Menu

Hoe bij narcisme goedbedoelde raad averechts werkt

14 reacties
narcisme

Praten over wat je overkomen is met de mensen om je heen, helpt je in je herstel. Het is zelfs heel belangrijk. Maar wat als de mensen om je heen niet zien dat je ex-partner een narcistische persoonlijkheidsstoornis heeft of narcistisch gedrag vertoont (hierna: narcist) omdat ze er niets van weten of begrijpen. Hierdoor kunnen ze je nog dieper de put in duwen.

Ook bestaat de kans dat ze zijn beïnvloed door de narcist en aan zijn of haar kant staan. Hoe dan ook, ze maken, bedoeld of onbedoeld, opmerkingen die het voor jou verergeren. Ik neem er een aantal met je door.

Waar twee kijven, hebben twee schuld

Deze opmerking sluit aan op wat de narcist jou doet geloven: de schuld ligt bij jou. Dat is niet zo. In een relatie met een narcist ligt de verantwoordelijkheid bij de narcist. Laat je deze schuld niet nog meer aanpraten. Het gedrag waarmee je je hebt beschermd en op de been hebt gehouden, heeft het gedrag onbewust wel in stand gehouden, maar dat is wat anders. Nu je dat weet, heb je de keuze dit te veranderen.

Ik herken een narcist op een meter afstand

Ofwel, wat stom dat jij dat niet hebt gedaan. Dit bevestigt wat de narcist ook altijd beweert, namelijk dat je dom bent. Ook dit is niet zo. Als ik verder vraag op zo’n opmerking, blijkt diegene vaak maar heel weinig kennis van narcisme te hebben. Zelfs als dat wel het geval is, blijft het lastig het ‘zomaar’ te herkennen. In relaties is meestal sprake van verborgen narcisme. Je ziet de aardige, attente, joviale, lieve, charmante kant. De gemene kant is voor intimi, maar dat ontdek je pas als het te laat is.

Ben je er nog niet overheen?

Deze opmerking brengt schaamte en schuldgevoel. Ben je dan toch gek? Nee! Er staat geen tijd voor rouwen. Je hebt er zo lang voor nodig als nodig is. Rouwen na een relatie met een narcist is ook nog eens veel rauwer. Naast alles wat je kwijtraakt in een scheiding, ben je ook nog eens jezelf kwijtgeraakt. Je hebt je met alles wat je hebt ingezet voor een relatie die van het begin af aan gedoemd was te mislukken. Wellicht heb je zelfs een trauma opgelopen. Ook blijft de narcist vaak maar door gaan na de scheiding.

Maar je bent nu toch van haar/hem af?

Zo lijkt het wel, inderdaad. Die opluchting heb je zelf vlak na de scheiding ook gevoeld. Wat een rust. Helaas gaat het gewoon, vaak in ergere mate door. In apps, mails, telefoontjes, langsrijden, via anderen etc. De scheiding wordt gerekt, de afspraken niet nageleefd. Nee, je komt niet of nauwelijks van hem of haar af, zeker niet als je door kinderen of iets anders aan elkaar verbonden bent. Weer een opmerking waar je niets mee kunt, maar die je wel een rot gevoel geeft.

Laat hem of haar gewoon los

Mensen willen je behoeden, maar begrijpen niet wat er speelt. Snappen niet dat je toch teruggaat of dat je blijft. Je kunt er zelf ook niet met je hoofd bij, maar het lukt je niet je tegen deze aandrang te verzetten. Je bent verslaafd aan de narcist, aan het beeld dat je hebt van jullie relatie. Echt loslaten heeft tijd nodig. Het moment komt zeker. Het komt wanneer jij de bodem van de put bereikt en er echt klaar mee bent. Wanneer dat is, bepaal jij en jij alleen.

Dit is zo frustrerend

Deze opmerkingen, hoe goed bedoeld ook, trekken je verder omlaag. Je krijgt het gevoel je te moeten verdedigen. Net als bij een narcist. Dat is frustrerend, vermoeiend. Je wilt steun, geen trap na.

