriendin en haar jonge kinderen. Voor hem niks afsluiten, niks rouwproces, niks eerst even op mezelf en verwerken, gewoon ene gezin ingeruild voor het andere..... En dan ook nog in hetzelfde dorp gaan wonen....respectloos en onbegrijpelijk vind ik het. Al zijn onze eigen kinderen al wat ouder, er wordt op geen enkele manier rekening met hen, of hun gevoelens gehouden. Iedereen moet dit maar normaal vinden en accepteren.....ik dacht af en toe echt dat ik gek was geworden.... dit is toch niet normaal??? En ook voor die jonge kinderen, die nu noodgedwongen bij een bijna wildvreemde man in huis moeten wonen....(die technisch ook nog steeds getrouwd is) Inderdaad erg egoïstisch om je eigen behoeftes en geluk boven dat van je kinderen te zetten...... Het zou verboden moeten worden, om dit te mogen doen voordat je echt officieel gescheiden bent, zou beter zijn als er een soort 'overgangsperiode' verplicht zou zijn, zodat je eerst eens alles op een rijtje moet zetten en verwerken kan voor je je weer in de volgende relatie stort. Dat zal een hoop kinderen veel verdriet en moeilijkheden besparen. Maar in de meeste gevallen hebben mannen al iemand in de wachtkamer zitten als ze gaan scheiden, ook al beweren ze vooraf van niet. Alleen al gezien het aantal gevallen waarbij deze nieuwe relaties het niet gaan redden bewijst al genoeg...... het is alleen zo jammer dat dit vaak over de ruggen van de kinderen gaat, die hier niet voor gekozen hebben...

Profielfoto van Ikke

Ikke - 26 nov 2018

Prachtig verwoord! Zo verdrietig. Wij hebben afgesproken om inderdaad een tijd te wachten voor het introduceren van een nieuwe partner, maar helaas is die afspraak (net als meer afspraken) al geschonden. Pijnlijk voor de ex-partner maar vooral voor de kinderen die het toch al moeilijk hebben ook al laten ze het niet zo blijken. Zo naar. Zeggen dat je kind op de eerste plaats komt en dan dit soort acties, dat snap ik niet.

Ilse - 27 nov 2018

Liefste ‘lotgenoten’, Het doet mij deugd te ontdekken dat ik niet de enige ben die hier zo over denkt. Ben ondertussen meer dan 4 jaar single mama en zie iedereen rondom mij in relatie. Niemand lijkt even alleen te blijven. Ik begrijp dit zelf niet zo goed. Heb mezelf wat bijeen moeten rapen , rouwen, afsluiten...mezelf herontdekken, mijn hart laten herstellen, tot rust komen.. en ondertussen voor zoon zorgen, gaan werken.. ik begrijp niet waar sommigen de energie halen zo snel opnieuw te kunnen herstarten. Het is toch een heel engagement van jezelf en je kid(s) naar die andere partner en diens familie ook..ik hoop wel ooit een lieve ziel te ontmoeten met gelijkaardige waarden en normen. Maar er naar zoeken voelt voor mij ook onnatuurlijk. Ondertussen blijven investeren in mijn zoon en mezelf. Wens jullie allen het allerbeste toe. Ilse

Bert - 27 nov 2018

Ik ben naar m.n scheiding alleen gebleven mn ex heeft inmiddels al haar 2de partner ik wilde de tijd nemen om alles te verwerken

B - 27 nov 2018

Hier ook een respectloze ervaring achter de rug waar ik in bepaalde opzichten (nog steeds) last van heb. Na 27 kreeg ik te horen dat de liefde op was en dat hij dit al jaren voelde...Hij sprong op een sneltrein en ik/kind?? ..Alle veranderingen kwamen (te)snel en er werd in bepaalde keuzes totaal geen rekening gehouden met onze emoties. Alsof ik en onze zoon niet meer bestonden. Vreselijke jaren achter de rug. Het heeft flinke littekens achter gelaten bij zoon en mij.....Ik snap nog steeds niet dat iemand zo kan zijn.

Papa - 27 nov 2018

Eigenlijk is het met geen pen te beschrijven hoe je je voelt als je na een lang huwelijk met prachtige kinderen zomaar ineens gedumpt wordt en binnen een paar maanden je ex vrouw met een andere man ziet gaan samenwonen.... de pijn van een onverwachte scheiding is al loodzwaar als je die niet ziet aankomen, als je dan ook nog heel snel geconfronteerd wordt met een nieuwe liefde van je ex dan kan je door de grond zakken. Ik weet niet hoe jullie er allemaal mee dealen , maar bij mij is er duidelijk een man VOOR de scheiding ( heel heel gelukkig ) en een man NA de scheiding ( vreselijk verdrietig , al 3,5 jaar lang ) En ja, dit geldt voor zowel mannen als vrouwen uiteraard .... Ps, mijn 3 dochters hebben me zo ver gekregen dat ik mee ging doen aan het tv programma FIRST DATES . De uitzend datum is op 4 december op NPO3 om 19:25 uur. Er IS leven na een scheiding ,,,,maar het haalt het niet meer bij mijn leven voor mijn scheiding :(

