Menu

Er is verschil tussen vreemdgaan en vreemdgaan, Loes vertelt erover

5 reacties
vreemdgaan

Als ik mijn moeder mag geloven, rotzooide mijn vader beneden in de woonkamer met haar nicht, terwijl zij boven in het kraambed lag. Twaalf jaar later ging hij er met haar beste vriendin van door en ze leefden nog lang en gelukkig. Of zoiets….

Mijn moeder was des duivels. Bedonderd en besodemieterd tot en met. En nog wel door twee mensen die zo dichtbij haar hart leefden. Het respectloze aspect hierin heeft haar hard geraakt. “Wie mij bedondert komt er nooit meer in!”, was haar motto. En dat kon ik me goed voorstellen.

Net zoals ik het me goed kon voorstellen dat uitgerekend zíj een buitenechtelijke relatie kreeg. In een (te) lang en niet al te gelukkig huwelijk met mijn stiefvader was de intimiteit al jaren ver te zoeken. En in de min of meer laatste fase van haar leven gunde ik haar oprecht een verzetje. Of zoiets….

Slachtoffer en dader in één. Vreemd hoe het leven soms kan lopen. En je je eigen ijzersterke principes over boord gooit en je geluk elders zoekt. En soms vindt.

De affaire hield geen stand. Het ongelukkige huwelijk wél.

Soms zit je zo vast in je leven dat je vooruit wilt met de handrem erop.

Ondanks dat ik vreemdgaan volstrekt niet goedkeur, heb ik wél een soort van begrip gekregen voor degene die dat wél doen. Ieder verhaal staat op zich en elk verhaal heeft twee kanten. Ik ben er van overtuigd dat, als je in je relatie ongelukkig bent, je open staat voor vreemdgaan. De manier waaróp je het doet zegt mij veel meer dan het vreemdgaan op zich.

Ben je discreet? Of ben je er heimelijk trots op? Geniet je van het stiekeme of voel je je schuldig? Hoe ga je ermee om? En wie vertel je het? En wie juist niet? En wát vertel je er dan over? Maak je iemand ‘partner in crime’?

Mijn ex liegt tot de dag van vandaag over zijn buitenechtelijke mormel. Ik kan je vertellen dat dát niet de juiste manier is om ermee om te gaan. Voor de buitenwereld de schijn ophouden. Vertellen dat je “samen” besloten hebt om te gaan scheiden (wat natuurlijk niet waar is), terwijl hij me feitelijk ingeruilde voor n dom blondje. Hoeveel respect levert hem dat op? En dat mormel? Precies nul inderdaad.

Mijn conclusie? De manier waarop je wordt bedonderd bepaalt of iemand nog een sprankje respect kan krijgen of voor de rest van zijn leven beter door het riool naar zijn werk kan gaan. Of zoiets….

Ik ben Loes, bijna 43. Status: Na 22 jaar relatie, waarvan ruim 16 jaar getrouwd, in september 2016 gescheiden. En inmiddels zelfs weer verliefd. Kinderen: Ik heb twee zonen van 8 en 12 en co-ouderschap, ook met mijn twee honden. Dus soms heel stil in huis en dan weer een levendige boel. Werk: Ik werk 32 uur per week in 5 dagen. Heb een oud huis gekocht waarin geklust moet worden en ik loop dus standaard achter de feiten aan in mijn huishouden. #opgevenisgeenoptie Kernwoorden: accepteren wat is, loslaten (daar is ie weer), humor, liefde, respect

Vind je deze blog waardevol? Doe ons een plezier en deel hem op social media!

REACTIES

Moeder - 28 dec 2018

Ik keur vreemdgaan absoluut niet goed. Dat is een bewuste keuze die diegene zelf maakt, op dat moment. Het maakt meer kapot dan wat je lief is. Als diegene denk dat het anders moet in de relatie, vindt ik dat je erover moet praten en aangeven wat je anders wilt. En als dat niet werkt dan heeft diegene de mogelijkheid om uit de relatie te stappen. Het is namelijk niet makkelijk om diegene weer te vertrouwen en weer een intieme band op te bouwen. Je wil er wel weer voor gaan, maar de schade is blijvend...

