Menu

Stiefmoeder tegen moeder, blog van Eveline

16 reacties
stiefmoeder

Laatst las ik dat een moeder gek werd van de gedachte dat de nieuwe vriendin van papa haar kinderen knuffelt. Ik ben zo’n nieuwe vriendin van een papa en ik snap die moeder. Inderdaad, wij knuffelen jullie kroost. We liggen ernaast in bed als we ze voorlezen. We drogen hun tranen als ze brullend naar ons toe komen en we ruiken aan hun haartjes. Een verschrikkelijke gedachte voor veel moeders.

Als Thomas door zijn moeder wordt opgehaald, bleef ik eerst altijd wat oppervlakkig. Een korte omhelzing en ‘tot snel, grote vriend’. Want een innig afscheid vond ik pijnlijk voor mama. Maar intussen hebben Thomas en ik een goede band. Hij knuffelt me plat, ook waar z’n moeder bij is. Onhandig, vond ik eerst. Maar nu denk ik: dit is wat hij voelt en wil en ik hoop dat mama de goede band tussen zoonlief en mij waardeert. Ook al is het moeilijk voor haar.

Stiefmoeders spelen geen wedstrijd tegen moeders

De stiefmoeders spelen geen wedstrijd tegen de moeders. We proberen niet leuker of liever te zijn. We doen geen gooi naar de moederrol. We zijn coaches langs de lijn, die jullie kroost een stukje begeleiden. We zijn gewoon onszelf. We zorgen dat jullie kinderen in een veilige omgeving zichzelf kunnen zijn. We leren ze elke dag wat nieuws en we dagen ze uit hun grenzen te verleggen. En af en toe stoppen we er een banaan of eierkoek in. Zoals het goede coaches betaamt!

En beste moeders, jullie moeten één ding goed beseffen: jullie zijn hun moeder en wij niet! Punt. Geen stiefmoeder kan ook maar in de buurt komen van de band die jullie met jullie kinderen hebben. Ze kunnen onze naam roepen als ze ’s nachts wakker worden, ze kunnen op onze schoot kruipen en ze kunnen vanaf de schommel gillen dat ze ons lief vinden. Maar er is er maar eentje nummer 1. Denk daaraan als je weer eens buikpijn krijgt van ons.

En ben je een stiefmoeder die toch denkt dat ze in een wedstrijd is beland: gooi de handdoek maar meteen in de ring! Ben gewoon jezelf en doe je best. Voor het welzijn van je stiefkind. Niet omdat er iets te winnen valt.

 

Ik ben 41 jaar en werk bij een bank. Sinds twee jaar heb ik een relatie met Nick en we wonen nu een half jaar samen. Ik ben stiefmoeder van Thomas die ik leerde kennen toen hij 4 was. Hij is om het weekend en de helft van de vakanties bij ons. Zelf heb ik geen kinderen. Ik ben een optimist en een flapuit. Ik hou van de natuur, lezen en reizen. Ik ben dol op borrels en feestjes, maar ben ook heel graag alleen.

REACTIES

Profielfoto van

Amsterdam-Brabant - 14 mrt 2017

Op zich een mooie blog Eveline , je geeft echter aan dat je zelf geen kinderen hebt, je bent stiefmoeder . Geloof mij : ookal zullen vele andere vrouwen er anders over denken of anders beweren ; het zijn van een moeder , 9 maandenlang een kindje in je baarmoeder voelen groeien, de borst geven , de eerste woordjes , de eerste stapjes van je baby meemaken geeft een TOTAAL zander gevoel dan welke stiefmoeder of stiefvader kan voelen . Ga dus svp niet zo voorbij aan de gevoelens van de echte moeders van de kinderen die moeite er mee hebben als een andere vrouw hun kinderen knuffelt . Nee het is geen wedstrijd , en toch ga je voorbij aan de intense gevoelens die een moeder kan hebben als haar kind of kinderen door een andere vrouw geknuffeld worden . Ps , dit geldt evenzeer voor mannen / vaders .

