Menu

Alleenstaande moeder Olivia blogt

alleenstaande moeder

alleenstaande moederNog nauwelijks bekomen van de echtscheidingszitting en het feit dat ik nu officieel een alleenstaande moeder ben, of mijn kind gaat de deur uit! Ja, je leest het goed. Kleine kinderen worden groot maar soms gaat dat iets sneller dan mama had gedacht of beter gezegd, gewild. Laten we bij het begin beginnen. Ik ben verlicht, opgelucht, blij echt… jullie willen het niet weten, zo blij.

Niet dat mijn kind het nest gaat verlaten natuurlijk, maar dat ik nu echt die hele scheidingszooi achter me kan laten. De dagen erna werd ik met de dag vrolijker en lichter. Het was alsof er ieder uur een baksteen van me afviel. Wat een enorme opluchting om ‘gewoon’ verder te kunnen met mijn leven. Dat gevoel was van betrekkelijk korte duur want mijn jongste telg kwam melden dat hij nu echt een kamer had gevonden. Slik.

Hoewel de oudste al een aantal jaar het huis uit is en ik daar inmiddels aan gewend ben, vond ik het maar wat gezellig dat ik die andere twee nog vrijwel dagelijks bij me had. Niet dat ik nou zo’n enorme moederkloek ben, maar toch. Gezellig is het juist woord. Iedere dag al die verhalen, vrienden over de vloer, het leeft hier altijd en daar hou ik van. En opeens kwam de mededeling dat hij er nu dan toch echt vandoor ging. Het contract werd getekend, sleutels opgehaald en voordat ik het wist stond de verhuizing als een voldongen feit in mijn agenda. Opnieuw slik.

Organiseren is niet zijn sterkste kant. Dus hoewel alles in kannen en kruiken wat betreft de kamer, voor de rest doet hij niets. En dan bedoel ik ook letterlijk echt niets. Zelfs een lijstje van wat hij allemaal wil meenemen of nog denkt nodig te hebben ontbreekt. De prul. De hele zaak saboteren ligt voor de hand (zo hou ik hem nog wat langer thuis) maar nee, die vlieger gaat niet op. Hij moet en zal aankomend weekend verhuizen, hij betaalt immers huur nu! Dat begrijp ik toch wel? Tuurlijk jongen. Dat begrijp ik. Dat lijstje heb ik dus maar gemaakt zodat hij zich kan concentreren op… Ja op wat eigenlijk? Geen idee. Dat hoort er bij. Zeggen ze. En over een week? Dan is er nog maar eentje. Slik.

 

Olivia is vorige week officiel gescheiden na een hele lange scheidingsperiode. Ze is alleenstaande moeder van 3 pubers en schrijft tweewekelijks op nieuwestap.nl

REAGEER OP DEZE BLOG

Laat ook van je horen!

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *


− 1 = zeven

Vlog

Boosheid bij scheiding is soms heel begrijpelijk. Maar hoe kan je die boosheid in bedwang houden zodat je je kinderen er niet mee belast. Geen enkele ouder wil zijn kinderen in een vechtscheidiLees verder > boosheid
Hoi, ik ben Annelies Hulsker en ik nodig je uit om lid te worden van onze Community om in contact te komen met andere ervarensdeskundigen.
Hoi, ik ben Elske Damen, wij willen je helpen om de periode tijdens en na je scheiding net wat makkelijker te maken, ik wens je veel plezier op deze site.