Menno - 28 nov 2018

Voor iedereen anders, dat maakt het lastig om van buitenaf te oordelen. Ja, het kan te snel en geforceerd zijn, waarbij de nieuwe relatie als een uitvlucht is. Maar verwerken vorige relatie en aangaan nieuwe relatie KAN ook prima samengaan. Na mijn vorige relatie snel weer een nieuwe relatie begonnen, maar ook bezig geweest met verwerken en nu zijn we al weer ruim 10 jaar samen. En mijn moeder heeft een hele fijne nieuwe man gevonden. Hij was kort daarvoor weduwnaar geworden. Het liep gewoon zo en ook daar een combinatie van nieuwe relatie en verwerken vorige relatie. Het is gewoon niet zo zwart-wit. Voor de een is het goed om een tijdje alleen te zijn en het zo te verwerken en voor een ander niet.

Papa - 28 nov 2018

Menno , Heel mooi dat jij wel gelukkig bent geworden na een snelle nieuwe relatie Mag ik vragen of jij wilde scheiden of dat je ex vrouw wilde scheiden ? En heb je kinderen samen ? Denk dat je niet helemaal door hebt waar de blogster en vele anderen tegenaan lopen : het respectloze van de ex partner die geen rekening wenst te houden met de gevoelens van de kinderen en de gebroken achtergelaten partner . Daar gaat deze hele discussie over , het respectloze gedrag van vele wegrennende exen .

Floor - 28 nov 2018

Eerlijk gezegd vind ik het nogal een (ver)oordelend stuk. Volgens mij gaat dit vooral over jouw pijn. En die mag er zijn, en is zeer te respecteren. En hoe pijnlijk is het dat degene van wie je houdt/hield, je voor jouw gevoel te snel vervangt of inruilt? Maar hier is vaak een proces van jaren aan voorafgegaan. En misschien soms ook niet. Het leven zit vol leuke en minder leuke verrassingen. Helaas. Veel sterkte, en ik wens iedereen met haar partner of ex-partner en mooie verbinding toe. Het is zo jammer dat deze emotionele verbinding binnen relaties en ook na de relatie zo lastig is.

Papa - 28 nov 2018

Floor , ben jij ingeruild voor een ander binnen een paar maanden nadat jezelf helemaal in puin lag emotioneel ? Want je klinkt als een dame die zelf de stekker eruit trok en snel verder ging , zit ik er ver naast ?

Profielfoto van nikkie

Monique - 28 nov 2018

Ik ben het eens met de reactie van Floor. Het stuk gaat over de pijn van de "achterblijver" en nogal oordelend over de ex partner. Het verdriet mag er zijn maar het is de nuance die vaak over het hoofd word gezien door de achterblijver ten aanzien van de snelheid van doorgaan van de ander. De nuance maakt het rauwe gevoel van pijn, verdriet, boosheid wat milder. De scherpe randjes er een beetje vanaf zeg maar. De achterblijver zit nog emotioneel verbonden met de expartner terwijl de ex partner die verbondenheid dan al kwijt is geraakt tijdens de relatie. De achterblijver verwacht nog verbondenheid in de zin van respect voor gevoelens van de achterblijver en dat is ( hoe rot ook) een misplaatste verwachting. De vertrekkende is al vele malen verder in het hele proces van losmaken van de relatie. De achterblijver begint dan pas en zal emotioneel een ware inhaalslag moeten maken. Mijn tip, niet blijven hangen in de boosheid en verdriet maar accepteren dat de ander gewoon veel verder is in het hele proces. Niet in paniek raken dat jezelf zo ver achter ligt maar gaan verwerken en durven loslaten. Ik ben zelf een "achterblijver" mijn ex ging vreemd tijdens ons huwelijk en is nog steeds met deze vrouw. Mijn 2 kinderen kregen direct met deze nwe vriendin te maken maar ik heb als motto " als het niet gaat zoals het moet dan moet het maar zoals het gaat". Ondanks mijn pijn en verdriet toen kon ik hierdoor beter de kinderen bijstaan om de nieuwe situatie voor de kinderen zo "makkelijk" mogelijk te maken.

Papa - 28 nov 2018

Nikkie, heb jij ook co ouderschap met je ex man ? Moet jij ook je kinderen om de week missen, Week op week af ? En ? Fijn gevoel dat je ex man daarvoor gezorgd heeft ? Of heb jij vrijwel constant de kinderen thuis en ziet je ex man de kinderen mondjesmaat of eens in de 2 weekenden? Allemaal leuk en aardig om alles zo mooi te accepteren, niet iedereen kan er zo makkelijk als jij mee omgaan.