Nanda Poulisse - 15 mrt 2017

Ik geloof niet dat Eveline voorbij gaat aan de gevoelens van de moeder. Ze besteedt er juist aandacht aan in haar blog. Natuurlijk is het moeilijk als iemand anders jouw kind ook knuffelt. Maar je kind is niet van jou alleen. Opa en oma knuffelen het ook. Hoe akelig en verdrietig een scheiding ook is, het helpt je kind wel als het zich thuis mag voelen bij papa en bij mama, en een nieuwe partner die van je kind houdt en er mee voor zorgt kun je ook als iets positiefs zien (als je dat wil dan hè, een mens heeft keuzes)

Profielfoto van

Amsterdam-Brabant - 15 mrt 2017

Een kind heeft geen keuzes, een kind kan wel zeggen dat ze weer vader en moeder bij elkaar wil hebben maar ouders luisteren niet meer, En als een kind zegt dat ze de nieuwe partner van vader of moeder niet accepteert of andere grote bezwaren heeft tegen die nieuwe partner dan nog wordt er niet geluisterd. Er zijn zelfs kinderen die persee niet geknuffeld willen worden door de nieuwe partner, die toch doordramt. Natuurlijk is het heel fijn dat een kind zich ook thuis voelt bij de nieuwe partner van de vader / moeder, maar je gaat er als zovelen aan voorbij dat de meeste kinderen zich totaal genegeerd voelen en het erg pijnlijk vinden om eerlijk te zijn tegen de stiefouder. Denk dat je je daar erg in vergist .

Wilma Dijk - 15 mrt 2017

Alles hangt samen met persoonlijke kwaliteiten en vaardigheden. Van de biologische ouders én de stiefouders. Vergeet daarbij ook niet de leeftijd van de kinderen. Een puber is heel wat anders dan een kind van 4. Soms is het een drama en soms is het een feest. Met alle gradaties daartussen.

Amsterdam-Brabant - 15 mrt 2017

Wilma, je geeft aan dat het soms een feest is , hoe kom je in hemelsnaam daarop ? Een feest voor kinderen van gescheiden ouders ? Die nooit meer vader en moeder samen zien , en dan kan je over een feest te praten ? Hoeveel kinderen ken jij die de scheiding en de situatie na de scheiding als een feest beschouwen ? Dat zal wellicht bij extreme situaties zoals kindermishandeling wel van toepassing kunnen zijn, maar in andere gevallen denk ik dat je toch echt een verkeerde voorstelling van zaken geeft. Hoe goed óuders en stiefouders ook zijn , kinderen kijken totaal anders tegen een scheiding op . Eerlijk gezegd denk ik dat je de realiteit niet helemaal onder ogen wil komen. Ik ken inmiddels vele kinderen van gescheiden ouders in mijn omgeving , en natuurlijk mijn eigen 3 dochters, en ik moet de eerste nog tegenkomen die het een FEEST vind na de scheiding . En ja, de leeftijd van kinderen maakt enorm uit. Als je een jongen of meisje van tussen de 2 en 5 hebt dan maken die een scheiding volledig anders mee dan een kind van 8 en ouder of een puber . Maar geloof mij , ga maar eens praten met kinderen van gescheiden ouders, er zit echt geen enkele tussen die het een FEEST vind .

Kim - 16 mrt 2017

Hallo Eveline, herkenbaar zeg! En goed omschreven. Vooral het stukje over opa's en oma's. Ook ik als stiefmoeder begrijp dat het moeilijk is voor de moeder en houd daar zoveel mogelijk rekening mee. Maar eigenlijk moeten moeders ook blij zijn, blij dat er iemand in het leven van hun kind is gestapt waar het kind zich vertrouwd en veilig voelt. Iemand waarmee ze willen knuffelen en tegenaan kruipen. Dat had ook best die lieve buurvrouw kunnen zijn, of die vader of moeder van de beste vriend of vriendin. Als het kind daar vertrouwen en rust voelt dan is het goed en zijn ouders daar blij mee, maar wanneer het bij de nieuwe vriend of vriendin is doet het pijn. Maar is dat niet de pijn van de scheiding ten opzichte van de ex-partner? Staat dat niet buiten de ouderrol? Papa en mama zijn altijd nummer 1, maar laat een kind daarna zijn eigen nummers 2 kiezen in alle vrijheid. Opa, Oma, buurvrouw of stiefouder...

Ingrid - 19 mrt 2017

En dan krijgt jouw kind een kind en noemt jouw kleinkind de stiefmoeder die soms pas twee jaar in beeld is oma. Dat doet oprecht pijn.

Amsterdammer in Brabant - 19 mrt 2017

Ingrid heeft gelijk . Persoonlijk vind ik serieus dat er veel en veel te makkelijk voorbij gegaan wordt aan de diepe pijn die gedumpte ouders hebben als hun kinderen binnen een mum van tijd blootgesteld worden aan een nieuwe relatie . Wanneer gaan ouders eens beseffen dat hun kinderen totaal niet zitten te wachten op alweer een nieuwe liefde . Het lijkt wel alsof het voor vele ouders makkelijker is te scheiden dan energie te investeren om het huwelijk in stand te houden . Men begint maar aan kinderen en het hoeft maar even tegen te zitten en hoppa , scheiden en naar de volgende partner . Hoezo goed voorbeeld aan de kinderen? BEZINT EER GE BEGINT , en dat geldt zeker voor kinderen .