Mijn tip: Praat over dit onderwerp alleen nog met mensen die het begrijpen, die er kennis van hebben. Waar je zo vaak en veel mag praten als je wilt. En zo lang als jij dat nodig hebt.

En die anderen? Laat ze (tijdelijk) los. Kun je dat niet? Laat dit onderwerp met rust. Zeg desnoods dat je het er niet over wilt hebben. Praat met hen alleen over koetjes en kalfjes. Dat is ook lekker, hierdoor focus je je even op wat anders. Ook dat helpt je vooruit.

Bovenstaande opmerkingen zijn er maar een paar. Op mijn website vind je er nog meer. Klik hier om ze te lezen.

Willy Sietsma

Kies voor jezelf bij narcisme

REACTIES

Monza - 9 apr 2019

Heel herkenbaar ben van mijn 15de tot mijn 31ste met een narcist geweest. Ik ben in die jaren van een ferme zwaan tot een bange mus geworden, ben echt mezelf, mijn eigen identiteit kwijt geraakt. Het heeft me lang gekost om me eruit te ontworstelen, en om uiteindelijk de stap te zetten om weg te gaan voorgoed. Maar dat heb ik wel bijna met mijn leven moeten bekopen, toen was het echt genoeg toen zagen ook mijn ouders in dat mijn leven niet meer leefbaar was. Ik heb echt op het punt gestaan om uit het leven te stappen, omdat mijn ouders me niet geloofde. Een narcist maakt je murw je kunt niet meer reageren niet meer voor jezelf opkomen, ik heb me echt verloren gevoeld...alleen. En de buitenwereld ziet die leuke joviale man, maar achter de voordeur is hij een heel ander persoon. Ik zeg weleens als ik het er met mensen over heb, als jij nu met hem gaat praten geloof je mij niet meer. Het is echt eng zoals ze andere mensen kunnen manipuleren. Inmiddels ben ik 16 jaar verder en heb ik nauwelijks meer met hem te maken, onze dochter is inmiddels 19 dus communicatie over vakanties en andere dingen zijn niet meer aan de orde die regelt mijn dochter nu zelf met haar vader. Maar helaas is onze dochter met het zelfde sopje overgoten, en heb ik er weer mee te maken. Soms denk ik weleens wanneer word het leven nu eens leuk! Want die eeuwige strijd, en jou het gevoel geven dat je dom bent, minderwaardig dat raak je weleens zat.

    Willy Sietsma - 15 apr 2019

    Beste Monza, dank je wel voor je reactie. Het is zo herkenbaar wat je schrijft. Ik zie dat je van heel jongs af aan met hem te maken hebt gehad, dat betekent dat hij je grotendeels heeft gevormd. Als puber ben je in principe nog makkelijker beïnvloedbaar. Dat geldt ook voor je dochter. Waarom ze zich zo gedraagt, kan veel oorzaken hebben. Het zit in haar karakter, ze neemt het voorbeeld over van haar vader (kinderen doen niet wat je zegt, ze doen wat jij doet), hij manipuleert haar daar toe en/of het heeft te maken met de puberteit. Dat is een periode van narcisme bij uitstek. Als er sprake is van manipulatie van haar vader, dan lijkt het voor jou - en zelfs voor je dochter - dat ze dat zelf doet. Terwijl ze een poppetje aan een touwtje is. Er is dan sprake van (een mate van) ouderverstoting. Daar kun je zelf invloed op hebben, als je weet hoe dat moet. Ik geef daar trainingen in, wellicht is dat iets voor jou. Ik zet voor de zekerheid de link erbij (https://willysietsma.nl/diensten-scheiding/kinderen-beschermen-narcisme/). Ik wens je al het goede toe. Warme groet, Willy

Danielle - 9 apr 2019

Heel herkenbaar 🙁...

