Menu

Wat kan een kind van een scheiding leren? Blog van Iris

2 reacties
wat kan een kind leren van een scheiding

Learning the hard way

Scheiden doe je niet direct voor de lol. Voor de één is het zwaarder dan voor de ander, de verschillen zijn enorm.

Ikzelf vond het zwaar als kind, maar het geeft mij ook energie en perspectief om een scheiding als een kans te zien: het is een kans om bewust emotioneel te groeien.

Een scheiding is, vooral wanneer er gestreden wordt, ‘learning the hard way’. Mensen doen elkaar pijn en dat is gewoon heel naar.

Groeien, anders val je om

Tegelijkertijd kom je er ook niet onderuit om zelf te groeien. Je moet wel, want anders val je om. Het kan je leren wie jij bent, hoe je voor jou gezonde dynamieken in je leven krijgt. Welke grenzen belangrijk zijn voor jou, en wat vertrouwen is in jezelf en de wereld. En wat vertrouwen je oplevert in hoe je de uitdagingen van het leven het hoofd kan bieden.

Daarvoor moet ik soms wel door een dal met wat schaduw als ik weer eens met mezelf en mijn gebreken geconfronteerd word. Des te dankbaarder en trotser ben ik als ik het voor elkaar heb gekregen om weer rust te vinden en als ik er van geleerd heb.

Het is ook wat het is, denk ik dan. Als mijn ouders mij niet op de wereld hadden gezet, had ik het niet eens meegemaakt. Dit is wat ze mij gegeven hebben, en vanuit daar ga ik de wereld in. En daar ben ik ze ook dankbaar voor.

De puzzel leggen

Wat mij heeft geholpen om de gebeurtenissen rondom de scheidingen van mijn ouders te verwerken, is samen met een therapeut en mijn ouders de puzzel te leggen hoe processen van vroeger mij gevormd hebben, en wat daarin voor nu mijn leerpunten zijn.

Ik denk dat een groot deel van de door mij ervaren problemen in de scheiding ook een probleem waren geweest als mijn ouders samen waren gebleven.

Ik denk dat de uitdagingen waar ik blijvend last van heb (gehad) al in de individuen in het gezin en in de onderlinge gezinsdynamiek zaten, maar dat deze door de problemen die de scheidingen teweegbrachten duidelijker en veelvuldiger werden blootgelegd.

Verschillende vormen van omgaan met de scheiding

In de komende blogs beschrijf ik wat gechargeerd (!) manieren waarop ouders om kunnen gaan met een scheiding en wat (wederom gechargeerd) de emotionele gevolgen daarvan kunnen zijn voor kinderen op de lange termijn.

Het is gebaseerd op eigen ervaring van mezelf gemixt met ervaringen van anderen, die ze met mij hebben gedeeld.

Ik hoop dat het inzicht kan geven in de beleving van en processen bij kinderen die niet altijd zichtbaar zijn voor ouders in scheiding.

De volgende vormen van omgaan met een scheiding komen aan bod (ik heb ze natuurlijk zelf bedacht zo, maar ik hoop dat ze wel herkenbaar zijn en dat jullie er wat aan hebben):

  1. Er is geen probleem;
  2. Zoveel pijn;
  3. Oud vuil;
  4. Samen het leven aankunnen.

Aan het einde omschrijf ik telkens de (on)gezonde lessen die kinderen ervan kunnen leren.

Iris (31) heeft als kind drie scheidingen meegemaakt en is nu de ‘vriendin van papa’. Zij heeft de opvatting dat een scheiding – waarbij het contact met beide ouders blijft bestaan – op de lange termijn niet automatisch leidt tot schade voor kinderen. De hardnekkige problemen zitten in hoe de betrokkenen omgaan met de scheiding. En dat is best wel ingewikkeld.

Belangrijk: haar blogs zijn een mengeling van eigen ervaringen en ervaringen met haar gedeeld door anderen en verwijzen niet één-op-één naar mensen uit haar eigen omgeving.

Lees ook de andere blogs van Iris.

REACTIES

Marielle - 18 apr 2020

Hoi Iris, Ik ben blij dit positief verhaal te lezen! Ik maakte mij zo'n zorgen om mijn 2 dochters! Ik ben in 2013 gescheiden en ik hoor alleen maar negatieve verhalen over een scheiding en het hebben van kinderen. Toch denk ik er nu nog steeds over dat je leven lang bij 1 en dezelfde partner voor mij niet mogelijk is om gelukkig te zijn en blijven en alles uit het leven te halen. Huwelijken komen voort van vroeger, met alles wat toen opgelegd werd. Ik geloof in een toekomst waarbij huwelijken niet meer bestaan en het blijven je hele leven lang bij 1 partner ook niet. Maar wat dan met de kinderen? Als het waar is dat onze kinderen teveel lijden dan willen ouders dit niet. Komen er in de toekomst geen kinderen meer bij dan? Hoe gaan de volgende generaties hiermee om?

