Menu

En toen ging het licht uit, eerste blog van Christine

3 reacties
licht uit bij echtscheiding

Voor de één vergaat de wereld, de ander is verdoofd, bij de volgende gaat het licht uit.

Je hebt 20 jaar geïnvesteerd, energie er in gestoken, gestreden en gevreeën. En binnen luttele minuten is het allemaal voorbij en zit je in een groot zwart gat. Met een mes in je hart.

Je weet niet hoe je het hebt, je leven is een achtbaan. Dan weer op z’n kop, dan weer naar links, dan weer naar rechts. Dus zo voelt het, dus zo voelt het als de man waar je 20 jaar lief en leed mee hebt gedeeld tegen je zegt, ‘ik ben verliefd op een ander en met haar wil ik verder’. Zo voelt de pijn, het verdriet, de wanhoop.

Maar bovenal het verraad, het bedrog. Dat is het allerergste. Nu weet ik hoe dat voelt een gebroken hart. Je leest dat in romannetjes, je ziet dat in films, mensen met een gebroken hart. Maar ik heb er werkelijk één. Ik zit geen roman te lezen of een film te kijken. Nee, dit heet leven, de realiteit en ik moet zien dat mijn gebroken hart geheeld wordt.

En niemand anders kan dat voor mij doen, ik zelf moet het doen. Maar ik weet bij god niet hoe! Het denken is gestopt, je zit helemaal vast, het enige wat er is is verdriet, en pijn, heel veel pijn alleen maar pijn. Gaat het dan nooit weg? Wordt dit dan nooit minder. Neen dit gaat nooit weg en dit houd nooit op. Help, help ik kan dit niet alleen. Dit bedrog, deze pijn is te groot, te zwaar om alleen te dragen. Dit zal ik nooit redden, hier ben ik niet tegenop gewassen.

Maar net zoals voor ieder ander mens die een dierbare verliest, geldt ook voor mij; het leven gaat door. Het werken, de zorg voor de kinderen, de zorg voor het huishouden. Ik wil dat het weer net zo wordt als voordat ik in het zwarte gat viel, met een mes in mijn hart.

Het is te groot om het verdriet, de pijn, aan te gaan.
Hoe kom ik hier bovenop?
Hoe moet ik dit overleven?

Christine is moeder van 3 kinderen 22 jaar 20 jaar en 18 jaar waarvan één uit huis wonend. Ze is 53 jaar en nu anderhalf jaar alleen. Ze is nog steeds met het helingsproces bezig, samen met een paranormale therapeut, het gaat goed. Je hoeft het niet alleen te doen, maar je moet het wel zelf doen.

REACTIES

Janneke - 4 nov 2016

Beste Christine, wat een ongelofelijk uur geschreven verhaal.... ik voel je wanhoop.... je pijn.... Ik zie dat je inmiddels 1,5 jaar gescheiden bent en dat maakt me nieuwsgierig naar de weg die je gegaan bent en waar je nu staat... ik hoop er nog meer over te gaan lezen... Sterkte!! Groetjes, Janneke

    Profielfoto van christien

    christien - 14 mrt 2017

    hallo Janneke, dank je wel voor het lezen van mijn blog. ik ben nu met een magnetiseur bezig om mijn blokkades op te heffen zodat ik beter bij mijn gevoel kan en het kan verwerken. ik wil nog een blog gaan schrijven en daarna schrijven welke weg ik ben bewandeld om het een plaatsje te geven. het is nu 2 jaar geleden en toen mijn ex ging verhuizen is ook mijn moeder overleden. dus nog even geduld. harte groet

Andrea - 4 nov 2016

Beste Christine , Het hadden mijn woorden kunnen zijn, hier idem na een relatie van 26 jaar en drie heerlijke pubers. Totaal uit het niets, niet eens voor ons gezin gevochten, weg, foetsie. wat heb ik mij ontheemd gevoelt, woedend, verdrietig, tot op het bot verraden gevoeld, nooit geweten dat je zo'n verdriet kon hebben. Op de bodem van de put heb ik gelegen. Maar..... Ik heb mijzelf heropgepakt, het is nu drie en een half jaar verder, en ik ben geweldig trots op mijzelf , en mijn gezin. We doen het gewoon! Het gezin draait weer, we doen geweldige dingen , en hebben de boel weer op de rit. Het waarom zal nooit beantwoord worden, maar ik heb er voor gekozen om het vlammetje van de haat niet aan te laten wakkeren, zo zit ik niet in elkaar. Dus vieren we samen verjaardagen van de kinderen, doen alle dingen die een ouderpaar voor hun kinderen dort, treffen elkaar bij wederzijdse vrienden , en praten gewoon met elkaar. Maar oh, wat een lijdensweg is het in mijn hart en hoofd geweest !! Met opgeheven hoofd, en de liefde weer in mijn leven mogen verwelkomen met een geweldige man, loop ik weer met stevige tred. Het gaat mij goed, het gaat ons goed, het is goed zo. Sterkte Christine!!!! Je kunt het!!!! Lieve groet, en een schouder klop van mij.

REAGEER OP DEZE BLOG

Laat ook van je horen!

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *


negen − 8 =




Veel gelezen blogs

Scheiden en nu? Je scheiding aanvragen, hoe doe je dat? Alles wat je wilt weten over alimentatie na je scheiding Partneralimentatie gaat van twaalf naar vijf jaar Alles over partneralimentatie Alles over kinderalimentatie Kinderalimentatie en de nieuwe partner; hier moet je op letten! Alimentatie berekenen 13 tips voor gescheiden ouders 5 super tips voor het opstellen van het ouderschapsplan Co ouderschap, wat houdt dat precies in? Rechten van vader bij de omgangsregeling Toestemmingsformulier om te reizen met kind na scheiding Echtscheiding en hechting bij baby’s en peuters Verwerking van je scheiding Zo heb ik de eenzaamheid na de scheiding overwonnen Wat is een vechtscheiding nou eigenlijk? Wanneer mag ik weer moeder zijn? Frances blogt over ouderverstoting Narcisme in je relatie: herken de 3 fases Gaslighting en narcisme. Hoe ga je daar het beste mee om? Wat doet een mediator nou eigenlijk? Rechten van het kind (12-18 jaar) bij de scheiding

Vlog

Je vrouw gaat vreemd met je beste vriend Wat nu? Je loopt over van verdriet, woede en onbegrip. Marloes geeftLees verder > Je vrouw gaat vreemd met je beste vriend.
Hoi, ik ben Annelies Hulsker en ik nodig je uit om lid te worden van onze Community om in contact te komen met andere ervarensdeskundigen.
Hoi, ik ben Elske Damen, wij willen je helpen om de periode tijdens en na je scheiding net wat makkelijker te maken, ik wens je veel plezier op deze site.