Wies - 20 mrt 2017

Wat een moeder zich moet realiseren, is dat wij het allerbeste voor de stiefkinderen willen. Ja, ik ben een stiefmoeder en ik knuffel mijn stiefkind ook. Omdat het er behoefte aan heeft, omdat ze MIJ knuffelt, en omdat een van mijn taken in mijn leven is om liefde te geven aan de wereld en aan dit kind en ik ook liefde voor dit kind voel. Ik geef het kind net zoveel zorg als de "echte" moeder. Jammer dat een moeder hier een soort jaloezie voelt als we haar kind knuffelen als zijnde stiefouders. Nee, ik zie niet waarom dat pijn zou moeten doen bij een ouder. Ze zouden er blij en dankbaar voor mogen zijn, als een stiefouder dit doet. Het is een geschenk . Goed voor je kind zorgen en ervan houden, hoewel het niet "van" die persoon is. Een kind is sowieso niet "van" iemand. Iedereen mag van een kind houden. Zo lijkt het alsof alleen de ouders dit recht hebben. En nee, ik ben niet de moeder, en niet nr. 1. Dat gun ik de bio- moeder van harte. Maar om te zeggen dat we voorbijgaan aan het feit dat zij een diepere band met het kind hebben en dat het pijn doet dat een ander je kind knuffelt.. Nee. Ik denk dat hier ego een rol speelt ("mijn kind, mijn verleden met dit kind, mijn pijn". Jammer.

Profielfoto van

Amsterdam-Brabant - 21 mrt 2017

Helaas wies, reageer je les een typische stiefmoeder, Niemand zegt dat je niet van de zoon of dochter van je nieuwe partner kan en mag houden, niemand beweert dat je het kind van je partner niet mag knuffelen... Je gaat alleen, net als vele andere stiefouders, heel makkelijk voorbij aan de intense gevoelens bij de echte vader of moeder. En geloof mij, die liefde , die bloedband zit heel heel heel diep.

moeder - 17 jun 2017

je hebt het in je blok over "wij" stiefmoeders kortom allemaal... de stiefmoeder van mijn zoon speelt helaas dat spel wel... ze zijn niet allemaal oprecht Ik heb mijn zoon al een aantal weken niet kunnen spreken, ze heeft hem niet de gelegenheid gegeven om mij met mijn verjaardag te feliciteren (hij is 10 jaar oud) en jazeker ik weet ik sta op nr 1 voor hem maar dat veranderd de feiten niet. ik kies ervoor de liefde van mijn kind niet tot inzet van een wedstrijd te maken het gemis en verdriet ? onmetelijk! je artikel? mijns inziens te kort door de bocht

Maartje - 29 okt 2017

Wat een love story , je ziet het kindje 1x per 2 weken . En in de vakantie. Je rol is nog kleiner als van de juf op school . Maak het niet groter dan het is. Stiefouders zijn vervangbaar en kunnen in veel gevallen juist onrust veroorzaken