Profielfoto van nikkie

nikkie - 28 nov 2018

@ Papa Wat is het alternatief? Zelf naar de knoppen gaan omdat iemand anders een keuze heeft gemaakt die je zelf nooit zou maken? Dat weiger ik. Als er 1 ouder al verminderd toerekeningsvatbaar is ( zo noem ik het maar) doordat die op een roze wolk zit dan zal de andere ouder de rots in de branding moeten zijn voor de kinderen. En een rots die geen vaste grond onder de voeten heeft glijd weg dus zaak om zelf weer stevige vaste grond onder de voeten te krijgen door boosheid en verdriet te gaan verwerken, afscheid te nemen van wat was en vooruit durven kijken. Het is geen kwestie van even mooi accepteren of makkelijk mee omgaan, dit is een rete moeilijke en vaak eenzame weg maar het geeft meer rust aan zowel de achterblijver als aan de kinderen.

Papa - 29 nov 2018

@nikkie ja, ik ben het met je eens dat 1 van de beide ouders sterk moet proberen te zijn voor de kinderen, ben ik hartgrondig met je eens, echter, niet iedereen is zo sterk als jij . We zijn niet alleen vader en moeder, we zijn ook een individu met onze eigen gevoelens en sterke / zwakke punten , we zijn veel meer dan alleen een vader of moeder voor onze kinderen. Maar geef ook eens gewoon antwoord : heb jij co ouderschap me je ex ? Zie jij je kinderen de helft van het jaar niet sinds de scheiding ? Want het is en blijft makkelijk praten als je je kinderen bijna elke dag bij je hebt en slechts mondjesmaat moet missen . Uit jouw wegblijvende directe reactie lijkt het er sterk op dat je jullie kinderen waarschijnlijk vrijwel altijd bij jou thuis hebt . Ik weet zeker dat je er anders in zou staan in deze discussie als je door een scheiding je kinderen ongelooflijk veel moet missen.

Profielfoto van Nieuwe Stap

Nieuwe Stap - 4 dec 2018

Namens Femke: Zoveel mensen, zoveel meningen, ervaringen en gevoelens. Trots ben ik er toch op en fijn vind ik het dat mijn blog blijkbaar wel veel (h) erkend wordt, geliked en gedeeld is. Maar of je nu aan de ene kant (degene die verlaten of bedrogen is en bijv. niet wilde scheiden) of aan de andere kant staat (degene(n) die wilde scheiden (of een ander heeft), we kennen allemaal in meerdere of mindere mate de gevoelens erover, die alle kanten op kunnen gaan. Mijn insteek voor het maken van deze blog was dat ik om me heen veel zie gebeuren en ik vind dat we daarbij onze kinderen niet moeten vergeten in het lastige proces waar we zelf al in zitten (een scheiding of de verwerking daarvan), aangezien zij de gene(n) zijn die hierin mee worden getrokken, of ze nu willen of niet… Natuurlijk moeten we kijken naar onszelf en ons eigen welzijn en dat daar nieuwe liefde, vriendschap en relaties bij komen kijken is logisch, voor de één sneller dan voor de ander, afhankelijk van hoe het proces verlopen is. Maar in mijn optiek worden er in deze steeds meer ‘ik maatschappij’ waar vele kinderen te maken krijgen met een scheiding, ook veel kinderen de dupe van de (soms niet zo charmante) keuze(s) die hun vader en/of moeder hebben gemaakt of maken en hebben ze soms ,ongewild, te dealen met situaties waar ze zelf niet voor gekozen zouden hebben. Het is alleen iets waar IK me erg bewust van ben en ik hoop, met mij, vele andere vaders/moeders! Want uiteindelijk willen we allemaal weer gelukkig en blij zijn en een beetje rekening met elkaar houden en respect hebben voor elkaar is daarbij toch niet teveel gevraagd?

Profielfoto van nikkie

nikkie - 4 dec 2018

Dat is wel teveel gevraagd omdat het in de praktijk gewoon niet zo werkt. Je kunt niet van de ander die een nieuwe relatie is aangegaan verwachten dat die rekening gaat houden met.....als juist die ouder ( zonder relatie) de keuzes van de ander veroordeelt. Dan zal er dus ook juist door de ouder zonder relatie rekening gehouden moeten worden en respect moeten zijn dat ieder zijn eigen snelheid heeft in verwerken/nieuwe relatie aangaan. En ik denk dat juist bij dit onderwerp er nog heel veel te winnen valt voor de kinderen die bij een scheiding betrokken zijn maar dan niet door de ander op te leggen en of te veroordelen hoe snel/langzaam verwerken en aangaan nieuwe relatie zou moeten gaan. Maar door de kinderen in alle vrijheid zelf te laten ervaren hoe hun nieuwe situatie met nieuwe partner van papa of mama aanvoelt.

REAGEER OP DEZE BLOG

Laat ook van je horen!

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *


een − 1 =

Vlog

We hebben continue strijd over de kinderen. Over echt álles! Ik wil echt niet dat hij in mijn huis komt als Lisa weet terug naar mij komt. En ik mag ook niet binnenkomen bij hem. Wat kan ik doen? Roos van Succesvol Scheiden het Gooi vlogt eLees verder > vechtscheiding
Hoi, ik ben Annelies Hulsker en ik nodig je uit om lid te worden van onze Community om in contact te komen met andere ervarensdeskundigen.
Hoi, ik ben Elske Damen, wij willen je helpen om de periode tijdens en na je scheiding net wat makkelijker te maken, ik wens je veel plezier op deze site.