    Willy Sietsma - 15 apr 2019

    Jammer te lezen dat je het herkent en er dus ook mee te maken hebt. Ik wens je het beste toe. Warme groet, Willy

Arend - 9 apr 2019

Heel herkenbaar inderdaad "Waar twee kijven hebben twee schuld" wordt zo vaak gezegd en is zo pijnlijk voor het slachtoffer die zoveel mogelijk heeft gedaan om te pleasen en de goede vrede te bewaren. Feit is, je wint het nooit van een narcist, telkens is er weer een giftige zet via via. De narcist gaat door met subtiele en uiterst slimme trucjes net zo lang tot je helemaal leeg en kapot bent. De narcist weet met zijn/haar spel je hele omgeving in te palmen. Een normaal mens kan niet bedenken dat een mens überhaupt zo kan zijn, het gaat je voorstellingsvermogen ver voorbij. Het grote probleem is dus KENNIS, er moet op scholen meer over narcisme en vooral verborgen narcisme worden geleerd. Narcisme maakt ontzettend veel kapot en kost de samenleving ontzettend veel (psychische) zorg en dus geld. Zelf ben ik nu dertig jaar in relatie met een verborgen narcist en er is zowat niets meer over van wie ik eigenlijk ben. Ook een vorige relatie van mijn partner ondervond hetzelfde. Erger nog, de volgende partner is nu aan de beurt en ik heb nu al meelij met hem.

    Willy Sietsma - 15 apr 2019

    Beste Arend, dank je wel voor je reactie. Ik geef je helemaal gelijk. Het heeft inderdaad te maken met een gebrek aan kennis. Dat is ook de reden waarom ik erover schrijf. Wat een goed idee omdat op middelbare scholen te informeren. Daar duik ik in. Ik begrijp dat jij nog in de relatie zit? Ik heb daar een e-book over geschreven. Dat kan je wellicht helpen. Ik zet de link er voor de zekerheid bij (https://willysietsma.nl/e-book-liefde-pleister-2/). Ik wens je het beste toe. Warme groet, Willy

Henk - 11 apr 2019

Beste Arend, concludeer ik hieruit dat je nog steeds bij je narcistische partner bent ? Zoja ben je voornemens om een einde aan deze relatie te maken ? Mijn belangstelling hierin is, hoe men dit aanpakt, zowel emotioneel, waar ik het zelf voor mij wel bijna helder hebt, maar ook praktisch gezien.

    Willy Sietsma - 15 apr 2019

    Beste Henk, je stelt de vraag aan Arend, toch reageer ik graag ook even. Als je nog in de relatie zit heb je de keuze te blijven of te gaan. In het laatste geval komt er veel bij kijken. Ik heb daar een e-book over geschreven waar je zeker antwoord vindt op je vragen. Ik zet de link hierbij. (https://willysietsma.nl/e-book-liefde-pleister-2/) Sterkte met je keuze en je stappen. Warme groet, Willy

    Henk - 29 apr 2019

    Beste Willy, Bedankt voor je reactie. Ik heb me vanochtend gelijk aangemeld. Top !

Elise - 11 apr 2019

mijn dochter is een narcist. Het heeft me een groot deel van mijn leven gekost om daar achter te komen.Intussen ben ik zo'n alles wat het leven leuk maakt kwijt.

    Willy Sietsma - 15 apr 2019

    Beste Elise, wat vervelend voor je. Ik kan me voorstellen dat dit heel veel met je doet. Heb je hier begeleiding in, om met je dochter om te gaan en om zelf hiervan te herstellen? Warme groet, Willy

nikkie - 15 apr 2019

Dit lijkt me echt geen taak die nog eens op het bordje van scholen gelegd zou moeten worden. Dan zouden de kinderen alle criteria van DSM5 moeten leren dat is niet te doen. Kennis hoort te liggen bij de hulpverleners net als bv fysiotherapeuten kennis hebben van ons skelet en spieren stelsel en alles waarvan ik niet eens weet wat ze allemaal geleerd hebben maar ik vertrouw erop dat daar de kennis zit als ik problemen heb met mijn bewegingsmechanisme. Zo zouden mensen ook moeten kunnen vertrouwen op psycholgische hulpverleners dat daar kennis van zaken is. Ook ligt hier een taak voor de ouders als opvoeders vind ik. Worden kinderen nog wel geleerd te vertrouwen op hun onderbuikgevoel, als iets niet pluis aanvoelt is het ook niet pluis en dan niet meer negeren maar actie ondernemen. Hoe word het grenzen leren aangeven aangeleerd. Weerbaarheid en zelfvertrouwen meegeven aan kinderen.Opvoeden vanuit basis instincten die moeders van nature wel hebben maar massaal genegeerd worden door moeders door allerlei invloeden van buitenaf. Wat de hulpverlening betreft is het van de zotte dat er particuliere dure coaches nodig zijn voor mensen met een hulpvraag terwijl psychiche hulpverlening wel in ons verzekeringssysteem zit.