Sandra - 15 dec 2017

Stiefmoeder, ik ben het ook. Toen ik mijn partner leerde kennen dacht ik "oh kinderen, leuk!" Doen we even. En ja, natuurlijk heeft hij een ex, maar dat is de moeder van zijn kinderen. Doen we ook wel even... Nou dat "doen we even" is het niet. Maar dat is vooral omdat wij het (met zijn 3en) goed willen doen voor de kinderen. Gelukkig kunnen mijn vriend en zijn ex goed met elkaar opschieten, soms vind ik het wel lastig, want ja, toch zijn ex. Maar al snel denk ik dan, San, zet je over je eigen gevoelens heen, hartstikke mooi voor de kinderen dat ze nog dingen met zijn vijfen doen. Wij vonden het belangrijk dat kinderen rustig aan mijn bestaan konden wennen. Zo wisten ze al lang dat papa een nieuwe vriendin had, maar voorstellen dat hebben we na een half jaar gedaan. En pas nadat ik zijn ex had leren kennen. Dat vond ik wel zo resoectvol. Zo wist zij met wie haar kinderen te maken zouden krijgen en als ze dan over mij praten weet ze ook over wie ze het hebben. En niet alleen over de vriendin van papa. Meest awkward date ooit, maar goed, overleefd. De kinderen en ik hebben elkaar op een gezellige/losse manier leren kennen. En al snel kwamen de kinderen op me afrennen als ik aankom, houden ze mijn hand vast tijdens het winkelen en liggen we heerlijk op de bank te knuffelen. De eerste keer afscheid waar mama bij was was een high five. Maar nu krijg ik ook de knuffels. Ja voor ons allemaal een awkward moment de 1e keer, maar ook dat went. Al snel moest ik ook bij mama het speelgoed kijken en de kamer zien. Heel leuk, heel raar, maar wel gedaan want de kinderen zijn enthousiast. Ik heb heel veel respect voor zijn ex, er er stapt toch ineens een andere vrouw in het leven van jouw kinderen. Gelukkig kunnen zijn ex en ik ook goed met elkaar. Ik heb het dan ook tegen haar gezegd dat ik het knap vind hoe ze er mee omgaat als de kinderen mij een knuffel geven waar ze bij is of als ze iets over mij vertellen... Waarop ze aangaf dat ze het juist prettig vond dat het zo goed gaat. Ze ziet bij vrienden dat het ook anders kan. We zijn zelfs met zijn 3en bij het afzwemmen van hun dochter geweest. En later bij een toneelstuk op school. Ook dit was zo'n 1e keer een beetje gek, maar uiteindelijk ook gezellig. En de kinderen vinden het fantastisch als we er met zijn allen zijn. En ik denk dat zowel ouder als stiefouder in het belang van het kind moet denken. Ik heb zelf geen kinderen, maar ik kan me voorstellen dat het voor de ouder heel erg lastig kan zijn om je kind met iemand anders te zien knuffelen of als je naar verhalen over de nieuwe partner moet luisteren. Als je kind enthousiast is zul je dat vervelende gevoel toch even naast je neer moeten leggen. Daarnaast moet je als stiefouder je plaats kennen. Bij veel dingen denk ik na, wat zou mama hier van vinden. Stom voorbeeld nagels lakken, lijkt mij heel leuk om te doen, maar is een typisch moeder-dochterding, dus doe het (nog) niet. Dat vind zijn weg allemaal wel. Het "ik doe het wel even" was ontzettend naïef. En eerlijk een partner zonder kinderen en zonder ex is 10x zo makkelijk. De opmerking "het is je eigen keuze" heb ik ook vaak genoeg gehoord. En ik weet het, ik had ook de keuze om in dit leven te stappen, de ouders/kinderen niet. Dus ik klaag ook niet. Want als de liefde er is, moet je er iets voor doen. Dus ook al is het soms wat lastig, ik doe mijn uiterste best om alles voor ons allemaal zo goed mogelijk te laten verlopen. En ik moet zeggen, we zijn goed op weg met zijn 3en (6en).

Sonja - 18 dec 2017

Hoi Eveline, wat een mooie blog en hoe herkenbaar! Dank je wel.

Jones - 10 jun 2018

Wat een lullige en denigrerende reactie..

Sin - 10 aug 2018

Mijn ex gaat as we speak samenwonen met zijn nieuwe liefde. De kinderen zijn nu wegens zomervakantie bij mij en als ze weerga dit weekend weer terug gaan naar papa woont zij erbij. Pijnlijk vind ik het! Temeer omdat ik het net pas via mijn oudste te horen heb gekregen dat dit aan de hand was en mijn ex het blijkbaar niet nodig vond mij hier zelf over te informeren. Het is een lieve meid, die nieuwe vriendin, maar hij kent haar net pas een half jaar (via datingsite) en is er volledig in gevlogen. Leuk voor hem, maar wat vind ik het pijnlijk, het gevoel dat mijn plek in het gezinnetje daar zo wordt overgenomen door een andere vrouw. De gedachte dat een ander daar mijn moeder gaat overnemen is iets wat ik maar moeilijk kan verkroppen. Zeker ook door de snelheid waarmee dit gaat en de manier waarop. Ik heb 3 kinderen, de jongste wist blijkbaar niet eens dat papa zou samenwonen als ze na de vakantie terug ging naar hem.

REAGEER OP DEZE BLOG

Laat ook van je horen!

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *


zes + = 12

Vlog

Veel mensen denken dat als alles geregeld en getekend is, de spanningen wel zullen wegebben en alles wel goed zal komen. Helaas is dat in de praktijk toch vaak anders. Bekijk de vlog van Roos Boer: Scheidingscoach Succesvol ScheLees verder > vlog
Hoi, ik ben Annelies Hulsker en ik nodig je uit om lid te worden van onze Community om in contact te komen met andere ervarensdeskundigen.
Hoi, ik ben Elske Damen, wij willen je helpen om de periode tijdens en na je scheiding net wat makkelijker te maken, ik wens je veel plezier op deze site.

Download de Gratis Checklist Scheiden en maak je scheiding overzichtelijk