Menu

Er is verschil tussen vreemdgaan en vreemdgaan, Loes vertelt erover

4 reacties
vreemdgaan

Als ik mijn moeder mag geloven, rotzooide mijn vader beneden in de woonkamer met haar nicht, terwijl zij boven in het kraambed lag. Twaalf jaar later ging hij er met haar beste vriendin van door en ze leefden nog lang en gelukkig. Of zoiets….

Mijn moeder was des duivels. Bedonderd en besodemieterd tot en met. En nog wel door twee mensen die zo dichtbij haar hart leefden. Het respectloze aspect hierin heeft haar hard geraakt. “Wie mij bedondert komt er nooit meer in!”, was haar motto. En dat kon ik me goed voorstellen.

Net zoals ik het me goed kon voorstellen dat uitgerekend zíj een buitenechtelijke relatie kreeg. In een (te) lang en niet al te gelukkig huwelijk met mijn stiefvader was de intimiteit al jaren ver te zoeken. En in de min of meer laatste fase van haar leven gunde ik haar oprecht een verzetje. Of zoiets….

Slachtoffer en dader in één. Vreemd hoe het leven soms kan lopen. En je je eigen ijzersterke principes over boord gooit en je geluk elders zoekt. En soms vindt.

De affaire hield geen stand. Het ongelukkige huwelijk wél.

Soms zit je zo vast in je leven dat je vooruit wilt met de handrem erop.

Ondanks dat ik vreemdgaan volstrekt niet goedkeur, heb ik wél een soort van begrip gekregen voor degene die dat wél doen. Ieder verhaal staat op zich en elk verhaal heeft twee kanten. Ik ben er van overtuigd dat, als je in je relatie ongelukkig bent, je open staat voor vreemdgaan. De manier waaróp je het doet zegt mij veel meer dan het vreemdgaan op zich.

Ben je discreet? Of ben je er heimelijk trots op? Geniet je van het stiekeme of voel je je schuldig? Hoe ga je ermee om? En wie vertel je het? En wie juist niet? En wát vertel je er dan over? Maak je iemand ‘partner in crime’?

Mijn ex liegt tot de dag van vandaag over zijn buitenechtelijke mormel. Ik kan je vertellen dat dát niet de juiste manier is om ermee om te gaan. Voor de buitenwereld de schijn ophouden. Vertellen dat je “samen” besloten hebt om te gaan scheiden (wat natuurlijk niet waar is), terwijl hij me feitelijk ingeruilde voor n dom blondje. Hoeveel respect levert hem dat op? En dat mormel? Precies nul inderdaad.

Mijn conclusie? De manier waarop je wordt bedonderd bepaalt of iemand nog een sprankje respect kan krijgen of voor de rest van zijn leven beter door het riool naar zijn werk kan gaan. Of zoiets….

Ik ben Loes, bijna 43. Status: Na 22 jaar relatie, waarvan ruim 16 jaar getrouwd, in september 2016 gescheiden. En inmiddels zelfs weer verliefd. Kinderen: Ik heb twee zonen van 8 en 12 en co-ouderschap, ook met mijn twee honden. Dus soms heel stil in huis en dan weer een levendige boel. Werk: Ik werk 32 uur per week in 5 dagen. Heb een oud huis gekocht waarin geklust moet worden en ik loop dus standaard achter de feiten aan in mijn huishouden. #opgevenisgeenoptie Kernwoorden: accepteren wat is, loslaten (daar is ie weer), humor, liefde, respect

Vind je deze blog waardevol? Doe ons een plezier en deel hem op social media!

REACTIES

Moeder - 28 dec 2018

Ik keur vreemdgaan absoluut niet goed. Dat is een bewuste keuze die diegene zelf maakt, op dat moment. Het maakt meer kapot dan wat je lief is. Als diegene denk dat het anders moet in de relatie, vindt ik dat je erover moet praten en aangeven wat je anders wilt. En als dat niet werkt dan heeft diegene de mogelijkheid om uit de relatie te stappen. Het is namelijk niet makkelijk om diegene weer te vertrouwen en weer een intieme band op te bouwen. Je wil er wel weer voor gaan, maar de schade is blijvend...