Lientje - 28 dec 2018

Ik ben het helemaal eens met 'moeder'. Ik ben er na 32 jaar huwelijk achter gekomen dat mijn ex het met een personeelslid van ons deed, vrijwel onder mijn ogen, omdat we samen een zaak runden die we 30 jaar geleden samen gestart hadden. Dit 'personeelslid' was ook nog een soort van vriendin van mij geworden en lag zelf in scheiding. Ik merkte al tijden dat mijn ex niet lekker in zijn vel zat, heb zo vaak met hem geprobeerd te praten, aangegeven dat hij hulp moest zoeken, dat ik me zorgen om hem maakte. Het is niet zo dat wij een slecht huwelijk of zo hadden , zelfs nog prima sexleven, , en achteraf bleek dan ook dat hij al heel lang een dubbelleven leidde, zowel met haar als met mij. 2 mensen waar je bijna dagelijks mee werkt..... het begon op te vallen in de sfeer in het team, en ik kreeg steeds meer signalen van mijn personeel, dat ze het niet vertrouwden. Ik heb div. keren hen op de man af gevraagd of ze iets hadden, zodat we konden kijken waar we stonden. Heb aangegeven om in relatietherapie te willen...maar nee, het was niet waar, het zat allemaal in mijn hoofd, ik moest zelf maar naar psycholoog! Ik ging vreselijk aan mezelf twijfelen, ging idd naar een psycholoog. Tot ik ze op heterdaad betrapte!! Toen sloegen bij mij echt helemaal de stoppen door!! Hoe konden ze mij dit aandoen!! Ik heb ze zoveel mogelijkheden gegeven er eerlijk voor uit te komen!! Ik begrijp dat je gevoelens voor een ander kan krijgen, ik ben niet naïef.... ik heb vroeger heel vaak aangegeven dat, mocht dat ooit gebeuren, ik het dan wilde weten.... We zijn nu bijna 2 jaar verder. We hebben haar kunnen ontslaan (enorm kostbaar) Hij zou contact met haar verbreken, we gingen in relatietherapie. Maar het bleek dat hij geen knopen door kon hakken, en bleef liegen en bedriegen. Hij zag haar nog steeds en loog erover. Hij ging een tijd op zichzelf, alleen wonen, om te denken, maar er veranderde niets... Ben daarom toch na een aantal maanden ook noodgedwongen uit de zaak gegaan. Kon zakelijk en privé niet meer gescheiden houden, en ging ten koste van mijn gezondheid. De scheiding en afwikkeling zakelijk is nog steeds in volle gang. Inmiddels woont ex alweer ruim maand met desbetreffende vrouw (en kinderen van haar) samen (vlakbij mij) en doet ze ook alweer klussen op zakelijk gebied voor hem (hoewel ze toen ontslagen was).... En daar ligt mijn grootste ergenis. Niet dat hij verder gaat.... maar de manier waarop. Ook onze kinderen werden overal buiten gehouden, alles stiekem, ook over de samenwoonplannen, nooit werd er aan hun gevraagd wat hen ervan vonden of hoe ze ermee om moesten gaan. Hij doet gewoon waar hij zin in heeft. Onze kinderen (27 en 24) hebben erg moeite om meteen geconfronteerd te worden met nieuwe partner, vooral met de hele geschiedenis in achterhoofd, het respectloos gedrag naar mij. Dat hij niet kon wachten om de scheiding eerst af te ronden, en de zakelijk ontwikkeling.... geen tijd voor verwerking of rouw, maar meteen met de volgende verder.... Dat is gewoon waar het meeste pijn zit, na 32 jaar huwelijk, kinderen en kleinkinderen gekregen, zaak opgebouwd....zomaar aan de kant gezet....ingeruild.... door de eerste de beste *** die haar kans schoon zag en hem voor mijn ogen ,in mijn eigen zaak, verleide, zonder rekening te houden met mij en ons gezin..... alles voor altijd kapot. Mijn hele geschiedenis, mijn hele huwelijk ...besmeurd, besmet.... Ik kan nooit meer op een normale manier met mijn ex omgaan, dat is voor altijd kapot, plaats gemaakt voor onbegrip, woede,haat..... Ik heb vaak gezegd, " was maar tegen een boom gereden, dan had ik tenminste nog mooie herinneringen aan je". En dan hoefden mijn kinderen niet noodgedwongen met vaders stomme keuzes geconfronteerd te worden... Deze hele (onvermijdelijke) scheiding had echt zoveel anders gekund, met meer respect voor mij, ons gezin, de (klein)kinderen en onze vele jaren samen. Het feit dat hij niet eens de tijd neemt om dit eerst netjes af te sluiten en te verwerken...... dat doet het meeste pijn.... dat hele vreemdgaan is ondergeschikt, maar hoe je mensen daarna behandeld...

