Menu

Er is licht aan het einde van de tunnel, eerste blog van Nick

5 reacties
licht aan het eind van de tunnel

Het was een dag zoals anderen in de zomer van 2015. Ik gaf mijn vrouw een kus, vertelde haar dat ik van haar hield en ging richting mijn werk. Ik had net een nieuwe baan dus vol frisse moed ging ik aan de slag. Een half uurtje na mijn aankomst kreeg ik een WhatsApp bericht binnen van mijn vrouw. Ze wilde scheiden.

Het ging al een tijdje niet goed en daarvoor waren wij ook in relatietherapie gegaan, met als uitgangspunt te verbeteren wat er niet goed ging. Wij hadden inmiddels zo’n 4 a 5 sessies achter de rug en dit leek zijn vruchten af te werpen. Althans…dat dacht ik. Maar niks bleek minder waar, het vertrouwen in een goede afloop was blijkbaar weg en zij kon het niet langer aan.

Ik ben die dag eerder naar huis gegaan om te praten en een emotioneel gesprek volgde. Mijn strijdlustigheid nam het van mij over en ik probeerde met alles wat ik in mij had te voorkomen wat later onvermijdelijk bleek. De wereld stond stil, de grond zakte onder mij vandaan. Er was geen ontkomen meer aan, deze keer was het echt. Ik realiseerde mij dat mijn huwelijk echt niet meer te redden viel en dezelfde avond hebben wij aan de kinderen verteld dat wij zouden gaan scheiden.

Twee dagen later kregen wij een verschrikkelijke ruzie en liep zij letterlijk mijn leven uit.

Mijn wereld hield op te bestaan en de adrenaline nam het over, ik realiseerde mij dat mijn huwelijk echt voorbij was en ik stond er ineens alleen voor.

Samen hebben wij vier kinderen en twee daarvan wonen sinds die tijd bij mij. Niet alleen mijn huwelijk was kapot maar ook mijn gezin was verscheurd.

Door deze ingrijpende verandering raakte ik in een depressie. Ik stond er ineens alleen voor en moest ineens een fulltime baan combineren met opvoeding en huishouding. Daarnaast moesten er allerlei praktische zaken worden geregeld en werd er druk op mij gelegd om de scheiding zo snel mogelijk definitief te maken. Tot overmaat van ramp kwam ik er enkele weken later achter dat mijn vrouw alweer een nieuwe vriend had.

Dit alles werd mij te veel en ik zakte nog dieper weg in mijn depressie. Ik verloor mijzelf volledig en had last van nachtmerries, huilbuien en paniek aanvallen. Ik zocht een toevlucht in drank en harde rock muziek, dit was mijn uitlaatklep. Tegelijkertijd verdoofde dit ook mijn emoties en stopte ik de pijn en het verdriet weg. Van die stoere vent die ik altijd was, was inmiddels niks meer over.

Ik voelde mij tot op het bot vernederd en aan de kant gezet als een stuk oud vuil, mijn zelfvertrouwen had het nulpunt bereikt.

Ik ging nadenken over mijn nieuwe leven en ik realiseerde mij dat ik geen toekomstperspectief meer had. Mijn besluit was genomen; ik moest het heft in eigen hand nemen en mijn eigen beslissing maken. De voorbereidingen waren getroffen en ik had afscheid genomen van mijn vrouw.

Ik wilde niet meer en zag maar één uitweg; een einde aan mijn leven maken.

Achteraf gezien was dit misschien een noodkreet of misschien zelfs wel een test om te zien of zij toch nog van mij hield. Want stiekem had ik hoop dat zij mij zou komen redden en zou zeggen dat alles wel goed zou komen. Maar ze kwam mij niet redden. Ik wachtte uren lang op een reactie, of misschien zelfs wel op een auto waar zij uit zou stappen. Maar die kwam niet.

Ondertussen bleef ik doorgaan met drinken en kon ik mijn ogen niet van het mes af houden dat klaar lag op tafel. Hoe later het werd hoe erger het werd en ik was inmiddels zo dronken geworden dat ik überhaupt niet meer in staat was om iets te doen. Uiteindelijk viel ik in slaap en de volgende ochtend werd ik teleurgesteld wakker. Teleurgesteld omdat ik blijkbaar toch de moed niet had om er daadwerkelijk een einde aan te maken.

Inmiddels ben ik nu een aantal maanden verder en heb ik deels geaccepteerd dat een scheiding echt niet meer te voorkomen is. Hoewel ik de depressie nog niet heb overwonnen realiseer ik mij nu wel dat er ergens aan het einde van die tunnel licht moet zijn.

Om dat licht te vinden heb ik inmiddels de eerste stappen gezet voor professionele hulp, aankomende week heb ik een intake gesprek met maatschappelijk werk.

Ik deel mijn persoonlijke verhaal omdat ik oprecht geloof dat ik niet de enige ben die hier doorheen is gegaan en ik hoop dat ik met mijn verhaal mensen kan helpen die in een soortgelijke situatie zitten.