Lientje - 28 dec 2018

Ik ben het helemaal eens met 'moeder'. Ik ben er na 32 jaar huwelijk achter gekomen dat mijn ex het met een personeelslid van ons deed, vrijwel onder mijn ogen, omdat we samen een zaak runden die we 30 jaar geleden samen gestart hadden. Dit 'personeelslid' was ook nog een soort van vriendin van mij geworden en lag zelf in scheiding. Ik merkte al tijden dat mijn ex niet lekker in zijn vel zat, heb zo vaak met hem geprobeerd te praten, aangegeven dat hij hulp moest zoeken, dat ik me zorgen om hem maakte. Het is niet zo dat wij een slecht huwelijk of zo hadden , zelfs nog prima sexleven, , en achteraf bleek dan ook dat hij al heel lang een dubbelleven leidde, zowel met haar als met mij. 2 mensen waar je bijna dagelijks mee werkt..... het begon op te vallen in de sfeer in het team, en ik kreeg steeds meer signalen van mijn personeel, dat ze het niet vertrouwden. Ik heb div. keren hen op de man af gevraagd of ze iets hadden, zodat we konden kijken waar we stonden. Heb aangegeven om in relatietherapie te willen...maar nee, het was niet waar, het zat allemaal in mijn hoofd, ik moest zelf maar naar psycholoog! Ik ging vreselijk aan mezelf twijfelen, ging idd naar een psycholoog. Tot ik ze op heterdaad betrapte!! Toen sloegen bij mij echt helemaal de stoppen door!! Hoe konden ze mij dit aandoen!! Ik heb ze zoveel mogelijkheden gegeven er eerlijk voor uit te komen!! Ik begrijp dat je gevoelens voor een ander kan krijgen, ik ben niet naïef.... ik heb vroeger heel vaak aangegeven dat, mocht dat ooit gebeuren, ik het dan wilde weten.... We zijn nu bijna 2 jaar verder. We hebben haar kunnen ontslaan (enorm kostbaar) Hij zou contact met haar verbreken, we gingen in relatietherapie. Maar het bleek dat hij geen knopen door kon hakken, en bleef liegen en bedriegen. Hij zag haar nog steeds en loog erover. Hij ging een tijd op zichzelf, alleen wonen, om te denken, maar er veranderde niets... Ben daarom toch na een aantal maanden ook noodgedwongen uit de zaak gegaan. Kon zakelijk en privé niet meer gescheiden houden, en ging ten koste van mijn gezondheid. De scheiding en afwikkeling zakelijk is nog steeds in volle gang. Inmiddels woont ex alweer ruim maand met desbetreffende vrouw (en kinderen van haar) samen (vlakbij mij) en doet ze ook alweer klussen op zakelijk gebied voor hem (hoewel ze toen ontslagen was).... En daar ligt mijn grootste ergenis. Niet dat hij verder gaat.... maar de manier waarop. Ook onze kinderen werden overal buiten gehouden, alles stiekem, ook over de samenwoonplannen, nooit werd er aan hun gevraagd wat hen ervan vonden of hoe ze ermee om moesten gaan. Hij doet gewoon waar hij zin in heeft. Onze kinderen (27 en 24) hebben erg moeite om meteen geconfronteerd te worden met nieuwe partner, vooral met de hele geschiedenis in achterhoofd, het respectloos gedrag naar mij. Dat hij niet kon wachten om de scheiding eerst af te ronden, en de zakelijk ontwikkeling.... geen tijd voor verwerking of rouw, maar meteen met de volgende verder.... Dat is gewoon waar het meeste pijn zit, na 32 jaar huwelijk, kinderen en kleinkinderen gekregen, zaak opgebouwd....zomaar aan de kant gezet....ingeruild.... door de eerste de beste *** die haar kans schoon zag en hem voor mijn ogen ,in mijn eigen zaak, verleide, zonder rekening te houden met mij en ons gezin..... alles voor altijd kapot. Mijn hele geschiedenis, mijn hele huwelijk ...besmeurd, besmet.... Ik kan nooit meer op een normale manier met mijn ex omgaan, dat is voor altijd kapot, plaats gemaakt voor onbegrip, woede,haat..... Ik heb vaak gezegd, " was maar tegen een boom gereden, dan had ik tenminste nog mooie herinneringen aan je". En dan hoefden mijn kinderen niet noodgedwongen met vaders stomme keuzes geconfronteerd te worden... Deze hele (onvermijdelijke) scheiding had echt zoveel anders gekund, met meer respect voor mij, ons gezin, de (klein)kinderen en onze vele jaren samen. Het feit dat hij niet eens de tijd neemt om dit eerst netjes af te sluiten en te verwerken...... dat doet het meeste pijn.... dat hele vreemdgaan is ondergeschikt, maar hoe je mensen daarna behandeld...

    Suuz - 29 dec 2018

    Super heftig wat je is overkomen. Echt vreselijk. Pijnlijk. Ik vind het echt heel erg. Wens je heel veel sterkte.

Papa - 28 dec 2018

Lientje, wat een intens gevoel van verraad moet je gevoeld hebben en nog steeds voelen, ik snap je helaas volledig, ook dat je niet meer normaal met je ex kan omgaan , de respectloosheid van zijn gedrag zal je hele huwelijk besmeuren en gaat helaas nooit meer uit je hoofd...... ik verbaas me er steeds meer over hoe respectloos sommige mannen en vrouwen in het huwelijk stiekem van alles uithalen, blijkbaar is het hebben van kinderen niet belangrijk meer en denken veel mensen alleen nog maar aan hun eigen genot ... sneu maar waar ....

REAGEER OP DEZE BLOG

Laat ook van je horen!

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *


twee + = 6

Vlog

Marloes van Succesvol Scheiden Brabant bespreekt vandaag met je de keuze Scheiden of Blijven? Wanneer je denkt aan scheiden maar je bent niet zeker of het de juiste stap is, is het al heel belangrijk om met elkaar in gesprek te gaan. Marloes denkt met jLees verder > Scheiden of blijven?
Hoi, ik ben Annelies Hulsker en ik nodig je uit om lid te worden van onze Community om in contact te komen met andere ervarensdeskundigen.
Hoi, ik ben Elske Damen, wij willen je helpen om de periode tijdens en na je scheiding net wat makkelijker te maken, ik wens je veel plezier op deze site.