    Suuz - 29 dec 2018

    Super heftig wat je is overkomen. Echt vreselijk. Pijnlijk. Ik vind het echt heel erg. Wens je heel veel sterkte.

Papa - 28 dec 2018

Lientje, wat een intens gevoel van verraad moet je gevoeld hebben en nog steeds voelen, ik snap je helaas volledig, ook dat je niet meer normaal met je ex kan omgaan , de respectloosheid van zijn gedrag zal je hele huwelijk besmeuren en gaat helaas nooit meer uit je hoofd...... ik verbaas me er steeds meer over hoe respectloos sommige mannen en vrouwen in het huwelijk stiekem van alles uithalen, blijkbaar is het hebben van kinderen niet belangrijk meer en denken veel mensen alleen nog maar aan hun eigen genot ... sneu maar waar ....

papa038 - 1 dec 2019

Ik kan je reactie volledig begrijpen, in mijn geval was het zeker niet minder heftig, gelukkig hebben jouw kinderen een leeftijd dat je ze kunt uitleggen dat hun vader is vreemdgegaan, die luxe heb ik helaas niet. Ik heb me suf gelezen over het "hoe en waarom", uiteindelijk kwam ik tot de conclusie dat de meeste mensen die vreemdgaan een probleem hebben met zichzelf, veelal met een narcistisch tintje daarbij gepaard. Het is ook wonderbaarlijk dat deze personen vaak, tijdens het huwelijk, niet kunnen / willen aangeven wat er aan schort, maar wanneer het vreemdgaan eenmaal is opgebiecht (als je geluk hebt) dan weten deze mensen feilloos aan te geven wat met name JIJ allemaal verkeerd hebt gedaan. Wat ook als een rode lap op een stier werkt is het feit dat deze fantastische lieden JOU op de één of andere manier als de veroorzaker van het vreemdgaan zelve zullen bestempelen. En dan begint de lol pas echt, voor je het weet heb je een trauma (PTSS) opgelopen (en dat besef je op dat moment nog niet) met alle narigheden van dien, het is een soort van jet lag die maar niet schijnt te verdwijnen. Je doet je best om te blijven functioneren, maar alles (privé, werk) gaat ineens een stuk moeizamer, verdriet maakt plaats voor een ongekende boosheid. Intellectueel gezien weet je wel wat je moet doen om te "overleven", emotioneel lukt dit gewoon (nog) niet. En op de momenten dat je denkt dat de zon weer begint te schijnen....BOEM! Weer een sneer of ongepaste opmerking van je ex en de wond begint weer te bloeden. Ik snap best dat mensen de behoefte kunnen hebben om hun geluk met een ander te willen delen, maar is het nou werkelijk teveel gevraagd om aan je huwelijk te werken en eerlijk te zijn naar elkaar? Wanneer je er alles aan gedaan hebt en het functioneert niet, dan is scheiden alsnog een optie.....echter met één wezenlijk verschil, je gaat dan minder boos uit elkaar en dat maakt het voor beide partijen (en evt. kinderen) een stuk minder onaangenaam om hun toekomst gestalte te geven. Hoe vervelend de implicaties van vreemdgaan ook zijn, ik noem het gewoon dikke pech en het leven gaat verder, dat neemt niet weg dat het bijzonder zwaar is op sommige momenten. In mijn geval zal