Realiseer je alsjeblieft dat ik ook een stoere vent was en ik was altijd sterk, niemand kon mij klein krijgen. Dat dacht ik althans. Inmiddels weet ik beter.

REACTIES

Profielfoto van Eline Stap

Eline Stap - 1 jun 2016

Jeetje Nick, wat een heftig verhaal! Allereerst een enorm compliment dat je de stap hebt gezet om hulp te zoeken. Want hier kom je in je eentje niet uit. Het maakt niet uit hoe sterk of stoer je was, dit soort dingen kunnen iedereen overkomen. Je bent er geen greintje minder mens door, integendeel, door stappen te zetten om hieruit te komen bewijs je juist je kracht. Er is absoluut licht aan het einde van die tunnel. Hou vol!

Cécile Schlangen - 2 jun 2016

Beste Nick, Heel herkenbaar dat alle grond onder je voeten weg is in de beginperiode van de scheiding. Ik ben ook door een heel diep dal gegaan. Leek alsof ik onderin de put zat en er dan nog, surprise, een souterrain onder zat. Door de pijn in de ogen te kijken en mijn drive er voor de kinderen te willen zijn, ben ik stapje voor stapje uit die put gekropen. Het heeft enorm geholpen dat enkele goede vrienden afgedaald zijn in mijn put, niet om me toe te spreken dat ik de knop om moest zetten en aan een toekomst moest denken, maar om te luisteren. Ook professionele hulp heeft me goed gedaan. Wens je veel wijsheid toe op je pad. Mocht je met een tafelopstelling naar je situatie willen kijken en snappen in welke dynamiek je nu (nog) verstrikt zit, dan ben je van harte welkom bij mijn praktijk Het Familiehuis.

Carla Goudswaard - 13 jun 2016

Jeetje had mijn verhaal kunnen zijn. Precies t zelfde mee gemaakt. Geen depressie maar wel overspannen. Nu ook bij maatschappelijk werk en dat doet mij goed. We komen er een HTC wel. Maar de weg er naar toe leg je grotendeels alleen af en dat is zwaar. Heel veel sterkte verder. Groetjes Carla

Marieke - 7 jul 2016

Wat een open en eerlijk verhaal, dat straalt kracht uit.... om je meest kwetsbare moment.... met het mes op tafel.... zo te delen.Heel dapper!! Ik hoop dat het inmiddels weer beter met je gaat!! Heel veel sterkte gewenst! Groetjes van medeblogger Marieke

DRE - 2 sep 2016

Hallo Nick, Jouw verhaal is mijn verhaal...na 2 1/2 jaar is t nog steeds een worsteling. Heb niemand om mee te praten dus mn kracht om door te gaan komt echt alleen vanuit mezelf. Alles wat je hebt geschreven heb ik meegemaakt en nog steeds. Iemand die zou willen luisteren lijkt iets wat onmogelijk is omdat na mijn scheiding er niemand is die de moeite neemt om echt te zien wat er met me aan de hand is. Heb vanaf mn scheiding 0 bezoekers of bellers gehad..voel me zo ontzettend eenzaam en dat terwijl ik in een drukke stad woon. Ik heb inmiddels al vele kilometers gelopen na mn scheiding, het binnenzitten maakt me gek..moet naar buiten en loop uren lang van hot naar her. Heb gemerkt dat me helpt en uiteindelijk thuis laat ik de vermoeidheid toe totdat ik snacht wakker schrik en t allemaal opnieuw begint.Er zit nog steeds boosheid in me en ik weet dat dat niet goed is. Heb ook het dubbele gevoel van dat ik nog steeds van haar hou en die boosheid. 24 jaar gezorgd en weinig terug ontvangen...als je zo lang samen bent geweest zit iemand in je hele systeem...nu dwaal ik rond en zie nog steeds de mooie dingen van t leven hoor maar er zit een gat in mn ziel. Ik hoop elke dag dat ik toch nog iemand tegen kom die uiteindelijk zegt..hee kom maar..rust maar ff uit ..ik neem t even van je over en ik ben er voor je. Terwijl ik dit schrijf weet ik dat dat niet snel zal gebeuren..tot die tijd zal ik mn kracht uit mezelf blijven halen en zullen nog vele kilometers volgen. Snik.

REAGEER OP DEZE BLOG

Laat ook van je horen!

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *


+ drie = 10

Vlog

We kwamen deze heldere uitleg over ouderverstoting tegen van Desiree Meulemans

ouderverstoting
Hoi, ik ben Annelies Hulsker en ik nodig je uit om lid te worden van onze Community om in contact te komen met andere ervarensdeskundigen.
Hoi, ik ben Elske Damen, wij willen je helpen om de periode tijdens en na je scheiding net wat makkelijker te maken, ik wens je veel plezier op deze site.