Iris - 20 apr 2020

Hoi Marielle, dank je voor je reactie. Wat een leuke filosofische vragen stel je. Hoe ik als volgende generatie ermee omga is denk ik dat ik me bewuster ben van de dynamiek in relaties, wat minder onbevangen denk ik - mensen hebben allemaal gekke ontwikkelpunten en ik vind het belangrijk dat iemand op een consistente manier zijn/haar eigen ontwikkelpunten kan duiden en bespreekbaar kan maken -, trouwen is iets wat ik zelf niet wil. Ik zie de meerwaarde niet. Dat is wellicht ook omdat ik vooral ervaring heb met de andere kant: ik heb vechtscheidingen meegemaakt en trouwen werd hierin opeens gebruikt als munitie om een gevecht gaande te houden. Trouwen heeft dan een lading als 'je had zekerheid beloofd tot de dood' of iets dergelijks, en daarmee wordt het verwerkingsproces klem gezet naar mijn idee. Dat staat voor mij haaks op het positieve van trouwen wat ik wel kan zien. Het idee om te trouwen beklemd mij om die reden. Met betrekking tot het krijgen van kinderen: ik wil wel kinderen, maar ik houd er ook rekening mee dat mijn kinderen kunnen opgroeien met ouders die niet meer samen zijn. Ik wil dat niet overigens, maar ik vind het wel een realistisch toekomstbeeld. Daarom dat ik met een kinderwens tegelijkertijd bezig ben met opvattingen over scheiden met mijn partner. Dat is wel een voordeel van een gescheiden vriend, dan maak je niet alleen het erover praten mee, maar zie je ook wat hij doet ;). Ik denk ook dat de opvattingen dat scheiden niet goed is alleen maar in de hand werken dat scheiden ook niet goed verloopt. Er kunnen zoveel positieve kanten aan scheiden zitten, ook voor kinderen (hoewel mensen wel verschillen natuurlijk). Maar die positieve kanten krijgen nauwelijks kans in de huidige dialoog erover naar mijn idee. Dat vind ik nog steeds wel moeilijk. Mensen creeeren de moeilijkheden voor kinderen juist vaak zelf voor een deel door het zo negatief te interpreteren. Wat bij mij is blijven hangen wat ik moeilijk vond aan de scheiding van mijn ouders gaat eigenlijk niet over dat ze zijn gescheiden. Of nou ja, ik zie scheiden als een verdrietige verandering van het verloop van je leven (waarbij je als volwassene in meer of mindere mate met je neus gedrukt wordt op een paar zeer pijnlijke feiten en tekortkomingen van jezelf, je ex en jullie relatie). Maar als je daar niet mee leert omgaan is het einde verhaal. Dan stel je niet meer open voor het positieve. En dat proces naar openstellen voor het positieve heb ik meegemaakt als een jaren durend slepend en stroperig proces, en dat is wat mij 1000 keer zwaarder viel dan de scheiding zelf. Niet alleen bij mijn eigen ouders, maar ook met de omgeving. Een voorbeeldje van de omgeving: ik heb als kind sterk gevoeld dat mensen het wel ingewikkeld vonden om om te gaan met de kinderen van een gescheiden man/vrouw. Bij nieuwe partners en diens familie voelde ik mij een beetje dat kindje waarvan het wel ingewikkeld was dat ze er was. Dit soort zaken heeft op mij als kind het stempel gedrukt dat ik een soort noodzakelijk kwaad was waar men maar aan moest wennen, dat voelde niet als iets wat van harte ging en dat heb ik als kind erg op mezelf betrokken. Dat is nu overigens volledig anders bij de familie van de huidige partners van mijn ouders. En die openheid en vrijheid naar elkaar toe is heerlijk, ik wou dat ik dat gevoel kon uitdelen aan mensen in scheiding: dat dat gevoel ook bestaat en misschien als licht aan het einde van de tunnel kan dienen. Het haalt voor mij een heel duidelijke angel weg bij wat ik lastig vind aan scheiding. Mijn ouders hebben zelf ook alle strijdbijlen begraven. De laatste blog in deze reeks steekt weer meer in op de positieve kanten :). De 2e en 3e belichten meer wat voorbeelden van moeilijkheden in een scheiding.

REAGEER OP DEZE BLOG

Laat ook van je horen!

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *


acht × = 72




Veel gelezen blogs

Scheiden en nu? Je scheiding aanvragen, hoe doe je dat? Alles wat je wilt weten over alimentatie na je scheiding Partneralimentatie gaat van twaalf naar vijf jaar Alles over partneralimentatie Alles over kinderalimentatie Kinderalimentatie en de nieuwe partner; hier moet je op letten! Alimentatie berekenen 13 tips voor gescheiden ouders 5 super tips voor het opstellen van het ouderschapsplan Co ouderschap, wat houdt dat precies in? Rechten van vader bij de omgangsregeling Toestemmingsformulier om te reizen met kind na scheiding Echtscheiding en hechting bij baby’s en peuters Verwerking van je scheiding Zo heb ik de eenzaamheid na de scheiding overwonnen Wat is een vechtscheiding nou eigenlijk? Wanneer mag ik weer moeder zijn? Frances blogt over ouderverstoting Narcisme in je relatie: herken de 3 fases Gaslighting en narcisme. Hoe ga je daar het beste mee om? Wat doet een mediator nou eigenlijk? Rechten van het kind (12-18 jaar) bij de scheiding

Vlog

Doet het jou ook zo’n pijn om een compleet gezin samen te zien? Op de een of andere manier ziet een compleet gezin er ook altijd perfect uit. Misschien zit je midden in je scheiding, misschien is je scheiding al jaren afgerond… Het blijft pijn doen dat je gezin niet meer “heel is”. Heb jij Lees verder > mijn gezin is niet meer compleet
Hoi, ik ben Annelies Hulsker en ik nodig je uit om lid te worden van onze Community om in contact te komen met andere ervarensdeskundigen.
Hoi, ik ben Elske Damen, wij willen je helpen om de periode tijdens en na je scheiding net wat makkelijker te maken, ik wens je veel plezier op deze site.