Amelie - 17 apr 2019

Waar er twee kijven, hebben er twee schuld wordt makkelijk gezegd. Vaak zal het best kloppen als men niet de moeite neemt om naar elkaar te luisteren. Het is in ieder geval pijnlijk om te horen als je er echt alles aan gedaan hebt om een normale verstandhouding te hebben. Niet per se uit liefde voor hem, maar in ieder geval voor je kinderen. Afspraken uit het convenant werden niet nagekomen of zelfs verdraaid. Buitenstaanders doe zeiden, maar als hij de kinderen op een andere tijd terug brengt, dan doe je toch gewoon niet open? Zou jij je kinderen op de stoep laten staan? Ik kan dat niet. Iedere keer ging alles een stapje verder. Het manipuleren werd erger en vaak over de rug van de kinderen heen, omdat hij wist dat hij mij daar kon raken. Beetje bij beetje heb ik afstand van hem genomen. Nu, tien jaar later, kan ik pas zeggen dat er rust in huis komt. De kinderen hebben hulp gehad en zonder dat er ooit gesproken is over narcistisch gedrag hebben zij voor zichzelf gekozen. De spelletjes werden steeds duidelijker. Het houdt in dat ze hun vader niet meer zien. Dat wat ik jaren wel in stand heb gehouden, omdat ik dacht dat het beter was om met twee ouders op te groeien al was dat niet in één huis. Ooit hield ik van deze man en heb twee prachtige kinderen gekregen. Ze hebben normen en waarden en verbazen zich erover wat hun vader flikt. De oudste zei dat hem niet zou verbazen om zijn vader in het programma Opgelicht te zullen zien Ze hebben mijn ogen geopend en ervoor gezorgd dat ik voor mezelf kon kiezen. Door deze keuze konden zij op hun beurt ook voor zichzelf kiezen. Het was een zeer lange weg en er zijn vast nog hobbels die nog genomen moeten worden. Iedere dag dat wij kunnen genieten van de kleine dingen is meegenomen. Stap voor stap loslaten wat je niet meer nodig hebt. Het kan uiteindelijk....., maar narcistisch gedrag zal ik nooit begrijpen.

Joke - 9 mei 2019

Oh ja ik herken het helemaal. Tijdens mijn huwelijk ben ik me al gaan verdiepen en veel boeken gaan lezen. Er moest iets zijn waardoor ik mijn zelfvertrouwen verloor. Mijn omgeving wilde het maar niet zien en ik ben gaan zwijgen. Na de scheiding was het helemaal erg. Het was gewoon mijn schuld. Hij was zo aardig en charmant en een vreemdganger. En toen kwam al het lelijks in de openbaarheid en werd ik bij mijn kinderen weggehouden. En wéér geloofde iedereen hem. Altijd goed voor de kinderen gezorgd maar ik was schuld. Ik voel me verraden door mijn familie en toenmalige vrienden en ben gaan zwijgen. Je wordt niet geloofd.

REAGEER OP DEZE BLOG

Laat ook van je horen!

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *


acht + 9 =

Vlog

Rijd jij ook nog wel eens langs het huis van je ex? Loslaten van je boosheid na je scheiding is een hele kunst, heeft ook Roos zelf eLees verder > loslaten na je scheiding
Hoi, ik ben Annelies Hulsker en ik nodig je uit om lid te worden van onze Community om in contact te komen met andere ervarensdeskundigen.
Hoi, ik ben Elske Damen, wij willen je helpen om de periode tijdens en na je scheiding net wat makkelijker te maken, ik wens je veel plezier op deze site.