tijd de verzachtende factor zijn, helaas kunnen we de tijd niet sneller laten verlopen. Tot slot nog wat puntjes op een rijtje: - leg de schuld nooit bij jezelf neer, jij hebt er immers niet voor gekozen om vreemd te gaan. - mensen die vreemdgaan hebben vaak een probleem met zichzelf, niet zozeer met jou. - mensen die vreemdgaan goedkeuren, laat ze maar lekker lullen, in negen van de tien gevallen zijn ze er zelf ook niet blij mee wanneer ze bedrogen worden. - veel mensen associëren PTSS met personen die uit een oorlogsgebied komen of onderhevig zijn geweest aan mishandeling of verkrachting. Nou blijkt uit studies dat bedrogen partners deze "aandoening" is veel gevallen ook kunnen ontwikkelen. - probeer vreemdgaan niet te begrijpen, want wanneer vreemdgaan absoluut buiten je "realm of possibilities" valt dan hoef je het ook niet te begrijpen, echt tijdverspilling. - mensen die vreemdgaan zullen dit in de toekomst, niet in alle gevallen, makkelijker herhalen. - vreemdgaan is bijzonder lastig / niet uit te leggen aan jonge kinderen, dit veroorzaakt enorme verwarring bij ze. - er zijn legio bedrogen mensen die niet blij zijn met hun "nieuwe ik" Aan ieder die mijn verhaaltje leest, het maakt me niet uit of men het er wel of niet mee eens is, ik weet uit ervaring hoe bijzonder onprettig de gevolgen van vreemdgaan zijn. Vergeet niet......het kan ook JOU (in algemene zin) overkomen!

REAGEER OP DEZE BLOG

Laat ook van je horen!

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *


− 2 = zeven




Veel gelezen blogs

Scheiden en nu? Je scheiding aanvragen, hoe doe je dat? Alles wat je wilt weten over alimentatie na je scheiding Partneralimentatie gaat van twaalf naar vijf jaar Alles over partneralimentatie Alles over kinderalimentatie Kinderalimentatie en de nieuwe partner; hier moet je op letten! Alimentatie berekenen 13 tips voor gescheiden ouders 5 super tips voor het opstellen van het ouderschapsplan Co ouderschap, wat houdt dat precies in? Rechten van vader bij de omgangsregeling Toestemmingsformulier om te reizen met kind na scheiding Echtscheiding en hechting bij baby’s en peuters Verwerking van je scheiding Zo heb ik de eenzaamheid na de scheiding overwonnen Wat is een vechtscheiding nou eigenlijk? Wanneer mag ik weer moeder zijn? Frances blogt over ouderverstoting Narcisme in je relatie: herken de 3 fases Gaslighting en narcisme. Hoe ga je daar het beste mee om? Wat doet een mediator nou eigenlijk? Rechten van het kind (12-18 jaar) bij de scheiding

Vlog

Yael van Villapinedo.nl geeft tips voor het vieren van Sinterklaas met gescheiden Lees verder > Sinterklaas met gescheiden ouders
Hoi, ik ben Annelies Hulsker en ik nodig je uit om lid te worden van onze Community om in contact te komen met andere ervarensdeskundigen.
Hoi, ik ben Elske Damen, wij willen je helpen om de periode tijdens en na je scheiding net wat makkelijker te maken, ik wens je veel plezier op deze site.